บทที่ 23 ทำไมถึงมีแต่คนจ้องจะงาบผมอยู่เรื่อยเลยเนี่ย?
บทที่ 23 ทำไมถึงมีแต่คนจ้องจะงาบผมอยู่เรื่อยเลยเนี่ย?
บทที่ 23 ทำไมถึงมีแต่คนจ้องจะงาบผมอยู่เรื่อยเลยเนี่ย?
"เฮ้ยๆ นายบอกว่าจะสตรีมกินขี้ไม่ใช่เหรอ? อย่ามากลืนน้ำลายตัวเองนะ รีบเริ่มโชว์ได้แล้ว"
"ใช่ๆ ลูกผู้ชายพูดคำไหนคำนั้นเว้ย เมื่อกี้รับปากอะไรไว้ก็ทำให้ได้สิ เด็ดขาดหน่อย กินก็คือกิน พวกเราไม่เอาไปบอกใครหรอกน่า"
"อย่ามัวแต่อึ้งสิ รีบๆ กินเข้าไปเลย"
ผู้จัดการฟางหลิน: ไอ้ #$%^&*()!
ผู้จัดการฟางหลินสบถด่าทอในลำคออย่างหัวเสีย
บ้าเอ๊ย... ฉันตายได้ยังไงวะ?
แถมยังโดนยิงหัวแตกอีก!
โคตรขายหน้า! ขายหน้าชะมัด!
เพิ่งจะอวดเก่งไปได้ไม่ทันไรก็โดนสอยหัวซะแล้ว แถมคนที่ยิงก็ดันเป็นแฟนของถวนถวนอีก
บัดซบเอ๊ย! อับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี
ผู้จัดการฟางหลินทั้งโกรธทั้งอายจนต้องกัดฟันกรอด เขาหันไปมองสตรีมเมอร์เฟิงหลง "บ้าเอ๊ย ฆ่ามันให้ฉันที แก้แค้นให้ฉันด้วย"
สตรีมเมอร์เฟิงหลงพยักหน้า "ไม่มีปัญหาครับ"
เขาแค่นหัวเราะในใจ
แค่จัดการกับผู้เล่นไก่กา มันจะไปยากอะไร?
สตรีมเมอร์เฟิงหลงรู้สึกเหนือกว่า เขาเคยลงแข่งในลีกระดับโปรเพลเยอร์มาแล้วนะ
เขาจะมาแพ้ให้มือสมัครเล่นเนี่ยนะ?
ไม่มีทาง!
สตรีมเมอร์เฟิงหลงฉีกยิ้มที่คิดว่ามั่นใจที่สุดออกมา "ปล่อยเป็นหน้าที่ผมเอง ขอแค่ผมเห็นตัวมันเมื่อไหร่ มันตายแน่!"
"666 เทพก็คือเทพ คำพูดคำจาโคตรดุดัน!"
"ดูเหมือนสตรีมเมอร์เฟิงหลงจะเอาจริงแล้วสิ"
"ปูเสื่อรอเทพเฟิงหลงโชว์ของเลยจ้า!"
"ตั้งตารอเลย ตอนนี้เหลือแค่สามคนสุดท้ายในวงบีบแล้ว"
ช่องไลฟ์สตรีมกลับมาเดือดพล่านอีกครั้ง
ซูหนิงยิ้มมุมปาก ตอนนี้เป็นช่วงสุดท้ายก่อนวงจะบีบเสร็จ ทุกคนกลายสภาพเป็น 'ปีศาจหมอบ' นอนซุ่มกบดานกลืนไปกับพงหญ้ากันหมดแล้ว
ในวินาทีนั้นเอง
จู่ๆ เขาก็สังเกตเห็นว่าในพงหญ้ากอหนึ่ง มีคนกำลังยุกยิกและคลานกระดึบๆ ไปข้างหน้า!
ซูหนิงไม่รอช้า ลั่นไกยิงใส่ทันที!
ปัง ปัง ปัง!
เฟิงหลงคาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าซูหนิงจะต้องยิง จึงกระโดดพรวดออกจากพงหญ้าทันที
การดวลปืนเปิดฉากขึ้น!
ซี้ด!
ทุกคนในช่องไลฟ์สตรีมพากันสูดปากด้วยความลุ้นระทึก หัวใจเต้นรัวด้วยความตึงเครียด
การยืนดวลปืนกันในวงสุดท้ายแบบนี้ ถ้าไม่มั่นใจในฝีมือตัวเองจริงๆ คงไม่มีใครกล้าทำแน่
ปัง!
ปัง!
ทั้งคู่ลั่นไกปืนพร้อมกัน
ใครชนะ?
ตกลงว่าใครชนะ?
ผู้ชมที่กำลังชมไลฟ์สตรีมต่างกลั้นหายใจ ลุ้นคำตอบกันตัวโก่ง
วินาทีต่อมา!
