บทที่ 26 สมแล้วที่เกิดมาก่อน!
บทที่ 26 สมแล้วที่เกิดมาก่อน!
จักรวรรดิเจียหม่า
ณ พระราชวังหลวงเจียหม่าอันโอ่อ่าตระการตา
"ท่านพ่อ เราจำเป็นต้องมอบโอสถโต้วหลิงแปดเม็ดให้กับเผ่ามนุษย์งูจริงๆ หรือพ่ะย่ะค่ะ?"
"นี่คือโอสถโต้วหลิงถึงแปดเม็ดเลยนะพ่ะย่ะค่ะ! หากนำไปใช้อย่างเหมาะสม สถานะของราชวงศ์เจียหม่าของพวกเราย่อมต้องสูงขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน"
ลึกเข้าไปในพระราชวัง ชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าเหลี่ยมและท่าทางน่าเกรงขามมองไปยังเจียสิงเทียนที่อยู่เบื้องหน้าและเอ่ยขึ้น
เจียเยี่ยคือจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเจียหม่า และเป็นบุตรชายของเจียสิงเทียน ยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ยุทธ์
เมื่อสามปีก่อน ตอนที่เจียสิงเทียนกลับมาด้วยอาการบาดเจ็บสาหัส เขาก็ได้สั่งให้ตนเองไปรวบรวมส่วนผสมสำหรับปรุงโอสถโต้วหลิงมาแปดชุดและให้ปรุงมันขึ้นมาเป็นโอสถโต้วหลิง
ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าบิดาของเขาต้องการจะทำอะไร แต่ในฐานะผู้พิทักษ์ของราชวงศ์เจียหม่า การกระทำของเจียสิงเทียนย่อมต้องเป็นไปเพื่อผลประโยชน์ของราชวงศ์เจียหม่าอย่างแน่นอน
หลังจากทุ่มเทเงินทองจำนวนมหาศาลและความพยายามอย่างหนักตลอดสามปี ในที่สุดโอสถโต้วหลิงทั้งแปดเม็ดก็ถูกปรุงขึ้นมาได้สำเร็จ
ค่าใช้จ่ายสำหรับสิ่งนี้นั้นมากมายจนยากจะจินตนาการได้เลยทีเดียว!
โอสถโต้วหลิงเป็นโอสถระดับหก!
ในฐานะที่เป็นโอสถระดับหก ส่วนผสมแต่ละชนิดที่ต้องใช้ในการปรุงนั้นมีราคาแพงลิบลิ่ว ไม่ต้องพูดถึงโอสถโต้วหลิงถึงแปดเม็ดเลย!
ในทั่วทั้งจักรวรรดิเจียหม่า มีเพียงราชันโอสถกู่เหอเท่านั้นที่เป็นนักปรุงโอสถระดับหก และมีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถปรุงโอสถโต้วหลิงนี้ได้
แม้แต่สำหรับราชวงศ์เจียหม่า ค่าใช้จ่ายในการจ้างเขามาปรุงโอสถนั้นก็มหาศาลมาก
ในเมื่อตอนนี้โอสถโต้วหลิงทั้งแปดเม็ดถูกปรุงสำเร็จแล้ว ข้าก็ไม่คาดคิดเลยว่าท่านพ่อ ผู้พิทักษ์แห่งจักรวรรดิเจียหม่า จะนำโอสถโต้วหลิงทั้งแปดเม็ดนี้ไปมอบให้กับเผ่าอสรพิษงั้นรึ?
พวกมันเป็นเผ่ามนุษย์งูนะ!
ในเวลานี้ จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเจียหม่ารู้สึกใจสลายอย่างที่สุด!
หลังจากที่ทุ่มเทเงินทองและความพยายามอย่างมหาศาลเพื่อปรุงโอสถโต้วหลิงทั้งแปดเม็ด เจียเยี่ยก็แทบจะร้องไห้ออกมาเมื่อตระหนักว่าโอสถเหล่านี้กำลังจะถูกส่งมอบให้กับเผ่ามนุษย์งู
เจียเยี่ยเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เขามองไปยังเจียสิงเทียนที่อยู่เบื้องหน้า "ท่านพ่อ พวกมันคือเผ่ามนุษย์งู พวกมันคือเผ่าพันธุ์ต่างถิ่น หากความแข็งแกร่งของพวกมันเพิ่มขึ้น พวกมันก็จะเป็นภัยคุกคามอันใหญ่หลวงต่อราชวงศ์เจียหม่าของพวกเรานะพ่ะย่ะค่ะ!"
"เราจะต้องไม่มอบโอสถโต้วหลิงทั้งแปดเม็ดนี้ให้กับเผ่าอสรพิษเด็ดขาด"
ดวงตาของเจียสิงเทียนก็ส่องประกายวาบเช่นกัน ก่อนที่เขาจะค่อยๆ เอ่ยปากพูด "เจียเยี่ย เจ้าคิดว่าข้าอยากจะมอบโอสถโต้วหลิงให้กับพวกมันนักรึไง?"
