บทที่ 50 - หลอมโอสถครั้งแรก หลอมสำเร็จสามเม็ด

บทที่ 50 - หลอมโอสถครั้งแรก หลอมสำเร็จสามเม็ด

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

เซียวเสวียนเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าเตาไฟปฐพี เขานำเตาเทพอัคคีม่วงทองของตนไปตั้งไว้บนช่องปล่อยไฟปฐพี

จากนั้นก็นำสมุนไพรสำหรับหลอมโอสถรวบรวมปราณมาจัดวางเรียงไว้บนชั้นวางสมุนไพรทีละชุดเพื่อให้หยิบใช้ได้สะดวกในระหว่างการหลอม

ระหว่างที่รอให้เตาเทพอัคคีม่วงทองอุ่นเตา เซียวเสวียนก็ปรับสภาพร่างกายและจิตใจของตนเองให้พร้อม พยายามนึกทบทวนทุกขั้นตอนในการหลอมโอสถรวบรวมปราณอย่างละเอียด

เซียวเสวียนเฝ้ารอการหลอมโอสถครั้งแรกของตนเองอย่างใจจดใจจ่อ แม้จะจดจำทุกขั้นตอนของโอสถรวบรวมปราณจนขึ้นใจแล้ว ทว่าเขาก็ยังไม่เคยลงมือปฏิบัติจริงมาก่อน จึงไม่รู้ว่าจะต้องล้มเหลวกี่ครั้งจึงจะสำเร็จ

หนึ่งก้านธูปผ่านไป เตาหลอมก็อุ่นจนได้ที่ เซียวเสวียนเบิกตากว้างขึ้นในทันที!

เปิดเตา หลอมโอสถ!

เซียวเสวียนร่ายมุทราเวทเพื่อชักนำไฟปฐพีขึ้นมา

ตูม!

ไฟปฐพีที่เดิมทีสงบนิ่งพลันพวยพุ่งขึ้นมาเป็นรูปลักษณ์มังกรเพลิงสามตัว แผดเผาเตาหลอมโอสถจนเกิดเสียงดังเป๊าะแป๊ะแผ่วเบา

เซียวเสวียนนำสมุนไพรที่เตรียมไว้ทยอยใส่ลงไปในเตาหลอมตามลำดับ หนึ่งต้น สองต้น สามต้น

หลังจากทดลองไปประมาณห้าครั้ง เซียวเสวียนก็ล้มเหลวในขั้นตอนการใส่สมุนไพรอย่างไม่มีข้อกังขา

ขั้นตอนนี้จำเป็นต้องอาศัยการควบคุมระดับไฟ ซึ่งเซียวเสวียนยังไม่ค่อยชำนาญนัก

จนกระทั่งถึงครั้งที่แปด เซียวเสวียนจึงจะสามารถกะจังหวะการใส่สมุนไพรและการควบคุมระดับไฟที่ถูกต้องได้สำเร็จ

สมุนไพรทั้งหมดถูกหลอมละลายกลายเป็นน้ำยาแล้ว เซียวเสวียนเร่งเคล็ดวิชาตามตำราหลอมโอสถ สองมือขยับวาดลวดลาย พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อกระตุ้นเตาหลอมให้น้ำยาควบแน่นกลายเป็นเม็ดโอสถ

เวลานี้หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ เขาไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย เมื่อเวลาผ่านไป น้ำยาภายในเตาก็ค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง กลายเป็นเม็ดกลมๆ ขนาดเท่าลูกกลอน

หนึ่งก้านธูปผ่านไป กลิ่นหอมของโอสถอันเข้มข้นก็โชยออกมาจากในเตา แววตาของเซียวเสวียนฉายแววตื่นเต้นยินดี

ทว่าในจังหวะที่เขาคิดว่าโอสถกำลังจะก่อตัวสมบูรณ์นั้น จู่ๆ เขาก็รู้สึกราวกับสูญเสียการควบคุมเตาหลอมไป เขาร้องอุทานในใจว่าแย่แล้ว

เซียวเสวียนรีบกางม่านพลังวิญญาณออกมาคุ้มกันทันที

ภาพที่ปรากฏคือเตาหลอมสั่นโคลงเคลงไปมาพร้อมกับส่งเสียงดังกึกก้อง จากนั้นก็เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น ฝาเตาหลอมปลิวลอยกระเด็นออกไปไกลหลายจั้ง

เตาระเบิด!

