ตอนที่ 22 น้ำอัมฤทธิ์โลหิตสร้างรากฐาน ดอกไม้กำเนิดวิญญาณ

ตอนที่ 22 น้ำอัมฤทธิ์โลหิตสร้างรากฐาน ดอกไม้กำเนิดวิญญาณ

ผู้บำเพ็ญสายธรรมเกือบทุกคนจำเป็นจะต้องเพิ่งน้ำอัมฤทธิ์ที่เป็นน้ำยาช่วยเร่งให้เข้าสู่ช่วงสร้างรากฐาน ดังนั้นจึงมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะสามารถหลอมพลังปราณได้ด้วยตัวเอง และเข้าสู่ขั้นสร้างรากฐานได้

ทว่าน้ำอัมฤทธิ์สร้างรากฐานนั้นก็หายากมาก

สาเหตุหลักก็มาจากน้ำอัมฤทธิ์สร้างรากฐานจะต้องใช้วัสดุที่หายากในการกลั่น น้ำอัมฤทธิ์นี้เป็นยาอายุวัฒนะที่ช่วยให้ผู้บำเพ็ญเข้าสู่ช่วงสร้างรากฐานได้ง่ายขึ้น มันมีชื่อว่า "เต้าหลิงฮัว"

หากต้องการใช้หินวิญญาณเพื่อซื้อน้ำอมฤตประเภทนี้ ก็จะต้องใช้หินวิญญาณประมาณสิบก้อน

นอกจากเต้าหลิงฮัวแล้ว บางนิกายก็ใช้วัตถุดิบในการกลั่นไม่เหมือนกัน และจำเป็นจะต้องใช้ยาอายุวัฒนะเจ็ดถึงสิบสองชนิดในการช่วยหลอมพลังลมปราณอีกด้วย

ไม่เช่นนั้นอาจจะไม่สามารถปรับแต่งได้สำเร็จ

โดยทั่วไปแล้ว ใครก็ตามที่สามารถกลั่นน้ำอัมฤทธิ์ชนิดนี้ออกมาได้สำเร็จสี่เตาจากทั้งหมดสิบเตา ก็ถือว่าเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุที่ประสบความสำเร็จแล้ว

ผู้บำเพ็ญสายมารก็มีวิธีในการกลั่นที่ไม่เหมือนใครเช่นกัน พวกเขาได้เอาดอกไม้กำเนิดวิญญาณ ซึ่งเป็นดอกไม้แปลก ๆ ซึ่งเติบโตจากจิตวิญญาณของสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังมาใช้แทนดอกเต้าหลิง

ด้วยวิธีนี้ แม้แต่น้ำอัมฤทธิ์ช่วงกลั่นลมปราณที่บอกว่าหายากนักยากหนาก็ยังถูกแทนที่ด้วยน้ำอมฤตอื่นๆ ที่หาง่ายกว่า

ดังนั้นต้นทุนในการกลั่นน้ำอัมฤทธิ์สร้างรากฐานจึงลดลงอย่างมาก

น้ำอัมฤทธิ์ชนิดนี้ เรียกว่าน้ำอัมฤทธิ์โลหิตที่ช่วยให้ผู้บำเพ็ญมารเข้าสู่ช่วงสร้างรากฐาน

ทว่าในตอนนี้ฉู่เสวียนยังไม่สามารถรวบรวมวัตถุดิบในการทำน้ำอมฤตที่จำเป็นสำหรับทะลวงเขตแดนช่วงสร้างรากฐานได้

ดังนั้นเขาจึงเตรียมตัวที่จะดูดซับลูกปัดโลหิตต่อเพื่อทำการบ่มเพาะอีกครั้งตั้งแต่เช้าตรู่

"ฝึกฝนต่อไป!"

ฉู่เสวียนหายใจเข้าลึก ๆ พลางหลับตาลงแล้วกลั่นลูกปัดโลหิตเม็ดใหญ่ต่อไป

...

