บทที่ 52 แตกหัก

บทที่ 52 แตกหัก

โปรดเลือกเมืองที่คุณต้องการไป:

【เมืองวิหคเพลิง】【เมืองเต่าดำ】【เมืองมังกรฟ้า】【เมืองพยัคฆ์ขาว】

โปรดเลือก:

【เมืองมังกรฟ้า】

จังหวะที่จางซินอิ่งตัดสินใจเลือก ภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนไปในพริบตา

เมื่อจางซินอิ่งลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง หมู่บ้านซอมซ่อตรงหน้าก็กลายเป็นตึกรามบ้านช่องก่ออิฐถือปูนหลังคาสีแดงสูงตระหง่าน

ยังไม่ทันที่จางซินอิ่งจะตั้งสติจากการมาถึงสภาพแวดล้อมใหม่ได้ นักรบคนที่ชื่อว่า 'วิหารเทพเตี่ยนเตี่ยน' ก็เดินเข้ามาตรงหน้าแล้วพูดว่า

"คนสวย เข้ากิลด์ไหม?"

ยังไม่ทันที่จางซินอิ่งจะตอบกลับ นักเวทชายอีกคนที่ชื่อว่า 'เซิ่งซื่อเจวี๋ยฉิง' ก็รีบพุ่งเข้ามา

"คนสวย มาอยู่กับราชวงศ์เซิ่งซื่อของข้าเถอะ กิลด์อันดับหนึ่งของเกมเชียวนะ เหมาะกับเจ้าสุดๆ"

"อันดับหนึ่ง? ถุย~"

ตอนนั้นเอง นักเวทชายท่าทางสุภาพเรียบร้อยคนหนึ่งก็เดินมาตรงหน้าจางซินอิ่ง

"ยินดีที่ได้รู้จัก ข้าคือลั่วเสินเฮ่าเทียนจากกิลด์ลั่วเสิน กิลด์ลั่วเสินยินดีต้อนรับสาวสวยอย่างเจ้าเสมอ"

"แค่เจ้ามาอยู่ลั่วเสินกับข้า ข้าจะจัดคนพาลงดันเจี้ยนแบบปาร์ตี้แล้วก็ทีมเก็บเลเวลให้ทันที เจ้าว่าไง?"

จางซินอิ่งมองชายสามคนตรงหน้าด้วยความมึนงง ก่อนจะตอบกลับไปอย่างเกรงใจ

"ขอโทษที ข้ามีกิลด์อยู่แล้ว ขอบใจในความหวังดีของทุกคนนะ"

"มีกิลด์แล้วเหรอ?"

พวกเขามองไปที่ไอดีเกมของจางซินอิ่ง: หนิงเหมิงทู่?

ลั่วเสินเฮ่าเทียน:

"ขอถามหน่อยได้ไหม ว่าเจ้าอยู่กิลด์อะไร?"

"ต้องรู้ไว้นะว่าถ้าพ้นวันนี้ไปแล้ว การจะเข้าลั่วเสินของข้ามันจะไม่ง่ายแล้วนะเว้ย"

"ลองพิจารณามาอยู่ราชวงศ์เซิ่งซื่อดูก่อนเถอะ ถ้าพลาดโอกาสนี้ไป คราวหน้าจะเข้าราชวงศ์เซิ่งซื่อต้องผ่านการทดสอบสุดหินเลยนะ"

"พวกแกทำแบบนี้มันไม่หน้าด้านไปหน่อยเหรอ"

วิหารเทพเตี่ยนเตี่ยนมองทั้งสองคน

"ข้ามาก่อนนะเว้ย ยังไงก็ต้องมีคิวมาก่อนได้ก่อนดิวะ"

ลั่วเสินเฮ่าเทียนพูดอย่างดูถูก

"งานนี้มันขึ้นอยู่กับฝีมือเว้ย เขาไม่เลือกแกแค่เพราะแกมาก่อนหรอก"

ตอนนั้นเอง ค่ายกลเทเลพอร์ตด้านหลังทั้งสามคนก็สาดแสงสีขาวสว่างวาบขึ้นมา

ทั้งสามคนตาลุกวาว นึกว่ามีคนออกจากหมู่บ้านมือใหม่มาอีกแล้ว

แต่พอมองเห็นร่างที่เดินออกมาจากค่ายกลเทเลพอร์ต ก็พากันทำหน้าช็อกสุดขีด

"เฟิงหัว!"

