บทที่ 2: วิวัฒนาการครั้งแรก

"ร่างแยกนกกระจอกของคุณกลืนกินหนอนนก ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 0.1 แต้ม"

ขณะที่ซูเสี่ยวยังคงมึนงง ข้อความนั้นก็เลือนหายไป ก่อนที่หน้าต่างสถานะจะปรากฏขึ้นตรงหน้า

ร่างหลัก: มนุษย์ ซูเสี่ยว

ค่าสถานะพื้นฐาน: ร่างกาย 6, ความแข็งแกร่ง 7, ความคล่องตัว 7, จิตวิญญาณ 11

พรสวรรค์: หนึ่งวิญญาณสองร่าง

เคล็ดวิชา:

เคล็ดวิชาพื้นฐาน: วิชาขัดเกลาร่างกาย 65% (พัฒนาสมรรถภาพร่างกายหลังจากการบ่มเพาะ)

ร่างแยก: นกกระจอก (นกจับแมลงขนาดเล็ก ลำตัวโตเต็มวัยยาว 10-20 ซม. พลังต่อสู้ใกล้เคียง 0)

ระดับ: ไม่มี

พรสวรรค์: กลืนกินวิวัฒนาการ (กลืนกินสิ่งมีชีวิต เพื่อเปลี่ยนพลังงานภายในให้เป็นแต้มวิวัฒนาการ)

แต้มวิวัฒนาการ: 0.1 (แต้มวิวัฒนาการใช้สำหรับวิวัฒนาการร่างแยก)

ความคืบหน้าวิวัฒนาการ: 0.1 / 100

หมายเหตุ: ในระหว่างกระบวนการวิวัฒนาการ สามารถรับยีนของสิ่งมีชีวิตอื่นได้จากการกลืนกิน เพื่อการวิวัฒนาการที่ล้ำลึกยิ่งขึ้น

"หน้าต่างสถานะ!!"

"นิ้วทองคำของฉัน!" ซูเสี่ยวสูดหายใจเข้าลึก พยายามข่มใจที่กำลังเต้นระรัวและมือที่สั่นเทาเอาไว้

ในที่สุดเขาก็เปิดใช้งานนิ้วทองคำได้สำเร็จ

สวรรค์ช่างเมตตาต่อผู้ข้ามมิติอย่างแท้จริง

หลังจากความดีใจระลอกแรกผ่านพ้นไป ซูเสี่ยวก็เริ่มตรวจสอบข้อมูลบนหน้าต่างสถานะ

"พรสวรรค์ของร่างหลัก หนึ่งวิญญาณสองร่าง นี่เข้าใจง่ายมาก มันคือสภาพปัจจุบันของฉันที่มีหนึ่งร่างมนุษย์กับอีกหนึ่งร่างนกกระจอก"

"ค่าสถานะพื้นฐาน..."

ซูเสี่ยวกวาดตามองตัวเลขหลักเดียวบนค่าสถานะพื้นฐานแล้วก็รู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง

แต่เขาก็ทำใจยอมรับได้อย่างรวดเร็ว เพราะถ้าค่าสถานะพื้นฐานของเขาดีเลิศ เขาคงทะลวงถึงวิชาขัดเกลาร่างกายขั้นที่สิบ ดูดซับพลังงานเหนือธรรมชาติ และก้าวเข้าสู่วิถีแห่งยุทธ์ไปตั้งนานแล้ว

"ไม่ใช่ว่าค่าสถานะพื้นฐานฉันแย่หรอก แค่ศักยภาพในการพัฒนามันมีสูงมากต่างหาก อืม คิดแบบนี้แล้วค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อย" ซูเสี่ยวพูดติดตลกกับตัวเอง

ตอนนี้เขามีเจ้านกกระจอกน้อยที่สามารถวิวัฒนาการได้แล้ว ต่อให้หลังจากนี้อีกหนึ่งสัปดาห์เขาจะไม่สามารถบรรลุวิชาขัดเกลาร่างกายขั้นที่สิบและฝึกยุทธ์ได้ เขาก็ยังคงมีชีวิตที่ดีได้อยู่ดี

