บทที่ 15 - เกิดมาเพื่อปราบกันและกัน

เข็มทองน้ำไม้ไฟแทงทะลุหัวใจ พลังเห็ดแผ่ซ่านไปในเนื้อเยื่อหัวใจราวกับเส้นใยเห็ด แรงสั่นสะเทือนจากเข็มกระตุ้นให้พลังเห็ดทำงาน หัวใจที่เคยหยุดนิ่งไปแล้วก็เริ่มกลับมาเต้นแผ่วเบาอีกครั้ง

เส้นตรงบนเครื่องวัดอัตราการเต้นของหัวใจเริ่มกระเพื่อมไหว ตัวเลขศูนย์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นสิบเอ็ด ยี่สิบ สามสิบสอง สี่สิบหก!

"ฟื้นแล้ว!"

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนส่งเสียงร้องอุทานออกมา แต่ทั้งห้องฉุกเฉินก็เกิดเสียงฮือฮาดังลั่น ทุกคนต่างตื่นเต้นดีใจกันสุดขีด!

โดยเฉพาะบรรดาบุคลากรทางการแพทย์ ดวงตาของแต่ละคนแทบจะถลนออกมาเป็นตาปลาทองอยู่แล้ว

"นี่สิหมอเทวดาตัวจริง!"

"ใช้แค่เข็มเงินเล่มเดียวก็ช่วยชีวิตคนได้แล้ว!"

"มีหมอเทวดาอยู่แท้ๆ ทำไมไม่ยอมให้เขาลงมือเร็วกว่านี้เนี่ย"

"นั่นสิ ปินเอ๋อร์ต้องทนทรมานตั้งขนาดไหน!"

ภายในห้องฉุกเฉินส่งเสียงดังจอแจ

เซี่ยฝานเอ่ยเสียงขรึม "หูเจียวั่งอยู่ต่อ ส่วนคนอื่นออกไปให้หมด!"

บางคนยอมเดินออกไป แต่บางคนก็ยังอิดออด

เซี่ยฝานจึงพูดเสริมอีกประโยค "ถ้าพวกคุณไม่ออกไป งั้นผมจะออกไปเอง!"

สิ้นคำพูดนั้น ภายในห้องฉุกเฉินก็เหลือเพียงหูเจียวั่งคนเดียว

เซี่ยฝานดึงเข็มทองน้ำไม้ไฟออก แล้วสวมหน้ากากออกซิเจนให้หูปิน

"หมอเทวดา คุณต้องช่วยลูกชายฉันให้ได้นะ ฉันมีลูกชายแค่คนเดียว ถ้าเขาตายฉันก็คงมีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้แล้ว" หูเจียวั่งร้องไห้น้ำมูกน้ำตาไหล ไม่เหลือเค้าความกร่างของบอสใหญ่แห่งวงการอสังหาริมทรัพย์เลยแม้แต่น้อย

เซี่ยฝานกล่าว "ลูกชายคุณถูกพิษ เดี๋ยวผมขอตรวจดูอาการลูกชายคุณก่อน แล้วค่อยบอกว่ารักษาได้หรือเปล่า"

หูเจียวั่งกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง

ลึกลงไปในดวงตาทั้งสองข้างของเซี่ยฝานปรากฏอักขระสีทองผุดขึ้นมา สายตาของเขาจับจ้องไปที่หูปิน

เนตรเห็ดจุลทรรศน์!

เลือดเนื้อโปร่งใสแจ๋วราวกับน้ำ อวัยวะภายในปรากฏชัดเจนแก่สายตา เมื่อพลังเห็ดเพิ่มสูงขึ้น อวัยวะภายในก็ยิ่งโปร่งใสทะลุปรุโปร่งราวกับน้ำใสสะอาด...

หูเจียวั่งถึงกับมึนงงดูไม่ออกเลย

เขาคิดว่าการตรวจรักษาคือการเจาะเลือดไปตรวจห้องแล็บ หรือไม่ก็ใช้เครื่องมือแพทย์อะไรสักอย่าง

แต่คุณมึงเล่นใช้ตามองเนี่ยนะ!