ตอนที่หลินอี้เดินออกจากค่ายกลเทเลพอร์ต ก็เห็นร่างที่คุ้นเคยกำลังถูกชายสามคนล้อมหน้าล้อมหลังอยู่

ส่วนบริเวณใกล้ๆ ก็มีผู้เล่นไทยมุงยืนล้อมวง ชี้นกชี้ไม้ซุบซิบเรื่องที่สามกิลด์ใหญ่กำลังแย่งคนกัน

ในฐานะสามกิลด์ใหญ่ระดับตำนาน ไม่ว่าจะเป็นเกมไหนก็มักจะเห็นภาพพวกมันห้ำหั่นกันเองแบบไม่มีใครยอมใครเสมอ

สำหรับคนที่สามารถอัปเลเวลถึงระดับ 10 แล้วออกจากหมู่บ้านมือใหม่ได้ในเวลาสั้นๆ ช่วงต้นเกมแบบนี้ สามกิลด์ใหญ่ย่อมไม่มีทางปล่อยโอกาสทองที่จะดึงตัว 'ยอดฝีมือ' ของเกมเข้าพวกไปได้หรอก

ยิ่งถ้าเป็นผู้เล่นสาวสวยด้วยแล้ว ยิ่งกระตือรือร้นเป็นพิเศษ

มองแค่แวบเดียวหลินอี้ก็อ่านสถานการณ์ออกหมด คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันทันที

"นางจะไม่เข้ากิลด์ของพวกแกหรอก ไสหัวไปให้พ้นหน้าข้าซะ"

หลังจากผ่านเหตุการณ์ที่วิหารเทพดักฆ่าเขา ตอนนี้หลินอี้ก็ไม่มีความรู้สึกดีๆ หลงเหลือให้กับพวกกิลด์ใหญ่เหล่านี้อีกเลย

โดยเฉพาะตอนที่เห็นผู้เล่นจากวิหารเทพเข้าไปยืนประชิดตัวจางซินอิ่งขนาดนั้น หลินอี้ก็พุ่งเข้าไปถีบมันกระเด็นทันที

"มึงจะยืนเบียดหาพระแสงอะไรวะ"

"เฟิงหัว เป็นเฟิงหัวจริงๆ ด้วย!"

เมื่อเห็นเฟิงหัวปรากฏตัว รอบด้านก็ฮือฮากันยกใหญ่

"สมกับเป็นผู้เล่นอันดับหนึ่งของเกมจริงๆ แค่ชุดอุปกรณ์เท่ๆ ล้ำๆ บนตัวนั่น ก็ทำเอาคนอิจฉาตาร้อนกันตายห่าแล้ว!"

"ได้ยินมาว่าเมื่อกี้วิหารเทพพาคนไปดักฆ่ามัน แต่สุดท้ายทั้งวิหารเทพคนบ้าคลั่งกับกุนซืออันดับหนึ่งของวิหารเทพกลับโดนสวนกลับจนตายเรียบ โคตรโหด!"

"อะไรนะ? โดนฆ่าสวนเนี่ยนะ? จริงดิ!"

"ข้าก็เพิ่งได้ยินเพื่อนในกลุ่มคุยกันมาเมื่อกี้เอง ตอนนี้พวกวิหารเทพเตรียมออกหมายหัวไล่ล่าเฟิงหัวแล้ว แกคิดว่าจริงไหมล่ะ?"

"แม่งโคตรบ้าบิ่นเลยว่ะ ไอ้เฟิงหัวนี่กะจะใช้ตัวคนเดียวงัดกับวิหารเทพทั้งกิลด์เลยเหรอวะ?"

