330 - ร่องรอยของปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์

330 - ร่องรอยของปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์

เย่ฟ่านนั่งอยู่ในเตาทองแดง เขาตรวจสอบสถานะของเขาเองและประหลาดใจอย่างยิ่ง ทวารทั้งเจ็ดที่อยู่บนศีรษะของเขามีเลือดไหลออกมาและร่างกายของเขาก็ได้รับบาดเจ็บหลายแห่ง

นี่เป็นอาการบาดเจ็บที่ร้ายแรงอย่างยิ่ง อยากเป็นคนอื่นที่อยู่ในอาณาจักรลึกลับที่สามคงต้องตายจากการโจมตีก่อนหน้านี้ไปแล้ว

การโจมตีเช่นนี้น่ากลัวเกินไป เนื้อหนังของเขาแข็งแกร่งยิ่งกว่าสมบัติจิตวิญญาณเป็นอย่างมาก แต่เสียงนั้นก็สามารถทำร้ายเขาได้อย่างง่ายดาย มันทำให้เย่ฟ่านหนาวสั่นเล็กน้อย

"บัซ"

เสียงสั่นๆดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เย่ฟ่านอยู่ในเตาทองแดงทำให้เขาไม่ได้รับบาดเจ็บเหมือนครั้งก่อน แต่การโจมตีนั้นทรงพลังมากแม้แต่เตาทองแดงก็ยังสั่นสะเทือนเล็กน้อย

"แดง"

คลื่นแสงที่นุ่มนวลสั่นสะเทือนราวกับระลอกคลื่น แม้ว่ามันจะมีลักษณะอ่อนโยนแต่เมื่อสัมผัสกับเตาทองแดงมันกลับมีเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

ในอดีตเย่ฟ่านได้ใช้การโจมตีที่รุนแรงที่สุดกระแทกเตาทองแดงนี้แต่ก็ยังไม่สามารถทำให้มันได้รับความเสียหายได้ๆ

แต่ตอนนี้เพียงคลื่นแสงที่ปล่อยออกมาจากสิ่งลึกลับด้านนอกกลับสามารถทำให้เตาทองแดงนี้สั่นสะเทือน นั่นแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งจากพลังโจมตีครั้งนี้แล้ว

"แปรง"

เย่ฟ่านปลดปล่อยสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของเขาออกไปที่ด้านนอกและมองเห็นเงาลึกลับสี่ห้าตัวกำลังโจมตีเตาทองแดงอย่างต่อเนื่อง

โชคดีที่เตานี้มีความลึกลับมากเกือบจะทำลายไม่ได้ แม้ว่ามันจะได้รับความเสียหายเล็กน้อยแต่ก็สามารถฟื้นฟูกลับมาได้อย่างรวดเร็ว

“เตาหลอมนี้มีพลังแห่งความเป็นอมตะ ......”

ดวงตาของเย่ฟ่านสดใส แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะฟุ้งซ่าน ที่ด้านนอกสถานการณ์วิกฤติยังไม่ได้รับการแก้ไข หากเหตุการณ์เช่นนี้ยังคงดำเนินต่อไปเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน

สิ่งเดียวที่ทำให้เขามั่นใจเล็กน้อยก็คือเตาทองแดงนี้มีความแข็งแรงมากมันเป็นไปไม่ได้ที่พวกตัวประหลาดจากด้านนอกจะโจมตีเขาโดยตรง

เย่ฟ่านขี่เตาทองแดงทะยานขึ้นไปในอากาศ เขาไม่ต้องการที่จะยอมแพ้และคิดจะหนีออกไปจากที่นี่ให้ได้

น่าเสียดายที่ผลลัพธ์ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ทันทีที่เขาลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าสายฟ้าสีดำก็ฟาดลงมาอย่างรวดเร็ว

"ปัง"

เตาทองแดงตกลงมากระแทกพื้นทำให้เย่ฟ่านได้รับบาดเจ็บเพิ่มเติมเล็กน้อย สายฟ้าสีดำที่ฟาดออกมาน่ากลัวถึงขีดสุดแม้แต่เตาทองแดงของเขาก็ได้รับความเสียหายเป็นอย่างมากและต้องใช้เวลาพอสมควรในการฟื้นฟู

“พวกมันเป็นตัวอะไรกันแน่?”

"แดง"

เย่ฟ่านไม่กล้าประมาทในช่วงที่เตาทองแดงกำลังรักษาตัวเองเขาก็นำหม้อวิเศษออกมาและเข้าไปนั่งอยู่ด้านในเพื่อรอคอยโอกาส

อย่างไรก็ตามสิ่งที่ปรากฏขึ้นตอนนี้ทำให้หนังศีรษะของเขาชาด้าน แสงจันทร์สาดส่องลงมาที่ป่าสนและสายฟ้าสีดำถูกยิงออกไปทุกทิศทุกทาง

ในตอนนี้เย่ฟ่านขับเคลื่อนเตาทองแดงให้หลบหนีนี้ออกไปด้านนอกด้วยพลังทั้งหมดที่เขามี เขาไม่ได้บังคับให้มันลอยอยู่บนท้องฟ้าแต่ทำให้มันบินอยู่เหนือพื้นดินเล็กน้อย

…….

