บทที่ 7: อัปค่าสถานะ การเพิ่มขึ้นที่มหาศาล

บทที่ 7: อัปค่าสถานะ การเพิ่มขึ้นที่มหาศาล

หลังจากกลับถึงบ้าน หลู่หยางก็เปิดรายการค่าสถานะของตัวเองทันที เมื่อมองดูแต้มสถานะห้าแต้มของตัวเอง หลู่หยางก็เพิ่มพละกำลังไปสามแต้ม และสมรรถภาพทางกายสองแต้มโดยไม่ลังเล

สมรรถภาพทางกายส่งผลต่อพลังชีวิต พละกำลังส่งผลต่อพลังโจมตี การเพิ่มสองค่านี้มีประโยชน์มากที่สุดสำหรับหลู่หยางในตอนนี้

ส่วนเรื่องสติปัญญาอะไรพวกนั้น ปัจจุบันหลู่หยางยังไม่มีสกิล เพิ่มไปตอนนี้ก็ยังไม่มีผลอะไรมากนัก

ทันทีที่เพิ่มแต้มสถานะเสร็จ หลู่หยางพลันรู้สึกได้ว่าร่างกายของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกฟ้าคว่ำดิน ร่างกายของเขาร้อนระอุขึ้นมา

นี่ไม่ใช่ความร้อนจากภายนอกเข้าสู่ภายใน แต่เป็นความร้อนจากภายในสู่ภายนอก ความร้อนนี้สบายมาก เหมือนกับได้ดื่มชาร้อนๆ ในฤดูหนาวอย่างนั้นเลย

สภาวะนี้ดำเนินไปประมาณสามสิบวินาทีก็สิ้นสุดลง

หลังจากสิ้นสุด หลู่หยางรู้สึกเพียงว่าทั่วทั้งร่างกายเต็มไปด้วยพลัง เขารู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองมีพละกำลังมหาศาล

แต่แน่นอนว่า นี่เป็นเพียงภาพลวงตาที่เกิดขึ้นหลังจากพละกำลังเพิ่มขึ้นเท่านั้นเอง

“นี่แค่เพิ่มสมรรถภาพทางกายสองแต้มกับพละกำลังสามแต้ม มันก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขนาดนี้เลยเหรอ? ถึงกับมีซิกแพ็กออกมาเนี้ยนะ?” จากนั้นหลู่หยางก็เลิกเสื้อตัวเองขึ้น ดูการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตัวเอง แล้วพูดออกมาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

หลังจากประหลาดใจ หลู่หยางก็เข้าใจได้ในไม่ช้า

เพราะก่อนหน้านี้ครูฝึกฟิตเนสที่เขาเห็นในร้านอาหารมีสมรรถภาพทางกายเพียงแปดแต้ม เขาก็มีกล้ามเนื้อทั่วตัวและมีซิกแพ็กแล้ว ตอนนี้พละกำลังของเขาสูงกว่าครูฝึกฟิตเนส และสมรรถภาพทางกายยังเท่ากัน การจะมีรูปร่างแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

“จริงด้วย เหมือนฉันจะดรอปอุปกรณ์มาจากเจ้าหมาดำได้ชิ้นหนึ่งด้วยนะ” หลู่หยางนึกถึงชุดเกราะหนังหมาป่าที่เขาดรอปมาได้ทันที แล้วหยิบมันออกมาจากกระเป๋าไอเทม

ในพริบตา บนฝ่ามือของหลู่หยางก็ปรากฏชุดเกราะที่ดูคล้ายกับเกราะเหล็กโบราณชิ้นหนึ่ง

“ชุดเกราะหนังหมาป่านี่ ถ้าใส่เดินไปไหนมาไหนคงดึงดูดสายตาคนน่าดูเลยนะ” หลู่หยางมองชุดเกราะหนังหมาป่าพลางคิดในใจ

“หลังจากผู้เล่นสวมใส่อุปกรณ์แล้ว สามารถเปลี่ยนรูปแบบของอุปกรณ์ได้ตามความคิดของตัวเอง ผู้เล่นไม่ต้องกังวลเรื่องการเป็นที่ดึงดูดสายตา” เสียงของเอลฟ์นำทางดังขึ้นในหัวของหลู่หยางทันที

“สวมใส่อุปกรณ์? งั้นก็หมายความว่าหลังจากฉันผูกมัดกับอุปกรณ์แล้ว ฉันก็สามารถเปลี่ยนรูปแบบได้ตามใจชอบสินะ? การตั้งค่านี้ไม่เลวเลย” หลู่หยางยิ้มพูด

