ตอนที่ 55 สี่หลักปฏิบัติของสมาคมศาสตร์เร้นลับ

หลังจากออกจากปากทางหมู่บ้าน มู่โหยวแวะเวียนไปทั่วหมู่บ้านเพื่อลองเสี่ยงโชคว่าเขาจะเจอ 'เด็กหญิงตัวเล็กๆ' คนนั้นหรือไม่ แต่ผลก็คือเขาไม่เจอเธอเลย

นั่นก็เป็นไปตามที่คาดไว้ เนื่องจากเวลาออนไลน์ของผู้เล่นแต่ละคนไม่แน่นอน และแม้ว่าจะออนไลน์แล้วก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ในหมู่บ้าน โอกาสที่จะได้เจอกันนั้นน้อยมาก

เขาถอนหายใจ หลังจากจัดการธุระในหมู่บ้านเรียบร้อยแล้ว มู่โหยวก็เตรียมออกจากหมู่บ้านมุ่งหน้าไปยังภูเขาหมอกทางใต้

แต่เมื่อเขากลับมาที่ปากทางหมู่บ้าน เขากลับพบกับมนุษย์หมาป่าที่นั่น

【คุณมาถึงปากทางหมู่บ้าน และเห็นมนุษย์หมาป่าเดินเข้ามาจากประตูหมู่บ้านพอดี】

【มนุษย์หมาป่าก็พบคุณเช่นกัน แต่ไม่ได้โจมตีคุณ แค่มองคุณจากระยะไกล แล้วก็หันไปเดินตามทางของตัวเองต่อ】

นี่เป็นครั้งแรกที่ทั้งสองเผชิญหน้ากันอย่างเปิดเผยถึงขนาดนี้

น่าเสียดายที่ในเวลานั้นไม่มีใครทำอะไรอีกฝ่ายได้ มนุษย์หมาป่ารู้ว่ามู่โหยวมียาพิษ จึงไม่กล้ากัดเขาเอง และเมื่อมนุษย์หมาป่าไม่อ้าปาก มู่โหยวก็ไม่สามารถใช้ยาพิษของเขาได้

ดังนั้นสถานการณ์ที่แปลกประหลาดจึงเกิดขึ้น: แม้ว่าทั้งสองจะเกลียดชังอีกฝ่ายเข้ากระดูกดำและอยากจะกำจัดให้พ้นทาง แต่เมื่อได้พบกันจริงๆ พวกเขากลับรักษาความสงบเรียบร้อยไว้ได้ และเดินสวนกันไป

【ขณะที่คุณเดินสวนกัน มนุษย์หมาป่าก็หันกลับมา ทำท่า 'เชือดคอ' ให้คุณ จากนั้นก็รีบเดินจากไป】

"ให้ตายสิ โคตรจะเก๊กเลย!"

มุมปากของมู่โหยวกระตุก ไอ้หมอนี่มันหยิ่งยโสเกินไปแล้ว ไม่เข้าใจคำว่าอย่ารังแกคนใหม่ที่ยังไม่มีอะไรเลยเหรอ?

รอให้ข้าฝึกวิชาเวทมนตร์ดำสำเร็จ แล้วเราจะได้เห็นกันว่าใครจะเป็นคนเก็บใคร! มู่โหยวคิดในใจอย่างลับๆ

อันที่จริง หลังจากได้รับมรดกเวทมนตร์ดำ บวกกับไม้กายสิทธิ์มายา และขนนกเฟิ่งหวง มู่โหยวก็มีความสามารถที่จะต่อสู้กับมนุษย์หมาป่าได้ตรงๆ แล้ว

แต่แค่นี้ยังไม่พอ! เขายังมีอะไรอีกมากที่สามารถพัฒนาได้ ในขณะที่ความแข็งแกร่งของมนุษย์หมาป่าถึงจุดสูงสุดแล้วในระดับหนึ่ง

จากนี้ไป เขาต้องพัฒนาตัวเองให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ จนกว่าจะถึงวันที่สามารถบดขยี้มนุษย์หมาป่าได้ แล้วค่อยไปสะสางบัญชีกับมันก็ยังไม่สาย

"เอาเป็นว่าค่อยๆ ดูกันไป..."

มู่โหยวถอนหายใจขึ้นมองดูเวลา

เวลา 23:58 น.