ตอนแรกเขาอุตส่าห์มีความหวังขึ้นมาแล้วเชียว แต่ตอนนี้กลับเริ่มกระวนกระวายใจอีกครั้ง

สายตาของเนตรเห็ดหยุดอยู่ที่ตับของหูปิน

เซี่ยฝานขมวดคิ้ว "คุณหู ลูกชายคุณไปผูกใจเจ็บกับใครมาหรือเปล่า"

หูเจียวั่งใจหล่นวูบ "หมอเทวดา คุณพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง"

"คุณตอบคำถามผมมาก่อน" เซี่ยฝานคลายวิชาเนตรเห็ดจุลทรรศน์ออก

หูเจียวั่งกล่าว "ลูกชายฉันเรียนดีประพฤติดีมาตั้งแต่เด็ก เรียนจบมหาวิทยาลัยชื่อดัง เป็นคนมีน้ำใจและมีมารยาท ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะไปผูกใจเจ็บกับใคร"

"แล้วคุณล่ะ"

"ฉัน..." หูเจียวั่งอยากจะพูดชื่อใครสักคนออกมา แต่ในหัวกลับมีใบหน้าคนโผล่ขึ้นมาเป็นพรวน

ศัตรูมีเยอะเกินไป ใครก็มีความเป็นไปได้ทั้งนั้นแหละ!

เซี่ยฝานกล่าว "ที่ผมถามแบบนี้ ก็เพราะว่าในตับของลูกชายคุณมีแมลงอยู่ตัวนึง มันไม่ใช่แมลงธรรมดา ผมสงสัยว่าจะเป็นหนอนกู่พิษ"

เขาเรียนวิชาแพทย์มาตั้งแต่เด็ก เคยฟังปู่เล่าให้ฟังและเคยอ่านเจอคำบรรยายในตำราแพทย์โบราณมาบ้าง เมื่อนำมาวิเคราะห์ร่วมกับอาการแล้ว ก็คงหนีไม่พ้นเรื่องนี้อย่างแน่นอน

"หนอนกู่พิษ?" หูเจียวั่งตกใจมากและแฝงความคลางแคลงใจอยู่บ้าง "หมอเทวดา คุณรู้ได้ยังไงว่าในตับลูกชายฉันมีหนอนกู่พิษ"

เซี่ยฝานเอ่ยเสียงเรียบ "ผมย่อมมีวิธีของผม ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้คุณฟัง"

หูเจียวั่งไม่กล้าแสดงท่าทีลบหลู่เลยแม้แต่น้อย "หมอเทวดา ในเมื่อคุณหาสาเหตุของโรคเจอแล้ว แค่คุณรักษาลูกชายฉันให้หาย ฉันให้คุณห้าแสน!"

เซี่ยฝานยิ้มบางๆ "ห้าแสนจะไปคู่ควรกับฐานะของคุณชายหูได้ยังไง คุณหูเติมศูนย์เข้าไปอีกตัวเถอะครับ"

เปลือกตาของหูเจียวั่งกระตุกวูบ "คุณจะเอาห้าล้าน?"

ถึงเขาจะเป็นมหาเศรษฐีร้อยล้าน แต่เขาก็งกนะโว้ย!

การรักษาโรคช่วยชีวิตคนมันเป็นหน้าที่ของหมอไม่ใช่หรือไง

เขาอุตส่าห์ให้ตั้งห้าแสน แต่ไอ้เด็กนี่ดันได้คืบจะเอาศอก เรียกเงินตั้งห้าล้าน!

เซี่ยฝานขมวดคิ้ว "ทำไมล่ะ ชีวิตลูกชายคุณไม่มีค่าถึงห้าล้านเหรอ"

เดิมทีเขาก็ไม่ค่อยชอบพวกนักธุรกิจอสังหาฯ อยู่แล้ว ยิ่งเป็นหูเจียวั่งที่สร้างเนื้อสร้างตัวมาจากวงการนักเลงเขาก็ยิ่งไม่ชอบเข้าไปใหญ่

ถ้าไม่ฟันพวกเศรษฐีหน้าเลือดพวกนี้ แล้ววิชาแพทย์ขั้นเทพของเขาจะมีไว้ทำไมล่ะ

เปลือกตาของหูเจียวั่งยิ่งกระตุกรัวกว่าเดิม

เซี่ยฝานไม่พูดพร่ำทำเพลง ยื่นมือไปดึงเข็มทองน้ำไม้ไฟที่ปักอยู่บนตัวหูปินออก

ตัวเลขบนเครื่องวัดอัตราการเต้นของหัวใจลดลงอย่างรวดเร็ว สี่สิบหก สี่สิบ สามสิบแปด...