ตราบใดที่นกกระจอกน้อยวิวัฒนาการไปเป็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ เขาก็ไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวพวกสัตว์กลายพันธุ์ที่โผล่มาอย่างกะทันหันเหล่านั้นอีกต่อไป

"พรสวรรค์ของร่างแยกนกกระจอกคือการกลืนกินวิวัฒนาการ ซึ่งทำให้มันสามารถกลืนกินสิ่งมีชีวิตทุกชนิดและเปลี่ยนพลังงานในร่างของพวกมันให้กลายเป็นแต้มวิวัฒนาการของตัวเอง"

"แต่ตอนนี้พลังต่อสู้ของเจ้านกกระจอกยังอ่อนแอมาก มันเลยจับกินได้แค่พวกแมลงตัวเล็กๆ เท่านั้น"

"และเมื่อเงื่อนไขครบกำหนด มันก็สามารถกลืนกินสิ่งมีชีวิตเพื่อดูดซับยีน และวิวัฒนาการให้ล้ำลึกยิ่งขึ้นได้"

"ฉันต้องค้นคว้าให้ดีซะแล้วว่าสัตว์สายพันธุ์ไหนมียีนที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษบ้าง"

"แต่ตอนนี้ เน้นจับแมลงเพื่อเร่งวิวัฒนาการให้เร็วที่สุดก่อนดีกว่า!"

"แมลงหนึ่งตัวให้แต้มวิวัฒนาการแค่ 0.1 แต้ม ถ้าจะเอาให้ครบ 100 แต้ม ก็ต้องจับแมลงตั้ง 1,000 ตัว 1,000 ตัวเลยนะ! เยอะเอาเรื่องเลย"

ซูเสี่ยวสัมผัสได้ถึงความกดดันอันหนักอึ้ง

แต่จู่ๆ เขาก็ตระหนักอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

"เดี๋ยวก่อน ร่างหลักของฉันเป็นมนุษย์นี่นา แล้วฉันจะไปมัวไล่จับแมลงให้เหนื่อยทำไม? ทำไมไม่ไปตลาดสัตว์เลี้ยงแล้วซื้อเอาเลยล่ะ?!"

ขืนปล่อยให้เจ้านกกระจอกออกไปไล่จับกินเองจะต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนกัน? ทั้งละแวกนี้จะมีแมลงถึงพันตัวหรือเปล่าก็ไม่รู้ ต่อให้มี กว่าจะจับกินครบก็คงกินเวลานานโข

เพราะงั้น ซื้อเอาย่อมดีกว่าเห็นๆ!

"ถึงบ้านฉันจะไม่ได้ร่ำรวยจนซื้อทรัพยากรบ่มเพาะราคาหลักหมื่นได้ แต่แค่ซื้อแมลงเนี่ย สบายมาก!"

ซูเสี่ยวกวาดเงินเก็บทั้งหมดที่เขามีออกมา นับรวมกันได้สามร้อยหกสิบหยวน

"เท่านี้น่าจะพอซื้อแมลงได้เยอะอยู่นะ?"

เขารีบวิ่งลงไปชั้นล่าง ภายใต้การควบคุมของซูเสี่ยว เจ้านกกระจอกน้อยก็บินมาเกาะบนไหล่ของเขาอย่างรู้งาน

เขานั่งรถประจำทางจนมาถึงตลาดสัตว์เลี้ยง

"เถ้าแก่ หนอนนกพวกนี้ขายยังไงครับ?" ซูเสี่ยวเอ่ยถามเถ้าแก่ร่างท้วมวัยราวสี่ห้าสิบปีที่อยู่ด้านในตลาด

"100 ตัว 3 หยวน ซื้อเยอะลดได้อีก!" เถ้าแก่ชี้ไปที่กะละมังใบใหญ่บนพื้น ซึ่งเต็มไปด้วยหนอนนกนับไม่ถ้วนที่กำลังยั้วเยี้ยไปมา

"ขอผมดูหน่อยนะว่านกผมจะกินไหม" โดยไม่รอให้เถ้าแก่อนุญาต เขาใช้คีมคีบหนอนนกขึ้นมาหนึ่งตัว แล้วเจ้านกกระจอกน้อยก็เขมือบมันลงไปในคำเดียว

"ร่างแยกนกกระจอกของคุณกลืนกินหนอนนก ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 0.1 แต้ม"

"แต้มวิวัฒนาการ!"

