บทที่ 64 กองทัพใหญ่ซยงหนูสี่แสนนาย มุ่งลงใต้!

"อนุญาตให้พ่ายแพ้ มิอนุญาตให้ชนะหรือ" เหมิงเถียนได้สดับฟังพลันชะงักงันด้วยความตื่นตะลึง

มีวิธีการทำศึกเช่นนี้ที่ใดกัน

ทว่าเหมิงเถียนก็เป็นถึงขุนพลเลื่องชื่อที่ผ่านศึกมานับร้อย ชั่วพริบตาเดียวก็ตระหนักได้ถึงเจตนา

หานซิ่นผู้นี้มีวิถีการทำศึกที่น่าสนใจยิ่งนัก

"เอาเถิด" เหมิงเถียนส่ายหน้าอย่างจนใจ

"ดูท่าชื่อเสียงขุนพลไร้พ่ายของข้า คงต้องมาจบสิ้นในเงื้อมมือของหานซิ่นอย่างเจ้าเสียแล้ว"

กล่าวจบเหมิงเถียนก็หมุนกายจากไป

หากเป็นไปเพื่อต้าฉิน ชื่อเสียงจอมปลอมเพียงน้อยนิดของเขาจะนับเป็นสิ่งใดได้เล่า

ยิ่งไปกว่านั้นสงครามในครานี้หากกระทำตามวิธีการของหานซิ่น ก็มิแน่ว่าจะพ่ายแพ้เสียทีเดียว

…

ณ อุทยานหลวง

"ประหลาดนัก เหตุใดหานซิ่นผู้นี้จึงทำศึกเช่นนี้เล่า" องค์ชายเกามีสีหน้าเปี่ยมไปด้วยความกังขา

"ศึกที่สามารถเอาชนะได้ เหตุใดจึงต้องทำให้พ่ายแพ้ด้วย"

ฉินจื่ออิงและฝูซูต่างส่ายหน้าเช่นกัน พวกเขามองมิออกเลยว่าหานซิ่นคิดจะกระทำสิ่งใด

"ทำศึกพ่ายแพ้ย่อมทำให้ขวัญกำลังใจทหารตกต่ำลง เช่นนั้นจะทำเช่นไร หานซิ่นผู้นี้คงมิใช่ว่าทำศึกมิเป็นหรอกกระมัง"

"หานซิ่นทำศึกมิเป็นได้อย่างไร เหมิงเถียนยังสนับสนุนให้เขากระทำเช่นนี้ เหมิงเถียนเป็นถึงเสาหลักแห่งต้าฉิน เหตุผลบางประการเขายังจะมิเข้าใจอีกหรือ"

"เกรงว่าคงมิเรียบง่ายถึงเพียงนี้"

ฉินสื่อหวงมิค่อยได้สัมผัสเรื่องการทหารเท่าใดนัก แต่ความรู้สึกของเขากลับเฉียบแหลมยิ่ง

หานซิ่นเป็นถึงเซียนทหาร ความคิดของเขามิสมควรตื้นเขินถึงเพียงนี้กระมัง

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า" ฉงเจินกลับหัวเราะร่วนออกมา

"เจิ้นกลับมองออกแล้ว หานซิ่นผู้นี้มีวิธีการที่ล้ำลึกยิ่งนัก"

ฉงเจินคือจักรพรรดิในยุคหลัง ย่อมต้องล่วงรู้รูปแบบการทำศึกของหานซิ่นเป็นอย่างดี

นั่นก็คือชื่นชอบการใช้กลยุทธ์พลิกแพลง

อีกทั้งยังโปรดปรานการล่อศัตรูให้ถลำลึก ดึงดูดความสนใจของข้าศึกเป็นพิเศษ

"หานซิ่นผู้นี้จะต้องคิดแสร้งพ่ายแพ้ จากนั้นก็ทำให้ชาวซยงหนูลำพองใจประมาทเลินเล่อ แล้วล่อให้ศัตรูถลำเข้ามาในวงล้อมอย่างแน่นอน"