หูเจียวั่งร้อนรน "ฉันตกลง!"

เซี่ยฝานเรียกใช้เนตรเห็ด ล็อกตำแหน่งของหนอนกู่พิษตัวนั้น แล้วฝังเข็มลงไป

หนอนกู่พิษตัวนั้นซ่อนอยู่ลึกเข้าไปในเนื้อเยื่อตับ ขนาดและรูปร่างของมันคล้ายกับเต่าทอง สีสันกลมกลืนไปกับตับ ต่อให้ใช้เครื่องมือทางการแพทย์ก็ยังตรวจพบได้ยากมาก

เข็มทองน้ำไม้ไฟแทงทะลุร่างของหนอนกู่พิษโดยตรง มันดิ้นรนอย่างรุนแรง ร่างกายของหูปินก็สั่นเทาตามไปด้วย อัตราการเต้นของหัวใจแกว่งขึ้นลงไม่นิ่ง

พลังเห็ดสายหนึ่งไหลไปตามเข็ม หนอนกู่พิษดิ้นรนอย่างรุนแรงอีกสองสามครั้ง ก่อนจะนิ่งสนิทไป

เซี่ยฝานปล่อยมือพลางกล่าว "หนอนกู่พิษตัวนั้นถูกผมควบคุมไว้แล้ว ส่วนจะตายหรือไม่ตายก็ขึ้นอยู่กับคุณหูแล้วล่ะครับ"

หูเจียวั่งเป็นพวกนักเลงเก่าที่สร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมา ทำไมจะฟังความหมายแฝงไม่ออก เขารีบพูดขึ้นทันที "หมอเทวดา ขอเลขบัญชีหน่อยครับ ฉันจะให้ฝ่ายบัญชีโอนเงินให้เดี๋ยวนี้เลย!"

เซี่ยฝานล้วงกระเป๋าใส่บัตรออกมา ดึงบัตรธนาคารใบหนึ่งยื่นให้หูเจียวั่ง

หูเจียวั่งหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรสั่งฝ่ายบัญชีของบริษัทให้โอนเงินทันที

ในห้องมอนิเตอร์ของโรงพยาบาล กลุ่มเทวดาชุดขาวที่มีจางจงเหวินเป็นแกนนำต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

บ้าเอ๊ย!

รับเงินกันตรงๆ แบบนี้เลยเหรอ

ถึงพวกเราจะรับเงินเหมือนกัน แต่พวกเราก็แอบรับกันลับหลังนะโว้ย!

จากนั้น สายตาของเทวดาชุดขาวทุกคนก็หันไปจับจ้องที่จางจงเหวินอย่างพร้อมเพรียง

ท่านผู้อำนวยการ คุณเป็นคนเชิญเขามา คุณจะไม่ออกความเห็นอะไรหน่อยเหรอ

จางจงเหวินหน้าเจื่อน เขากระแอมไอเล็กน้อย "เสี่ยวเซี่ยเป็นผู้เชี่ยวชาญรับเชิญของโรงพยาบาลเรา การกระทำบางอย่างของเขาจึงไม่อยู่ภายใต้กฎระเบียบของโรงพยาบาล"

ก็ทำได้แค่พูดแบบนี้แหละ

ภายในห้องฉุกเฉินมีเสียงติ๊งต่องดังขึ้น

ข้อความแจ้งเตือนทางโทรศัพท์มือถือ เงินโอนเข้าบัญชีธนาคาร 2 ล้าน

เซี่ยฝานเลิกคิ้ว "หืม?"

หูเจียวั่งรีบอธิบาย "หมอเทวดา ฉันให้ก่อนสองล้าน ถ้ารักษาหายแล้วฉันจะให้อีกสามล้าน"

เซี่ยฝานไม่ได้ว่าอะไร เขากลับไปยืนหน้าเตียงผ่าตัดแล้วใช้นิ้วปั่นเข็มทองน้ำไม้ไฟ พลังเห็ดพรั่งพรูลงไป

หนอนกู่พิษตัวนั้นแกล้งตายอยู่ พอถูกโจมตีกะทันหันมันก็ดิ้นรนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม

ร่างกายของหูปินสั่นเป็นเจ้าเข้าอีกครั้ง

เซี่ยฝานสะบัดข้อมือ พลังเห็ดคมกริบดั่งใบมีด!

