บทที่ 18 การซื้อข้อมูล

###

“ข้าต้องการข้อมูลพื้นฐานของแผ่นดินต้นกำเนิด” ลั่วเฟิงกล่าว พร้อมทดลองซื้อข้อมูล

“เทพแท้ชั่วนิรันดร์ ท่านเพิ่งเข้าร่วมหอรัตติกาล ในฐานะสมาชิก ท่านมีวงเงินเครดิต 1,000 เม็ดทรายแห่งจักรวาล แต่ต้องชำระคืนภายในหนึ่งยุค หากเลยกำหนด ท่านจะต้องเสียค่าปรับเป็นสิบเท่าของหนี้” พนักงานเตือน

“ข้อมูลที่ข้าซื้อมีราคา 10 เม็ดทรายแห่งจักรวาล ข้าจะจ่ายก่อน” ลั่วเฟิงกล่าว พร้อมส่งเงินให้

จากนั้นเขาก็ตรวจสอบข้อมูลที่เพิ่งได้รับผ่านตราสื่อสารของหอรัตติกาล ซึ่งเป็นข้อมูลพื้นฐานของแผ่นดินต้นกำเนิด ครอบคลุมแผนที่ นคร และรายละเอียดเบื้องต้น

ลั่วเฟิงให้ความสนใจเป็นพิเศษกับข้อมูลของแคว้นฉือ

“...แคว้นฉือ มีห้ากษัตริย์...” ข้อมูลนี้เป็นเพียงข้อมูลพื้นฐาน ดังนั้นรายละเอียดเกี่ยวกับกษัตริย์เหล่านี้จึงมีเพียงแค่นี้ ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับความสามารถหรือสมบัติล้ำค่าของพวกเขาเลย

ใบหน้าของลั่วเฟิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย

“แคว้นฉือมีห้ากษัตริย์แล้วรึ? ตอนที่อาจารย์จอมยุทธ์นั่งภูผาหนีไปยังทะเลแห่งจักรวาล แคว้นฉือมีเพียงสามกษัตริย์เท่านั้น” ลั่วเฟิงคิดในใจ “แคว้นอวี่ยังคงเหมือนเดิม มีกษัตริย์ห้าพระองค์”

“ช่วงเวลาที่อาจารย์จากไป แคว้นฉือเติบโตขึ้น”

ลั่วเฟิงยอมรับเรื่องนี้อย่างง่ายดาย

จอมยุทธ์นั่งภูผาหนีออกจากแผ่นดินต้นกำเนิด และใช้เวลากว่าหนึ่งยุคในจักรวาลดั้งเดิม พร้อมทั้งบ่มเพาะลั่วเฟิงจนกลายเป็นยอดอัจฉริยะ ด้วยนิสัยของแคว้นฉือ เวลาที่ผ่านไปย่อมทำให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้น

สามกษัตริย์หรือห้ากษัตริย์?

สำหรับลั่วเฟิงที่ยังเป็นเพียงเทพแท้ชั่วนิรันดร์ เรื่องนี้ไม่มีความแตกต่างมากนัก เขายังไม่ถึงระดับเทพราชา จึงไม่อาจเกี่ยวข้องกับพวกเขาได้เลย

“หอรัตติกาลยังมีภารกิจมากมายให้เลือก เทพแท้ชั่วนิรันดร์สามารถดูได้” พนักงานกล่าว

ลั่วเฟิงพยักหน้า

เขาพบว่ามีภารกิจจำนวนมาก เช่นภารกิจคุ้มกัน ภารกิจว่าจ้าง และภารกิจลอบสังหาร

“มีการตั้งค่าหัวสำหรับการสังหาร ‘ม๋อหลีเซียว’ แม่ทัพสูงสุดแห่งกองทัพหู่หยาง?” ลั่วเฟิงตกตะลึงเมื่อเห็นภารกิจนี้

ในนครหู่หยาง กองทัพหู่หยางมีกองกำลังสิบหน่วย และแม่ทัพสูงสุดเป็นหนึ่งในผู้ทรงอำนาจที่สุด อาจมีอำนาจมากกว่าตัวเจ้าเมืองเสียอีก! แต่ที่นี่กลับมีภารกิจลอบสังหารเขา

“ตราบใดที่มีลูกค้าที่กล้าตั้งค่าหัว เราหอการค้าเหยียนเฟิงก็กล้ารับ” พนักงานยิ้มกล่าว “แม้แต่เทพราชา เราก็สามารถตั้งค่าหัวได้”

“หอการค้าเหยียนเฟิงมีอำนาจขนาดนั้นเลยรึ” ลั่วเฟิงพยักหน้า

ฟู่!