"ข้าไม่มีทางเลือกอื่น เจ้าย้งจำตอนที่ข้ากลับมาด้วยอาการบาดเจ็บสาหัสเมื่อสามปีก่อนได้ไหม? เจ้ารู้ไหมว่าใครเป็นคนทำ?"
เมื่อมองไปที่เจียเยี่ย เจียสิงเทียนก็มีสีหน้าจนใจเช่นกัน
หากเขาทำได้ เจียสิงเทียนก็คงจะไม่มีวันมอบโอสถโต้วหลิงทั้งแปดเม็ดนั้นให้กับเผ่าอสรพิษอย่างแน่นอน แต่มันไม่มีทางอื่นเลยจริงๆ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจียเยี่ยก็มีสีหน้างุนงงเช่นกัน
หลังจากที่เจียสิงเทียนกลับมาด้วยอาการบาดเจ็บสาหัส เขาก็เข้าสู่การเก็บตัวในทันทีและไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องนี้อีกเลย สั่งการเพียงแค่ให้เขาปรุงโอสถโต้วหลิงแปดเม็ดเท่านั้น
แม้ในฐานะที่เป็นบุตรชาย เจียเยี่ยก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนนั้นกันแน่
"หรือว่าจะเป็นเผ่ามนุษย์งู? ราชินีเมดูซ่างั้นรึ?"
"เป็นไปไม่ได้! ถึงแม้ราชินีเมดูซ่าจะมีชื่อเสียงที่เลวร้าย แต่นางก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของท่านพ่อหรอก!"
"หรือว่าจะเป็นนิกายหยุนหลาน!?"
เจียอดไม่ได้ที่จะคาดเดาไปต่างๆ นานา
ท้ายที่สุดแล้ว ในใจของเขา ทั่วทั้งจักรวรรดิเจียหม่า หรือก็คือนิกายหยุนหลาน คือภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุด ความแข็งแกร่งของหยุนซานนั้นอยู่ในระดับเดียวกับเจียสิงเทียน ซึ่งก็คือจุดสูงสุดของระดับปรมาจารย์ยุทธ์
"หึ! ตาแก่สารเลวหยุนซานจะมาทำให้ข้าบาดเจ็บสาหัสได้อย่างไรกัน!"
เมื่อได้ยินชื่อนิกายหยุนหลาน เจียสิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะแค่นเสียงเย็นชาและกล่าวว่า "เป็นฝีมือของราชินีเมดูซ่าต่างหากล่ะ!"
"เป็นไปไม่ได้! เรื่องนี้จะเป็นไปได้อย่างไร!"
"ท่านพ่อ ความแข็งแกร่งของราชินีเมดูซ่านั้นด้อยกว่าท่านพ่อมากนักนะพ่ะย่ะค่ะ!"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจียเยี่ยก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ
เขาอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง เพราะในความทรงจำของเขา ความแข็งแกร่งของราชินีเมดูซ่านั้นอย่างมากก็แค่ปรมาจารย์ยุทธ์แปดดาวหรือเก้าดาวเท่านั้น
ความแข็งแกร่งเพียงเท่านั้นย่อมถูกสะกดข่มไว้ด้วยความแข็งแกร่งระดับปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นสูงสุดของเจียสิงเทียนมาโดยตลอด!
"ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ นี่คือความจริง ราชินีเมดูซ่าได้ทะลวงเข้าสู่ระดับปรมาจารย์ยุทธ์เก้าดาวแล้ว พลังที่นางแสดงออกมานั้นเหนือกว่าข้าที่อยู่ในระดับปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นสูงสุดเสียอีก"
"และเจ้ารู้หรือไม่ว่าเผ่ามนุษย์งูมียอดฝีมืออยู่กี่คนกันแน่?!"
เมื่อเห็นเจียเยี่ยที่ตกตะลึง ใบหน้าของเจียสิงเทียนก็มืดมนลงเช่นกัน และเขาค่อยๆ เอ่ยว่า "ความแข็งแกร่งของเผ่ามนุษย์งูนั้นเหนือจินตนาการของเรามากนัก เผ่ามนุษย์งูมีราชินีเมดูซ่าซึ่งมีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นสูงสุด และยังมีผู้อาวุโสเผ่ามนุษย์งูผู้ทรงพลังอีกสี่ท่าน ซึ่งแต่ละท่านล้วนบรรลุถึงระดับปรมาจารย์ยุทธ์แล้ว!"
"รวมแล้วมียอดฝีมือระดับปรมาจารย์ยุทธ์ถึงห้าคน และผู้นำเผ่ามนุษย์งูระดับราชันยุทธ์อีกแปดคน"
ปรมาจารย์ยุทธ์ห้าคนและราชันยุทธ์แปดคน!
