ตอนที่ 20 เตรียมตัวให้พร้อม... บุกเข้าสู่วงการอสังหาริมทรัพย์กันเถอะ!

หลังจากยืนยันข้อมูลเรียบร้อย ลู่ฝานก็จัดการรูดบัตรชำระเงินดาวน์ทันที

จากนั้นจางฮุยจึงเรียกเจ้าหน้าที่สินเชื่อของธนาคารที่ประจำอยู่ในโชว์รูมเข้ามาดำเนินการเรื่องสัญญาเงินกู้

“สวัสดีค่ะ คุณลู่”

“เครดิตบูโรของคุณไม่มีปัญหาเลยค่ะ”

“ทางเราต้องรบกวนขอรายการเดินบัญชีธนาคารย้อนหลัง 6 เดือนด้วยนะคะ!”

เจ้าหน้าที่สินเชื่อเป็นหญิงสาวที่ดูมีความเป็นมืออาชีพและทำงานได้รวดเร็วมาก

หลังจากตรวจสอบเอกสารพื้นฐานเสร็จสิ้นเธอก็เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม

“ได้ครับ ไม่มีปัญหา!”

ลู่ฝานกดเข้าแอปพลิเคชันธนาคารและส่งออกไฟล์รายการเดินบัญชี (Statement) ให้กับเธอ

เพื่อให้นำไปสั่งพิมพ์

หญิงสาวรับไฟล์มาโดยไม่ได้ตรวจดูรายละเอียดทันที เธอเดินไปที่เครื่องพิมพ์ทันที

เพราะโดยปกติแล้ว

การตรวจสอบรายการเดินบัญชีสำหรับการกู้ซื้อรถนั้นไม่ได้เข้มงวดมากนัก

ยิ่งเป็นคนที่ซื้อรถหรูราคาเกือบ 2 ล้านหยวนแบบนี้

รายการเดินบัญชีไม่มีทางมีปัญหาแน่นอน

เธอเพียงแค่ทำตามขั้นตอนเท่านั้น

“300 ล้าน... 389 ล้านกว่าหยวน!?”

แต่เมื่อหญิงสาวถือเอกสารที่พิมพ์ออกมาและเห็นยอดเงินคงเหลือในบัญชีเข้า...

เธอก็ถึงกับตัวแข็งทื่อ

เธอทำงานเป็นเจ้าหน้าที่สินเชื่อมาปีกว่า

นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นคนมีเงินฝากในบัญชีเกินร้อยล้าน!

วันนี้เธอได้พบกับมหาเศรษฐีตัวจริงเสียงจริงเข้าให้แล้ว!

“อะไรนะ? 300 กว่าล้าน!?”

ไม่ใช่แค่เจ้าหน้าที่สาวที่อึ้งไป จางฮุยที่อยู่ข้างๆ

เมื่อได้ยินตัวเลขนี้ก็ถึงกับตาค้าง!

เมื่อครู่เขาแอบประเมินไว้ในใจว่าลู่ฝานน่าจะทำกำไรได้หลายสิบหรืออาจจะถึงร้อยล้าน

แต่เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่ามันจะเกือบถึง 400 ล้านหยวน!

นั่นมันเงินจำนวนมหาศาลขนาดไหนกัน! ถ้าถอนออกมาเป็นเงินสด

คงได้กองเต็มห้องทำงานของเขาแน่ๆ

คำว่า "รวยชั่วข้ามคืน" ไม่ใช่แค่คำโฆษณาในเกมออนไลน์

แต่มันเกิดขึ้นจริงตรงหน้าเขาแล้ว!

“ดวงผมมันดีน่ะครับ น่าหมั่นไส้หน่อยนะ ฮ่าๆ...” ลู่ฝานยักไหล่พลางยิ้มขำ

“มันจะเป็นแค่เรื่องดวงได้ยังไง...” จางฮุยส่ายหน้าค้าน “คนส่วนใหญ่

ต่อให้ดวงมาถึงมือ

ก็ใช่ว่าจะมีกำลังใจและมีความกล้ามากพอที่จะคว้ามันไว้!”

เขารู้ดีว่าตอนที่ตัวเองลาออกมาเริ่มต้นทำธุรกิจด้วยเงินเก็บทั้งหมดนั้น

มันต้องผ่านความลังเลและความหวาดกลัวขนาดไหน

จนถึงตอนนี้พอนึกย้อนไปเขายังรู้สึกเสียวสันหลังอยู่เลย

แต่ลู่ฝานกลับกล้าขายทั้งบ้านและรถเพื่อทุ่มสุดตัว

ความเสี่ยงนั้นสูงกว่าเขาไม่รู้กี่เท่า

ดังนั้นผลตอบแทนที่สูงลิบลิ่วขนาดนี้จึงเป็นสิ่งที่ใครก็เลียนแบบไม่ได้

และไม่ควรไปอิจฉาเลยจริงๆ!