กลิ่นเหม็นไหม้ลอยโขมงออกมาจากในเตาหลอม พร้อมกับควันดำทะมึนที่พวยพุ่งออกมา รมควันจนเซียวเสวียนสำลักไอไปหลายครั้ง ใบหน้าของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเขม่าสีดำ

"แค่กๆ การหลอมโอสถนี่มันเป็นอาชีพที่อันตรายจริงๆ"

เขาก้มลงมองภายในเตาหลอม เห็นเพียงเศษซากสมุนไพรตกค้างอยู่ เขาจึงควักเอาเศษซากบางส่วนเก็บไว้เพื่อนำไปวิเคราะห์หาสาเหตุของความล้มเหลว

หลังจากวิเคราะห์อยู่ครู่หนึ่ง ราวกับบรรลุสัจธรรมบางอย่าง เขาก็เริ่มลงมือหลอมโอสถอีกครั้ง

เขาจัดการทำความสะอาดเตาหลอมใบเดิม จุดไฟ อุ่นเตา ใส่สมุนไพร ควบคุมไฟ ทุกขั้นตอนลื่นไหลรวดเดียวจบ!

ขั้นตอนสุดท้าย ควบแน่นน้ำยาให้เป็นโอสถ!

ล้มเหลว!

"เหตุใดข้าถึงต้องมาล้มเหลวในขั้นตอนสุดท้ายอยู่เรื่อยเลยนะ"

เซียวเสวียนขบคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ เขามั่นใจว่าตนเองทำได้ดีพอแล้ว เหตุใดถึงหลอมไม่ได้แม้กระทั่งโอสถรวบรวมปราณที่บกพร่องสักเม็ด

อย่างน้อยเขาก็มีความทรงจำของนักหลอมโอสถระดับยอดเยี่ยมเชียวนะ เหตุใดจึงไม่อาจหลอมโอสถขั้นกลางออกมาได้

สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกท้อแท้ไม่น้อย

ทว่าเซียวเสวียนไม่ยอมแพ้ เขาเริ่มลงมือหลอมโอสถอีกครั้ง

ครั้งนี้เขาไม่ได้รีบร้อนหลอมโอสถ แต่หยิบบันทึกที่ตนเองจดไว้ก่อนหน้านี้ออกมาอ่านทบทวนอย่างละเอียด คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันสลับกับคลายออก ดูเหมือนจะได้รับความรู้แจ้งอะไรบางอย่าง

เมื่อคิดว่าพร้อมแล้ว เขาก็เริ่มลงมือหลอมโอสถอีกครั้ง จุดไฟ อุ่นเตา ใส่สมุนไพร ควบคุมไฟ!

หนึ่งชั่วยามผ่านไป กลิ่นหอมของโอสถอันเข้มข้นก็ตลบอบอวลไปทั่วทั้งห้องหลอมโอสถ เขารู้สึกตื่นเต้นระทึกใจ ภาวนาในใจว่าต้องสำเร็จสิ!

เขาควบคุมการเปลี่ยนแปลงของระดับไฟอย่างสุดกำลัง ทันทีที่ตะโกนคำว่าควบแน่น เขาก็ซัดมุทราเวทสายหนึ่งเข้าไปในเตาหลอมทันที

"เร็วเข้าๆ กำลังจะก่อตัวแล้ว"

เพียงชั่วจิบชา กลิ่นหอมของโอสถที่แต่เดิมเข้มข้นกลับแปรเปลี่ยนเป็นแปลกประหลาด มีกลิ่นไหม้เจือปนมาจางๆ

