335 - อาณาจักรอสูรที่แท้จริง

"ปัง!"

“โฮก!”

ร่างกายของบุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงปลดปล่อยดวงอาทิตย์สีทองให้ตกลงมากระแทกสิ่งมีชีวิตลึกลับที่อยู่ด้านล่างอีกครั้งทำให้มันเต็มไปด้วยความโกรธ

แม้ว่าแสงศักดิ์สิทธิ์จะทำให้มันหวาดกลัวอยู่บ้างแต่เห็นได้ชัดว่าระดับการฝึกฝนของบุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงยังไม่เพียงพอที่จะกดดันมัน

เพราะในเวลานี้มือขนาดใหญ่ของสิ่งมีชีวิตตัวนั้นยื่นขึ้นไปบนฟ้าหมายจะสังหารบุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงเช่นกัน รัศมีพลังอันรุ่งโรจน์ของบุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงปะทะกับมือขนาดใหญ่ข้างนั้นโดยตรง

“ปัง!”

แสงสว่างอันศักดิ์สิทธิ์ครอบคลุมทั้งท้องฟ้า ดวงดาวและดวงจันทร์สลัวมัวหมอง

บุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงถูกกระแทกกระเด็นกลับหลังไปหลายสิบวาแต่โชคดีที่เขาไม่ได้รับบาดเจ็บมากมายอะไร

"เด็กน้อยคนนี้แข็งแกร่งมากวันหนึ่งเขาจะกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ของดินแดนรกร้างตะวันออกอย่างแน่นอน” ใบมีดอุทานออกมาด้วยความตกใจ

เย่ฟ่านก็ตกตะลึงเช่นกัน บุตรศักสิทธิ์แสงโชติช่วงคนนี้น่าจะใกล้เข้าสู่ดินแดนลึกลับที่สี่แล้ว ไม่เช่นนั้นไม่มีทางที่เขาจะปะทะอย่างเท่าเทียมกับสัตว์ประหลาดตัวนี้ได้

ในเวลานี้บุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงแสดงให้เห็นถึงพลังอันศักดิ์สิทธิ์ที่น่าสะพรึงกลัวของอาณาจักรลึกลับที่สาม

ร่างกายของเขาเฉกเช่นสุริยเทพมีแสงสีทองถูกปลดปล่อยออกมาสว่างไสวไปทั่วทุกทิศทุกทาง ความแข็งแกร่งของเขาไม่น่าจะเป็นรองผู้ที่อยู่ในอาณาจักรลึกลับที่สี่ของตำหนักเตาอย่างแน่นอน

"ปัง ปัง" ......

เขาเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดตัวนั้นอย่างดุเดือด ปีศาจตัวสีฟ้าส่งเสียงคำรามซ้ำแล้วซ้ำเล่าร่างกายขนาดใหญ่ของมันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงก่อนที่จะตกลงมากระแทกกับพื้นเสียงดังสนั่น

บุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือ ลำแสงสีทองถูกยิงออกมาจากมือขวาของเขาอีกครั้งและกระแทกร่างกายของสัตว์ประหลาดเพื่อกดดันจนมันไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้

เหยาซีที่มีใบหน้างดงามไม่มีใครเทียบได้กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า

"พวกเรามาฆ่านกตัวนี้กันเถอะ!"

สตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกก็มองดูสนามรบ ดวงตาอันงดงามของนางวูบไหวก่อนจะกล่าวเป็นเชิงเห็นพ้องว่า

"เราควรเริ่มกันเดี๋ยวนี้”

บุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงนั้นแข็งแกร่งเกินไป เมื่อเขาแสดงพลังออกมาอย่างเต็มที่ปีศาจตัวนั้นก็แทบจะไม่มีโอกาสลุกขึ้นยืนได้

แต่ก่อนที่ทุกคนจะลงมือจู่โจมปีศาจร้ายที่ส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธก็ขยายร่างใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ในครั้งนี้ร่างกายของมันสูงกว่ายี่สิบวาในขณะที่ปีกของมันก็แทบจะปิดบังท้องฟ้าทั้งหมด

"สวรรค์ ปีศาจตัวนี้อยู่ในอาณาจักรอสูรที่แท้จริง" ใบมีดผุร้องออกมาด้วยความกลัวพร้อมกับขยับถอยห่างอย่างรวดเร็ว

"อาณาจักรอสูรที่แท้จริงในสมัยโบราณ" สตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยกก็มีใบหน้าซีดเผือดเช่นกัน