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้!" เหล่าองค์ชายได้ฟังพลันกระจ่างแจ้งขึ้นมาในทันที

ที่แท้ก็เป็นเหตุผลนี้นี่เอง

ความพ่ายแพ้ทำให้ชาวซยงหนูลำพองใจ เช่นนี้พวกเขาก็จะหลงลืมความระแวดระวังไปสิ้น

อีกทั้งยังให้เหมิงเถียนเป็นผู้นำทัพ หากชาวซยงหนูเห็นว่าสามารถเอาชนะเหมิงเถียนที่กาลก่อนมิอาจโค่นล้มได้ หางของพวกมันคงมิชี้ผยองขึ้นฟ้าไปเลยหรือ

ฉินสื่อหวงพยักหน้า หานซิ่นผู้นี้มีกลอุบายจริงๆ

"มิถูกต้องสิ" ยามนี้หูไฮ่กลับเอ่ยปากขึ้นมาบ้าง

"เหตุผลเพียงเท่านี้กระทั่งฉงเจินยังมองออก หรือว่าชาวซยงหนูจะมองมิออก"

ปัดโธ่เอ๊ย!

ฉงเจินรับฟังคำกล่าวนี้จบก็แทบจะเดือดดาลจนระเบิดออกมา หูไฮ่ผู้นี้กำลังทำบ้าอันใด ถึงกับกล้าดูแคลนเขาเช่นนี้!

เจ้าฉินเอ้อร์ซื่อ ถูกจ้าวเกาปั่นหัวจนหมุนติ้ว ยังจะมากล้ากล่าวหาเจิ้นอีกหรือ

แต่ทว่าเหล่าองค์ชายคนอื่นๆ รวมไปถึงฉินสื่อหวงเมื่อรับฟังคำกล่าวของหูไฮ่จบกลับพากันเงียบงันไป

คำกล่าวของหูไฮ่คล้ายจะมีเหตุผลอยู่นะ

ฉงเจินอย่างเขามีความฉลาดหลักแหลมถึงเพียงนี้เชียวหรือ

"พวกคุณกำลังพูดอะไรกันอยู่"

ยามนี้ฉูหยวนที่นั่งหลับตาพักผ่อนอยู่บนเก้าอี้ก็เอ่ยปากขึ้น

เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆ นักเรียนหลายคนก็ฉลาดหลักแหลมขึ้นมากะทันหัน

จากนั้นภายในหัว เสียงของระบบก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

[ขอแสดงความยินดีกับนักเรียนของโฮสต์ ฉินซู มีความรู้เพิ่มพูน รางวัลสำหรับโฮสต์ แบบแปลนการผลิตปืนบรรจุท้ายนัดเดียว]

[ขอแสดงความยินดีกับนักเรียนของโฮสต์ ฉินอิง มีความรู้เพิ่มพูน รางวัลสำหรับโฮสต์ แบบแปลนการผลิตระเบิดมือ]

บ้าเอ๊ย!

เขาถึงกับมึนงงไปแล้ว

ปืนบรรจุท้ายนัดเดียว ของพรรค์นี้ทำไมถึงให้เขามาล่ะ

หรือว่าบนเขานี้จะมีสัตว์ป่าอะไรที่ต้องให้เขาสร้างปืนไปยิง

แต่เรื่องสร้างปืนเนี่ย มันผิดกฎหมายนะ

อีกอย่าง ไอ้ปืนบรรจุท้ายนัดเดียวอะไรนี่ มันก็โบราณเกินไปหน่อยนะ

ตอนนี้เขาใช้แต่ปืนกล ปืนลูกซองกันหมดแล้ว นี่มันล้าหลังเกินไปแล้ว

แล้วก็ไอ้ระเบิดมือนี่ก็ยิ่งเกินไปใหญ่ ต่อให้บนเขาจะมีของป่าอะไร ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องเอาระเบิดมือไปปาเลยนี่นา

