ตอนที่ 29 วงล้อวัดใจ

วันหยุดสุดสัปดาห์สองวันนี้ไม่เปิดร้าน มู่โหยวจึงไม่ได้ตั้งนาฬิกาปลุก เป็นครั้งแรกในรอบสัปดาห์ที่เขาได้นอนเต็มอิ่มจนตื่นเองตามธรรมชาติ

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งในวันรุ่งขึ้น ก็เป็นเวลาบ่ายสองโมงแล้ว

ลุกขึ้นมาดูก็เห็นแมวอเมริกันชอร์ตแฮร์นอนแผ่หลาอยู่ข้างเตียง ปากอ้าเล็กน้อย ลิ้นแลบออกมา ขาทั้งสี่งอพับ หน้าท้องสีขาวจั๊วะเปลือยเปล่า ดูเหมือนจะหลับตายไปแล้ว

“โค้ก ตื่นได้แล้ว!”

มู่โหยวตบหน้ามันเบาๆ ไม่มีปฏิกิริยา

จากนั้นก็ใช้สองมือลูบท้องแมวไปมา เสียงกรนกลับดังขึ้นกว่าเดิม

“นี่มันหลับลึกขนาดไหนกันเนี่ย?”

มู่โหยวพูดไม่ออก

ดูท่าว่าเจ้าตัวนี้คงจะเหนื่อยจริงๆ ตระเวนร่อนเร่อยู่นอกบ้านมานานกว่าสิบวัน คงไม่เคยได้นอนอย่างสบายใจเลยสักครั้ง จิตใจอยู่ในภาวะตึงเครียดมาตลอด ตอนนี้ในที่สุดก็ได้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัย ความเหนื่อยล้าทั้งหมดก็ถาโถมเข้ามาพร้อมกัน จึงได้หลับเป็นตายขนาดนี้

มู่โหยวไม่รบกวนมันอีก ลุกขึ้นไปชั้นล่างดู ก็เห็นชามอาหารที่เขาเติมไว้เต็มเมื่อวาน ตอนนี้ว่างเปล่าแล้ว

“กินได้สะอาดจริงๆ เลยนะ...”

มู่โหยวขมวดคิ้วเล็กน้อย เติมอาหารแมวให้อีกชาม แล้วออกไปกินข้าวเที่ยง เมื่อกลับมา ก็เริ่มเก็บกวาดร้าน

แม้ว่าวันนี้จะไม่เปิดร้าน แต่งานของร้านสัตว์เลี้ยงก็ไม่มีวันหยุดเลย การดูแลสัตว์ให้กินดื่มขับถ่ายทุกวันเป็นสิ่งจำเป็น

ทำความสะอาดอุจจาระตามปกติ ให้อาหารสัตว์เล็กๆ ทีละตัว เมื่อทำงานทั้งหมดเสร็จเรียบร้อย เวลาก็ล่วงเลยไปถึงหนึ่งทุ่มแล้ว

มู่โหยวขึ้นไปที่ห้องของเขาดู แล้วก็พูดไม่ออก: “ยังนอนอยู่อีกเหรอ...”

อเมริกันชอร์ตแฮร์ยังคงนอนอยู่บนเตียง ด้วยท่าทางขาพับทั้งสี่ หน้าท้องเปิดกว้าง หลับไม่รู้เรื่องรู้ราว

“ว่าแต่ พลังงานในเกมวันนี้ยังไม่ได้ใช้เลยนะ...”

มู่โหยวไม่ได้สนใจมัน นึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนยุ่งทั้งคืน วันนี้ยังไม่มีเวลาเล่นเกม จึงเดินไปที่โต๊ะทำงาน หยิบโทรศัพท์ออกมา เปิด 《คนโง่》!

เกมออนไลน์ ตัวละครยังคงอยู่หน้าโรงตีเหล็ก

ข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นที่ด้านล่างของหน้าจอ ภารกิจคนเคาะยามที่ทำสำเร็จเมื่อคืน ทำให้เขาได้อายุเพิ่มมาอีกหนึ่งปี ตอนนี้เหลืออายุ 49 ปี

มู่โหยวควบคุมตัวละครออกจากโรงตีเหล็ก กลับไปที่หมู่บ้าน

ตามปกติ เขาก็ไปแหย่หุ่นไล่กา!

มู่โหยวเดินไปหน้าหุ่นไล่กาด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุข แต่เมื่อเขาคลิกที่ข้อความของหุ่นไล่กาเหมือนเคย ก็มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น: 【หุ่นไล่กากำลังซึมเศร้า มันบอกว่าไม่อยากคุยกับคุณแล้ว!】

“หือ?”