แม้แต่บุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงที่เหมือนสุริยเทพก็ยังถอยห่างด้วยความตกตะลึง ในตอนนี้พลังกดดันของปีศาจร้ายตัวนี้ทำให้การเคลื่อนไหวของเขาช้าลงมากและใบหน้าของเขาก็ซีดขาวอย่างถึงที่สุด

สำหรับหลี่เต๋อซ่งร่างกายของเขาถูกตรึงไว้อย่างสมบูรณ์และไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เลย

สิ่งมีชีวิตสีฟ้าขยายร่างใหญ่ขึ้นอย่างต่อเนื่องจนมีขนาดสูงกว่าสามสิบวาแล้ว ในตอนนี้มือของมันกำลังยื่นเข้าหาเย่ฟ่านคล้ายกับเคียดแค้นเขาถึงที่สุด

"ปู่เจ้าเถอะ! ข้าไปทำอะไรให้เจ้าไม่พอใจ"

เย่ฟ่านตะโกนด้วยความโกรธ เจ้าสิ่งมีชีวิตตัวนี้ไม่รู้ว่ามีเหตุผลอะไรถึงต้องการที่จะสังหารเขาให้ได้

อย่างไรก็ตามเขาเป็นคนที่มีความสงบมากที่สุดเพราะพลังของอาณาจักรอสูรที่แท้จริงไม่ส่งผลกระทบต่อเขา กงล้อแห่งทะเลของเขาสั่นสะเทือนเล็กน้อยพร้อมกับสลายพลังกดดันที่ปีศาจตัวนี้ปลดปล่อยออกมา

เย่ฟ่านรู้ทันทีว่าอาณาจักรปีศาจที่แท้จริงนั้นเทียบเท่ากับร่างกายศักดิ์สิทธิ์ของบ่มเพาะพันธุ์มนุษย์

เมื่อฝ่ายตรงข้ามมีร่างศักดิ์สิทธิ์แน่นอนว่ามันย่อมกระตุ้นร่างศักดิ์สิทธิ์ของเขาให้เกิดการต่อต้านอย่างรุนแรง

เรื่องนี้เขารู้มาตั้งแต่ตอนที่เกิดการปะทะกับจี้ฮ่าวเยว่ในตอนนั้น

แม้ว่าอาณาจักรอสูรที่แท้จริงจะน่ากลัว แต่ในเมื่อพลังศักดิ์สิทธิ์ของฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถใช้กดดันเขาได้เขาก็ยังมีโอกาสรอดชีวิตอยู่

เย่ฟ่านพุ่งออกไปราวกับสายฟ้า ทุกคนอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจเพราะตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้รับผลกระทบจากพลังอสูรที่ครอบคลุมอยู่ในบริเวณนี้

เขาเรียกเตาเทพอัคคีให้ลอยกลับมาอีกครั้งและในครั้งนี้มันขยายใหญ่ขึ้นมากกว่าร้อยวา

เมื่อเตาทองแดงเทพอัคคีลอยกลับเข้ามาที่สนามรบมันก็พลิกคว่ำและทำให้เปลวไฟที่อยู่ด้านในทะลักออกมาในครั้งเดียว

ทุกคนมองด้วยความตกใจ นี่คืออสูรโบราณที่แท้จริงมันไม่น่าจะเป็นไปได้ที่เย่ฟ่านจะสามารถทำอันตรายต่อสิ่งมีชีวิตตัวนี้

โฮก!

เสียงคำรามของปีศาจร้ายสั่นสะเทือนไปทั้งท้องฟ้า

อย่างที่ทุกคนคิด เปลวไฟที่ไหลออกมาจากหม้อของเย่ฟ่านสามารถเผาไหม้ร่างกายมันได้เพียงเล็กน้อยในขณะที่มันพยายามใช้กรงเล็บฉีกเปิดหม้อเทพอัคคีของเขาโดยตรง

เย่ฟ่านทุ่มสุดตัวแล้วหากเขาไม่สามารถฆ่าปีศาจร้ายตัวนี้ได้ก็จะมีเพียงความตายเท่านั้นที่รอเขาอยู่

เย่ฟ่านได้ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ในขณะที่ทุกคนกำลังมึนงงเขาก็พุ่งตัวลงมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับใช้เท้ากระแทกก้นของเตาเทพอัคคีให้ครอบลงไปที่ร่างของสัตว์ประหลาดที่อยู่ด้านล่าง

"โฮก!"