ซูเสี่ยวคลี่ยิ้มออกมาทันที "เถ้าแก่ งั้นผมเอา 30 หยวนครับ"

"ได้เลย ตักนับเอาเองนะ" เถ้าแก่บอกพลางหยิบกระปุกพลาสติกที่มีฝาปิดสนิทออกมา ด้านในมีเศษซากพืชปะปนอยู่บ้าง ซึ่งน่าจะเป็นอาหารของพวกหนอนนก

"ให้ผมตักนับเองเลยเหรอ? ไม่กลัวผมตักเกินหรือไงครับ?" ซูเสี่ยวพูดแซว

เถ้าแก่ร่างท้วมโบกมือปัด เป็นเชิงบอกว่าซูเสี่ยวอยากตักเท่าไหร่ก็ตามสบาย

"งั้นผมไม่เกรงใจล่ะนะ!"

ซูเสี่ยวหยิบช้อนตักหนอนนกใส่กระปุกพลาสติกอย่างเมามันจนเต็มแน่น ส่วนจำนวนที่แน่ชัดนั้นไม่มีใครรู้

อย่างไรก็ตาม จากท่าทีไม่แยแสของเถ้าแก่ เขาก็พอจะเดาได้ว่ากระปุกนี้มีความจุจำกัด เต็มที่ก็คงใส่ได้ราวๆ สามพันตัว ไม่อย่างนั้นเถ้าแก่คงไม่ใจเย็นขนาดนี้

ซูเสี่ยวยังไม่รีบร้อนกลับ

หนอนนกกระปุกนี้เพียงพอที่จะทำให้เจ้านกกระจอกวิวัฒนาการได้แล้ว

เพราะฉะนั้น สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คือการตามหายีนของสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่ง

"ตอนนี้เจ้านกกระจอกยังตัวเล็กและมีพลังต่อสู้อ่อนแอมาก ฉันต้องหาแมลงที่ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งหรือพละกำลังทางร่างกาย"

จากนั้นเขาก็หยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาเสิร์ชหาข้อมูล เขาไม่ได้หาสัตว์อย่างเสือหรือเสือดาว เพราะเจ้านกกระจอกตัวเล็กเกินกว่าจะกินพวกมันได้ ยิ่งไปกว่านั้น สัตว์จำพวกเสือ สิงโต หรือวัว ก็ไม่ได้มีศักยภาพทางชีววิทยาที่สูงส่งอะไรนัก

พวกแมลงนี่แหละดีที่สุด ยกตัวอย่างเช่น มดสามารถยกของหนักกว่าน้ำหนักตัวได้ถึง 400 เท่า และตั๊กแตนก็สามารถกระโดดได้ไกลหลายสิบเมตรด้วยการออกแรงเพียงครั้งเดียว... "แล้วแมลงชนิดไหนมีพละกำลังเยอะที่สุดล่ะ!"

"ด้วงมูลสัตว์ หรือที่รู้จักกันในชื่อแมลงกุดจี่ มันรั้งอันดับหนึ่งในรายการ แม้จะมีลำตัวยาวแค่ 10 มิลลิเมตร แต่มันสามารถลากสิ่งของที่มีน้ำหนักมากกว่าตัวเองถึง 1,141 เท่า ซึ่งเทียบเท่ากับคนธรรมดายกรถบรรทุก 18 ล้อที่บรรทุกของมาเต็มคันได้สองคัน หรือคนน้ำหนัก 70 กิโลกรัมยกของหนัก 80 ตัน พละกำลังของมันมากกว่าด้วงแรดซึ่งเป็นแมลงที่แข็งแกร่งที่สุดที่เคยพบมาถึง 1 ใน 3 และมากกว่ามดหลายร้อยเท่า"

"1,141 เท่า!!"

ดวงตาของซูเสี่ยวเป็นประกายวาววับ

ถ้าเจ้านกกระจอกน้อยสามารถปลดปล่อยพลังได้ถึง 1,141 เท่า มันต้องทรงพลังสุดๆ ไปเลย!