ทว่าการระเบิดของเตาที่คาดคิดไว้ไม่ได้เกิดขึ้น เซียวเสวียนรีบหยุดการถ่ายเทพลังเวท ลุกขึ้นไปเปิดฝาเตา ก็พบกับโอสถรวบรวมปราณสีเขียวอ่อนที่มีจุดด่างดำลอยคว้างอยู่ภายในเตาสองเม็ด

วินาทีที่เซียวเสวียนเห็นโอสถรวบรวมปราณ เขาก็ดีใจจนเนื้อเต้น กระโดดโลดเต้นไปมาในห้องหลอมโอสถพลางร้องตะโกน

"ฮ่าฮ่าฮ่า ในที่สุดข้าก็ทำสำเร็จ ข้าเซียวเสวียนนี่แหละคืออัจฉริยะด้านการหลอมโอสถ!"

เสียงหัวเราะของเซียวเสวียนดังก้องกังวานอยู่ในห้องหลอมโอสถอย่างยาวนาน ผ่านไปครู่ใหญ่ ดูเหมือนเขาจะเริ่มเหนื่อย จึงเดินกลับมาที่ข้างเตาหลอมอีกครั้ง

เขาหยิบโอสถรวบรวมปราณที่ตนเองหลอมขึ้นมาพิจารณา ก่อนจะหยิบโอสถรวบรวมปราณที่สำนักแจกจ่ายให้ออกมาจากถุงวิเศษเพื่อนำมาเปรียบเทียบกันให้ชัดเจน

"เอ๊ะ เหตุใดโอสถที่ข้าหลอมถึงมีจุดสีดำเล็กๆ ด้วยล่ะ หรือว่าจะเป็นโอสถด้อยคุณภาพ?"

รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาหุบลงทันที อุตส่าห์ตรากตรำหลอมโอสถมาตั้งสองวัน กลับหลอมได้แค่โอสถด้อยคุณภาพสองเม็ด ไม่ว่าใครก็คงทำใจยอมรับได้ยาก

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามปลอบใจตนเอง ใช้ความพยายามเพียงสิบครั้งก็หลอมโอสถรวบรวมปราณด้อยคุณภาพได้ตั้งสองเม็ดก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว หลายคนยังหลอมไม่ได้แม้แต่โอสถด้อยคุณภาพเลยด้วยซ้ำ!

เมื่อปลอบใจตนเองเช่นนี้แล้ว เขาก็รู้สึกดีขึ้นมาก

"ฮึ ความล้มเหลวคือมารดาแห่งความสำเร็จ สู้ต่อไป พยายามเข้า ข้าไม่เชื่อหรอกว่าจะหลอมโอสถรวบรวมปราณของแท้ไม่ได้!"

"เอาใหม่!"

ล้มเหลว!

"เอาใหม่อีกครั้ง!"

ล้มเหลว!

"ปัญหาอยู่ที่การควบคุมไฟในขั้นตอนสุดท้ายงั้นหรือ ไม่น่าจะใช่นะ จากไฟแรงเปลี่ยนเป็นไฟอ่อนแล้วค่อยเปลี่ยนเป็นไฟกลาง หรือว่าจะเป็นปัญหาเรื่องการแบ่งเวลา?"

"หรือว่าสัมผัสวิญญาณของข้ายังไม่แข็งแกร่งพอ จึงไม่อาจควบคุมระดับไฟไปพร้อมๆ กับการควบแน่นโอสถได้?"

"เตาที่สิบห้า!"

แววตาของเซียวเสวียนเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น มุมปากประดับด้วยรอยยิ้มแห่งความมั่นใจ

"เริ่ม!"