ปีศาจร้ายคำรามด้วยความโกรธ หากเป็นช่วงเวลาปกติเตาทองแดงนี้ย่อมไม่สามารถปิดผนึกร่างกายของมันได้

แต่ในขณะที่มันกำลังฉีกเตาออกเป็นสองส่วนพลังลึกลับกลับดูดร่างกายของมันเข้าไปโดยที่มันไม่ทันตั้งตัว

ปัง!

เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวเมื่อฝาของเตาทองแดงที่ส่องแสงเจ็ดสีปิดลงมาอย่างรวดเร็ว

"นักพรตเจ้าแข็งแกร่งมาก แม้แต่อสูรโบราณที่แท้จริงเจ้าก็ยังสามารถจัดการมันได้” หลี่เต๋อซ่งอุทานด้วยความตื่นเต้น

"มันคงวิเศษมากถ้าข้าทำทั้งหมดนี้โดยไม่พึ่งพาสมบัติวิเศษ!" เย่ฟ่านถอนหายใจอย่างโล่งอก

"แดง!" "แดง!"

เสียงดังสนั่นหวั่นไหวดังมาจากภายในของเตาทองแดงเทพอัคคีคล้ายกับเตาทองแดงนี้จะไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่เสี้ยวลมหายใจ

บุตรศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงใบหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง เขาร่อนลงมาจากท้องฟ้าและยืนอยู่บนปากเตาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“ช่วยข้าที!”

เขาหันไปกล่าวกับเหยาซีและสตรีศักดิ์สิทธิ์ทะเลสาบหยก

หญิงสาวทั้งสองไม่ได้รอช้า พวกนางกระโดดขึ้นไปบนปากเตาพร้อมกับเร่งเร้าพลังศักดิ์สิทธิ์เพื่อทำการหลอมสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในเตาให้ตายในครั้งเดียว

เสียงคำรามอย่างสิ้นหวังและโกรธเกรี้ยวดังออกมาจากเตาเทพอัคคีอย่างต่อเนื่อง ในตอนนี้เตาทองแดงทุบจนบิดเบี้ยวไม่สามารถรักษารูปทรงของเตาโบราณได้อีกต่อไป

อย่างไรก็ตามเมื่อเวลาผ่านไปอย่างช้าๆแม้ว่าเตาทองแดงจะเสียรูปร่างไปหมดแล้วแต่มันก็ไม่ได้ถูกทำลายออกมาจากด้านใน ทุกคนรู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก เตาทองแดงของนักพรตน้อยคนนี้แข็งแกร่งจริงๆ

แต่หลังจากที่เวลาผ่านไปครึ่งวันปีศาจร้ายที่อยู่ในหม้อก็ดูเหมือนจะไม่อ่อนแรงลงแม้แต่น้อย และในเวลานี้มันดิ้นรนอย่างสิ้นหวังทำให้ยอดฝีมือรุ่นเยาว์ทั้งสามมีความยากลำบากอย่างยิ่ง

“พวกเราไม่ไหวแล้ว นักพรตขอแรงเจ้าที!”

เหยาซีหันมาพูดกับเย่ฟ่าน เย่ฟ่านก็ไม่ได้ปฏิเสธมือของเขาประสานอินสองสามครั้งและเตาทองแดงของเขาก็ถูกบีบอัดให้มีขนาดเล็กลงอย่างรวดเร็ว

“แค่ก!”

เสียงต่อสู้ดิ้นรนที่ดังมาจากด้านในของเตาทองแดงเปลี่ยนเป็นเสียงแตกหักของกระดูก เมื่อเตาทองแดงบีบอัดเข้าไปอย่างรุนแรงแม้ว่าปีศาจตัวนี้จะแข็งแกร่งแต่มันก็ไม่สามารถต้านทานได้

“นักพรตนี่มันอาวุธอะไรของเจ้า!” เหยาซีอุทานออกมาด้วยความตกใจ

ในเวลานี้เตาทองแดงบีบอัดเข้าหาด้านในอย่างต่อเนื่องจนมันไม่มีลักษณะของเตาทองแดงอีกต่อไป แต่ถึงกระนั้นก็ไม่มีทีท่าว่าเตาทองแดงนี้จะถูกทำลายไปได้

"ข้าเก็บมันได้จากข้างทาง มันไม่มีอะไรน่าสนใจเลย" เย่ฟ่านกล่าวด้วยรอยยิ้ม