บทที่ 17 หอการค้าเหยียนเฟิง

###

ลั่วเฟิงดำดิ่งอยู่ในภวังค์แห่งการทำความเข้าใจกฎแห่งความโกลาหล เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าฟ้ามืดแล้ว โมหลัวซานั่งอยู่ข้าง ๆ ด้วยท่าทางเบื่อหน่าย

“นายท่าน ตื่นแล้วหรือ?” โมหลัวซาเผยสีหน้าดีใจ

“ตอนที่ข้าฝึกฝน เจ้าก็นั่งเฝ้าอยู่เฉย ๆ งั้นหรือ?” ลั่วเฟิงถาม “ทำไมไม่ไปเดินเล่นในนครหู่หยางเล่า? ข้าแค่ทำความเข้าใจกฎ ไม่ได้กลายเป็นคนโง่ หากมีใครมาสัมผัสค่ายกลที่พัก ข้าย่อมรับรู้และหยุดฝึกทันที”

โมหลัวซาตอบเสียงอ่อนโยน “เรื่องกินดื่มเที่ยวทำเมื่อไหร่ก็ได้ แต่เมื่อท่านฝึก ข้าต้องปกป้องท่านก่อนเป็นอันดับแรก!”

“ฮ่า ๆ พูดได้ดี” ลั่วเฟิงหัวเราะ “เอาล่ะ ออกไปข้างนอกกันเถอะ ข้าจะไปขายดอกคริสตัลโลหิตสีน้ำเงินม่วง”

“นายท่านจะขายให้ใคร?” โมหลัวซาถามพลางลุกขึ้นยืน

“แน่นอนว่าหอการค้าเหยียนเฟิง” ลั่วเฟิงตอบ และทั้งสองก็ออกเดินทางทันที

ไม่นานนัก พวกเขาก็มองเห็นหอการค้าเหยียนเฟิงตั้งตระหง่านอยู่ในระยะไกล ท่ามกลางอาคารนับไม่ถ้วนของนครหู่หยาง อาคารหลักของหอการค้านี้มีความสูงเป็นรองเพียงจวนเจ้าเมืองเท่านั้น

“สถานที่ปลอดภัยที่สุดในนครหู่หยาง ก็คือหอการค้าเหยียนเฟิง” ลั่วเฟิงกล่าว “ถึงแม้ทั้งนครหู่หยางจะถูกทำลาย หอการค้าเหยียนเฟิงก็ยังคงอยู่ได้อย่างมั่นคง”

“โอ้?” โมหลัวซาอุทานด้วยความประหลาดใจ ข้อมูลเกี่ยวกับแผ่นดินต้นกำเนิดทั้งหมดของเขามาจากลั่วเฟิง

“หอการค้าเหยียนเฟิงเป็นตัวแทนของแคว้นโบราณเหยียนเฟิง” ลั่วเฟิงอธิบาย “กลุ่มอำนาจที่แข็งแกร่งของแคว้นโบราณเหยียนเฟิงรวมตัวกันก่อตั้งขึ้น และธุรกิจของพวกเขาครอบคลุมเกือบครึ่งหนึ่งของแผ่นดินต้นกำเนิด”

“แม้แต่สงครามระหว่างอาณาจักรเทพยังไม่กล้าแตะต้องหอการค้าเหยียนเฟิง เพราะหากทำเช่นนั้น เท่ากับเป็นการท้าทายแคว้นโบราณเหยียนเฟิงโดยตรง” ลั่วเฟิงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “และผลที่ตามมาย่อมเลวร้าย”

โมหลัวซาพยักหน้า “ผู้หนุนหลังแข็งแกร่งจริง ๆ”

“พวกเขาสามารถซื้อและขายได้ทุกสิ่ง!” ลั่วเฟิงกล่าว “ที่นี่เป็นสถานที่ซื้อขายที่ปลอดภัยที่สุด”

ดอกคริสตัลโลหิตสีน้ำเงินม่วงเป็นสมบัติที่สามารถทำให้เทพแท้ชั่วนิรันดร์บางคนถึงกับคลุ้มคลั่ง ดังนั้นเพื่อให้มั่นใจว่าการซื้อขายเป็นไปอย่างปลอดภัย ลั่วเฟิงจึงเลือกที่จะทำธุรกิจกับหอการค้าเหยียนเฟิงโดยไม่ลังเล

