ตอนที่ 78 ถั่วเซียนรุ่นอัปเกรด

【ชาวไร่สูงวัยเห็นท่านเดินออกมา ก็ดีใจอย่างยิ่ง ตะโกนเรียกด้วยความสุขว่า ‘หลานชายกลับมาแล้ว’ รีบพาเข้าบ้าน แล้วดึงคุณมาถามถึงเรื่องราวที่ผ่านมาในช่วงนี้】

【คุณตอบแบบอ้อมแอ้ม ไม่ได้เจาะลึก ผู้สูงวัยก็ไม่ได้ถามซอกแซก คิดว่าหลานชายคงจะเหนื่อยแล้ว จึงให้คุณกลับไปพักผ่อนในห้อง ส่วนเธอก็รีบวิ่งไปที่ห้องครัว แล้วก็ยก ‘ข้าวต้มห้าสี’ มาให้คุณอย่างรวดเร็ว】

【นี่คือฝีมือเฉพาะตัวของชาวไร่สูงวัย ข้าวต้มห้าสีอันวิเศษนี้ มีสารสกัดของพืชวิญญาณห้าธัญพืชอยู่ข้างใน ปรุงอย่างพิถีพิถัน เมื่อกินเข้าไปแล้ว ไม่เพียงแต่จะฟื้นฟูพลังงานได้อย่างรวดเร็ว แต่ยังช่วยบำรุงร่างกาย บำรุงสายตา และปลุกความสดชื่นได้อีกด้วย】

【คุณดื่มข้าวต้มห้าสี รู้สึกได้ว่ามีพลังงานเต็มเปี่ยมในร่างกาย ค่าพลังชีวิตและค่าพลังเวทที่ลดลงไปเล็กน้อยก็ฟื้นฟูจนเต็ม พลังการเคลื่อนไหวที่หมดไปแล้วก็กลับมาเต็มในทันที แถมยังมีกระแสความร้อนไหลเวียนอยู่ในร่างกาย สุดท้ายก็กลายเป็นแต้มสถานะหนึ่งแต้ม】

【พลังการเคลื่อนไหวฟื้นฟูเป็น 11/11 แต้มสถานะอิสระ +1 (อาหารประเภทเดียวกันเพิ่มขีดจำกัดค่าสถานะ 10 แต้ม)】

“ให้ตายสิ!”

มู่โหยวตกใจ นี่มันถั่วเซียนเวอร์ชันอัปเกรดอะไรกันเนี่ย? ชามเดียวไม่เพียงแค่เติมพลังชีวิต พลังเวท และพลังการเคลื่อนไหวจนเต็ม แต่ยังได้แต้มสถานะอีกด้วย!

【คุณฟื้นฟูพลังการเคลื่อนไหวแล้ว ก็บอกลาผู้สูงวัย แล้วเตรียมจะขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรอีกครั้ง】

【ผู้สูงวัยไม่ได้ห้ามคุณ แต่กำชับให้ท่านกลับบ้านให้เร็วที่สุด ผู้สูงวัยจะเตรียมอาหารไว้รอคุณกลับมาทานทุกวันในเวลาเช้า กลางวัน และเย็น】

“เป็นอย่างนี้นี่เอง”

มู่โหยวในที่สุดก็เข้าใจ นี่คือรางวัลของการเลือกรับสืบทอดสถานะนายพรานสมุนไพร ทุกวันทั้งเช้า กลางวัน และเย็น เขาสามารถมาที่บ้านหญ้าเพื่อฟื้นฟูสภาพได้หนึ่งครั้ง พร้อมทั้งเติมพลังงานให้เต็ม ซึ่งหมายความว่าพลังการเคลื่อนไหวของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นสี่เท่าโดยตรง เป็น 44 แต้ม!

เมื่อยืนยันรางวัลของการสืบทอดสถานะแล้ว มู่โหยวก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

อันหนึ่งเป็นผลตอบแทนระยะสั้นแบบครั้งเดียว แต่อีกอันเป็นผลตอบแทนระยะยาว แน่นอนว่าต้องเลือกระยะยาว

เพราะแก่นแท้ของเกมนี้คือกระบวนการที่แลกเปลี่ยนพลังการเคลื่อนไหวกับอายุขัย ในเกมนี้ พลังการเคลื่อนไหวและอายุขัยมีค่าเท่ากันโดยพื้นฐาน

และทุกวันเขาจะได้รับพลังการเคลื่อนไหวเพิ่มเติมสามสิบกว่าแต้ม ซึ่งเทียบเท่ากับอายุขัยอย่างน้อย 30 กว่าปี เมื่อสะสมไปนานๆ มูลค่าก็จะเกินกว่าเขาโคอันนั้นแน่นอน

ไม่ต้องพูดถึงว่า การกินข้าวต้มยังสามารถเพิ่มแต้มสถานะได้อีก! แม้จะมีขีดจำกัด แต่สิบแต้มก็ไม่น้อย เทียบเท่ากับแต้มสถานะอิสระของการอัพเลเวลสองครั้ง นั่นหมายความว่าต่อไปในเลเวลเดียวกัน เขาจะเหนือกว่าคนอื่นสิบแต้มเสมอ ความได้เปรียบก็สะสมมาจากจุดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้เอง