สิ่งนี้ยิ่งทำให้จางฮุยเชื่อมั่นว่า การที่ลู่ฝานเลือกกู้เงินซื้อรถ

ก็เพื่อต้องการจะมอบ "ยอดขาย" และ "คอนเนกชัน"

ให้กับเขาเพื่อเป็นการตอบแทนน้ำใจนั่นเอง

“ลู่ฝาน ขอบใจมากนะเพื่อน” จางฮุยยอมรับน้ำใจนี้อย่างจริงใจ

“พูดอะไรแบบนั้นล่ะครับ ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ!”

“ถ้าไม่ได้เงิน 6 หมื่นหยวนที่คุณให้ยืมวันนั้น ผมคงใช้ชีวิตลำบากแน่ๆ”

“คุณดูในรายการเดินบัญชีนั่นสิ เงินเพิ่งจะโอนเข้าบัญชีผมเมื่อวันนี้นี่เอง!”

ลู่ฝานหัวเราะ

“เอาเถอะ งั้นเราไม่ต้องเกรงใจกันแล้ว”

“แต่... พอเห็นยอดเงินฝากของคุณแล้ว ผมอดสงสัยไม่ได้จริงๆ ว่า——”

“ถ้าหลี่อี้เฟิงกับลู่หยูรู้เรื่องนี้เข้า พวกนั้นจะทำหน้ายังไง?”

“ด้วยความหน้าด้านระดับหลี่อี้เฟิง มันคงรีบวิ่งกลับมานับพี่นับน้องกับคุณทันทีแน่”

“ส่วนไอ้ลู่หยู คงจะหาทางประจบประแจงแบบสุดตัวแน่ๆ...” จางฮุยพูดด้วยน้ำเสียงหยันๆ

“ก็อาจจะ...”

“แต่ผมไม่อยากจะไปข้องเกี่ยวกับพวกนั้นอีกแล้ว และก็...”

ลู่ฝานยังพูดไม่ทันจบ จางฮุยก็รีบแทรกขึ้นมาว่า “วางใจเถอะ

ผมไม่เอาเรื่องนี้ไปพูดมั่วซั่วแน่นอน”

“ผมรู้ครับ” ลู่ฝานพยักหน้า

เรื่องนี้ลู่ฝานเชื่อใจจางฮุยร้อยเปอร์เซ็นต์

จางฮุยไม่ใช่คนประเภทที่ชอบเอาเรื่องคนอื่นไปนินทาลับหลังอยู่แล้ว

ทั้งคู่สบตากันด้วยความเข้าใจโดยไม่ต้องพูดอะไรออกมา

“เอาละ เรียบร้อย!”

“ช่วงห้าโมงเย็นค่อยมารับรถนะ”

“ส่วนป้ายทะเบียน เดี๋ยวจัดการเสร็จในอีกไม่กี่วัน ผมจะให้คนเอาไปส่งให้ถึงที่เลย!”

เมื่อเอกสารทุกอย่างเสร็จสิ้น จางฮุยก็ยื่นเอกสารส่วนหนึ่งคืนให้ลู่ฝาน

“ได้ครับ งั้นผมขอตัวก่อน เดี๋ยวตอนบ่ายค่อยมาใหม่”

“เย็นนี้ถ้าว่าง ไปกินข้าวด้วยกันนะ” ลู่ฝานพูดด้วยอารมณ์ดีก่อนจะเตรียมตัวกลับ

“ไม่มีปัญหา!”

จางฮุยรับคำ พลันนึกอะไรขึ้นได้จึงรีบพูดต่อ “เมื่อกี้ผมเห็นคุณนั่งแท็กซี่มา”

“แถวนี้หารถยาก เอาเป็นว่าคุณขับรถผมไปก่อนแล้วกัน”

“รถผมรุ่นพาซาเท่อ เหมือนคันเก่าของคุณนั่นแหละ”

“แต่มันใหม่กว่าหน่อยนะ อย่ารังเกียจล่ะ ฮ่าๆๆ...” จางฮุยหยิบกุญแจรถส่งให้ลู่ฝาน

“ได้เลย! นั่งแท็กซี่มันไม่สะดวกจริงๆ”

“อย่าพูดถึงรถคันเก่าผมเลย ตอนนั้นผมรีบขายเกินไปหน่อยเลยโดนกดราคา”