"ใครจะไปรู้วะ"

"เดี๋ยวรออีกสักสองสามวัน พอคนของวิหารเทพออกจากหมู่บ้านมือใหม่กันหมด คาดว่าไอ้เฟิงหัวนี่คงขยับตัวไปไหนลำบากแน่"

"ไม่ต้องรอถึงวันหน้าหรอก ข้าว่าตอนนี้ก็มีงิ้วโรงโตให้ดูแล้วว่ะ"

ทางฝั่งสามกิลด์ใหญ่ วิหารเทพเตี่ยนเตี่ยนรู้สึกไม่พอใจกับการกระทำของหลินอี้เมื่อกี้เป็นอย่างมาก

"นางจะเข้าหรือไม่เข้ากิลด์พวกข้า แล้วมันไปหนักหัวแกตรงไหนวะ"

สำหรับตัวประกอบกระจอกๆ อย่างวิหารเทพเตี่ยนเตี่ยน หลินอี้ขี้เกียจจะเสวนาด้วย เขาเดินผ่านหน้ามันไปดื้อๆ แล้วหันไปพูดกับจางซินอิ่ง

"ตามข้ามา"

จางซินอิ่งมองดูบุคคลผู้โด่งดังแห่งเกมนี้ด้วยความคลางแคลงใจ สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

"ข้าไม่รู้จักแก ทำไมต้องตามแกไปด้วยล่ะ"

หลินอี้ชะงักไปนิดนึง

เออว่ะ!

ตัวเขาปรับลดหน้าตาตัวเองลงมาซะขนาดนั้น ถ้านางจำเขาได้ตั้งแต่แวบแรกก็แปลกแล้ว

วิหารเทพเตี่ยนเตี่ยนที่เดิมทีก็โมโหจัดเพราะโดนเฟิงหัวเมินอยู่แล้ว พอได้ยินคำพูดของจางซินอิ่ง ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะออกมา

"แม่งเอ๊ย ทำเป็นเก๊กหล่อ หน้าแหกไหมล่ะมึง? ฮ่าๆๆ~"

คิ้วของหลินอี้ขมวดเข้าหากันอีกครั้ง จังหวะที่หลินอี้เตรียมจะบอกตัวตนกับจางซินอิ่งแล้วพาออกจากที่นี่ จู่ๆ รอบด้านก็มีคนเพิ่มขึ้นมาเกือบยี่สิบคน ล้อมกรอบหลินอี้เอาไว้อย่างแน่นหนา

พอเห็นคนพวกนี้โผล่มา ลั่วเสินเฮ่าเทียนกับเซิ่งซื่อเจวี๋ยฉิงก็มองหน้ากัน แล้วทยอยถอยห่างออกจากฝูงชน

วิหารเทพคนบ้าคลั่งเดินแหวกฝูงชนออกมา พูดกับหลินอี้ว่า

"คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเราจะได้เจอกันเร็วขนาดนี้"

มองดูสมาชิกวิหารเทพที่ยืนล้อมกันอยู่สามชั้นสี่ชั้น หลินอี้ก็ยิ้มออกมา

"ทำไม ยังโดนฆ่าไม่หนำใจเหรอ อยากโดนอีกรอบหรือไง?"

"ไม่ ไม่ ไม่~"

วิหารเทพคนบ้าคลั่งส่ายหัวแล้วพูดว่า

"ก่อนหน้านี้ระหว่างพวกเราอาจจะมีความเข้าใจผิดกันนิดหน่อย ตอนนี้ข้าพกความจริงใจมาเต็มร้อยเพื่อเชิญแกให้เข้าร่วมกับวิหารเทพของข้า"

เขามองหลินอี้ บนใบหน้าของวิหารเทพคนบ้าคลั่งไม่มีร่องรอยของความขุ่นเคืองจากการเพิ่งถูกหลินอี้ฆ่าตายเลยแม้แต่น้อย กลับเต็มไปด้วยความจริงใจขณะพูด

"ต้องรู้ไว้นะว่า คนที่ข้าเชิญแล้วเชิญอีกเนี่ย แกเป็นคนแรกในรอบสิบปีตั้งแต่ข้าเข้าวงการมาเลยนะเว้ย ว่าไง? ลองพิจารณาดูหน่อยไหม"

