ตอนที่ 47 คว้าที่ดินสำเร็จ แถมยังประหยัดเงินได้อีก 20 ล้าน!

บริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่ลงทะเบียนเข้าร่วมการประมูลที่ดินในครั้งนี้

มีทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่รวมทั้งสิ้น 26 บริษัท

เนื่องด้วยกฎระเบียบที่จำกัดให้แต่ละบริษัทส่งตัวแทนเข้าได้เพียง 5 คน

บรรยากาศภายในงานจึงดูไม่เบียดเสียดจนเกินไป

อีกทั้งผู้ที่มาร่วมงานต่างก็เป็นบุคลากรระดับแกนนำของแต่ละบริษัท

ซึ่งล้วนเป็นผู้ที่มีหน้ามีตาในสังคม

ทำให้บรรยากาศโดยรวมไม่ส่งเสียงดังรบกวนกัน

ทันทีที่เจ้าหน้าที่ปรากฏตัวขึ้น

ทั่วทั้งโถงประมูลก็กลับกลายเป็นเงียบสงบลงอย่างผิดหูผิดตา!

ทว่าภายใต้ความเงียบสงบที่เห็นเบื้องหน้า

กลับมีกระแสคลื่นใต้น้ำที่กำลังโหมกระหน่ำ...

เพราะการประมูลในครั้งนี้มีที่ดินออกมาเพียง 13 ผืนเท่านั้น

นั่นหมายความว่าบริษัทอสังหาฯ

มากกว่าครึ่งจะต้องกลับบ้านมือเปล่า

และยังมีโอกาสที่บริษัทเพียงแห่งเดียวอาจจะคว้าที่ดินไปได้หลายผืนในคราวเดียว

อย่างเช่นบริษัทจั๋วเยว่ ที่ตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะคว้าที่ดินให้ได้ถึงสามผืน ดังนั้น

การแข่งขันจึงดุเดือดกว่าที่จินตนาการไว้มาก!

"ต่อไปจะเริ่มการประมูลที่ดินผืนแรก ได้แก่ ที่ดินเอชศูนย์ศูนย์ห้า ตี้ไคว่ (H005)

ในเขตกวางหมิงชวี..."

"ราคาเริ่มต้นที่ 300 ล้านหยวน ปรับราคาเพิ่มขึ้นแต่ละครั้งไม่ต่ำกว่า 2 ล้านหยวน"

"เอาละครับ... เริ่มได้!"

เมื่อสิ้นเสียงของเจ้าหน้าที่

ภาพการแย่งกันยกป้ายขานราคาอย่างดุเดือดกลับไม่เกิดขึ้น

เพราะไม่มีใครมองว่าเขตกวางหมิงชวีจะมีอนาคตไกลนัก! ในการประมูลครั้งก่อน

ที่ดินในเขตกวางหมิงชวีถึงกับไม่มีใครยอมประมูลจนต้องยกเลิกไปเสียด้วยซ้ำ

และในครั้งนี้ ที่ดินผืน H005 มีบริษัทลงชื่อเข้าร่วมประมูลเพียงสามแห่งเท่านั้น...

คือจั๋วเยว่, บริษัทของพ่อเฉินฮุ่ยชิว และบริษัทที่ชื่อว่าซิงเหอตี้ฉ่าน

ซึ่งล้วนแต่เป็นบริษัทท้องถิ่นขนาดเล็ก

"หมายเลข 19 เพิ่มราคาครั้งที่หนึ่ง เพิ่มขึ้น 2 ล้านหยวน"

สิ่งที่น่าประหลาดใจคือ เฉินฮุ่ยชิวที่หลบมุมอยู่เป็นคนแรกที่ยกป้าย

ด้วยกำลังของบริษัทพ่อเขาแล้ว

ก็ทำได้เพียงเล็งที่ดินผืนเล็ก ๆ

แบบนี้เท่านั้น

พิธีกรนับถอยหลังลากเสียงยาวอยู่นาน

กว่าที่คนจากซิงเหอตี้ฉ่านจะยกป้ายเป็นครั้งที่สอง

และก็เพิ่มราคาไปเพียง 2 ล้านหยวนเช่นกัน

ไช่หลินและพนักงานอีกสองคนจากเจียงซานตี้ฉ่านเห็นภาพนั้นแล้วก็ได้แต่ส่ายหัวในใจ

เห็นได้ชัดว่าทุกคนไม่เห็นเขตกวางหมิงชวีอยู่ในสายตาเลยจริง ๆ...