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

และแล้วเดือนมกราคมก็ผ่านไปในพริบตา

บนดาดฟ้าของโรงแรมหรู ฉู่เสวียนกำลังนั่งอยู่ที่นี่

เขายังไม่สามารถอยู่ได้โดยปราศจากอาหาร ดังนั้นเขาจึงต้องหยุดดูดซับลูกปัดโลหิตขนาดใหญ่นั้นเพื่อหาข้าวกินทุกครั้งที่เขาหิว

เขากินอาหารแห้งเกือบทั้งหมดที่แก๊งหลิงฉวนเก็บไว้ในโกดัง

หลังจากผ่านไปหนึ่งเดือน ด้วยการดูดซับลูกปัดโลหิตขนาดใหญ่และฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง เขตแดนของฉู่เสวียนก็พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เขามาถึงช่วงกลั่นลมปราณขั้นที่ 8 แล้ว ซึ่งก็เป็นระดับสูงสุดของการกลั่นลมปราณ

มีเพียงหมอกบางๆมาขั้นไว้เท่านั้น และไม่นานเขาก็จะเข้าสู่การกลั่นลมปราณขั้นที่ 9

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ฉู่เสวียนได้ดูดซับลูกปัดโลหิตก้อนใหญ่ไปจนจะหมดแล้ว ตอนนี้เหลือลูกปัดโลหิตขนาดใหญ่เพียงก้อนเดียวที่อยู่ในมือของเขา หากดูดซับจนหมดแล้ว  เขาหวังว่าจะสามารถทะลวงหมอกบางๆนี่ไปได้

"ทำลายมัน!"

ฉู่เสวียนเริ่มดูดซับลูกปัดโลหิตก้อนสุดท้ายในมือ เลือดในลูกปัดได้กลิ้งไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา

เขาคำรามออกมาจนเส้นเลือดบนหน้าผากปูดนูนขึ้น

เจตจำนงของผู้บำเพ็ญนั้นสามารถมีบทบาทสำคัญในการช่วยส่งเสริมพลังลมปราณของผู้บำเพ็ญให้มีความแข็งแกร่งขึ้น

และอาจเป็นเพราะเจตจำนงของฉู่เสวียนแข็งแกร่งเพียงพอ  หรืออาจเป็นเพราะโชคลาภที่เขาได้รับ

จึงทำให้เขาสามารถทะลวงผ่านขั้นที่ 8 ไปสู่ขั้นที่ 9 ของช่วงกลั่นลมปราณได้สำเร็จในขณะนี้

ตู้ม!

ลมหายใจพุ่งออกมา!

ฝุ่นฟุ้งกระจาย!

ส่งผลให้ดาดฟ้าของโรงแรมสะอาดสะอ้านขึ้นมาทันที

เมื่อเห็นเช่นนี้ เสี่ยวเป้าก็ใช้เทคนิคที่มีปกป้องดาดฟ้าพร้อมกับศพหยินอีกหกตัว

เดิมทีเขายืนดูอยู่เงียบๆ

พลังที่พลุ่งพล่านรอบ ๆ ฉู่เสวียนทำให้เสี่ยวเป้าคำรามออกมาด้วยความตกใจ และรู้สึกหวาดกลัวอยู่ข้างใน

ศพหยินอีกหกตัวก็ตกใจมากจนพวกมันได้แต่หมอบลงไปและไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาแม้แต่น้อย

หลังจากนั้นไม่นาน  พลังของฉู่เสวียนก็ลดลง  พวกเขาจึงลุกขึ้นยืนอย่างไม่เต็มใจและมองดูเขาอย่างสงสัยราวกับเด็กทารกที่อยากรู้อยากเห็น

ฉู่เสวียนหายใจเข้าแล้วลืมตาช้าๆ

"การกลั่นลมปราณขั้นที่ 9!"

"ขั้นตอนต่อไปคือการเติมทะเลปราณ  จากนั้นข้าก็พร้อมที่จะเข้าสู่ช่วงสร้างรากฐานต่อไป"

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา

“โฮ่ โฮ!”

เสียงคำรามของศพหยินดังมาจากระยะไกล

เสียงหลายเสียงดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ในชั่วพริบตา พลทหารศพทั้งสองอย่างเสี่ยวหลงและเสี่ยวหูก็มาปรากฏตัวบนดาดฟ้าพร้อมกับหมาป่าวิญญาณที่อยู่ในอ้อมแขนพวกเขา

เมื่อเห็นฉู่เสวียน  เสี่ยวหู่ก็ไม่ลังเลและก้มศีรษะลงด้วยความเคารพทันที

เช่นเดียวกับต้าหวงและเอ๋อร์ฮวง

แม้ว่าพวกมันจะไม่รู้จักฉู่เสวียน  แต่พวกมันก็ยอมรับอย่างจริงใจว่าฉู่เสวียนเป็นเจ้านายของพวกมัน

เสี่ยวหลงลังเลอยู่ครู่หนึ่งและไม่ได้ก้มหัวลงทันที

ดวงตาของฉู่เสวียนเปลี่ยนเป็นเย็นชา และจ้องมองไปที่เสี่ยวหลงอย่างดุเดือด

หลังจากที่ดูอย่างละเอียด เขาก็เยาะเย้ยออกมาว่า "ไม่น่าแปลกใจเลยที่เจ้าจะลังเล ตอนนี้เจ้าเป็นถึงพลทหารศพขั้นที่ 8 แล้ว เจ้าคิดที่จะปีกกล้าขาแข็งกับข้าอย่างนั้นหรือ?"