มู่โหยวชะงักไปครู่หนึ่ง คิดว่าดูผิด จึงรีบคลิกที่หุ่นไล่กาอีกสองครั้ง ผลก็คือ...

【หุ่นไล่กากำลังซึมเศร้า มันบอกว่าไม่อยากคุยกับคุณแล้ว!】

【หุ่นไล่กากำลังซึมเศร้า มันบอกว่าไม่อยากคุยกับคุณแล้ว!】

“บ้าจริง เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? อยู่ดีๆ ก็ซึมเศร้าไปซะงั้น... หรือว่าหุ่นไล่กาตัวนี้รู้ว่าฉันกำลังแอบเอาเปรียบมัน เลยจงใจหยุดงาน?”

มู่โหยวไม่ยอมแพ้ คลิกที่หุ่นไล่กาอีกสิบกว่าครั้งติดต่อกัน แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม หุ่นไล่กาตัวนี้ดูเหมือนจะตัดสินใจแล้วว่าจะไม่คุยกับเขา

ด้วยความจนใจ มู่โหยวก็จำต้องจากหุ่นไล่กาไปชั่วคราว แล้วหันไปทางร้านค้าของนกฮูก

โชคดีที่ร้านค้าไม่มีปัญหาเรื่องการหยุดงาน

【คุณเข้ามาในร้านค้าของนกฮูก เจ้าของร้านแมวเฒ่าดีใจที่ลูกค้าประจำกลับมา จึงเสนอสินค้าสามชิ้นที่ขายในวันนี้อย่างกระตือรือร้น】

【หมอกหนาทึบ: คำสาปรบกวนระดับกลาง สร้างหมอกที่สามารถปิดกั้นการมองเห็น การได้ยิน และการดมกลิ่นได้ในระยะสิบลี้ ผลการปิดกั้นไม่มีผลต่อผู้ร่ายมนตร์ ราคา: อายุ 500 ปี】

【โล่ขับไล่ปีศาจ: ตามชื่อของมัน นี่คือโล่ที่สามารถสะท้อนผลของเวทมนตร์ได้ ราคา: อายุ 140 ปี】

【วงล้อวัดใจ: กิจกรรมพิเศษประจำเดือนนี้! นี่คือวงล้อที่ประกอบด้วยรางวัลนับไม่ถ้วน ภายในมีทั้งของไร้ค่า และสมบัติล้ำค่า! ใช้ 10 ปีของอายุขัย เพื่อรับโอกาสหมุนวงล้อหนึ่งครั้ง (จำกัดคนละหนึ่งครั้ง)】

“โอ้โห!”

มู่โหยวตาเป็นประกาย สองรายการแรกตามปกติซื้อไม่ไหว ก็ข้ามไปเลย แล้วมองรายการที่สาม

“เจ้าของร้านนี้มีลูกเล่นเยอะดีนะ มีกิจกรรมจับฉลากด้วย!”

รูปแบบการพนันเล็กๆ น้อยๆ อย่างกาชา ปริศนากล่อง วงล้อหมุนจับฉลากแบบนี้ ถูกพวกพ่อค้าไร้จริยธรรมเล่นจนเละไปหมดแล้วบนโลกมนุษย์ ถ้าคิดอย่างมีเหตุผลแล้ว ค่าเฉลี่ยของแต่ละครั้งที่สุ่มออกมา ย่อมต่ำกว่ามูลค่าของรางวัลภายในอย่างแน่นอน

พูดง่ายๆ คือ ตราบใดที่จำนวนฐานมากพอ การจับฉลากแบบนี้ บางคนอาจจะโชคดีได้กำไรเล็กน้อยครั้งสองครั้ง แต่เจ้าของร้านไม่มีวันขาดทุน!

– แน่นอนว่าต้องไม่มีบักอย่างมู่โหยวมาเกี่ยวข้องด้วย

เมื่อเห็นคำอธิบายกิจกรรมนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของมู่โหยวก็หยุดไม่ได้: นี่เป็นอีกหนึ่งโอกาสที่จะใช้ประโยชน์จากนาฬิกาพกแห่งกาลเวลาได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

มู่โหยวคลิกที่ ‘วงล้อวัดใจ’ ทันที

【คุณเลือกวงล้อวัดใจ โปรดทราบ รางวัลวงล้อนี้เป็นการสุ่มทั้งหมด โอกาสที่จะถูกรางวัลใหญ่มีน้อยกว่าหนึ่งในพัน โปรดยืนยันการซื้อหรือไม่? เจ้าของร้านแมวเฒ่าเตือนอย่างเป็นมิตร: วงล้อมีความเสี่ยง การซื้อควรระมัดระวัง】

“เจ้าของร้านนี้ก็มีคุณธรรมดีนะ...”