อีกสองนาที ก็จะถึงเที่ยงคืนวันพฤหัสบดี

มู่โหยวเปิดแผงควบคุมส่วนตัว และหยิบแหวน 'แหวนราศีเมษ' ออกมา

แหวนราศีเมษที่ว่านี้ เป็นแหวนโลหะเก่าแก่ มีรูปปั้นหัวแกะเล็กๆ แกะสลักอยู่ด้านหน้า ดูแล้วไม่ต่างอะไรจากแหวนเก่าแก่ทั่วไป

มู่โหยวสวมชุด 'คนเคาะยาม' ทันที จากนั้นก็สวมแหวนที่นิ้วหัวแม่มือ

และในขณะนั้นเอง เข็มวินาทีของนาฬิกาก็ผ่านเส้นแบ่งของเที่ยงคืนไป

วันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

แสงสีแดงเจิดจ้าพุ่งออกมาจากปลายแหวนทันที ส่องไปที่เบื้องหน้าของมู่โหยว ก่อตัวเป็นประตูมิติรูปวงรี ภายในประตูเต็มไปด้วยกระแสหมุนวนสีแดงเข้มที่บิดเบี้ยวอย่างไม่เป็นระเบียบ ราวกับปากของสัตว์ประหลาดที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง

ในเวลาเดียวกัน ข้อมูลมากมายก็ถูกส่งผ่านแหวนหัวแกะเข้าสู่สมองของมู่โหยวโดยตรง

【การประชุมครั้งที่ 9442 ของสมาคมศาสตร์เร้นลับกำลังจะเริ่มขึ้น ขอให้ผู้เข้าร่วมจดจำกฎสี่ข้อของสมาคมศาสตร์เร้นลับ】

【หนึ่ง ห้ามเปิดเผยการมีอยู่ของสมาคมศาสตร์เร้นลับต่อบุคคลที่ไม่ใช่สมาชิกของสมาคมศาสตร์เร้นลับโดยเด็ดขาด】

【สอง สมาคมศาสตร์เร้นลับเป็นแพลตฟอร์มสำหรับการแลกเปลี่ยนและซื้อขายอย่างปลอดภัยสำหรับผู้ใช้ศาสตร์เร้นลับ สมาชิกทุกคนห้ามออกจากตำแหน่งของตนเองระหว่างการประชุม และห้ามโจมตีซึ่งกันและกัน มิฉะนั้นจะถูกยกเลิกสิทธิ์ในการเข้าร่วมการประชุมอย่างถาวร】

【สาม ระหว่างการประชุม ผู้ถือราศีบนมีสิทธิ์ปิดเสียงราศีล่างได้; เจ้าของแหวนราศีเมษมีสิทธิ์ 'เตะออก' สมาชิกทุกคน และต้องรับผิดชอบในฐานะผู้กำกับดูแล เพื่อให้แน่ใจว่าการซื้อขายระหว่างสมาชิกเป็นไปอย่างยุติธรรมและสมัครใจ】

【สี่ สมาชิกทุกคนต้องพยายามซ่อนตัวตนของตนเองอยู่เสมอ ห้ามเปิดเผยข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับตัวตนหรือตำแหน่งของตนเองในการประชุมโดยเด็ดขาด】

【ทางเข้ามิติจะคงอยู่เป็นเวลาหนึ่งนาที โปรดตัดสินใจภายในหนึ่งนาทีว่าจะเข้าร่วมการประชุมครั้งนี้หรือไม่】

มู่โหยวอึ้งไปครู่หนึ่ง เดิมทีเขาคิดว่าการประชุมนี้ต้องเข้าร่วม แต่กลับเลือกที่จะเข้าร่วมหรือไม่เข้าร่วมก็ได้

แน่นอนว่านี่เป็นครั้งแรกของเขา เขาต้องไปอยู่แล้ว

มู่โหยวดึงฮู้ดลงมาให้ปิดบังใบหน้ามากที่สุด ตรวจสอบร่างกายของเขาเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีจุดอ่อนใดๆ ที่จะเปิดเผยตัวตนได้ จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในประตูมิติ

เมื่อก้าวเท้าเข้าไป ก็ราวกับว่าได้เข้าสู่อีกโลกหนึ่ง

เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องโถงกว้างใหญ่โอ่อ่า

ตรงหน้าเขาคือโต๊ะยาวโลหะสีเงิน โต๊ะถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบด้วยเก้าอี้โลหะวัสดุเดียวกันสิบสองตัวโดยเว้นระยะห่างเท่าๆ กัน

ตำแหน่งของมู่โหยวอยู่ตรงหัวโต๊ะพอดี บนโต๊ะตรงหน้าเขามีรูปแกะสลักหัวแกะ ซึ่งเหมือนกับหัวแกะบนแหวนทุกประการ