ใบหน้าของเจียเยี่ยตกตะลึง เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
อย่างไรก็ตาม เขารู้ว่าบิดาของเขาจะไม่มีวันโกหกเขา ซึ่งนั่นหมายความว่าความแข็งแกร่งของเผ่ามนุษย์งูนั้นเป็นไปตามที่อธิบายไว้จริงๆ
ด้วยปรมาจารย์ยุทธ์ห้าคนและราชันยุทธ์แปดคน ความแข็งแกร่งระดับนี้ก็เพียงพอที่จะโค่นล้มอำนาจการปกครองของราชวงศ์เจียหม่าลงได้แล้ว
"ถ้าอย่างนั้น ท่านพ่อ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราก็ยิ่งต้องไม่มอบโอสถโต้วหลิงทั้งแปดเม็ดนี้ให้กับพวกมันนะพ่ะย่ะค่ะ"
"หากพวกเรามอบโอสถโต้วหลิงแปดเม็ดให้กับพวกมัน นั่นก็เท่ากับเป็นการเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับพวกมันทางอ้อมไม่ใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ?"
"หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ราชวงศ์เจียหม่าคงจะต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างใหญ่หลวงเป็นแน่"
ในชั่วพริบตา เจียเยี่ยก็เอ่ยปากพูดด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด
เผ่าอสรพิษครอบครองความแข็งแกร่งที่น่าเกรงขามถึงเพียงนี้อยู่แล้ว แต่ท่านก็ยังส่งโอสถโต้วหลิงให้พวกมันอีกแปดเม็ด นี่มันไม่ได้เป็นการช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้พวกมันหรอกหรือ?
"ไม่มอบให้งั้นรึ? เจ้าเชื่อไหมล่ะว่าพรุ่งนี้ราชวงศ์เจียหม่าจะถูกพลิกคว่ำจนราบคาบ?" เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของเจียสิงเทียนก็เปลี่ยนเป็นมืดมนอย่างน่ากลัวเช่นกัน "เจ้ารู้ไหมว่าทำไมข้าถึงพ่ายแพ้ให้กับเมดูซ่า?"
"นั่นก็เป็นเพราะราชินีเมดูซ่าใช้ทักษะการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวในระหว่างการต่อสู้ ซึ่งเป็นทักษะที่สามารถทำให้เกิดปรากฏการณ์ประหลาดขึ้นในฟ้าดินได้ด้วยซ้ำ"
"นี่เป็นเพียงแค่ทักษะที่ยังไม่สมบูรณ์เท่านั้น ข้าถึงกับสงสัยเลยว่าราชินีเมดูซ่ายังไม่ได้ปลดปล่อยพลังของทักษะการต่อสู้นี้ออกมาถึงหนึ่งหรือสองในสิบส่วนเสียด้วยซ้ำ แต่ถึงกระนั้น พลังของมันก็ยังกวาดต้อนไปทั่วบริเวณและทำให้ข้าบาดเจ็บสาหัสได้"
ปรากฏการณ์ประหลาดในฟ้าดินงั้นรึ?!
หรือว่าจะเป็น...?
ในชั่วพริบตา เจียเยี่ยก็นึกถึงความเป็นไปได้ที่เขาไม่อาจจะเชื่อได้เลย!
เขามองไปยังเจียสิงเทียนด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "ทักษะยุทธ์ระดับเทวะงั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ?!"
"ถึงแม้ข้าจะไม่แน่ใจนัก แต่ข้ารู้สึกว่ามีความเป็นไปได้สูงมากที่มันจะเป็นทักษะยุทธ์ระดับเทวะ มิฉะนั้นมันคงไม่สามารถปลดปล่อยพลังเช่นนั้นออกมาได้หรอก" เจียสิงเทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับอย่างจริงจัง
ทักษะยุทธ์ระดับเทวะ! นี่คือทักษะยุทธ์ระดับเทวะ!
ต่อให้เจ้าขายจักรวรรดิเจียหม่าทั้งจักรวรรดิ มันก็ยังเทียบไม่ได้กับทักษะยุทธ์ระดับเทวะแม้แต่ชิ้นเดียว!
"อย่างไรก็ตาม เจ้าอย่ากังวลไปเลย ข้าได้บรรลุข้อตกลงความร่วมมือกับราชินีเมดูซ่าแล้ว" เมื่อมองดูเจียเยี่ยที่กำลังสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว เจียสิงเทียนก็ค่อยๆ เอ่ยขึ้นว่า "เผ่ามนุษย์งูจะย้ายออกจากจักรวรรดิเจียหม่าภายในสิบปี และโอสถโต้วหลิงทั้งแปดเม็ดนี้ก็เป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลง"
เจียสิงเทียนไม่กล้าพูดออกไป แต่แท้จริงแล้วโอสถโต้วหลิงทั้งแปดเม็ดนี้มีไว้เพื่อรักษาชีวิตของเขาเองต่างหาก
เผ่ามนุษย์งูกำลังจะย้ายออกจากจักรวรรดิเจียหม่างั้นรึ?!
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เจียเยี่ยก็ดีใจอย่างสุดซึ้ง
เยี่ยม! ยอดเยี่ยมไปเลย!
การใช้เพียงแค่โอสถโต้วหลิงแปดเม็ดเพื่อย้ายเผ่ามนุษย์งูอันแข็งแกร่งออกไปจากจักรวรรดิเจียหม่า นับว่าเป็นข้อตกลงที่คุ้มค่ามากทีเดียว
ในเวลานี้ เจียเยี่ยจ้องมองเจียสิงเทียนด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเคารพ
สมแล้วที่เกิดมาก่อน!