【คุณกินอิ่มแล้ว ก็บอกลาจากไป และเดินทางขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรต่อไป】

【เมื่อมีสกินนายพรานสมุนไพรแล้ว คุณก็สามารถรับรู้ตำแหน่งของสมุนไพรได้ชัดเจนขึ้น ซึ่งทำให้คุณมีโอกาสสูงขึ้นที่จะพบสมุนไพรวิญญาณเมื่อขึ้นเขา】

【คุณพบต้นดอกมาร์จอแรม ซึ่งเป็นสมุนไพรวิญญาณประเภทน้ำมันหอมระเหยที่พบได้ทั่วไป กลิ่นของมันมีฤทธิ์บรรเทาอาการปวด】

【ใช้เคียวตัด ท่านได้รับดอกมาร์จอแรม1, สารสกัดสมุนไพร1】

…

【คุณพบต้นหญ้าเส้นด้าย พืชวิญญาณน้ำผึ้งที่พบได้ทั่วไป กลิ่นของมันดึงดูดสัตว์มารประเภทแมลงได้อย่างแรง】

【ใช้เคียวตัด คุณได้รับต้นหญ้าเส้นด้าย1, สารสกัดสมุนไพร1】

…

【คุณพบต้นกาฝาก พืชวิญญาณประเภทปรสิตที่พบได้ทั่วไป น้ำยางของมันสามารถทำลายพิษทั่วไปหลายชนิด…】

【ใช้เคียวตัด คุณได้รับต้นกาฝาก1, สารสกัดสมุนไพร1】

…

พลังการเคลื่อนไหวสิบเอ็ดแต้ม ดูเหมือนจะเยอะ แต่ในความเป็นจริงใช้เวลาเพียงไม่กี่สิบนาทีเท่านั้น

ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง มู่โหยวก็ใช้พลังงานในเกมจนหมดเกลี้ยงอีกแล้ว

ในระหว่างนี้ เขาเจอ มอนสเตอร์ เพียงสามตัวเท่านั้น ที่เหลือก็เป็นสมุนไพรวิญญาณที่ไม่รู้จักอีกหลากหลายชนิด พรสวรรค์ในการรับรู้สมุนไพรนั้นได้ผลดีเยี่ยม

น่าเสียดายที่สมุนไพรที่เจอส่วนใหญ่ดูเหมือนจะเป็นสมุนไพรวิญญาณทั่วไป ยังไม่พบชนิดที่พิเศษมากนัก ส่วนสมุนไพรที่ใช้สำหรับยาเรียกวิญญาณนั้นก็ไม่มีวี่แววเลย

ก็ไม่แปลกหรอก เพราะตอนนี้เขายังอยู่แค่เชิงเขา สมุนไพรวิญญาณในบริเวณนี้ถูกนายพรานสมุนไพรหลายคนคัดสรรไปนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว คุณภาพย่อมไม่ดีเท่าที่สูงๆ

พลังงานหมดแล้ว การเติมพลังงานครั้งต่อไปก็ต้องรอตอนเที่ยง

มู่โหยวควบคุมตัวละครให้กลับไปที่บ้านหญ้าตามทางเดิม รอให้คุณย่าเตรียมอาหารกลางวัน

เกมก็สิ้นสุดลงแค่นี้

แต่ในโลกจริงยังมีเรื่องมากมายรอให้เขาทำ

มู่โหยวออกจากเกม แต่ก็ไม่มีเวลานอนแล้ว เขาจึงรีบวิ่งออกจากบ้าน ไปที่ร้านขายยาสมุนไพรจีนที่ใกล้ที่สุด ซื้อสมุนไพรจีนหลายชนิด เช่น ดอกสายน้ำผึ้ง โสม เก๋ากี้ และฟอร์ซีเธีย รวมถึงสมุนไพรทั่วไปอื่นๆ ที่หาได้ง่าย ซื้อมาอย่างละถุงเล็กๆ

โชคดีที่ร้านขายยาสมุนไพรจีนแห่งนี้ไม่ค่อยเคร่งครัดนัก ไม่ได้ขอใบสั่งยาจากเขา มู่โหยวจ่ายเงินอย่างใจกว้าง เจ้าของร้านก็จัดยาให้ตามรายการทันที

เจ้าของร้านขายยาเป็นแพทย์จีนสูงอายุที่สวมแว่นสายตายาว ตอนคิดเงิน เมื่อเห็นสมุนไพรตรงหน้าที่มีน้ำหนักรวมกันถึงสิบห้าสิบหกจิน ก็มองมู่โหยวด้วยสีหน้าประหลาดใจ

เมื่อเห็นรอยคล้ำใต้ตาที่ชัดเจนและเส้นเลือดฝอยในดวงตาที่เต็มไปด้วยเลือดของเขา ก็แสดงสีหน้าว่าเข้าใจแล้ว ถอนหายใจ: “เฮ้อ หนุ่มน้อยนะหนุ่มน้อย อายุยังน้อย ก็ควรรู้จักยับยั้งชั่งใจบ้างนะ!”