ส่วนเจียงหม่านเยว่ทำเพียงมองลู่ฝานด้วยท่าทางไม่หยี่ระ

ฝ่ายลู่ฝานที่ถือป้ายอยู่ในมือนั้นกลับรู้สึกยินดีอยู่ในใจ

แม้ว่าตัวเขาในอนาคตจะไม่ได้บอกว่าราคาปิดประมูลสุดท้ายของที่ดินผืนนี้คือเท่าไหร่

แต่การประหยัดเงินไปได้บ้างย่อมเป็นเรื่องดีเสมอ

"330 ล้านหยวน!"

ลู่ฝานครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจยกป้ายหมายเลขของตนขึ้นทันที

เขาปรับเพิ่มราคารวดเดียวถึง 26 ล้านหยวน! กลยุทธ์ของเขานั้นเรียบง่ายและบ้าบิ่น

นั่นคือการกระโดดข้ามราคาเพื่อข่มขวัญคู่ต่อสู้อีกสองฝ่ายให้เสียขวัญจนประเมินราคาใหม่ไม่ถูก...

จะได้ไม่ต้องมาเสียเวลาสู้กันทีละนิดจนสุดท้ายราคาอาจพุ่งสูงเกินความคาดหมายไปไกล

"เช็ดโด้! เริ่มมาก็ใส่กันยับขนาดนี้เลยเหรอ? เพิ่มราคาจากขั้นต่ำ 2

ล้านเป็นสิบกว่าเท่าเนี่ยนะ!

นี่มันก็แค่ที่ดินนอกสายตาผืนเล็ก ๆ

เองไม่ใช่หรือไง!"

"หมายเลข 10 ที่ขานราคาคือจั๋วเยว่ตี้ฉ่าน!"

"ไม่แปลกใจเลย... เจียงเหอถังนี่ตามใจลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนจริง ๆ

ประมูลที่ดินยังกับมาซื้อผักที่ตลาดนึกอยากจะขานราคาเท่าไหร่ก็ขาน!"

"หืม? ผมนึกว่าจั๋วเยว่จะสนแต่ที่ดินในเขตฝูเถียนชวีเสียอีก

ที่ดินเฮงซวยนี่ก็ยังจะเอาอีกเหรอ?"

"ใครจะไปรู้ล่ะ พ่อเขารวยล้นฟ้า เงินแค่ 300

กว่าล้านก็คงเหมือนซื้อของเล่นชิ้นใหม่ให้ลูกสาวแก้เบื่อนั่นแหละ..."

เป็นไปตามคาด— ทันทีที่ราคานี้ถูกขานออกไป ก็ดึงดูดสายตาทุกคู่ในห้องประชุม

ทุกคนเริ่มซุบซิบกระซิบกระซาบกันอย่างเกรียวกราว

และเมื่อเฉินฮุ่ยชิวได้ยินราคานี้ เขาก็ถึงกับใบ้กิน! พอหันไปมองเห็นว่าเป็นลู่ฝาน

หนุ่มหน้ามนคนนั้น เขาก็ยิ่งเดือด

"ไอ้... ไอ้หนุ่มหน้ามนนี่มันจะทำอะไรของมันวะ?"

"ประสาทหรือเปล่า มีที่ไหนเขาประมูลกันแบบนี้!"

"หรือว่ามันจะอิจฉาที่ฉันเข้าไปทักทายเจียงหม่านเยว่เมื่อกี้?"