หรือว่ามีหนูมากินแตงโมของคุณ คุณยังจะต้องเอาระเบิดมือไปปาอีก

หนูโดนระเบิดตาย แตงโมก็คงโดนระเบิดแหลกไปครึ่งไร่แล้วล่ะ

เขาอยากรู้จริงๆ ทำไมถึงต้องให้ของพวกนี้กับเขาด้วย

เขาไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรเลยนะ

ในขณะที่เขากำลังสงสัยอยู่นั้น ก็ถูกเสียงถกเถียงของทุกคนในห้องเรียนรบกวน

"พวกคุณกำลังพูดถึงหานซิ่นอยู่ใช่ไหม"

เมื่อได้สดับเสียงของฉูหยวน ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็เงียบเสียงลง

ฉินสื่อหวงรีบก้าวไปเบื้องหน้า มองไปยังฉูหยวน "อาจารย์ฉู พวกเรากำลังสนทนาถึงหานซิ่นขอรับ แล้วก็ยังมีข้อสงสัยบางประการอยากจะสอบถามท่านด้วย"

ฉินสื่อหวงคิดเอาไว้เรียบร้อยแล้วว่าจะสอบถามฉูหยวนเช่นไร

"หานซิ่นผู้นี้ ยามเขาทำศึก หากอนุญาตให้พ่ายแพ้ มิอนุญาตให้ชนะ นั่นมันหมายความว่าเช่นไรหรือขอรับ"

"อนุญาตให้แพ้ ไม่อนุญาตให้ชนะอย่างนั้นหรือ"

ฉูหยวนรับฟังจนจบก็หัวเราะร่วนออกมา "ถ้าอย่างนั้นศัตรูของเขาก็ต้องโชคร้ายแล้วล่ะสิ หานซิ่นกำลังใช้กลยุทธ์อยู่น่ะ"

เป็นดังคาด

ทุกคนได้ยินคำอธิบายต่างพากันมองไปยังฉงเจิน เขาวิเคราะห์ได้อย่างมีเหตุผลยิ่งนัก

ทว่าหูไฮ่กลับยังคงมิยอมรับ "อาจารย์ฉูขอรับ ทว่าปัญหาที่ตื้นเขินถึงเพียงนี้ พวกเราล้วนมองออก แล้วข้าศึกจะมองมิออกเชียวหรือขอรับ"

"หากศัตรูซ้อนกล หานซิ่นมิใช่จะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบหรอกหรือขอรับ"

เมื่อฉูหยวนได้ยินคำกล่าวของหูไฮ่ เขากลับมีสีหน้าประหลาดใจ

เขายกมือตบศีรษะของหูไฮ่เบาๆ ด้วยความเบิกบานใจ "ฉินไฮ่เอ๊ย ช่วงนี้คุณมีพัฒนาการนะเนี่ย"

"ซ้อนกล ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ คำพูดพวกนี้คุณเป็นคนพูดออกมาได้ด้วยหรือ"

"เมื่อหนึ่งปีก่อน คุณยังเอาแต่พูดเรื่องแต่งเมียอยู่เลยไม่ใช่หรือ"

"ข้าก็ต้องมีพัฒนาการบ้างสิขอรับ"

หูไฮ่ถูกหยอกล้อจนใบหน้าแดงซ่านไปด้วยความละอายใจ กระอักกระอ่วนจนถึงขีดสุด

นี่มันน่าเขินอายเกินไปแล้วจริงๆ

ฉินสื่อหวงกลับรู้สึกปลาบปลื้มใจ หูไฮ่เมื่อหนึ่งปีก่อนช่างโง่เขลาเบาปัญญาอย่างแท้จริง