และจากตำแหน่งของเขาลงไป บนโต๊ะมีการแกะสลักสัญลักษณ์ราศีอื่นๆ อีกสิบสองราศีตามลำดับ: พฤษภ, เมถุน, กรกฎ, สิงห์, กันย์, ตุล, พิจิก, ธนู, มังกร, กุมภ์, มีน

ตอนนี้มีคนนั่งอยู่บนเก้าอี้อีกสิบเอ็ดตัวแล้ว หกตัว ได้แก่ ราศีพฤษภ, เมถุน, สิงห์ ที่อยู่ทางซ้ายของโต๊ะ และราศีพิจิก, ธนู, กุมภ์ ที่อยู่ทางขวา

เก้าอี้อีกห้าตัวว่างอยู่ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเลือกปฏิเสธที่จะเข้าร่วมการประชุม

สิ่งที่ทำให้มู่โหยวโล่งใจคือ ทุกคนที่อยู่ในห้องถูกปกคลุมไปด้วยหมอกสีดำราวกับตัวละครเงาดำในโคนัน นอกจากเพศที่พอจะแยกแยะได้แล้ว ลักษณะภายนอกและรูปร่างโดยรวมแทบจะมองไม่เห็นเลย

ในขณะเดียวกัน เขาก็พบว่าตัวเองถูกตรึงอยู่กับเก้าอี้ ไม่สามารถขยับออกจากบริเวณที่นั่งได้ และพลังเวทมนตร์ในร่างกายก็ถูกพันธนาการไว้ ไม่สามารถไหลเวียนได้อย่างอิสระ

"ดูเหมือนว่านี่คือมาตรการป้องกันไม่ให้สมาชิกเกิดความขัดแย้งกันสินะ..." มู่โหยวคิดในใจ

การปิดกั้นการเคลื่อนไหวและพลังเวทมนตร์ของทุกคนโดยตรงถือเป็นข่าวดี อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกโจมตีอย่างไร้เหตุผลที่นี่

"โอ้? คราวนี้มีผู้เล่นใหม่ถึงสามคนเข้ามาพร้อมกันเลยนะ!"

คนที่พูดคือชายที่นั่งข้างมู่โหยว ในตำแหน่ง 'ราศีพฤษภ' รูปร่างและเสียงของเขาชัดเจนว่าเป็นผู้ชาย

"ฮ่าๆ ดูเหมือนว่าเกมใกล้จะเปิดทดสอบแล้ว จำนวนผู้เล่นใหม่ก็เริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว" ชายอีกคนที่อยู่ตำแหน่งราศีเมถุนตอบกลับ เขาก็เป็นผู้ชายเช่นกัน

"ใช่เลย พอการทดสอบขนาดใหญ่เริ่มขึ้นในสัปดาห์หน้า คาดว่าที่นั่งตรงนี้คงจะเต็มหมดเลย..." ชายราศีพฤษภหัวเราะกล่าว

"เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ..."

...

ทั้งสองคนพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง ดูเหมือนจะคุ้นเคยกันดี น่าจะเป็นคนที่รู้จักกันในโลกจริง

สิ่งที่ทำให้มู่โหยวประหลาดใจคือ ทั้งสองคนพูดภาษาจีน และเมื่อดูท่าทางของอีกสี่คน ก็ดูเหมือนจะเข้าใจบทสนทนาของพวกเขา...

แบบนี้ก็หมายความว่าทุกคนที่อยู่ในห้องนี้เป็นผู้เล่นทั้งหมดเหรอ?

มู่โหยวประหลาดใจ เขาคิดว่าเมื่อมาที่นี่ เขาจะต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มพ่อมดแห่งวิญญาณดารา และภาษาวิญญาณดาราที่เขารู้ไม่กี่คำคงจะทำให้เขาเปิดเผยตัวตนทันที

เดิมทีเขากำลังคิดว่าจะแกล้งเป็นใบ้ดีไหม แต่ไม่คิดว่าคนที่มาจะเป็นผู้เล่นทั้งหมดแบบนี้...

"เอาล่ะ ก่อนเริ่มการประชุม ให้ฉันซึ่งเป็นผู้เล่นเก่า มาเล่ากฎให้ผู้เล่นใหม่ทั้งสามคนฟังก่อน"

ขณะนั้นชายราศีพฤษภที่อยู่ข้างๆ ก็เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง เขากดนิ้วชี้ลงบนโต๊ะสองสามครั้ง สายตาของเขากวาดมองไปที่ที่นั่งราศีพิจิก, กุมภ์ และเมษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ที่นั่งของมู่โหยวที่เขาหยุดมองนานกว่าปกติ