352 - ที่ด้านล่างของทะเลสาบหยก

352 - ที่ด้านล่างของทะเลสาบหยก

เมื่อน้ำกระเซ็นขึ้นสู่ท้องฟ้า สุนัขสีดำตัวใหญ่ก็กระโดดออกจากทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์ด้วยความตกใจ

"เกิดอะไรขึ้น พวกมันเคลื่อนไหวได้อย่างไร" มันเขินอายมาก เมื่อมองย้อนกลับไปในน้ำ

“ไอ้หนู เจ้าไร้ยางอายเกินไปถึงกับยืนอยู่เฉยๆไม่ช่วยเหลือข้า” สุนัขสีดำตัวใหญ่คำรามด้วยความไม่พอใจ

“ข้าจะทำอะไรได้ ร้องเพลงให้เจ้าฟังเหรอ?” เย่ฟ่านยืนอยู่บนฝั่ง เหลือบมองไม่กี่แวบแล้วมองดูเงาที่พร่ามัวในน้ำก่อนจะพูดว่า

“เจ้าเห็นอะไร?”

"ข้าเห็นนางฟ้า หญิงสาวที่เคยเป็นผู้ฝึกฝนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยก ซากศพของอดีตเมืองที่ล่มสลาย ลงไปสำรวจด้วยกันอีกครั้งหรือไม่?" สุนัขสีดำตัวใหญ่พูด

"เจ้าหลอกข้าหรือเปล่า คำพูดของเจ้าน่าเชื่อถือมากแค่ไหน?"

"ไอ้หนู จะไปไม่ไปก็แล้วแต่เจ้า" หางโล้นๆของสุนัขตัวใหญ่สีดำส่ายไปมาอย่างไม่สนใจ

“ไม่เอาน่า เจ้าก็อายุมากแล้วทำน้อยใจไปได้” เย่ฟ่านรีบยิ้มประจบอย่างรวดเร็ว เขาคาดว่าคัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตกน่าจะอยู่ในทะเลสาบนี้นั่นเอง

ในเวลานี้ซากศพของหญิงสาวที่ไล่ตามสุนัขสีดำตัวใหญ่ก็ค่อยๆถอยกลับลงไปในส่วนลึกของทะเลสาบอย่างช้าๆ

"เป็นศพทั้งหมดเลยเหรอ?" เย่ฟ่านถามอย่างละเอียด

สุนัขสีดำตัวใหญ่พยักหน้าแล้วพูดว่า "เดิมทีทะเลสาบแห่งนี้เป็นสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ที่เปรียบเสมือนขุมสมบัติขนาดใหญ่ น่าเสียดายที่เกิดเหตุการณ์ร้ายเช่นนี้ขึ้น ลงไปด้วยกันเถอะ บางทีเราอาจจะหาสมบัติที่หลงเหลือบางอย่างได้"

สุนัขสีดำตัวใหญ่ชักชวน

"ไม่ ข้าไม่สนใจเรื่องศพ" เย่ฟ่านปฏิเสธ

“เลิกไร้สาระและลงไปสักที นี่คือบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์หากไม่ใช่ว่ามีศพอยู่ในนี้ข้าคงเอามันไปหมดแล้ว?”

ในอดีตสระน้ำแห่งนี้มีชื่อเสียงไปทั่วโลก เป็นเป็นบ่อน้ำเซียนที่มีชื่อเสียงที่สุดในภาคเหนือ

มันเต็มไปด้วยกลิ่นอายและก่อตัวของพลังปราณสวรรค์และปฐพี หากให้นั่งฝึกฝนอยู่ที่นี่จะได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าบนฝั่งถึงสองเท่า

การดื่มน้ำในสระนี้เป็นเวลานาน มนุษย์ธรรมดาสามารถมีอายุยืนขึ้นหลายร้อยปี ในขณะที่ผู้ฝึกฝนก็สามารถทำให้การฝึกฝนของพวกเขารวดเร็วขึ้นมาก

ทะเลสาบหยกเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่เหนือโลก ซึ่งสามารถปรับปรุงสมรรถภาพทางกายได้อย่างช้าๆ หลังจากผ่านไปหลายร้อยปี ร่างกายก็จะสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

"วัตถุดิบสำหรับอาวุธเต๋าสุดขั้วของจักรพรรดินีตะวันตกถูกขุดขึ้นมาจากบ่อน้ำนี้ และบางทีเราอาจจะได้รับบางสิ่งบางอย่างก็ได้" สุนัขสีดำตัวใหญ่พยายามชักนำ

"หยุดฝัน ถ้าเจ้ามีความสามารถเจ้าจะอยู่ตรงนี้เหรอ?" เย่ฟ่านเย้ยหยัน

อาวุธเต๋าสุดขั้วความต้องการของวัสดุสูงเกินไป จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่มีอายุยืนยาวมากซึ่งผู้ฝึกฝนทั่วไปไม่อาจจินตนาการถึง แต่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่บางคนก็ยังไม่สามารถรวบรวมวัตถุดิบพวกนั้นครบ

ตัวอย่างเช่นทองคำโลหิตหงส์ที่เย่ฟ่านครอบครองนั้น บางทีในอนาคตเขาอาจจะไม่ได้รับวัตถุดิบแบบนี้อีกเลยก็เป็นได้

ดังนั้นตั้งแต่สมัยโบราณอาวุธสุดขั้วของจักรพรรดิจึงมีอยู่เพียงไม่กี่ชิ้น และจักรพรรดิผู้ใดก็ตามที่มีอาวุธสุดขั้วอยู่ในครอบครองพวกเขาจะทะยานขึ้นกลายเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทันที

“ก็จริงอย่างที่เจ้าพูด คิดว่าตอนที่นางฟ้าเหล่านั้นอพยพออกไปพวกนางคงขุดค้นเอาทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ด้านล่างของทะเลสาบแห่งนี้ไปจนหมดแล้ว” ดวงตาของสุนัขสีดำตัวใหญ่มีความสิ้นหวังอยู่เล็กน้อย

"มีซากศพมากมายอยู่ข้างล่าง เจ้าคิดว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?"

“ข้าไม่รู้ แต่เจ้าไม่อยากรู้หรือ ทำไมพวกเราไม่ลงไปสำรวจด้วยกัน?” เจ้าหมาสีดำตัวใหญ่ไม่พอใจท่าทีของเย่ฟ่าน

“ถ้าข้ามีเรี่ยวแรงเพียงพอ ข้าอยากจะขุดเหมืองโบราณต้นกำเนิดทั้งหมดอย่าว่าแต่ที่นี่เลย แต่ตอนนี้ด้วยความสามารถของข้าจะไปทำอะไรได้ เข้ามาที่นี่เพียงต้องการคัมภีร์ของจักรพรรดินีตะวันตกเท่านั้น”

"เจ้าคิดว่าคนระดับจักรพรรดินีตะวันตกจะเขียนเนื้อหาของคัมภีร์ให้ผู้คนได้คัดลอกหรือ? หากเจ้าไม่ดำลงไปพร้อมข้าและทำความเข้าใจด้วยตัวเองเจ้าก็จะไม่รับอะไรเลย!" สุนัขสีดำกล่าวอย่างเฉยเมย

“ไอ้หมาเวร!” เย่ฟ่านสาปแช่งอยู่ในใจ

น้ำในทะเลสาบนั้นอุ่นมากมันไม่ได้เย็นเยียบเหมือนกับที่สุนัขสีดำตัวใหญ่บอก

ภายในนี้มีพลังปราณสวรรค์และปฐพีมากมายเมื่อเย่ฟ่านลงไปในน้ำ พลังปราณพวกนั้นก็ถูกดูดกลืนเข้าหาร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว

“คนของทะเลสาบหยกอาบน้ำแบบนี้ทุกวันหรือ ถ้าข้ามีโอกาสได้ฝึกฝนอยู่ที่นี่ เกรงว่าไม่กี่สิบปีเท่านั้นข้าก็คงจะมีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์” เย่ฟ่านตกใจ