วิหารเทพคนบ้าคลั่งเป็นคนยังไงน่ะเหรอ? สำหรับคนที่เกิดใหม่อย่างหลินอี้ เขารู้ไส้รู้พุงมันดีกว่าใครเลยล่ะ

มันก็แค่ไอ้บ้าที่วินาทีนี้ยังคุยเปิดอกกับแกได้ แต่วินาทีถัดไปมันก็พร้อมจะพรากชีวิตแกอย่างไม่ลังเลเพียงเพราะผลประโยชน์เท่านั้นแหละ

คนพรรค์นี้ต่อให้คุกเข่าอ้อนวอนเขา หลินอี้ก็ไม่มีทางญาติดีด้วยอย่างเด็ดขาด

"พาคนเป็นสิบจงใจไปดักรุมข้า ข้าไม่คิดว่านั่นมันคือความเข้าใจผิดตรงไหนเลยนะเว้ย"

หลินอี้จ้องหน้าวิหารเทพคนบ้าคลั่ง

"นับตั้งแต่วินาทีที่แกไปดักรุมข้า ระหว่างแกกับข้าก็ไม่มีความเป็นไปได้ใดๆ อีกแล้ว"

ท้ายที่สุด:

"วันหลังไม่ต้องพูดจาปั้นน้ำเป็นตัวแบบนี้อีกนะเว้ย เสียเวลาชาวบ้านเขา"

มองดูสมาชิกวิหารเทพแต่ละคนที่ทำหน้าถมึงทึงขวางทางเดินเขาอยู่ หลินอี้หันไปมองวิหารเทพคนบ้าคลั่ง

"หมายความว่าไง แกกะจะลงมือกันตรงนี้เลยเหรอวะ?"

"เฟิงหัว เอ๋ย เฟิงหัว!"

วิหารเทพคนบ้าคลั่งมองหลินอี้ด้วยสีหน้าทอดถอนใจ

"ขอเตือนแกเป็นครั้งสุดท้ายนะ การที่วิหารเทพของข้าก้าวมาถึงจุดนี้ได้ ไม่ใช่สิ่งที่ใครหน้าไหนจะมาสั่นคลอนได้ง่ายๆ ข้าล่ะนับถือความกล้าของแกจริงๆ"

"แต่บางครั้งการดันทุรังทำอะไรตามใจตัวเอง คนที่เจ็บปวดอาจจะไม่ได้มีแค่แก แต่อาจจะรวมถึงคนรอบตัวแกด้วยนะ"

วิหารเทพคนบ้าคลั่งมองหลินอี้ด้วยรอยยิ้มแฝงนัยยะประหลาด แล้วปรายตามองจางซินอิ่งที่อยู่ด้านข้าง

"แกคิดว่าไงล่ะ?"

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ วิหารเทพคนบ้าคลั่งได้รับรู้เรื่องราวคร่าวๆ จากวิหารเทพเตี่ยนเตี่ยนแล้ว

สำหรับคนที่ดูลึกลับและ "หยิ่งยโส" อย่างเฟิงหัว ไม่มีทางที่จะให้ความสำคัญกับคนแปลกหน้าขนาดนี้แน่

ด้วยเหตุนี้ วิหารเทพคนบ้าคลั่งจึงเดาว่า ยัยคนที่ชื่อ "หนิงเหมิงทู่" นี่ ต้องมีความสัมพันธ์อะไรบางอย่างกับเฟิงหัวอย่างแน่นอน

ในเมื่อข่มขู่ตัวเฟิงหัวไม่ได้ วิหารเทพคนบ้าคลั่งก็ไม่รังเกียจที่จะใช้วิธีสกปรกนิดหน่อยเพื่อบีบให้อีกฝ่ายยอมศิโรราบ

แต่มันชัดเจนว่า วิหารเทพคนบ้าคลั่งยังรู้จักหลินอี้ไม่ดีพอ

ถ้าจะบอกว่าหลินอี้เป็นคนไม่มีน้ำโห บางครั้งถ้ามันไม่รุนแรงจนเกินไป หลินอี้ก็หัวเราะรับแล้วปล่อยผ่าน ไม่ใส่ใจได้จริงๆ นั่นแหละ

แต่เมื่อมีคนกล้ามาแตะต้องเส้นตายของเขา หลินอี้เดินหน้าเครียดเข้าไปหาวิหารเทพคนบ้าคลั่ง รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากใบหน้า

"แกก็ลองดูสิวะ!"

ตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็มีคนกลุ่มใหญ่อีกกลุ่มแห่กันเข้ามา

คนของวิหารเทพเกิดการปะทะคารมกับคนกลุ่มนี้ทันที

"พวกแกจะทำอะไรวะ อยากมีเรื่องเหรอ!"

"ก็มาดิวะ ใครกลัวใครวะ!"

"ไสหัวไปให้พ้นตีนข้า!"

หมิงเหมินหล่อลากดินภายใต้การคุ้มกันของลูกน้อง ทะลวงวงล้อมผู้เล่นของวิหารเทพเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าหลินอี้

"ลูกพี่เฟิง โทษทีว่ะ ก่อนหน้านี้ข้าลงทำเควสต์ในดันเจี้ยนอยู่ เพิ่งจะรู้เรื่องของพี่ ข้ามาสาย โคตรขอโทษเลย"

วิหารเทพคนบ้าคลั่งมองหมิงเหมินหล่อลากดิน สลับกับมองคนสองกลุ่มที่กำลังชุลมุนวุ่นวายกันอยู่

"หัวหน้ากิลด์หล่อลากดิน แกหมายความว่าไงวะเนี่ย?"

ตอนนี้แม้แต่หลินอี้เองก็ไม่คิดว่าหมิงเหมินหล่อลากดินจะโผล่มาอยู่ที่นี่

"หมายความว่าไงงั้นเหรอ?"

หมิงเหมินหล่อลากดินทำหน้าไม่สบอารมณ์สุดๆ

"ข้าต่างหากที่ต้องถามแก หัวหน้ากิลด์คนบ้าคลั่ง แกจ้องจะเล่นงานลูกพี่เฟิงของข้าแบบนี้ มันหมายความว่าไงวะ?"

ถ้าเลือกได้ วิหารเทพคนบ้าคลั่งขี้เกียจจะเสวนากับไอ้ลูกเศรษฐีตรงหน้านี่จริงๆ

ถึงหมิงเหมินจะมีฝีมืออยู่บ้าง แต่วิหารเทพคนบ้าคลั่งก็ยังไม่เห็นอยู่ในสายตาหรอก

แต่ที่รับมือยากคือกิลด์แม่งดันมีแต่ลูกคนรวยนี่สิวะ!

ไอ้พวกนี้แม่งฝีมือไม่มีหรอก แต่เรื่องใช้เงินฟาดหัวแย่งคนน่ะ แม่งเหี้ยมสุดๆ

ถ้าขืนถูกพวกมันเพ่งเล็งเข้าจริงๆ ต่อให้ตัวเองมีปัญญารักษาคนระดับแกนนำเอาไว้ได้ แต่ก็ต้องยอมเฉือนเนื้อตัวเองเพิ่มสวัสดิการให้พวกแกนนำอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่ดี

ใครมันจะอยากมาเสียเงินฟรีๆ แบบไม่มีปี่มีขลุ่ยล่ะวะ

ถ้าทำได้ วิหารเทพคนบ้าคลั่งอยากจะสะบัดตูดหนีไปซะเดี๋ยวนี้เลย

แต่สถานการณ์ตรงหน้า ถ้าตัวเองชิงหนีไปก่อน คนอื่นก็คงคิดว่าเขาปอดแหกกลัวพวกหมิงเหมิน

ถ้าข่าวนี้หลุดออกไป มันจะต้องเป็นผลเสียร้ายแรงต่อชื่อเสียงของวิหารเทพอย่างแน่นอน

จังหวะที่วิหารเทพคนบ้าคลั่งกำลังกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ลั่วเสินหลิวเหนียนก็พาคนกลุ่มใหญ่โผล่มาที่เกิดเหตุเหมือนกัน

"โย่ว ครึกครื้นกันจังนะเว้ย!"