ราคา 330 ล้านหยวนนั้นสูงเกินกว่าที่ประเมินไว้มาก

เดิมทีก็ไม่รู้ว่าจะทำกำไรได้หรือเปล่าด้วยซ้ำ...

"ฉันดูออกแล้วละ ถ้าการขานราคานี้ไม่ใช่ความต้องการของเจียงหม่านเยว่"

"ไอ้หมอนี่ก็คือคนโง่บรมโง่เลยแหละ!"

"ตอนนี้ฉันชักจะสงสัยแล้วว่าพวกเขาไม่ได้เป็นแฟนกันหรอก"

"เจียงหม่านเยว่คงแค่เลี้ยงไอ้หนุ่มหน้ามนนี่ไว้เล่น ๆ สมชื่อนั่นแหละ!"

"ก็แค่เปย์ให้เด็กมันมีความสุข..."

"ไม่อย่างนั้น ฉันนึกเหตุผลไม่ออกจริง ๆ ว่าทำไมจั๋วเยว่ถึงได้เดินเกมเพี้ยน ๆ

แบบนี้!"

หวังซือจ้งที่นั่งอยู่ข้าง ๆ พูดจาแดกดันอย่างสนุกปาก

จนเฉินฮุ่ยชิวอยากจะงับหัวเพื่อนกินแรงคนนี้ให้รู้แล้วรู้รอด...

โธ่เว้ย! เทพธิดาของฉันไม่ใช่คนที่จะเลี้ยงเด็กไว้ดูเล่นแบบนั้นเสียหน่อย!

อย่าคิดว่าคนทั้งโลกจะมีแต่เรื่องกาม ๆ ในสมองเหมือนแกสิวะ!

"330 ล้านหยวน ครั้งที่หนึ่ง!"

"330 ล้านหยวน ครั้งที่สอง!"

เวลาผ่านไปหนึ่งนาที คู่แข่งทั้งสองก็ไม่มีใครขานราคาเพิ่ม

พิธีกรจึงเริ่มนับถอยหลัง

เมื่อถึงคำว่า "ครั้งที่สอง"

เขาหยุดชะงักไปครู่หนึ่งพลางเหลือบมองไปทางเฉินฮุ่ยชิวและทางซิงเหอตี้ฉ่าน

แต่น่าเสียดายที่ทั้งสองฝ่ายยังคงอยู่ในอาการมึนงง...

"คุณหวงครับ ราคาพุ่งสูงเกินไป คำนวณดูแล้วไม่คุ้มทุนเลย"

"พวกเรายอมแพ้เถอะครับ..."

"ใช่ครับคุณหวง! ต่อให้เราเพิ่มไปอีก 2 ล้านแล้วขานราคาใหม่ ก็คงสู้ไม่ไหวหรอก"

"ประธานหญิงของจั๋วเยว่คนนั้น บ้าไปแล้ว!"

เมื่อได้ฟังคำแนะนำจากลูกน้อง สีหน้าของคุณหวงก็ดูลังเลอย่างหนัก

เขาต่างจากคนอื่นตรงที่เขามองเห็นอนาคตที่สดใสของเขตกวางหมิงชวีจริง

ๆ

"นี่มัน..."

"เฮ้อ... ก็ได้!"

หลังจากพิจารณาซ้ำแล้วซ้ำเล่า คุณหวงก็ยอมวางป้ายในมือลง

ในตอนนี้เขาจำต้องเปลี่ยนเป้าหมายไปยังที่ดินอีกผืนในเขตกวางหมิงชวีแทน

ทว่าที่ดินผืนนั้นราคามันสูงกว่านี้มาก เขาคงต้องไปหยิบยืมเงินคนอื่นมาเพิ่ม

หากไม่ถึงที่สุดจริง ๆ เขาก็ไม่อยากทำแบบนั้นเลย...

"330 ล้านหยวน ครั้งที่สาม! ปิดการประมูล!"