ข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
"พนักงานส่งของธรรมดา" ยิงหัวสังหาร "เฟิงหลง"
ข้อความนี้เปรียบเสมือนก้อนหินที่โยนลงไปในแม่น้ำสายใหญ่ ทำเอาช่องไลฟ์สตรีมระเบิดความฮือฮาขึ้นมาทันที
"ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า? พนักงานส่งของฆ่าสตรีมเมอร์ระดับโปรอย่างเฟิงหลงได้เนี่ยนะ?"
"เชี่ย เชี่ย เชี่ย! นี่มันพนักงานส่งของภาษาอะไรวะเนี่ย? ฝีมือระดับนี้ไปลงแข่งโปรลีกได้สบายๆ เลยนะ!"
"นี่สินะพนักงานส่งของครอบจักรวาลในตำนาน? ส่งพัสดุก็ได้ เป็นเทพเกมก็เป็นได้?"
"คำเดียวเลย คารวะ! ช็อตควิกสโคปเมื่อกี้ทำเอาฉันอ้าปากค้างเลย"
"แม่เจ้าโว้ย ความเร็วปฏิกิริยาการตอบสนองกับความไวนิ้วระดับนี้ น่าจะเพียงพอสำหรับลงแข่งระดับมืออาชีพแล้วมั้ง?"
ชาวเน็ตต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง!
"ว้าว คุณเก่งจังเลย!"
ถวนถวนตื่นเต้นดีใจมากจนเผลอพุ่งเข้าไปสวมกอดซูหนิงทันที!
ซูหนิง: "..."
ทำไมถึงชอบมีคนจ้องจะงาบผมอยู่เรื่อยเลยเนี่ย?
ฮือๆๆ เกิดมาหล่อเกินไปนี่ก็ลำบากใจเหมือนกันนะ
"เป็นไปได้ยังไง?"
"เรื่องแบบนี้มันเป็นไปได้ยังไง!"
ผู้จัดการฟางหลินตกตะลึง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
พนักงานส่งของเอาชนะสตรีมเมอร์เฟิงหลงที่เคยลงแข่งลีกอาชีพได้เนี่ยนะ?
ให้ตายยังไงเขาก็ไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด!
"ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? แกไม่ได้สาบานหรือไงว่าจะจัดการมันได้น่ะ?"
ด้วยความโกรธและความอับอาย ผู้จัดการฟางหลินจึงแผดเสียงตวาดลั่น
"ผม... ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ"
"ฝีมือของคนคนนี้เหนือกว่าผมมาก ทั้งความเร็วในการตอบสนอง ไหวพริบ ความไวนิ้ว ถ้าผมเดาไม่ผิด เขาต้องเคยลงแข่งระดับโปรเพลเยอร์มาแล้วแน่ๆ"
สตรีมเมอร์เฟิงหลงยิ้มเจื่อน
ในเกมพับจี การดวลปืนระยะประชิดคือทักษะที่เขาถนัดที่สุด
แต่คาดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายจะเชี่ยวชาญการดวลปืนยิ่งกว่าเขาซะอีก!
สเตปการเล่นแบบนี้มันระดับเทพชัดๆ!
แล้วแบบนี้เราจะไปสู้ได้ยังไง?
ไม่มีทางสู้ได้เลย
"ขอโทษด้วยครับ แข่งกันต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ ฝีมือเขากินขาดผมไปไกล ผมขอยอมแพ้"
สตรีมเมอร์เฟิงหลงกดยอมแพ้อย่างไม่ลังเล ก่อนจะกดออกจากห้องไลฟ์สตรีมของถวนถวนไป
"พี่พนักงานส่งของคนนี้สุดยอดไปเลย! ทำเอาสตรีมเมอร์เฟิงหลงที่ปกติชอบอวดดีถึงกับขอยอมแพ้ไปดื้อๆ เลย!"
"เทพแห่งเกม โปรดรับการคารวะจากข้าน้อยด้วย"
"ชาบูเทพเจ้า"
"ไม่นึกเลยว่าทีมของถวนถวนจะพลิกกลับมาชนะได้!"
"ถวนถวนจงเจริญ ถวนถวนสุดยอด"
ใบหน้าสวยหวานของถวนถวนเปี่ยมไปด้วยความดีใจ เธอมองซูหนิงด้วยแววตาชื่นชม
เยี่ยมไปเลย
ขนาดสตรีมเมอร์เฟิงหลงยังหนีออกจากการดวลไปแล้ว
คราวนี้ผู้จัดการฟางหลินอย่างคุณ จะหาข้ออ้างอะไรมาใช้กฎแฝงกับฉันได้อีกล่ะ!
ชิ!
สีหน้าของผู้จัดการฟางหลินมืดมนลง มืดทะมึนจนแทบจะคั้นน้ำออกมาได้
บ้าเอ๊ย ไม่คิดเลยว่าขนาดทำถึงขั้นนี้แล้วยังจะพลาดอีก
ถ้าไม่ใช่เพราะไอ้พนักงานส่งของนั่น ป่านนี้เขาคงจัดการรวบหัวรวบหางถวนถวนไปแล้ว!