“ตอนนั้นลืมคิดถึงคุณไปเลย ไม่อย่างนั้นเอามาให้คุณขาย

น่าจะได้เงินเพิ่มอีกสักพันสองพันหยวนแน่ๆ

ฮ่าๆๆ...” ลู่ฝานรับกุญแจมาอย่างไม่ถือสา

เขากะว่าขับแค่ช่วงสั้นๆ วันนี้คงไม่มีปัญหาอะไร

——

ลู่ฝานขับรถของจางฮุยตรงไปยังห้องเช่า โชคดีที่เขาไม่เจอเสิ่นชิงอยู่ที่นั่น

หลังจากเก็บของใช้ส่วนตัวทั้งหมดที่เหลืออยู่ออกมา เขาก็คืนกุญแจให้เจ้าของบ้าน

และได้รับเงินประกันคืนมา 2 เดือน

อย่างไรก็ตาม ลู่ฝานยังได้กล่าวขอโทษเจ้าของบ้านที่กุญแจอีกดอกยังไม่ได้คืนมา

และแนะนำให้เจ้าของบ้านเปลี่ยนแม่กุญแจใหม่เสีย

โดยเขาจะเป็นคนออกค่าใช้จ่ายในส่วนนี้เอง

หลังจากนั้นเขาก็หาอะไรกินมื้อเที่ยงและกลับไปที่โรงแรม

เขานอนเหยียดกายบนเตียงอย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะส่งข้อความหาตัวเองในอนาคต

“คุณผู้เป็นตัวฉันในอนาคตที่เคารพ เงิน 380 ล้านเข้าบัญชีเรียบร้อยแล้วครับ”

“ต่อไปเราจะทำอะไรกันดี?”

ลู่ฝานรู้สึกว่าการที่ตัวเองในอนาคตติดต่อมาหาเขาแบบนี้

จะต้องมีแผนการที่วางไว้หมดแล้วแน่นอน

หลังจากก้าวแรกสู่ความมั่งคั่งสำเร็จ ก้าวต่อไปย่อมต้องตามมา

และก็เป็นไปตามคาด——

“ไอ้โง่ในอดีต ทรัพย์สินแค่นี้อย่าเพิ่งทำเป็นได้ใจไปหน่อยเลย”

“มีเงินแล้ว แน่นอนว่าก็ต้องเอาไปลงทุนต่อ!” ข้อความถูกส่งกลับมาอย่างรวดเร็ว

“อย่ามัวแต่พล่ามสิ ลงทุนอะไร?” ลู่ฝานรู้ซึ้งถึงนิสัยกวนประสาทของตัวเองดี

เขาจึงไม่อ้อมค้อมและถามเข้าประเด็นทันที

“นายคิดว่าตอนนี้ในหนานเฉิง

การลงทุนในอุตสาหกรรมไหนทำเงินได้มากที่สุดและมีอนาคตที่สุดล่ะ?”

ตัวเขาในอนาคตถามกลับ

ลู่ฝานเข้าใจได้ทันทีว่านี่คือการที่ตัวเขาในอนาคตกำลังสั่งสอนและทดสอบตัวเขาในปัจจุบัน

“ราคาบ้านในหนานเฉิงสูงเป็นอันดับหนึ่งของประเทศ

อสังหาริมทรัพย์น่าจะเป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมที่ทำเงินได้มากที่สุด”

“ส่วนอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีขั้นสูงของหนานเฉิงก็ถือเป็นที่หนึ่งของประเทศเช่นกัน

สร้างมหาเศรษฐีมานักต่อนักแล้ว”

“ถ้าเป็นผม ผมจะลงทุนในสองอุตสาหกรรมนี้”

“แม้ว่าจะผ่านช่วงที่หาเงินได้ง่ายๆ มาแล้ว แต่อนาคตก็ยังดูสดใสมากอยู่ดี!”

ลู่ฝานวิเคราะห์และตอบกลับไป

“นั่นคือการรับรู้แบบทั่วไป แต่ก็ไม่ผิดนัก”

“ไอ้โง่ในอดีต เตรียมตัวให้พร้อมหรือยัง?

ให้เราบุกเข้าสู่วงการอสังหาริมทรัพย์กันเถอะ!”

“วงการที่เป็นที่ครหาไปทั่วในต้าเซี่ย

แต่ก็ยังคงเป็นอุตสาหกรรมหลักที่เป็นเสาหลักของเศรษฐกิจอยู่ดี!”

โอ้โฮ... ลู่ฝานรู้สึกเลือดลมในกายสูบฉีดขึ้นมาทันที

“ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่ทำเงินได้มากที่สุดในหนานเฉิงของปีนี้

จะเกิดขึ้นในอีกครึ่งเดือนข้างหน้า”

“ในอีกครึ่งเดือน จะมีการประมูลที่ดินครั้งใหญ่ในหนานเฉิง (จี๋จงกงตี้)”

“ในเมืองที่เป็นศูนย์กลางอย่างหนานเฉิงซึ่งมีที่ดินจำกัดแต่คนอยู่หนาแน่น

ครั้งนี้จะมีการนำที่ดินเกรดพรีเมียมออกมาประมูลพร้อมกันอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน”

“ที่ดินส่วนใหญ่น่ะทำกำไรได้ทั้งนั้น โดยเฉพาะที่ดินสำหรับที่อยู่อาศัย!”

“แต่ที่ดินที่เป็น 'ม้ามืด' และทำกำไรได้มหาศาลที่สุดน่ะ

มีอยู่เพียงผืนเดียวเท่านั้น

และนายต้องคว้ามันมาให้ได้!”

(จบตอน)