หากปล่อยให้เป็นเช่นนั้นต่อไป จุดจบของหูไฮ่คงมีเพียงความตายเท่านั้น

ทว่ายามนี้กลับฉลาดหลักแหลมขึ้นมาได้ ทั้งหมดนี้ล้วนต้องยกความดีความชอบให้ฉูหยวน

ฉูหยวนกล่าวหยอกล้อหูไฮ่ไปสองสามประโยค จากนั้นก็เริ่มตอบคำถามของอีกฝ่าย "ก็จริงนะ เรื่องง่ายๆ แบบนี้พวกเรายังมองออก ศัตรูก็น่าจะมองออกเหมือนกัน"

"อย่างตอนที่หานซิ่นทำศึกหันหลังชนน้ำ ขอแค่แม่ทัพใหญ่ของศัตรูสามารถมองเจตนาของหานซิ่นออก เขาก็ไม่เพียงแต่จะเอาชนะไม่ได้ แถมลูกน้องของตัวเองก็ต้องจบเห่ด้วย"

"แต่ว่า" ฉูหยวนส่ายหน้า

"แต่พวกคุณประเมินหานซิ่นต่ำเกินไปแล้ว หานซิ่นก็คือผู้ชนะนั่นแหละ"

"เพราะการใช้ทหารของหานซิ่นไม่ใช่แค่กลยุทธ์ร้ายกาจอย่างเดียว เขายังสามารถคำนวณความคิดของศัตรูได้อย่างทะลุปรุโปร่งด้วย!"

ความจริงแล้วในยามที่หานซิ่นใช้กลยุทธ์ศึกหันหลังชนน้ำนี้ เขาก็ได้คำนวณเอาไว้แล้วว่าในกองทัพจ้าวจะต้องมีผู้มองกลยุทธ์ของเขาออก

เป็นดังคาด มีคนผู้หนึ่งนามว่าหลี่จั่วเชอก็รู้สึกว่าหานซิ่นมีปัญหา

ทว่าจะมีประโยชน์อันใดเล่า เพราะเขาได้คำนวณเอาไว้แล้วว่าแม่ทัพใหญ่กองทัพจ้าวก็คือคนโง่เขลาผู้หนึ่ง ไม่มีทางมองกลยุทธ์ของเขาออก และไม่มีทางรับฟังคำตักเตือนของผู้อื่น ขอเพียงวางแผนจัดการแม่ทัพใหญ่ได้ คนอื่นๆ ล้วนจัดการได้ง่ายดายดุจพลิกฝ่ามือ

"เพราะฉะนั้น เวลาหานซิ่นทำศึก ถ้าคุณคิดว่าทำแบบนี้ไม่ได้ นั่นก็คือตกหลุมพรางของหานซิ่นเข้าให้แล้ว"

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้!" ทุกคนได้ฟังพลันกระจ่างแจ้งขึ้นมาในพริบตา

ที่แท้หานซิ่นมิใช่ไม่รู้ว่าชาวซยงหนูจะมองกลยุทธ์ของเขาออก หากแต่เขาได้คำนวณเอาไว้แล้วว่าต่อให้ชาวซยงหนูมองกลยุทธ์ของเขาออก ก็มิอาจเปลี่ยนแปลงสิ่งใดได้!

นับตั้งแต่ยามที่ชาวซยงหนูริเริ่มบุกโจมตีต้าฉิน โชคชะตาของพวกมันก็ถูกกำหนดเอาไว้แล้วว่าจะต้องพ่ายแพ้ปราชัยให้แก่หานซิ่น

นี่ก็คือหานซิ่นหรือ!

ทุกสิ่งล้วนอยู่ในการคำนวณของเขากระนั้นหรือ

แต่ก็มีคนจำนวนไม่น้อยที่นิ่งเงียบงันไป

เรื่องราวจะราบรื่นดั่งที่หานซิ่นคาดการณ์เอาไว้จริงๆ หรือ

ชาวซยงหนูมิใช่ศัตรูที่จะรับมือได้ง่ายดายถึงเพียงนั้นนะ