ตอนนี้สตรีมเมอร์เฟิงหลงก็ออกจากทีมของเขาไปแล้ว
เขาหาคนมาแทนไม่ทันแน่ และถ้าปล่อยไว้แบบนี้ เขาต้องแพ้ชัวร์ๆ
ดังนั้น...
ผู้จัดการฟางหลินจึงตัดสินใจกลืนน้ำลายตัวเอง
เขาต่อสายหาถวนถวน
เมื่อเห็นชื่อผู้จัดการฟางหลินปรากฏบนหน้าจอสายเรียกเข้า คิ้วเรียวยาวของถวนถวนก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
"แฟนๆ ที่รักคะ การไลฟ์สตรีมของถวนถวนคืนนี้ขอจบลงเพียงเท่านี้นะคะ ไว้เจอกันใหม่โอกาสหน้า ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนค่ะ รักน้า"
"ม่ายยย! ไวไปแล้ว"
"อ๊ากกก ฉันยังดูหน้าหล่อๆ ระดับเทพของพี่พนักงานส่งของไม่หนำใจเลย ขอส่องต่ออีกหน่อยเถอะ"
...
ถวนถวนส่งยิ้มให้กล้อง กล่าวคำอำลาอย่างสุภาพ จากนั้นท่ามกลางเสียงโอดครวญของชาวเน็ต เธอก็ปิดห้องไลฟ์สตรีมลง
ก่อนจะกดรับสายโทรศัพท์
"ข้อตกลงเมื่อกี้ถือว่ายกเลิก การแข่งพับจีแบบชนะสามในห้าถือเป็นโมฆะ! ตอนนี้ฉันจะให้ทางเลือกเธอแค่ทางเดียว พรุ่งนี้เธอต้องมาที่ห้องโรงแรมที่ฉันจองไว้ มารอฉันที่นั่น แล้วมาใช้เวลาอยู่กับฉันสักสองสามวัน ไม่อย่างนั้น... ฉันจะแบนห้องไลฟ์สตรีมของเธอทิ้งซะ!"
เสียงข่มขู่ของผู้จัดการฟางหลินดังลอดผ่านสายโทรศัพท์ออกมา
เขาข่มขู่ต่อ "นึกถึงแม่ของเธอที่ยังนอนป่วยอยู่บนเตียงโรงพยาบาลเอาไว้ให้ดีสิ แกกำลังรอเงินไปรักษาตัวอยู่นะ ถ้าห้องไลฟ์สตรีมของเธอถูกแบน เธอก็จะไม่มีรายได้... แล้วถ้าไม่มีรายได้... หึหึ~ เธอคงเข้าใจใช่ไหม สำนวนที่ว่าความกตัญญูเป็นคุณธรรมที่สำคัญที่สุด ฉันคิดว่าเธอคงจะตัดสินใจเลือกสิ่งที่มีเหตุผลที่สุดนะ"
"คุณ... คุณ!!!"
ถวนถวนโกรธจนตัวสั่น!
เขาทำแบบนี้ได้ยังไง!
ผู้ชายคนนี้มันต่ำช้าและไร้ยางอายเกินไปแล้ว!
ทั้งๆ ที่เมื่อกี้เธอเพิ่งจะชนะการดวลไปแท้ๆ แต่คนคนนี้กลับกลืนน้ำลายตัวเอง แล้วคิดจะบังคับฝืนใจเธอหน้าด้านๆ!
ถวนถวนกำหมัดเล็กๆ แน่น ใบหน้าจิ้มลิ้มเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
"มา ส่งโทรศัพท์มาให้ผมจัดการเอง"
ซูหนิงแค่นเสียงหยัน บางคนก็ไม่รู้จักสำนึกในความหวังดีซะเลย!
ซูหนิงรับโทรศัพท์มาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "คุณคือผู้บริหารของแพลตฟอร์มโต้วซา ผู้จัดการฟางหลินสินะ?"
"หืม? ฟังจากน้ำเสียง แกคงจะเป็นแฟนของถวนถวน ไอ้พนักงานส่งของล่ะสิ?"
ผู้จัดการฟางหลินพูดด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม "ฉันกำลังช่วยแฟนแกอยู่นะ ขอแค่แกเกลี้ยกล่อมให้แฟนแกยอมตกลงตามเงื่อนไขเมื่อกี้ ฉันจะจ่ายเงินให้แกทันทีหนึ่งแสนหยวน ว่าไงล่ะ? ข้อเสนอโคตรคุ้มเลยนะ! เงินตั้งหนึ่งแสนหยวน ต่อให้แกวิ่งส่งพัสดุเป็นพนักงานส่งของไปอีกสองปี แกก็หาไม่ได้หรอก!"