“ตอนนี้รู้ถึงประโยชน์ของมันแล้วหรือ เห็นหรือไม่ว่าจักรพรรดิผู้นี้ไม่เคยหลอกผู้ใด” สุนัขสีดำตัวใหญ่แสดงท่าทีหยิ่งผยอง

“ข้าเดาว่าคงมีเพียงบุคคลสำคัญจากทะเลสาบหยกเท่านั้นที่สามารถเข้ามาในสระนี้ได้?” เย่ฟ่านกล่าวด้วยความไม่แน่ใจ

"แน่นอนอยู่แล้ว อาวุธสุดขั้วของจักรพรรดินีตะวันตกเมื่อถูกสร้างขึ้นก็จะเก็บไว้ที่ด้านล่างของทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์ตลอดทั้งปีทั้งชาติ!

ดังนั้นทะเลสาบแห่งนี้เพียงอนุญาตให้จักรพรรดินี สตรีศักดิ์สิทธิ์ และผู้อาวุโสไท่ซ่างเท่านั้นที่สามารถเข้ามาอาบน้ำได้และต้องทำในช่วงเวลาที่กำหนดเท่านั้น”

“อาวุธสุดขั้วชิ้นนั้นจมอยู่ด้านล่างทะเลสาบแห่งนี้เสมอ?” เย่ฟ่านประหลาดใจ

“น่าเสียดาย ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

สุนัขสีดำตัวใหญ่ว่ายน้ำนำหน้าในขณะที่เย่ฟ่านติดตามอยู่ด้านหลังไม่ห่าง พวกเขาดำลงไปใต้น้ำลึกมากกว่าร้อยวาพร้อมกับใช้การถ่ายทอดเสียงผ่านสัมผัสศักดิ์สิทธิ์สนทนากัน

“นี่เป็นภาพที่น่ากลัวจริงๆ”

เย่ฟ่านรู้สึกว่าหนังศีรษะของเขาชาด้าน ที่ด้านล่างของทะเลสาบมีซากศพมากมายกองเป็นภูเขาเลากา และซากศพเหล่านั้นสวมใส่เสื้อผ้าที่เป็นของหญิงสาวทั้งสิ้น

ทะเลสาบเซียนอยู่ที่ไหน? นี่มันหลุมศพชัดๆ ซากศพที่อยู่ด้านล่างนั้นไม่รู้ว่ามีกี่ร้อยกี่พันคน ไม่ทราบว่าโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ในอดีตนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ภายใต้น้ำที่ใสสะอาดนี้ ไม่มีปลา ไม่มีพืชน้ำ ไม่มีอะไรเลยนอกจากซากศพ

“ไปตามหาคัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตกดีกว่า ข้ารู้สึกไม่ดีเลย” เย่ฟ่านชักชวนด้วยสีหน้าซีดขาว

“ทำไมเจ้าถึงทำตัวน่ารำคาญอยู่เสมอ!” สุนัขสีดำตัวใหญ่บ่น

ในเวลานี้มีซากศพหลายสิบตัวกำลังล่องลอยเข้าหาพวกเขาเหมือนไม่ได้เจตนา เส้นผมสีดำพวกนั้นไหลไปตามคลื่นน้ำดูลึกลับและน่ากลัวเล็กน้อย

ซากศพที่อยู่ด้านล่างนี้บางตัวก็กลายเป็นโครงกระดูกไปแล้ว แต่บางตัวยังคงสภาพร่างกายก่อนที่พวกนางจะเสียชีวิตไว้ได้ พวกนางเป็นเหมือนหญิงสาวที่นอนหลับไปเท่านั้น!

