บทที่ 22 การตบหน้ามาไวเกินไป ราวกับพายุทอร์นาโด~

บทที่ 22 การตบหน้ามาไวเกินไป ราวกับพายุทอร์นาโด~

"เราหาพงหญ้าลับตาคนหมอบซุ่มไว้ดีกว่า แล้วรอให้วงบีบเข้ามา"

ซูหนิงรู้สึกกระหายน้ำเล็กน้อย จึงเผลอหยิบแก้วน้ำบนโต๊ะขึ้นมาจิบโดยไม่รู้ตัว ทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติมาก

ใบหน้าของถวนถวนแดงซ่านขึ้นมาทันที ดวงหน้างดงามนั้นดูมีเสน่ห์ดึงดูดใจ "คุณ... น้ำที่คุณเพิ่งดื่มไป ฉันเพิ่งดื่มไปเมื่อกี้เองนะคะ"

ซูหนิง "............"

เขาเพิ่งตระหนักได้ว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านของตัวเอง และแก้วน้ำบนโต๊ะก็ย่อมไม่ใช่ของเขาเช่นกัน นี่ความผิดฉันเหรอเนี่ย? แก้วน้ำใบนี้มันดันเหมือนกับที่บ้านของเขาเป๊ะเลยนี่นา เขาเองก็แค่เผลอหยิบขึ้นมาเท่านั้น

"เอ่อ ขอโทษทีครับ พอดีแก้วน้ำของคุณหน้าตาคล้ายกับที่บ้านผมไปหน่อย ผมก็เลยเผลอหยิบขึ้นมาดื่มน่ะ" ซูหนิงอธิบายด้วยความสับสน

"มะ... ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่ถือ" ถวนถวนขบเม้มริมฝีปากสีแดงระเรื่อเบาๆ แอบลอบมองซูหนิงด้วยหัวใจที่เต้นระรัว "แบบนี้ถือเป็นการจูบทางอ้อมหรือเปล่านะ?" สมองของเธอร้อนผ่าว ก่อนจะหลุดปากพูดอะไรที่แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่เข้าใจออกมา

ในพริบตานั้น

ช่องแชทในไลฟ์สตรีมก็แทบระเบิด! บรรดาคนโสดต่างพากันโอดครวญไม่หยุดหย่อน!

"จูบทางอ้อมเหรอ? อิจฉาชะมัด จู่ๆ ก็สาดความหวานใส่กันแบบนี้ ตั้งตัวไม่ทันเลยนะเนี่ย"

"อาหารหมา... เอาอาหารหมามาอีก!"

"ขอร้องล่ะถวนถวน เลิกแจกอาหารหมาสักทีเถอะ ไว้ชีวิตคนโสดตาดำๆ บ้าง"

"กระซิกๆ คนโสดทุกคนที่ต้องตายลงไปบนโลกใบนี้ ไม่มีคู่รักคู่ไหนที่บริสุทธิ์ใจหรอก"

ซูหนิง "???"

จูบทางอ้อมเนี่ยนะ? นี่มันคำพูดชวนอึ้งอะไรกัน!

ใบหน้าของถวนถวนยิ่งแดงก่ำขึ้นไปอีกราวกับผลแอปเปิลลูกน้อย ดูน่ารักน่าเอ็นดูสุดๆ

ตายแล้ว!

ทำไมเมื่อกี้ฉันถึงพูดอะไรแบบนั้นออกไปล่ะ?

พระเจ้าช่วย นี่ฉันยังเป็นตัวของตัวเองอยู่หรือเปล่าเนี่ย?

ในขณะที่ถวนถวนกำลังเหม่อลอย เธอก็ขยับตัวนั่งไม่ดีจนพลัดตกจากเก้าอี้และกำลังจะหงายหลังลงไปกองกับพื้น!

"ว้าย!" ถวนถวนร้องอุทาน

"ระวัง!"