ขวดหยกสีดำปรากฏขึ้นจากอากาศ พนักงานส่งให้ลั่วเฟิง “เทพแท้ชั่วนิรันดร์ วัสดุสำหรับการหลอมอาวุธที่ท่านต้องการอยู่ในนี้ กรุณาตรวจสอบ”

ลั่วเฟิงตรวจสอบและพบว่าทุกอย่างครบถ้วน

“มีมากกว่าที่ข้าสั่งด้วยซ้ำ” ลั่วเฟิงกล่าวอย่างพอใจ

“วัสดุบางชนิดเราจะให้มากกว่าปกติ” พนักงานกล่าว

ลั่วเฟิงพยักหน้า ก่อนจะหันไปสั่งโมหลัวซา “เราไปกันเถอะ”

พนักงานส่งลั่วเฟิงออกจากหอการค้าเหยียนเฟิงด้วยความเคารพ

....

ภายในอาคารหลังหนึ่งของหอการค้าเหยียนเฟิง

ร่างหนึ่งที่ปกคลุมด้วยหมอกสีเทากำลังอ่านข้อมูลอย่างสงบ ทันใดนั้น ชายร่างกำยำคนหนึ่งเดินเข้ามา

“เจ้าของหอ” ดวงตาของร่างหมอกสีเทาเป็นเพียงโพรงว่างเปล่าที่มองไปยังร่างกำยำ “เจ้าคือเจ้าของหอ แต่กลับไม่จัดการเรื่องราวของหอการค้าเหยียนเฟิงเลย ทิ้งให้ข้าต้องดูแลทั้งหมด”

“ท่านอาสอง ข้ารบกวนท่านมากแล้ว” ชายร่างกำยำกล่าวพลางยิ้มแหย ๆ

“สิ่งที่ข้าเสียใจที่สุดคือการรับปากบรรพชนว่าจะคอยติดตามและคุ้มครองเจ้า” ร่างหมอกสีเทากล่าว “ใครจะคิดว่าเจ้าจะออกจากแคว้นโบราณเหยียนเฟิงมาเดินทางร่อนเร่เช่นนี้ เป็นเวลาหลายพันยุคแล้ว เจ้ายังไม่คิดจะกลับบ้านเลยหรือ?”

ชายร่างกำยำกล่าว “ข้าตั้งใจจะกลับไปเมื่อทะลวงสู่ระดับจ้าวแห่งความโกลาหล”

“เจ้าเป็นสายเลือดแห่งราชวงศ์ตี้ฉู่ มีสายเลือดอันสูงส่ง แต่กลับไม่ฝึกฝนเส้นทางพลังสายเลือด กลับเลือกศึกษากฎแห่งความโกลาหล ข้ารู้ว่าเจ้ามีความทะเยอทะยาน” ร่างหมอกสีเทากล่าว “เจ้าบรรลุเป็นเทพแท้ชั่วนิรันดร์ด้วย ‘ร่างเทพไร้ขีดจำกัด’ โดยไม่พึ่งพาสายเลือด เท่ากับว่าเส้นทางของเจ้าจะลำบากยิ่งขึ้น พวกผู้เฒ่าในตระกูลมักเลือกฝึกพลังสายเลือดก่อน แล้วค่อยศึกษากฎเมื่อพบทางตัน”

ชายร่างกำยำส่ายหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน “การเดินทางบนเส้นทางที่ง่ายมาโดยตลอด แล้วจู่ ๆ เปลี่ยนมาเดินเส้นทางที่ยากลำบาก มีสักกี่คนที่ประสบความสำเร็จ? พวกนั้นก็แค่พวกสามัญธรรมดา”