“ข้าว่าหากพวกเราแข็งแกร่งมากขึ้นกว่านี้ค่อยกลับมาค้นหาสมบัติก็ยังไม่สาย ตอนนี้พวกเราควรไปหาคัมภีร์จักรพรรดินีตะวันตกดีกว่า” เย่ฟ่านชักชวนอีกครั้ง

“เจ้าหนูไปดูซิว่าบาดแผลของพวกนางเป็นอย่างไร พวกนางตายเพราะอะไรกันแน่” สุนัขสีดำตัวใหญ่หยุดความเคลื่อนไหวและส่งสายตาให้กับเย่ฟ่าน

"ทำไมเจ้าไม่ไปเอง?"

เย่ฟ่านอยากจะทุบตีมันจริงๆ แต่สุดท้ายพวกเขาก็ยังดำลงไปใต้น้ำเพื่อสำรวจร่างกายของหญิงสาวเหล่านั้นก่อนจะพบว่าร่างกายของพวกนางไม่มีบาดแผลอะไรเลย มันเหมือนกับว่าวิญญาณของพวกนางถูกทำลายลงไปเฉยๆ

“มีบางอย่างผิดปกติ ข้ารู้สึกว่าเมื่อลงมาด้านล่างพลังปราณสวรรค์และปฐพีเหมือนจะไม่เสถียร พวกเราควรรีบออกไปจากที่นี่” เย่ฟ่านเร่งเร้า

“ข้าอยากรู้ว่าทำไมพวกนางถึงต้องย้ายออกจากที่นี่ หรือแท้ที่จริงแล้วปัญหาอยู่ที่ทะเลสาบหยกแห่งนี้?” สุนัขสีดำตัวใหญ่นั้นดื้อรั้นมาก

“เจ้าต้องการให้ปัญหามาถึงก่อนและพวกเราไม่สามารถหนีไปได้ทันเวลาอย่างนั้นหรือ” เย่ฟ่านพูดอย่างเคร่งขรึม “หากเจ้าไม่ไปข้าจะไปคนเดียว!”

สุนัขสีดําตัวใหญ่ไม่ได้สนใจเย่ฟ่าน มันดำลงไปที่พื้นของทะเลสาบพร้อมกับวนหาอยู่หลายรอบก่อนจะได้ปิ่นปักผมขึ้นมาหนึ่งชิ้น

ทันใดนั้นเย่ฟ่านก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ เมื่อเขาหันกลับไปก็มองเห็นบางสิ่งบางอย่างอยู่ท่ามกลางเส้นผมสีดำของหญิงสาวเหล่านั้น

มันเป็นดวงตาสีเขียวที่มีประกายความเย็นชาเป็นอย่างมาก หนังศีรษะของเย่ฟ่านชาด้านในทันที เขารีบพุ่งทะยานขึ้นสู่ผิวของทะเลสาบอย่างรวดเร็วโดยไม่คิดจะรอสุนัขสีดำตัวใหญ่

ในสมัยนั้นเส้นผมจากหญิงสาวเหล่านั้นก็พุ่งขึ้นมาเหนือน้ำและม้วนพันขาของเขาเพื่อลากลงไปใต้น้ำอีกครั้ง

เย่ฟ่านดิ้นรนอย่างหนัก พลังศักดิ์สิทธิ์สีทองที่อยู่ในทะเลแห่งความทุกข์ของเขาระเบิดเข้าใส่เส้นผมทำให้ซากศพของหญิงสาวหยุดชะงักชั่วครู่ และเย่ฟ่านก็กระโดดขึ้นไปบนฝั่งอย่างปลอดภัยได้สำเร็จ

“ไอ้หนูช่วยด้วย!”

สุนัขสีดำตัวใหญ่พยายามพุ่งขึ้นมาบนฝั่งในขณะที่มีเส้นผมมากมายพยายามดึงร่างกายของมันลงไป

แม้ว่าในช่วงเวลาปกติพวกเขาจะต่อล้อต่อเถียงกันอยู่เป็นประจำแต่เมื่อสถานการณ์เลวร้ายมาถึง ย่ฟ่านก็ไม่คำนึงถึงชีวิตของตัวเอง เขารีบลงไปในน้ำอีกครั้งเพื่อดึงสุนัขสีดําตัวใหญ่กลับขึ้นมา