เขาสูดหายใจอย่างเย็นชา และพลังปราณของเขาก็พุ่งออกไปราวกับเนินเขาที่กดลงบนร่างกายของเสี่ยวหลง

เสี่ยวหลงทนแรงกดดันอันหนักหน่วงไม่ได้จึงคุกเข่าลงทันที

แคร็ก

กระดูกที่เข่าของมันแตกจริงๆ จนเกิดเสียงดังลั่น เสี่ยวหลงกรีดร้องออกมา แต่เขาก็ไม่กล้าลุกขึ้นและยังคงคุกเข่าอยู่

เขารู้สึกได้แล้วว่าความแข็งแกร่งของผู้บ่มเพาะคนนี้สูงกว่าเขาจริงๆ

ฉะนั้นการต่อต้านจึงเป็นทางเลือกที่ไม่ฉลาดมากนัก

"ฮึ่ม เจ้ากบฏ"

ดวงตาของฉู่เสวียนเย็นชา

ศพหยินตรงหน้าเขานี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่เครื่องจักรสังหารที่ไร้อารมณ์อีกต่อไป

โดยทั่วไปแล้วพวกมันจะสืบทอดอารมณ์ของร่างเดิมมาเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น

และเห็นได้ชัดว่าร่างเดิมของเสี่ยวหลง หรือก็คือจ้าวหงนั้นเป็นคนหัวรั้นและมีความทะเยอทะยานโดยธรรมชาติ

“เสี่ยวหู เจ้าเป็นพลทหารศพขั้นที่ 7 แล้ว เยี่ยมไปเลย นี่คือรางวัลของเจ้า”

ฉู่เสวียนสะบัดลูกปัดโลหิตในมือของเขาออกไป

ดวงตาของเสี่ยวหู่เบิกกว้างด้วยความตื่นเต้น เขารีบยัดมันเข้าปากไปในทันที

การที่ศพหยินกินเลือดและเนื้อโดยตรงนั้นไม่มีประสิทธิภาพสักเท่าไหร่

โดยธรรมชาติแล้ว อาหารชั้นเลิศของพวกมันก็ยังคงเป็นลูกปัดโลหิตที่มีแก่นแท้ของโลหิต ซึ่งฉู่เสวียนทำให้มันบริสุทธิ์โดยการใช้เทคนิคการสกัดเลือด

“โฮ่ โฮ!”

เสี่ยวหู่ยื่นมือออกมาดึงมุมเสื้อผ้าของฉู่เสวียนราวกับว่าเขามีอะไรจะพูด ฉู่เสวียนจึงได้สื่อสารผ่านความคิดกับเสี่ยวหู่ทันที

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขาก็เข้าใจสิ่งที่เสี่ยวหู่ต้องการจะพูด

“เจ้าค้นพบถ้ำหมาป่ายักษ์ ไม่พอพวกมันยังรวมตัวกันเป็นกลุ่มเพื่อซุ่มโจมตีเจ้าอีกอย่างนั้นหรือ?” ทันใดนั้นฉู่เสวียนก็สนใจเรื่องนี้ขึ้นมาทันที

มนุษย์หลายคนได้ดูดซับพลังปราณและได้กลายร่างเป็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ

สัตว์และพืชก็สามารถดูดพลังปราณและกลายร่างเป็นสัตว์และพืชที่เหนือธรรมชาติได้เช่นกัน

หากว่าหมาป่ายักษ์นั้นรู้วิธีซุ่มโจมตี ก็แสดงว่าพวกมันมีความคิดและฉลาดมาก

เป็นไปได้ว่า มีพลังปราณที่ช่วยเร่งการเติบโตของพวกมันขึ้นมา

นี่ไม่ใช่ข่าวดีสำหรับมนุษย์ที่รอดชีวิตในดาวเคราะห์โลกาวินาศแห่งนี้

แต่สำหรับ ฉู่เสวียนแล้ว มันเป็นข่าวดี หมาป่ายักษ์เหล่านั้นค่อนข้างฉลาดและทรงพลัง

บางทีมันอาจจะสามารถใช้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ดอกไม้กำเนิดวิญญาณของเขาได้!