วินาทีต่อมา บนหน้าจอ LED ขนาดใหญ่ในโถงประมูลก็ปรากฏข้อความขึ้นว่า—

"ขอแสดงความยินดีกับจั๋วเยว่ตี้ฉ่าน ที่ชนะการประมูลที่ดินเขตกวางหมิงชวี

เอชศูนย์ศูนย์ห้า ตี้ไคว่!"

เมื่อเห็นข้อความบนพื้นหลังสีแดงสด ลู่ฝานก็ลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

ประหยัดเงินไปได้ตั้ง 20 ล้านหยวนจากที่เขาตั้งงบไว้ 350

ล้านหยวน แบบนี้ก็สวยสิ...

จากนั้นเขาก็หันไปไหวไหล่ให้เจียงหม่านเยว่ด้วยท่าทางที่ดูน่าหมั่นไส้เล็กน้อย

"ประมูลได้ง่ายจัง"

"หรือว่าผมจะขานราคาเพิ่มมากไปหน่อยนะ?"

เจียงหม่านเยว่และคนอื่น ๆ เห็นท่าทางยียวนของลู่ฝานแล้วก็ได้แต่ขำไม่ออกบอกไม่ถูก

"หึหึ เอาที่สบายใจเลยจ้า พ่อเจ้าของเงิน..."

"ยังไงมันก็เป็นเงินของคุณเองอยู่แล้วนี่!"

หลังจากนี้ หากเขตกวางหมิงชวีไม่ได้ถูกประกาศให้เป็น "กั๋วเจียจี๋เคอเสวียเฉิง"

(เมืองวิทยาศาสตร์ระดับชาติ) อย่างที่ลู่ฝานว่าไว้ละก็

การฟาดค้อนครั้งนี้ก็คือการขาดทุนย่อยยับชัด

ๆ!

ทว่า พวกเขาจะไปรู้ได้อย่างไร...

ว่าที่ดินผืนนี้ ในอนาคตจะมีทั้งสถานีรถไฟฟ้า และยังมีโรงเรียนชื่อดังมาตั้งอยู่...

อีกไม่นาน ราคาที่ดินจะพุ่งทะยานสูงขึ้นอย่างประวัติศาสตร์!

เชื่อได้เลยว่าเมื่อถึงเวลานั้น

เฉินฮุ่ยชิวและคุณหวงคนนั้นจะต้องไปนั่งร้องไห้อยู่ในส้วมแน่นอน!

ทั้งที่มีโอกาสวางอยู่ตรงหน้าแท้ ๆ แต่น่าเสียดายที่พวกเขา "ไร้น้ำยา" เอง!

ที่ดินผืนต่อ ๆ มาเริ่มไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับลู่ฝานแล้ว

และเมื่อเปิดหัวได้สวยจากการคว้าที่ดินผืนแรกไป

การห้ำหั่นที่แท้จริงก็เริ่มต้นขึ้นเร็วกว่าที่คิดในการประมูลที่ดินผืนที่สอง!

เพราะที่ดินผืนที่สองนี้ คือที่ดินทำเลทองในเขตหนานซานชวี แม้จะมีขนาดไม่ใหญ่นัก

แต่ทำเลดีเยี่ยมจนบริษัทอสังหาฯ ไหน ๆ ก็อยากครอบครอง

นอกจากจะทำกำไรได้แน่นอนแล้ว

ยังสามารถสร้างเป็นโครงการระดับพรีเมียมเพื่อเสริมสร้างแบรนด์ของบริษัทได้อีกด้วย

ราคาเริ่มต้นต่อพื้นที่สูงกว่าที่ดินผืน H005 ในเขตกวางหมิงชวีถึงสามเท่า

และราคารวมเริ่มต้นก็พุ่งกระโดดไปอยู่ที่ 2,800

ล้านหยวนในทันที!

ไช่หลินเตรียมตัวพร้อมเต็มที่ เธอขยับร่างกายราวกับจะกระโดดเข้าสู่สมรภูมิ...

เพราะที่ดินผืนนี้ คือที่ดินที่ประธานเจียงเหอถังสั่งกำชับมาว่า

"ต้องคว้ามาให้ได้!"

(จบตอน)