หนอนกู่พิษถูกพลังเห็ดอัดจนระเบิดกระจุย!

บนเครื่องวัดอัตราการเต้นของหัวใจ ชีพจรของหูปินขยับขึ้นมาที่หกสิบกว่าและเริ่มคงที่ แม้แต่ลมหายใจก็สม่ำเสมอขึ้นมาก

เซี่ยฝานดึงเข็มทองน้ำไม้ไฟออก "หนอนกู่พิษตัวนั้นถูกผมฆ่าตายแล้ว แต่พิษยังไม่ถูกถอน ลูกชายคุณยังตกอยู่ในอันตราย ผมสามารถถอนพิษได้ แต่มันก็ต้องขึ้นอยู่กับคุณหู..."

ร้ายนักนะ!

หูเจียวั่งปรายตามองเซี่ยฝานด้วยความไม่พอใจ แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรออกอีกครั้ง

เซี่ยฝานเงยหน้ามองกล้องวงจรปิดที่มุมห้อง

"เขารู้ว่าพวกเรากำลังมองเขาอยู่!"

"งั้นเขายังกล้าทำแบบนี้อีกเหรอ"

"หนอนกู่พิษอะไรกัน หลอกเอาเงินชัดๆ!"

"ขนาดโรงพยาบาลเรายังตรวจไม่เจอเลยว่าหูปินถูกพิษอะไร เขาบอกว่าถอนพิษได้ก็ทำได้งั้นเหรอ ใครให้ความกล้าเขามาเนี่ย"

กลุ่มเทวดาชุดขาวต่างวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ แต่ละคนอารมณ์ซับซ้อนกันไปหมด

หมอระดับหัวหน้าแผนกที่อยู่ในห้องนี้ ทำงานงกๆ เหนื่อยแทบตายทั้งปียังได้เงินแค่ไม่กี่แสน แต่ผู้เชี่ยวชาญรับเชิญคนนั้นแค่เข้าไปทำท่าทางหลอกลวงอยู่ในห้องฉุกเฉินแป๊บเดียว ดันฟันเงินไปตั้งห้าล้าน!

แบบนี้มันยุติธรรมกับพวกเราที่เป็นวัวเป็นม้าในชุดขาวไหมเนี่ย

ในตอนนั้นเองเสียงของเซี่ยฝานก็ดังออกมาจากลำโพง "ผู้อำนวยการจาง ผมต้องการสมุนไพรสักหน่อย รบกวนคุณมาที่นี่หน่อยครับ"

จางจงเหวินรีบก้าวเท้าเดินออกไปทันที

กลุ่มเทวดาชุดขาวก็รีบเดินตามไปติดๆ

ติ๊งต่อง!

ข้อความแจ้งเตือน เงินโอนเข้าบัญชีอีก 1 ล้าน

เซี่ยฝานถึงกับพูดไม่ออก แต่เขาก็รู้ดีว่าสำหรับคนอย่างหูเจียวั่ง ถ้าเขารักษาหูปินไม่หายสนิท เขาก็จะไม่มีทางได้เงินงวดสุดท้ายแน่นอน

"คุณหู รับเงินคุณมาแล้ว ผมก็จะให้ความมั่นใจกับคุณด้วย ผมรับประกันเลยว่าอีกหนึ่งชั่วโมงผมจะคืนลูกชายที่กระโดดโลดเต้นได้ให้คุณแน่นอน"

หูเจียวั่งถอนหายใจอย่างโล่งอก "ขอบคุณหมอเทวดา ขอบคุณมากจริงๆ"

ประตูห้องฉุกเฉินเปิดออก

เซี่ยฝานถึงกับชะงักไป

คนที่ปรากฏตัวอยู่หน้าประตูไม่ใช่จางจงเหวิน แต่เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจหลายนายและคนที่ดูเหมือนเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง แล้วก็ยังมีสวีรุ่ยด้วย

วินาทีถัดมาที่สวีรุ่ยเห็นเซี่ยฝาน เขาก็ร้องตื่นเต้นดีใจ "เป็นมันนั่นแหละ! จับตัวมันไว้!"

เซี่ยฝานถึงกับพูดไม่ออก

ไอ้เวรตะไลนี่มันไม่จบไม่สิ้นใช่ไหมเนี่ย

[จบแล้ว]