หลังจากบินอยู่ประมาณครึ่งชั่วยามเขาก็ยังไม่สามารถพาตัวเองหนีออกจากดินแดนแห่งภาพลวงตานี้ได้มันทำให้เย่ฟ่านรู้สึกร้อนใจเป็นอย่างมาก

“มันจะให้ข้าตายอยู่ที่นี่จริงๆ!”

เย่ฟ่านหมดหวัง ป่าสนแห่งนี้เงียบสงบและบริสุทธิ์เหมือนดินแดนเซียน แต่ในความเป็นจริงมันคือดินแดนแห่งความตายที่ไม่ปล่อยให้ผู้ใดหลุดรอดออกไปได้

ในเวลานี้ เย่ฟ่านพบสายฟ้าสีดำที่ถูกยิงออกไปทุกทิศทางคล้ายกับใยแมงมุม มันป้องกันไม่ให้ผู้คนบินขึ้นสู่ท้องฟ้า

“ยังไงก็ต้องตายอยู่แล้วถ้าอย่างนั้นก็เสี่ยงเถอะ!” เขากัดฟันและขี่เตาทองแดงบุกเข้าไปในป่าสน

นี่คือดินแดนมรณะที่ถูกเขียนไว้อย่างชัดเจนในตำราต้นกำเนิดสวรรค์ แต่เย่ฟ่านไม่มีทางเลือกอื่นเขาจำเป็นต้องเสี่ยงชีวิตบุกเข้าไป

หลังจากที่เย่ฟ่านขี่เตาทองแดงเข้ามาในป่าสนสายไฟสีดำที่ปกคลุมอยู่บนท้องฟ้าก็หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย เย่ฟ่านวนรอบพื้นที่ป่าอยู่เป็นเวลานานแต่ก็ไม่พบความเปลี่ยนแปลงใดๆ

“หรือมันต้องการจะขังข้าให้ตายอยู่ที่นี่”

เมื่อไม่มีทางเลือกอื่นเย่ฟ่านก็ปีนออกมาจากเตาทองแดงและหยิบตำราต้นกำเนิดสวรรค์ออกมาศึกษาอีกครั้ง

แต่ทันใดนั้นตำราต้นกำเนิดสวรรค์ก็เปิดขึ้นด้วยตัวเอง หน้ากระดาษจำนวนมากพลิกเปลี่ยนอย่างรวดเร็วจนกระทั่งมันหยุดลงเมื่อตำราต้นกำเนิดสวรรค์เปิดได้ครึ่งเล่ม

"นี่คือ ......"

เย่ฟ่านตกลงเป็นอย่างมาก เพราะในเวลานี้มีแสงสีเงินถูกยิงออกจากตำราต้นกำเนิดสวรรค์ แสงนั้นเชื่อมต่อกับส่วนลึกของป่าสนซึ่งไม่รู้ว่ามันนำทางไปยังที่ใด

เย่ฟ่านรีบก้าวไปข้างหน้าตามแสงสีเงินที่ถูกยิงออกมาจากตำราต้นกำเนิดสวรรค์ในทันที

“ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ เป็นไปได้ไหมว่าปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์เคยมาที่นี่และพวกเขาชี้ทางออกให้ข้า?”

หัวใจของเย่ฟ่านโหมกระหน่ำด้วยความตื่นเต้น ตอนนี้ความหวังในการมีชีวิตของเขากลับมาอีกครั้ง เขาเดินไปข้างหน้าพร้อมกับตำราต้นกำเนิดสวรรค์ในมือ

หลังจากเดินไปหลายลี้สีหน้าของเย่ฟ่านก็แข็งค้างและหัวใจของเขาก็ตกตะลึงอย่างหาที่เปรียบมิได้

ห่างออกไปไม่ไกลก็มีอาคารเก่าแก่ที่ทรุดโทรมตั้งอยู่ในเงามืด

มันเป็นวิหารศักดิ์สิทธิ์!