“…”

คำพูดนี้ทำให้มู่โหยวถึงกับไปไม่เป็น เขาจะตอบกลับอย่างไรดี? ตัดสินใจว่าจะไม่แก้ตัวดีกว่า ยิ่งอธิบายก็ยิ่งแย่

ถือถุงยาใหญ่ๆ เล็กๆ ออกจากร้าน รีบวิ่งกลับบ้านอย่างรวดเร็ว

โยนของลง มู่โหยวก็ขึ้นไปชั้นบน ไปที่ห้องเก็บของเพื่อหาพัสดุของเขา

กล่องเคมีสองกล่องใหญ่ๆ มีทั้งบีกเกอร์ หลอดทดลอง ตะเกียงแอลกอฮอล์ โกร่งบดยา… สิ่งที่นึกออกก็อยู่ในนั้นครบ

ตรวจสอบคร่าวๆ

แล้ว มู่โหยวก็ยกของพวกนี้ พร้อมกับสมุนไพรที่เพิ่งซื้อมาทั้งหมด ลงไปที่ห้องใต้ดิน

ตอนนี้วัตถุดิบทั้งหมดพร้อมแล้ว เขาก็พร้อมที่จะเริ่มต้นการปรุงยาเวทมนตร์ครั้งแรกในชีวิตแล้ว!

เพื่อป้องกันการรบกวนระหว่างทาง มู่โหยวก็ล็อกประตูร้าน แล้วส่งข้อความไปหาเสี่ยวหยาและหลินเสวี่ย บอกว่าไม่ต้องมาทำงาน วันนี้ร้านหยุดหนึ่งวัน

จากนั้นก็กลับมาที่ห้องใต้ดิน หยิบขวดโหลต่างๆ ในกล่องพัสดุออกมา วางเรียงบนโต๊ะเบื้องหน้า แล้วก็หยิบ ‘หม้อต้มแม่มด’ ที่เคยได้มาจากเกมออกมา

หม้อต้มที่ว่านี้ ดูเหมือนหม้อต้มยาขนาดสีดำ สามารถปรับขนาดได้ตามต้องการในขอบเขตที่กำหนด ขนาดใหญ่สุดสามารถขยายได้ถึงครึ่งเมตร ขนาดเล็กสุดสามารถย่อให้เหลือขนาดถ้วยชาได้

เมื่อจัดเตรียมอุปกรณ์เรียบร้อยแล้ว มู่โหยวก็ยังไม่รีบร้อนที่จะเริ่ม ก่อนที่จะเริ่มปรุงยา เขามีความคิดหนึ่งที่อยากจะลอง

มู่โหยวหยิบไพ่คนโง่ออกมา

หลังจากเปิดอาณาเขตของไพ่คนโง่แล้ว ก็จะเร่งเวลาได้ถึง 360 เท่า 1 วินาที เทียบเท่ากับ 6 นาที

แล้วถ้าสิ่งนี้ใช้ร่วมกับนาฬิกาพกแห่งกาลเวลาของเขา ก็จะไม่สามารถขยายเวลาย้อนกลับที่เดิมทีมีเพียง 5 วินาที ให้เป็นครึ่งชั่วโมงได้เลยหรือ?

แน่นอนว่า ในครึ่งชั่วโมงนั้น เขาจะต้องอยู่ในพื้นที่จำกัดของอาณาเขตตลอดเวลา และเกม ‘คนโง่’ ก็ไม่สามารถเริ่มได้ในอาณาเขตนี้ ดังนั้นการใช้ความสามารถนี้เพื่อรีเฟรชเกมในวงกว้างก็เป็นไปไม่ได้

แต่ถ้าใช้เวลาครึ่งชั่วโมงนี้ในการปรุงยาเวทมนตร์ ก็จะเหมาะสมที่สุด

หากความคิดนี้สามารถทำได้ เมื่อมู่โหยวล้มเหลวในระหว่างกระบวนการปรุงยา ก็สามารถย้อนเวลากลับไปได้ทันที ทำซ้ำกระบวนการปรุงยาไปเรื่อยๆ จนกว่าจะสำเร็จ!

วิธีนี้จะช่วยประหยัดวัตถุดิบที่สูญเสียไปจำนวนมาก พร้อมทั้งยังช่วยให้เขาสามารถเพิ่มความชำนาญในการปรุงยาเวทมนตร์บางชนิดได้อย่างรวดเร็วในเวลาอันสั้น

ปัญหาเดียวตอนนี้คือ: การเปิดอาณาเขตคนโง่ต้องใช้ ‘จิตวิญญาณแห่งการผจญภัย’ แล้วในบ้านที่ไม่มีอันตราย เขาจะสร้างสภาพแวดล้อม ‘การผจญภัย’ ขึ้นมาได้อย่างไร?