"ก่อนที่จะข้ามมิติกลับไปยังทวีปชางเสวียน ข้าจะต้องหาแหล่งเพาะพันธุ์ดอกไม้กำเนิดวิญญาณให้ได้เสียก่อน"

"เมื่อข้ากลับมาจากทวีปชางเสวียน ดอกไม้กำเนิดวิญญาณก็คงจะเติบโตเต็มที่แล้ว"

“อาณาเขตของถ้ำหมาป่ายักษ์นั้นอยู่ที่ไหน” เขาถามขึ้นมาทันที

เสี่ยวหู่คำรามออกมาสองสามครั้งแล้วชี้ไปที่เนินเขาทางทิศเหนือ

ฉู่เสวียนพยักหน้า "เสี่ยวหลง, เสี่ยวหู่ และพวกเจ้าหก พวกเจ้าทุกคนตามข้ามา ส่วนเสี่ยวเป้าอยู่เฝ้าที่นี่เอาไว้"

"โฮ่ โฮ่ โฮ!"

ซอมบี้ทั้งสามคำรามออกมา

แต่เห็นได้ชัดว่าเสี่ยวเป้ารู้สึกเสียใจเล็กน้อย

“ถ้าอย่างนั้น ต้าหวงและเอ๋อร์ฮวงก็ควรอยู่ดูแลที่นี่กับเสี่ยวเป้าด้วย”ฉู่เสวียนโบกมือ

จู่ๆ เสี่ยวเป่าก็ดีใจขึ้นมาอีกครั้ง  เขาเหมือนกับเด็กที่มีเพื่อนเล่นวัยเดียวกันอย่างไรอย่างนั้น

จากนั้นฉู่เสวียนก็ได้นำเสี่ยวหลง,เสี่ยวหู่และศพหยินทั้งหกอื่น ๆ ออกมาจากโรงแรมห่าวไท่  เขาขี่ดาบบังเหินแล้วมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ

...

บริษัทรักษาความปลอดภัยเฮยเฟิง

วันนี้หวังกังเจี้ยนไม่ได้เล่นเกมอีกต่อไป  แต่นั่งอยู่ในสำนักงานของผู้จัดการด้วยสีหน้าเศร้าหมอง

หวังหยงก็นั่งอยู่บนโซฟาข้างหน้าเขา พร้อมกับขมวดคิ้วเช่นเดียวกัน

“ฉันขอให้นายมาที่นี่เพื่อให้ช่วยคิดหาวิธีแก้ปัญหาร่วมกัน อย่ามัวแต่ขมวดคิ้วอยู่อย่างนั้นสิ!”  หวังกังเจี้ยนกล่าวออกมา

หวังหยงยิ้มอย่างเชื่องช้า "มันยากนิดหน่อย หากคนจากกองทัพหลินเจียงบอกว่าไม่สามารถจัดการกับสัตว์ประหลาดเหล่านี้ได้ พวกเรากลุ่มรักษาความปลอดภัยเฮยเฟิงก็มีผู้อยู่เหนือธรรมชาติเพียงสี่คนเท่านั้น และแต่ละคนก็อยู่ในระดับ 1... "

เมื่อได้ยินเช่นนี้หวังกังเจี้ยนรู้สึกไม่พอใจมากขึ้น "ฉันขอให้นายดูซับพลังปราณแล้ว แต่นายไม่ยอมทำเอง พรสวรรค์ของนายดีมาก หากนายได้เป็นผู้อยู่เหนือธรรมชาติระดับ 2 บริษัทรักษาความปลอดภัยเฮยเฟิงของเรา ก็จะอยู่เหนือคนอื่นๆไม่ใช่เหรอ ?”

หลังจากได้ยินเช่นนี้ หวังหยงหัวเราะออกมา ถ้าเขาดูดซับพลังปราณจากแก่นลมปราณโดยตรง ความน่าจะเป็นที่จะประสบความสำเร็จก็มีแค่ประมาณหนึ่งในสาม ขึ้นอยู่กับร่างกายส่วนบุคคลเป็นหลัก หากร่างกายแข็งแรงเพียงพอ การดูดซับพลังปราณจากแก่นลมปราณโดยตรง ก็จะไม่เป็นอันตรายอะไร..แต่เขาไม่กล้าจริงๆ