เมื่อมันวิวัฒนาการและเติบโตขึ้นเรื่อยๆ มันก็จะยิ่งร้ายกาจมากขึ้นไปอีก!

แถมพวกด้วงมูลสัตว์ก็ไม่ได้หายากอะไร สามารถพบเจอได้ตามสถานที่ที่ไม่ค่อยสะอาดนัก เขาเคยเห็นมันบ่อยๆ ในสวนของชุมชน

เมื่อมีเป้าหมายแล้ว ซูเสี่ยวก็ไม่รีบร้อนอีกต่อไป

"กลับบ้านดีกว่า!"

เมื่อกลับถึงบ้าน

เขาเปิดกระปุก หยิบหนอนนกออกมาจำนวนหนึ่ง และใช้จิตควบคุมให้เจ้านกกระจอกน้อยกลืนกินพวกมันเข้าไป

"ร่างแยกนกกระจอกของคุณกลืนกินหนอนนก ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 0.1 แต้ม"

ทันทีที่หนอนนกตกถึงท้อง มันก็ถูกย่อยสลายและเปลี่ยนเป็นพลังงานวิวัฒนาการด้วยพรสวรรค์การกลืนกินอันทรงพลัง พลังงานนั้นไหลเวียนและแผ่ซ่านไปทั่วร่าง แทรกซึมลึกลงไปถึงระดับเซลล์

สิ่งนี้ถือเป็นการวางรากฐานอันมั่นคงสำหรับการวิวัฒนาการ

"ร่างแยกนกกระจอกของคุณ..."

เจ้านกกระจอกค่อยๆ จิกกินหนอนนกไปทีละตัว... ซูเสี่ยวเองก็แยกย้ายไปทำอย่างอื่น ในขณะที่เจ้านกน้อยกำลังสวาปามหนอนนก เขาก็ลงไปที่สวนชั้นล่างเพื่อตามหาด้วงมูลสัตว์ และในเวลาไม่นาน เขาก็พบด้วงมูลสัตว์ขนาดเท่าเมล็ดถั่วเหลืองในกองดินสกปรก

เขานำมันกลับมาบ้าน ล้างทำความสะอาดอย่างหมดจด จากนั้นก็นำไปแช่แอลกอฮอล์เพื่อฆ่าเชื้อ ป้องกันไม่ให้เกิดการกลายพันธุ์จากเชื้อแบคทีเรียในระหว่างการวิวัฒนาการ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

"แต้มวิวัฒนาการถึงเกณฑ์ที่กำหนดแล้ว สามารถเริ่มการวิวัฒนาการได้ทุกเมื่อ"

"หมายเหตุ: ร่างแยกคือนกกระจอกธรรมดาที่มีสายเลือดต่ำต้อยและศักยภาพต่ำมาก ในระหว่างการวิวัฒนาการ สามารถเลือกดูดซับยีนของสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งเพื่อยกระดับศักยภาพ สายเลือด และอื่นๆ ได้"

ซูเสี่ยวตรวจสอบหน้าต่างสถานะ แต้มวิวัฒนาการทะลุถึง 100.1 แต้มแล้ว

"วิวัฒนาการ"

ซูเสี่ยวเลือก "วิวัฒนาการ" บนหน้าต่างสถานะทันที พริบตาเดียว พลังงานวิวัฒนาการภายในร่างของนกกระจอกน้อยก็ปะทุขึ้น กวาดต้อนไปทั่วทุกอณูร่างราวกับกระแสน้ำป่าไหลหลาก

เขารีบสั่งให้มันกลืนด้วงมูลสัตว์ลงท้องไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อด้วงมูลสัตว์ถูกย่อย ยีนของมันก็ถูกดึงออกมาในทันที จากนั้นก็ถูกย่อยสลาย ดูดซับ และหลอมรวมเข้ากับเจ้านกกระจอกน้อย

และภายใต้อิทธิพลของพลังงานวิวัฒนาการ เจ้านกกระจอกน้อยก็กำลังเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงอันลี้ลับจากภายในสู่ภายนอกด้วยความรวดเร็วเหนือจินตนาการ