พื้นที่ของหอการค้าเหยียนเฟิงกว้างขวาง มีอาคารมากมาย อาคารหลักใช้สำหรับต้อนรับแขกจากทั่วสารทิศ

ฟู่~

เมื่อมาถึงทางเข้าอาคารหลัก ลั่วเฟิงและโมหลัวซาก็ได้รับการต้อนรับจากพนักงานทันที “เทพแท้ชั่วนิรันดร์ เชิญด้านใน” พนักงานต้อนรับพาพวกเขาไปยังห้องรับรองลับ

“เทพแท้ชั่วนิรันดร์ นี่คือสุราชุนหมี่จากแคว้นโบราณเหยียนเฟิง เชิญลองลิ้มรส” พนักงานกล่าวพร้อมรินสุราให้ ซึ่งในแคว้นโบราณเหยียนเฟิง สุราชุนหมี่หนึ่งจอกมีราคาหลายผลึกแห่งความโกลาหล และในนครหู่หยางยิ่งหาซื้อไม่ได้เลย

“สุราชุนหมี่?” ลั่วเฟิงยกจอกขึ้นจิบ รสชาติอ่อนละมุนแพร่กระจายไปทั่วจิตวิญญาณของเขา

“เข้าเรื่องกัน ข้ามาที่นี่เพื่อต้องการขายดอกคริสตัลโลหิตสีน้ำเงินม่วงหนึ่งต้น” ลั่วเฟิงกล่าวพลางพลิกฝ่ามือ วางกล่องไม้ลงบนโต๊ะเบื้องหน้า

“ดอกคริสตัลโลหิตสีน้ำเงินม่วง?” พนักงานรับใช้มีสีหน้าตื่นตะลึง แม้ว่าเขาจะเคยต้อนรับเทพแท้ชั่วนิรันดร์มานับไม่ถ้วน แต่ก็ยังรู้สึกแปลกใจอยู่ดี เขาเปิดกล่องไม้ออก และพบดอกไม้สีฟ้าม่วงที่ดูเหมือนจะธรรมดาอยู่ภายใน

ฮึ่ม~~~

อาคมภายในหอการค้าเหยียนเฟิงเริ่มทำงาน แสงพุ่งปกคลุมดอกคริสตัลโลหิตสีน้ำเงินม่วง และประเมินคุณภาพทันที

“ดอกคริสตัลโลหิตสีน้ำเงินม่วงต้นนี้บรรลุถึงระยะเติบโตสมบูรณ์ การเก็บรักษาก็ยอดเยี่ยม คุณภาพถือว่าเป็นระดับสูงสุด ตามราคาปัจจุบัน หอการค้าเหยียนเฟิงของเรายินดีซื้อในราคา 120,000 เม็ดทรายแห่งจักรวาล” พนักงานกล่าว “ไม่ทราบว่าเทพแท้ชั่วนิรันดร์พึงพอใจหรือไม่?”

“ตกลง” ลั่วเฟิงพยักหน้าตอบรับทันที

เขารู้กฎของหอการค้าเหยียนเฟิงดี หากราคาสินค้าต่ำกว่าสิบล้านเม็ดทรายแห่งจักรวาล โดยปกติจะไม่มีการต่อรอง สมบัติล้ำค่าทางธรรมชาติจะถูกกำหนดราคาตามมาตรฐานของแคว้นโบราณเหยียนเฟิง และสาขาท้องถิ่นไม่มีสิทธิ์ปรับราคาเอง

“เช่นนั้น ดอกคริสตัลโลหิตสีน้ำเงินม่วงต้นนี้ถือเป็นสมบัติของหอการค้าเหยียนเฟิงแล้ว” พนักงานปิดกล่องไม้ และบนโต๊ะปรากฏขวดหยกสีน้ำเงินโดยไม่มีที่มา พนักงานหยิบมันขึ้นมายื่นให้ลั่วเฟิง “เทพแท้ชั่วนิรันดร์ นี่คือ 120,000 เม็ดทรายแห่งจักรวาล กรุณาตรวจสอบ”

ลั่วเฟิงรับขวดและตรวจสอบภายใน ยืนยันว่าไม่มีปัญหา

“เรียบร้อย” พนักงานยิ้ม “ไม่ทราบว่าเทพแท้ชั่วนิรันดร์มีอะไรให้เรารับใช้เพิ่มเติมหรือไม่?”