ร่างหมอกสีเทาพยักหน้าอย่างชื่นชม “หากเจ้าสามารถฝึกฝนเส้นทางกฎแห่งความโกลาหลจนบรรลุเป็นจ้าวแห่งความโกลาหล เมื่อกลับไป ตระกูลจักทุ่มเททุกอย่างเพื่อสนับสนุนเจ้า”

เทพราชาทุกพระองค์ในแผ่นดินต้นกำเนิด ต่างก็บรรลุผ่านการทำความเข้าใจกฎแห่งความโกลาหล

“การเป็นจ้าวแห่งความโกลาหลนั้นยากยิ่ง” ชายร่างกำยำพยักหน้า “กฎแห่งความโกลาหลยากลำบากกว่าเส้นทางพลังสายเลือดมากนัก”

เขาเกิดบนแผ่นดินต้นกำเนิด ตั้งแต่เด็กก็สามารถสัมผัสพลังของกฎแห่งความโกลาหลได้อย่างชัดเจน และยิ่งฝึกฝนมากเท่าใด ก็ยิ่งรู้สึกถึงความซับซ้อนของมัน

แต่ลั่วเฟิงแตกต่าง

เขาเคยอยู่ในจักรวาลดั้งเดิม ซึ่งการสัมผัสพลังแห่งกฎแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ดังนั้นเมื่อมาถึงแผ่นดินต้นกำเนิด ลั่วเฟิงกลับรู้สึกตื่นเต้น เพราะสามารถทำความเข้าใจกฎแห่งความโกลาหลได้อย่างรวดเร็ว

“หืม?” ร่างหมอกสีเทาเห็นข้อมูลใหม่ที่เพิ่งปรากฏขึ้นต่อหน้า เขากวาดสายตามองแล้วพูดกับชายร่างกำยำ “เจ้าของหอ มีเทพแท้ชั่วนิรันดร์หน้าใหม่มาถึงนครหู่หยาง และได้เข้าร่วมหอรัตติกาลของเรา ใช้รหัส ‘ดาบคลั่ง’”

“อืม รู้แล้ว” ชายร่างกำยำพยักหน้า

ทั้งสองไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก ในฐานะสายตรงของราชวงศ์ตี้ฉู่ พวกเขามีอำนาจเหนือกว่าส่วนใหญ่ของเทพแท้ชั่วนิรันดร์ในนครหู่หยาง

******

ลั่วเฟิงและโมหลัวซากลับมาถึงที่พัก

“ข้าจะปิดด่านฝึกฝนสักระยะ เจ้าสามารถไปไหนก็ได้ตามใจ” ลั่วเฟิงกล่าว “แต่อย่าก่อปัญหาให้ข้า”

“วางใจเถอะ นายท่าน!” โมหลัวซากล่าวอย่างกระตือรือร้น

ลั่วเฟิงเดินเข้าไปในท้องพระโรงใต้ดินของที่พัก และทันทีที่ก้าวเข้าไป กลไกและค่ายกลของห้องฝึกฝนก็ปิดลง

ท้องพระโรงใต้ดินแห่งนี้ถูกสร้างมาเพื่อฝึกฝนโดยเฉพาะ แต่ลั่วเฟิงยังคงรู้สึกว่ามันเล็กเกินไป เขาจึงสะบัดมือ และหอคอยดาราก็ปรากฏขึ้น

ฟึ่บ!

ลั่วเฟิงก้าวเข้าไปในหอคอยดารา ภายในหอคอยมีพื้นที่กว้างขวางอย่างยิ่ง เขาสามารถฝึกฝนได้อย่างเต็มที่โดยไม่ต้องกังวลถึงความเสียหายใด ๆ

“ได้เวลาฝึกฝน ‘มหาวิถีแห่งพลังโกลาหล’” ลั่วเฟิงนั่งขัดสมาธิ และเริ่มต้นการปิดด่านฝึกฝนครั้งแรกบนแผ่นดินต้นกำเนิด