มู่โหยวมองดูคำเตือนสุดท้ายแล้วคิดในใจ จากนั้นก็กด ‘ยืนยัน’ เงียบๆ

【ซื้อจำนวนครั้งการหมุนวงล้อสำเร็จ อายุ -10, เหลืออายุ 39 ปี】

【คุณเดินเข้าไปหมุนวงล้อ วงล้อหมุนช้าลงเรื่อยๆ จนกระทั่งหยุดลงในทิศทางใดทิศทางหนึ่ง】

【คุณได้รับรางวัลปลอบใจ ‘มูลของคนหัวสุนัข’: ก้อนมูลแห้งธรรมดาๆ อาจจะใช้ก่อไฟได้】

“เฮงซวย! อะไรวะเนี่ย ย้อนเวลา ย้อนเวลา!”

มู่โหยวสบถอย่างหงุดหงิด ได้ก้อนขี้เป็นรางวัลแรกเลย จะมาแกล้งกันใช่ไหม?

【กาลเวลาไหลย้อนกลับ คุณกลับมายังก่อนหน้าการเลือกตัวเลือกอีกครั้ง และเริ่มหมุนวงล้ออีกครั้ง】

【...วงล้อหมุนช้าลงเรื่อยๆ จนกระทั่งหยุดลงในทิศทางใดทิศทางหนึ่ง】

【คุณได้รับรางวัลปลอบใจ ‘คูปองส่วนลด’:สามารถเลือกซื้อสินค้าในร้านนี้ได้ในราคาลด 20%】

มู่โหยวพูดไม่ออก การ์ดของขวัญ ดีกว่าขี้หมาหน่อย แต่ก็ยังคงเป็นขยะแฟชั่นคลาสสิกตัวเล็กๆ เหมือนเดิม ย้อนเวลาต่อไป

【คุณได้รับรางวัลปลอบใจ ‘มีดพกขึ้นสนิมหนึ่งเล่ม’...】

“เอาอีก!”

【คุณได้รับรางวัลปลอบใจ...】

...

มู่โหยวเล่นกับวงล้อนี้อย่างหัวชนฝา กดนาฬิกาพกไม่หยุด

หลังจากที่เจอ ‘ขยะแฟชั่นคลาสสิกตัวเล็กๆ’ ไปมากกว่าสองร้อยครั้ง ในที่สุด! เขาก็เจอของที่ไม่ใช่รางวัลปลอบใจเป็นครั้งแรก

【วงล้อหยุดลง คุณได้รับรางวัลรองชนะเลิศ ‘คทาร่างแยก’！】

【ไม้กายสิทธิ์ร่างแยก: ไม้กายสิทธิ์ที่ถูกจารึกด้วยคำสาปการทำซ้ำ เมื่อใช้แล้วสามารถสร้างร่างแยกที่เหมือนตัวเองทุกประการได้หนึ่งร่าง คงอยู่เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง】

“สร้างร่างแยก!”

มู่โหยวมองคำอธิบายข้อความแล้วตาเป็นประกาย แทบจะอยากดึงรางวัลออกมาใช้ทันที

แต่สุดท้ายเขาก็ยับยั้งแรงกระตุ้นไว้ได้

“ไม่รีบ นี่แค่รางวัลรองชนะเลิศ รางวัลชนะเลิศต้องสุดยอดกว่านี้แน่ๆ!”

เขาหมุนไปหลายร้อยครั้งแล้ว ถ้าไม่ได้รางวัลชนะเลิศ จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?

“ย้อนเวลา!”

มู่โหยวตัดสินใจย้อนเวลาทันที แล้วหมุนวงล้อต่อไป

เขาคิดว่าทุกอย่างจะเริ่มต้นใหม่ และจะต้องผ่านกระบวนการ ‘สุ่มขยะ’ ที่น่าเบื่อและยาวนานอีกครั้ง

ไม่คาดคิดว่า ในการหมุนวงล้อครั้งถัดไปหลังจากย้อนเวลา เขากลับถูกรางวัลใหญ่ทันที!!

【ขอแสดงความยินดีกับคุณ ผู้ถูกเลือกจากสวรรค์! คุณได้รางวัลใหญ่สูงสุดของกิจกรรมวงล้อวัดใจครั้งนี้: ม้วนคาถาสะเดาะกลอนปิดตาย!】