ในวินาทีแห่งความเป็นความตายนั้น ซูหนิงผู้ซึ่งดูราวกับมีแสงออร่าเปล่งประกายก็พุ่งตัวออกไป! เขาก้าวเท้ายาวๆ เข้าไปหา

ท่อนแขนแกร่งโอบตวัดรัดรอบเอวบางคอดกิ่วของถวนถวนเอาไว้!

อุ้มท่าเจ้าหญิง!!

เงียบกริบ!

เงียบสงัดไปทั้งบาง!

ช่องแชทในไลฟ์สตรีมเงียบกริบ ไม่มีใครพิมพ์ข้อความอะไรขึ้นมาเลยแม้แต่คนเดียว

ทว่าวินาทีต่อมา ช่องแชทก็ระเบิดขึ้นมาอีกครั้ง!

"แม่งเอ๊ย! อาหารหมา! อาหารหมาอีกแล้ว! มีแต่ความหวานเลี่ยนเต็มไปหมด! คนโสดขอประกาศว่าอยู่บนโลกนี้ต่อไปไม่ไหวแล้วเว้ย!"

"ความโศกเศร้าจากคนโสด: +10086, +10086, +10086"

"ทำไมฉันถึงต้องมากินอาหารหมาตลอดเวลาเลยล่ะ เป็นแค่เพราะฉันโสดใช่ไหม? ยิ่งคิดก็ยิ่งเศร้าใจ!"

"จอมยุทธ์หนุ่ม ปล่อยถวนถวนเถอะ ให้ข้าเป็นคนรับช่วงต่อเอง!"

"ซี๊ดด~ ที่แท้ถวนถวนก็หุ่นดีขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย เมื่อก่อนเห็นใส่แต่ชุดเดรสหลวมๆ ก็เลยดูไม่ออกว่าหุ่นเป็นยังไง แต่พอโดนอุ้มแบบนี้ หุ่นทรงนาฬิกาทรายก็เผยให้เห็นเต็มตาเลย ทำเอาน้ำลายหก"

"เชี่ย เชี่ย เชี่ย! ถวนถวนหุ่นโคตรแซ่บ! ส่วนโค้งส่วนเว้ามาเต็ม อ๊ายยย ทำไมคนที่อุ้มถวนถวนถึงไม่ใช่ฉันล่ะ? อิจฉาตาร้อน! อยากรู้จริงๆ ว่าความรู้สึกตอนอุ้มมันจะเป็นยังไง"

"อี๋~ ไอ้พวกโรคจิต! กดรีพอร์ตสวนไปเลย!"

หลังจากอุ้มถวนถวนในท่าเจ้าหญิงแล้ว ซูหนิงก็ก้มหน้ามองถวนถวนพร้อมกับเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง "คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?"

"ฉัน... ฉันไม่เป็นไรค่ะ" ถวนถวนตอบเสียงแผ่ว ใบหน้าสวยหวานแดงปลั่ง

ในเวลานี้ ในสายตาของถวนถวน ซูหนิงดูราวกับมีแสงเปล่งประกายเจิดจ้า ประหนึ่งถูกสาดส่องด้วยสปอร์ตไลต์ 24 ดวง พร้อมฟิลเตอร์ความหล่อระดับสิบแปดชั้น!

เจิดจรัส!

เปล่งประกาย!

รัศมีจับสุดๆ!

ชั่วขณะหนึ่ง ถวนถวนมัวเมาไปกับอ้อมกอดนี้จนไม่อาจถอนตัวได้

พ่อหนุ่มรูปหล่อสวรรค์ประทานคนนี้เป็นใครกัน?

ฉันตกหลุมรักเข้าแล้วสิ!