จากนั้นหลู่หยางก็ถอดเสื้อตัวบนออกทันที แล้วสวมชุดเกราะหนังหมาป่าเข้าไปบนร่างกาย

วินาทีที่สวมใส่ หลู่หยางรู้สึกเย็นสบาย ไม่มีความรู้สึกอึดอัดเหมือนพวกเหล็กเลย ตรงกันข้ามกลับรู้สึกสบายมาก

หลู่หยางเดินไปที่หน้ากระจกเพื่อมองดูตัวเองในตอนนี้ แล้วใช้ความคิดเปลี่ยนรูปแบบของชุดเกราะหนังหมาป่า หลู่หยางเปลี่ยนชุดเกราะหนังหมาป่าให้กลายเป็นเสื้อลายสก๊อตที่เขาใส่เป็นประจำโดยตรง

หลังจากรูปแบบของชุดเกราะหนังหมาป่าเปลี่ยนไป ความรู้สึกสบายก็เปลี่ยนไปด้วย ก่อนหน้านี้เป็นเหล็ก ตอนนี้กลับเหมือนกลายเป็นผ้าจริงๆ เสื้อลายสก๊อตที่ชุดเกราะหนังหมาป่าเปลี่ยนเป็นนั้น สัมผัสได้ว่าสบายมาก เกรงว่าพวกเสื้อหรูราคาตัวละหลายล้านที่ทำด้วยมือตามที่เล่าลือกันในอินเทอร์เน็ตก็คงได้แค่นี้แหละ

หลังจากสวมชุดเกราะหนังหมาป่า ค่าสถานะติดตัวของชุดเกราะหนังหมาป่าก็ถูกเพิ่มเข้าไปในตัวหลู่หยางโดยตรง พละกำลังของหลู่หยางเพิ่มขึ้นอีกสามแต้ม และพลังป้องกันก็เพิ่มขึ้นอีกยี่สิบแต้ม

“พละกำลังสิบเอ็ดแต้ม? นี่ฉันก้าวข้ามขีดจำกัดพละกำลังของคนปกติไปแล้วเหรอ?” หลู่หยางมองดูพละกำลังที่เพิ่มขึ้นของตัวเองพลางกำหมัดแล้วคิดในใจ

“เอลฟ์นำทาง เปิดรายการค่าสถานะของฉัน” หลู่หยางสั่งเอลฟ์นำทางทันที

ทันทีที่หลู่หยางพูดจบ แผงค่าสถานะก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

ชื่อผู้เล่น: หลู่หยาง

อายุ: 25

อุปกรณ์ที่มี: ชุดเกราะหนังหมาป่า (สีขาว เมื่อสวมใส่จะเพิ่มพละกำลังสามแต้ม พลังป้องกันยี่สิบแต้ม)

เลเวล: 2

สถานะ: พนักงานออฟฟิศจบมหาวิทยาลัยทั่วไป

พลังชีวิต: 276 (ค่าชีวิต หากพลังชีวิตเป็นศูนย์ ผู้เล่นจะเสียชีวิต ทุกปีจะเสียพลังชีวิต 1 แต้มโดยอัตโนมัติ พลังชีวิตที่ถูกหักตามธรรมชาติไม่สามารถฟื้นฟูได้)

มานา: 200 (ใช้สำหรับปล่อยสกิล)

พลังโจมตี: 18

พลังป้องกัน: 32

สมรรถภาพทางกาย: 8

พละกำลัง: 11

ความเร็ว: 6

สติปัญญา: 7

เสน่ห์: 6

สกิล: ไม่มี

ค่าประสบการณ์: 80/200

สถานะปัจจุบัน: ปกติ

ความเจ็บปวดในเกมปัจจุบัน: 30 เปอร์เซ็นต์ (ปรับแต่งได้)

แต้มสถานะที่ใช้งานได้: 0 (อัปเลเวลจะได้รับแต้มสถานะ)

แต้มสกิลที่ใช้งานได้: 1 (อัปเลเวลจะได้รับแต้มสกิล)

จำนวนผู้เล่นออนไลน์ในปัจจุบัน: 1 (หากผู้เล่นเสียชีวิต ผู้เล่นใหม่จะเข้าสู่ระบบ)

...