สมุนไพรวิญญาณแต่ละต้นทยอยตกลงไปในเตาหลอมโอสถตามลำดับ

สัมผัสวิญญาณของเซียวเสวียนคอยสังเกตการณ์การก่อตัวของน้ำยาสมุนไพรภายในเตาไปพร้อมๆ กับควบคุมระดับความแรงของไฟ

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด

กลิ่นหอมของโอสถอันจางๆ โชยออกมาจากในเตา น้ำยาภายในเตาก็กำลังจะควบแน่นเป็นรูปเป็นร่างในวินาทีนี้เอง

เซียวเสวียนไม่กล้าประมาท เขารู้ดีว่านี่คือสัญญาณบ่งบอกว่าโอสถใกล้จะก่อตัวแล้ว

หน้าผากของเซียวเสวียนผุดพรายไปด้วยหยาดเหงื่อ สีหน้าเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจ

ทันใดนั้นก็เกิดเสียงดังกึกก้องมาจากภายในเตาหลอม

เซียวเสวียนตะโกนเสียงดังกังวาน "ควบแน่นโอสถ!"

ผ่านไปชั่วจิบชา อาการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงภายในเตาหลอมก็ค่อยๆ สงบลง

ตามมาด้วยกลิ่นหอมของโอสถอันบริสุทธิ์เข้มข้นที่ลอยคละคลุ้งออกมาจากเตา

เซียวเสวียนสะบัดมือเบาๆ โอสถสีเขียวอ่อนสามเม็ดจากในเตาก็พุ่งเข้าสู่ฝ่ามือของเขาอย่างแม่นยำ

โอสถเตาที่สิบห้า หลอมสำเร็จแล้ว!

โอสถรวบรวมปราณทั้งสามเม็ดนี้กลมเกลี้ยงอวบอิ่ม เปล่งประกายกระจ่างใส ถือเป็นโอสถของแท้อย่างไม่ต้องสงสัย ทว่าสิ่งที่น่าเสียดายก็คือรอบๆ เม็ดโอสถกลับไม่มีลายเส้นโอสถปรากฏอยู่เลย

ไม่มีลายเส้นโอสถ ย่อมเป็นเพียงโอสถขั้นต่ำ!

เซียวเสวียนรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ในยามที่ควบแน่นโอสถ เขาตระหนักได้ชัดเจนว่ากลิ่นหอมเข้มข้นนั้นคือสัญลักษณ์ของการควบแน่นโอสถขั้นกลาง

เหตุใดจึงหลอมออกมาได้เพียงโอสถขั้นต่ำกันเล่า

โดยทั่วไปแล้ว ผู้ที่สามารถหลอมโอสถรวบรวมปราณเตาแรกสำเร็จภายในสามสิบเตาได้ ก็ถือว่าเป็นอัจฉริยะแห่งยุคแล้ว

การที่เซียวเสวียนสามารถหลอมโอสถรวบรวมปราณสำเร็จได้ตั้งแต่เตาที่สิบห้า ก็เพียงพอที่จะเป็นเครื่องพิสูจน์แล้วว่าพรสวรรค์ด้านการหลอมโอสถของเขานั้นสูงส่งเพียงใด

แน่นอนว่าทั้งหมดนี้ต้องยกความดีความชอบให้กับการถ่ายทอดวิชาหลอมโอสถจากกระจกหมื่นสมบัติ หากปราศจากประสบการณ์การหลอมโอสถของคนรุ่นก่อน เซียวเสวียนก็คงไม่อาจหลอมสำเร็จได้ในเตาที่สิบห้าเช่นนี้

สมุนไพรหนึ่งชุดสามารถหลอมโอสถได้สูงสุดเก้าเม็ด!

การที่เซียวเสวียนหลอมได้สามเม็ดในครั้งเดียวก็ถือว่าไม่เลวแล้ว

แต่เซียวเสวียนก็เชื่อมั่นว่าสามเม็ดไม่ใช่จุดสิ้นสุดของเขา เขาคิดว่าอย่างน้อยต้องหลอมให้ได้สักเจ็ดเม็ดจึงจะคู่ควรกับวิชาหลอมโอสถที่ได้รับการสืบทอดมา

เซียวเสวียนปรับสภาพจิตใจให้คงที่ แล้วเริ่มต้นการหลอมโอสถรอบต่อไปทันที

[จบแล้ว]