ทั้งอบอุ่น ใส่ใจ และให้ความรู้สึกปลอดภัยแบบสุดๆ

"ฮือๆ~ ถึงแฟนของถวนถวนจะเป็นแค่พนักงานส่งของ แต่ความปลอดภัยมาเต็มเปี่ยม ถ้าฉันมีแฟนแบบนี้ แม่ก็ไม่ต้องเป็นห่วงว่าฉันจะหกล้มอีกต่อไปแล้ว!"

"ท่าอุ้มเจ้าหญิงนั่นมันอบอุ่นเกินไปแล้ว ฉันก็อยากโดนอุ้มท่าเจ้าหญิงบ้าง อยากได้จูบ อยากโดนกอด อยากโดนอุ้มชูสูงๆ"

"อิอิ เอาจริงๆ นะ แฟนฉันก็หล่อแบบนี้ ใส่ใจแบบนี้ แถมยังให้ความรู้สึกปลอดภัยแบบนี้แหละ ฉันคือผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลกเลย"

"มานี่มา ฉี่ฉันเหลืองดี เดี๋ยวฉันจะสาดให้เธอตื่นจากฝันเอง"

บรรดาชาวเน็ตในช่องไลฟ์สตรีมต่างพากันบ่นอุบ

"ไหนบอกว่าเป็นสตรีมเกม แข่งพีเคเกมไง? ทำไมเผลอแป๊บเดียวกลายเป็นฉากสาดความหวานฆ่าล้างโคตรคนโสดไปได้ล่ะเนี่ย!"

"เล่ห์เหลี่ยมคนเมืองมันร้ายลึก ฉันอยากกลับชนบท..."

ซูหนิงลูบหัวถวนถวนเบาๆ ก่อนจะถามย้ำ "คุณไม่เป็นไรจริงๆ นะ?"

"อืม" ถวนถวนก้มหน้าลงด้วยความขวยเขิน

"โอเค เหลือเวลาอีกสองนาทีก่อนที่วงสุดท้ายจะบีบ" ซูหนิงเหลือบมองเกมพับจีบนหน้าจอคอมพิวเตอร์และวิเคราะห์สถานการณ์ต่อ "ถ้าเฟิงหลงไม่ได้ทำอะไรพลาด ตอนนี้เขาก็น่าจะอยู่ในวงสุดท้ายแล้วเหมือนกัน"

ถวนถวนพยักหน้า

เธอเหลือบมองดูและพบว่าตอนนี้เหลือผู้รอดชีวิตทั้งหมดแค่ 6 คนเท่านั้น!

นอกเหนือจากเธอและซูหนิง ก็เหลืออีกแค่ 4 คน!

ซูหนิงและถวนถวนบังคับตัวละครของตัวเองให้หมอบซุ่มอยู่พงในหญ้า

อีกด้านหนึ่ง

ผู้จัดการฟางหลินกำลังได้ใจสุดๆ เขาเดินตามสตรีมเมอร์เฟิงหลงมาตลอดทาง คอยเคลียร์อุปสรรค สาดกระสุนปะทะเดือดอย่างเมามัน

พวกเขาทะลวงเข้ามาถึงวงสุดท้ายได้อย่างสบายๆ

เฟิงหลงก็คือเฟิงหลง ฝีมือของเขานั้นยอดเยี่ยมไร้ที่ติจริงๆ

นังแพศยากับแฟนหนุ่มของมันป่านนี้คงโดนเก็บไปตั้งนานแล้วมั้ง?

เขาเหลือบมองและเห็นว่ามีผู้รอดชีวิตเหลืออยู่ 6 คน หลังจากแสยะยิ้มเย็นชา ความปรารถนาอันพลุ่งพล่านก็ตีตื้นขึ้นมาบริเวณท้องน้อยของเขา