“ข้าต้องการซื้อวัสดุสำหรับการหลอมอาวุธ นี่คือใบรายการ” ลั่วเฟิงกล่าวพลางยื่นรายการวัสดุให้พนักงาน “ทั้งหมดมีมูลค่า 100,000 เม็ดทรายแห่งจักรวาล”

เม็ดทรายแห่งจักรวาลที่ได้จากการขายดอกคริสตัลโลหิตสีน้ำเงินม่วง ส่วนใหญ่จะถูกใช้ไปกับการซื้อวัสดุเหล่านี้

“ทั้งหมด 100,000 เม็ดทรายแห่งจักรวาลเพื่อนำไปซื้อวัสดุพวกนี้?” พนักงานอึ้งไปชั่วขณะ “วัสดุเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นของทั่วไป หากต้องการปริมาณมาก อาจต้องใช้เหมืองทั้งลูกเพื่อให้เพียงพอ เทพแท้ชั่วนิรันดร์แน่ใจหรือไม่?”

“หอการค้าเหยียนเฟิงสามารถจัดหาได้หรือไม่?” ลั่วเฟิงถาม

พนักงานยิ้มอย่างมั่นใจ “เรื่องนั้นไม่ต้องกังวล ต่อให้ต้องใช้เป็นร้อยหรือพันเท่า เราก็สามารถนำเข้ามาจากพื้นที่อื่นได้! สำหรับวัสดุที่เทพแท้ชั่วนิรันดร์ต้องการ คลังสินค้าของเรามีสต็อกพร้อมส่ง ใช้เวลาเพียงไม่นาน”

“ดี จัดเตรียมให้เรียบร้อย” ลั่วเฟิงพยักหน้า “นอกจากนี้ ข้าต้องการสมัครเข้าร่วม ‘หอรัตติกาล’ ของหอการค้าเหยียนเฟิง”

พนักงานยิ้ม “หอรัตติกาลของเราเปิดโอกาสให้สามารถประกาศภารกิจ รับภารกิจ และซื้อขายข้อมูลได้ เทพแท้ชั่วนิรันดร์ไม่จำเป็นต้องผ่านการตรวจสอบหรือเสียค่าใช้จ่ายใด ๆ สามารถเข้าร่วมได้โดยตรง”

ในฐานะองค์กรที่ครอบคลุมเกือบครึ่งหนึ่งของแผ่นดินต้นกำเนิด หอการค้าเหยียนเฟิงไม่เพียงแต่ทำธุรกิจซื้อขายเท่านั้น แต่ยังทำธุรกิจด้านข้อมูลและภารกิจลับ ซึ่งทั้งหมดดำเนินการภายใต้ชื่อ ‘หอรัตติกาล’ แน่นอนว่ายิ่งมีลูกค้ามากก็ยิ่งดี ดังนั้นเงื่อนไขการเข้าร่วมจึงค่อนข้างต่ำ

หากมีพลังหรือทรัพย์สินมากพอ ก็สามารถเข้าร่วมหอรัตติกาลได้

“เทพแท้ชั่วนิรันดร์ต้องการใช้ชื่ออะไรในหอรัตติกาล?” พนักงานถาม

ลั่วเฟิงครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนตอบ “เรียกข้าว่า ‘ดาบคลั่ง’”

“เรียบร้อย ลงทะเบียนสำเร็จ” พนักงานกล่าวพลางส่งตราสื่อสารให้ลั่วเฟิง “นี่คือตราสื่อสารของหอรัตติกาล ในเมืองใหญ่สามารถใช้ติดต่อหอรัตติกาลได้ ไม่ว่าจะเป็นการซื้อขายข้อมูล รับภารกิจ หรือประกาศภารกิจ ทั้งหมดสามารถทำผ่านตราสื่อสารนี้ได้ หากเกิดการชำรุดหรือสูญหาย สามารถมาที่หอการค้าเหยียนเฟิงเพื่อขอออกใหม่”

ลั่วเฟิงรับตราสื่อสาร ซึ่งถูกตั้งค่าให้สามารถติดต่อหอรัตติกาลได้โดยเฉพาะ