“นี่แค่เลเวลเดียว แผงค่าสถานะของฉันก็เปลี่ยนไปมากขนาดนี้ ถ้าอัปอีกไม่กี่เลเวล ฉันคงจะกลายเป็นยอดมนุษย์ไปเลยใช่ไหมเนี่ย?” หลู่หยางมองดูแผงค่าสถานะของตัวเองพลางคิดในใจ

“การขยายกระเป๋าไอเทมต้องใช้เงินเท่าไหร่?” หลู่หยางถามเอลฟ์นำทาง

หลังจากเขาตีสุนัขดำตาย มันก็ดรอปเงินมาแปดพันเหรียญ หลู่หยางไม่ได้ตั้งใจจะแลกเงินแปดพันเหรียญเป็นเงินในโลกความจริง เพราะแลกหนึ่งต่อหนึ่งก็ได้แค่แปดพันหยวนเท่านั้น แม้ตอนนี้หลู่หยางจะไม่ได้รวยมาก แต่เงินเก็บหลักหมื่นเขาก็ยังมีอยู่ การเอาเงินแปดพันออกมามันไม่ได้เปลี่ยนชีวิตของหลู่หยาง แล้วจะเอาออกมาทำไม ใช่ไหม?

หากเงินในโลกความจริงสามารถเติมเป็นเงินในเกมได้ก็ว่าไปอย่าง แต่นี่เติมไม่ได้ ดังนั้นหากไม่จำเป็นจริงๆ หลู่หยางจะไม่ใช้เงินในเกมแลกเป็นเงินในโลกความจริงเด็ดขาด

“หนึ่งล้านเหรียญ” เอลฟ์นำทางตอบ

“หนึ่งล้านเหรียญ? แพงมาก? แค่ช่องเดียวก็แพงขนาดนี้เลย? ถ้าจะขยายช่องเพิ่มอีก เงินที่ต้องใช้ไม่มหาศาลเลยเรอะ!?” หลู่หยางหน้าเปลี่ยนสีพูดออกมา

“ช่องกระเป๋าไอเทมจะขยายทีละแถว การขยายหนึ่งแถวเท่ากับการขยายเก้าช่องในครั้งเดียว” เอลฟ์นำทางตอบ

“ขยายทีละแถว? อย่างนี้นี่เอง แบบนั้นก็ยังพอได้ ยังพอรับได้” หลู่หยางคิดในใจเมื่อได้ยินคำพูดของเอลฟ์นำทาง หากช่องละหนึ่งล้าน หลู่หยางคงตั้งใจจะล้มเลิกการขยายกระเป๋าไปชั่วคราวแล้ว มันต้องเติมหนักเกินไป

“ยาเพิ่มพลังชีวิต ยาเพิ่มมานา เอลฟ์นำทาง ยาสองอย่างนี้มีผลเฉพาะตอนที่ฉันดื่มเองหรือเปล่า?” หลู่หยางมองดูยาขนาดเล็กสองชนิดในกระเป๋าที่ดรอปมาจากสุนัขดำพลางถามด้วยความสงสัย

“ไม่จำกัดเฉพาะตัวผู้เล่น แต่หากผู้อื่นใช้ ผลลัพธ์จะลดลงอย่างมาก” เอลฟ์นำทางตอบ

“ลดลงอย่างมากเหรอ? แค่นั้นก็ดีมากแล้ว” หลู่หยางคิดในใจ

ยาเพิ่มมานายังไม่ต้องพูดถึง แต่ยาเพิ่มพลังชีวิตมันช่วยฟื้นฟูพลังชีวิตนะ พลังชีวิตหนึ่งแต้มเท่ากับอายุขัยหนึ่งปี ให้คนอื่นกิน ต่อให้เพิ่มแค่แต้มเดียว นั่นก็คือการเพิ่มอายุขัยไปหนึ่งปีแล้ว และไม่ว่าจะบาดเจ็บหนักแค่ไหน ตราบใดที่ยังไม่ตาย ดื่มยาเพิ่มพลังชีวิตเข้าไปก็จะค่อยๆ ฟื้นตัวได้ นี่มันคือการต่อชีวิตชัดๆ

ยาเพิ่มพลังชีวิตนี้ หากเอาออกไปขาย รับรองว่าต้องได้ราคามหาศาลแน่นอน

แต่แน่นอนว่า หลู่หยางยังไม่มีทางเอาไปขายในตอนนี้ เพราะเขายังอ่อนแอเกินไป รอให้เขาแข็งแกร่งขึ้นในอนาคต และยาเพิ่มพลังชีวิตขนาดเล็กถูกเขาโละทิ้งแล้ว ถึงตอนนั้นค่อยเอาออกมาแลกเงินในโลกความจริงเพื่อเปลี่ยนชีวิตความเป็นอยู่ก็ได้