"หึหึ ชนะตานี้ แล้วก็ไปชนะอีกตา ถวนถวนก็จะต้องตกเป็นของฉัน ฮ่าฮ่าฮ่า ถึงตอนนั้นคอยดูเถอะว่าฉันจะขยี้เธอให้แหลกคามือยังไง ไม่ต้องห่วงหรอก พอเราไปถึงห้องโรงแรม ฉันจะซ่อนกล้องรูเข็มเอาไว้สักสองสามตัว ฉันจะอัดคลิปพวกนี้ไว้ทั้งหมดแล้วส่งไปให้แฟนของเธอ ให้มันได้ลิ้มรสชาติของความสิ้นหวังดูบ้าง"

"ได้ดูแฟนตัวเองนอนร้องครวญครางอยู่บนเตียงของคนอื่น รสชาตินั้นมันคงจะทรมานน่าดูเลยใช่ไหมล่ะ? เมื่อกี้มันยังปากดี บอกว่าจะยิงอัดหัวฉันในเกมอยู่เลยไม่ใช่เหรอ? พ่นเรื่องไร้สาระทั้งเพ"

ผู้จัดการฟางหลินยิ้มอย่างหื่นกระหาย

"ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ตานี้พวกเราได้กินไก่แน่นอน" สตรีมเมอร์เฟิงหลงขยับแว่นตาแล้วพูดด้วยความมั่นใจ

"แน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์อยู่แล้ว พวกเรามีทั้งหมวกเกราะเลเวลสาม ชุดเกราะเลเวลสาม แถมยังมีปืนที่แรงที่สุดอยู่ในมือ แล้วแบบนี้เราจะอดกินไก่ได้ยังไงล่ะ?"

ผู้จัดการฟางหลินกล่าวด้วยความมั่นใจขั้นสุด "ไอ้หมอนั่นมันยังปากดี กล้าพูดว่าจะยิงเข้าหัวฉันนัดเดียวจอดเนี่ยนะ? ถ้ามันยิงหัวฉันได้ในนัดเดียวจริงๆ ล่ะก็ ฉันยอมกินขี้โชว์ตรงนี้เลยเอ้า!!"

ในช่วงจังหวะที่ผู้จัดการฟางหลินกำลังได้ใจที่สุด

ในช่วงจังหวะที่ผู้จัดการฟางหลินกำลังจองหองที่สุด

ทันใดนั้นเอง!

เสียงปืนกังวานใสก็ดังลั่นขึ้น!

เสียงของปืนไรเฟิล AWM!!

"ปัง!"

เข้าหัวนัดเดียวจอด!

ตัวละครของผู้จัดการฟางหลินในเกมพับจีถูกปลิดชีพในพริบตา!

โดยไม่มีความหน่วงช้า

โดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ ทั้งสิ้น

ผู้จัดการฟางหลิน: เกมโอเวอร์!

หมอกควันสีเขียวพวยพุ่งออกมา และตัวละครในเกมของผู้จัดการฟางหลินก็กลายสภาพเป็นกล่องศพในทันที!!

"พนักงานส่งของธรรมดาๆ" เฮดช็อตสังหาร "ฉันรวยมากนะ"

สตรีมเมอร์เฟิงหลง "............"

บรรดาชาวเน็ตที่ดูไลฟ์สตรีม "............"

หลังจากเงียบกริบไปไม่กี่วินาที คอมเมนต์ในช่องแชทไลฟ์สตรีมก็ระเบิดขึ้นราวกับเขื่อนแตก!

"ฮ่าฮ่าฮ่า ขำจนจะขิตอยู่แล้ว ฉากตบหน้าฉาดใหญ่เลยเว้ยเฮ้ย!"

"การตบหน้ามาไวเกินไป ราวกับพายุทอร์นาโด"

"จำเป็นต้องฮาขนาดนี้ไหมเนี่ย? พูดยังไม่ทันขาดคำ กรรมก็ตามสนองซะแล้ว"

"เฮ้ยๆ ไหนนายบอกว่าถ้ายิงเข้าหัวจะกินขี้โชว์ไงล่ะ? เริ่มการแสดงของคุณได้เลยครับ!"

"กรุณาเริ่มการแสดงของคุณได้เลย +10086"