เย่ฟ่านเคยเห็นวิหารที่มีลักษณะเช่นนี้มาก่อน ในตอนนั้นหญิงชราที่มีอายุมากกว่าหกพันปีเคยทำให้พีระมิดที่อยู่ในสถานที่ขุดเหมืองของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แสงโชติช่วงปล่อยภาพธรรมออกมา

วิหารโบราณที่เขาเคยเห็นในภาพธรรมตอนนั้นมีลักษณะเดียวกับวิหารที่อยู่ตรงหน้านี้อย่างแน่นอนเพียงแต่สภาพความเก่าแก่ของมันมีความแตกต่างกันเล็กน้อย

หัวใจของเย่ฟ่านสั่นสะท้าน ไม่น่าแปลกใจเลยที่สถานที่แห่งนี้มีความพิเศษบางอย่าง เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ดินแดนมนุษย์หรือว่ามันเป็นวิหารของสิ่งมีชีวิตอมตะ

เย่ฟ่านไม่ได้ไปที่นั่น เพราะแสงสีเงินไม่ได้ชี้เข้าสู่วิหารโบราณโดยตรง เขายังคงก้าวไปข้างหน้าโดยไม่ฟุ้งซ่าน

ระหว่างทาง เขาเห็นตัวอักขระโบราณถูกสลักอยู่ในซากปรักหักพังที่น่าจะเป็นกำแพง พวกมันเก่าแก่ดูลึกลับอย่างยิ่งซึ่งเย่ฟ่านอ่านไม่ออกแม้แต่ตัวเดียว

ลึกเข้าไปในป่าสน แสงจันทร์นั้นเหมือนขนนกสีขาวสาดส่องเข้าสู่ศาลาที่ทรุดโทรมอย่างยิ่งซึ่งไม่รู้ว่าตั้งอยู่ที่นั่นมากี่หมื่นปีแล้ว

ศาลาหลังนี้มีความพิเศษเป็นอย่างมากมันถูกแกะสลักจากศิลาต้นกำเนิดทั้งหลัง แม้ว่าจะผ่านมาหลายหมื่นปีก็ยังคงความศักดิ์สิทธิ์อยู่เช่นเดิม

มีอักขระโบราณจำนวนมากถูกจารึกไว้บนเสาทั้งสี่ นี่เป็นอักขระที่ถูกเขียนด้วยลายมือของมนุษย์และเย่ฟ่านรู้จักตัวอักษรพวกนี้

"จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งราชวงศ์เซี่ยร่วงหล่นที่นี่ ปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่แห่งดินแดนรกร้างตะวันออกก็ร่วงหล่นที่นี่ ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์แห่งทะเลทรายตะวันตกก็ร่วงหล่นที่นี่เช่นกัน "

เย่ฟ่านประหลาดใจเป็นอย่างมาก สถานที่นี้เหนือจินตนาการจริงๆ เขาดูบันทึกอย่างระมัดระวัง นี่คือบันทึกที่เขียนด้วยลายมือของปรมาจารย์สวรรค์ต้นกำเนิด!

จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แห่งราชวงศ์เซี่ยของภาคกลางไม่ใช่ผู้ยิ่งใหญ่เพียงคนเดียวที่เสียชีวิตที่นี่ ยังมีปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์สี่คนและแม้แต่ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ของทะเลทรายตะวันตกก็ยังเสียชีวิตที่นี่ทั้งหมด

นี่คือบันทึกที่เขียนด้วยลายมือของปรมาจารย์สวรรค์ต้นกำเนิด ซึ่งบันทึกไว้อย่างชัดเจน

จักรพรรดิ ปรมาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ และราชันย์ศักดิ์สิทธิ์แห่งทะเลทรายตะวันตกต่างก็เข้ามายังสถานที่ลับแห่งนี้ พวกเขาถูกขังอยู่ที่นี่เป็นเวลานานจนกระทั่งพวกเขาสิ้นสุดอายุขัย

เย่ฟ่านเฝ้ามองเสาหินก้อนแรกอยู่เนิ่นนานและทำได้เพียงแค่ถอนหายใจด้วยความเศร้าโศก คนเหล่านี้ล้วนแข็งแกร่งกว่าเขาทั้งสิ้นแต่พวกเขาก็ยังมีออกจากที่นี่ไม่ได้

เมื่อเขาเดินไปที่เสาต้นที่สองเขาก็เห็นบันทึกของปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์ซึ่งเล่าเรื่องราวของตัวเอง

เย่ฟ่านอ่านดูอย่างรวดเร็วและเขาก็ต้องตกตะลึงเพราะว่าคนที่บันทึกเรื่องราวนี้คือปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์รุ่นที่สี่ และเป็นปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์ที่มีความสำเร็จสูงที่สุดซึ่งเขาคืออาจารย์ของจางหลิน!

เรื่องนี้ทำให้เย่ฟ่านมีความตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

จางหลินตายอยู่ในภูเขาสีม่วง และจากที่เย่ฟ่านทราบปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์จางหลินคนนี้ไม่สามารถเทียบได้กับอาจารย์ของเขาแม้แต่น้อย

บางทีปรมาจารย์ต้นกำเนิดสวรรค์รุ่นสี่อาจมีวิธีการออกจากที่นี่ก็ได้