บทที่ 27 การทำให้ตกใจจากชื่อถง

บทที่ 27 การทำให้ตกใจจากชื่อถง

"ทำไมเป็นเธอ!"

หมิงเหมินหล่อลากดินมองฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังที่เดินนวยนาดเข้ามาด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะเอ่ยแซว:

"โย่ว นี่มันหัวหน้ากิลด์คนสวยของเมืองมายาน้ำแข็งหิมะนี่นา!"

พอเห็นหมิงเหมินหล่อลากดินอยู่ที่นี่ ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังก็แปลกใจไม่แพ้กัน:

"นายมาอยู่ที่นี่ได้ไง?"

เพราะทั้งคู่อยู่ในหมู่บ้านมือใหม่เดียวกัน ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังจึงรู้ว่าหมิงเหมินหล่อลากดินถึงเลเวลสิบก่อนเธอ

แต่ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังก็คาดไม่ถึงว่าจะมาเจอเขาที่นี่

สำหรับความสงสัยของฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถัง หมิงเหมินหล่อลากดินแอบภูมิใจอยู่ลึกๆ แต่ใบหน้ากลับแสร้งทำเป็นสงวนท่าที:

"ก็แค่มาเอาเฟิร์สคิลเล่นๆ น่ะ"

"อย่างนายเนี่ยนะ?"

ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังแทบคิดว่าตัวเองหูฝาด

ถ้าประโยคนี้หลุดออกมาจากปากของเซิ่งซื่อจุ้ยกุ่ยแห่งราชวงศ์เซิ่งซื่อ ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังคงไม่รู้สึกอะไร เผลอๆ อาจจะมองว่าเป็นเรื่องปกติด้วยซ้ำ

ในฐานะกิลด์ใหญ่ระดับตำนานในวงการเกม ราชวงศ์เซิ่งซื่อมีศักยภาพนั้นอย่างแน่นอน

แต่พอประโยคเดียวกันนี้หลุดออกจากปากผู้ชายตรงหน้า ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังกลับรู้สึกเหมือนกำลังฟังนิทานหลอกเด็ก มันเหลือเชื่อเกินไป

มองดูท่าทางอวดดีของหมิงเหมินหล่อลากดิน ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังก็รู้สึกรังเกียจขึ้นมาทันที:

"นายมาขายขำใช่ไหมเนี่ย"

"คราวนี้เธอประเมินฉันต่ำไปแล้ว ขอบอกไว้ก่อน"

เมื่อเผชิญกับข้อกังขาของฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถัง หมิงเหมินหล่อลากดินไม่เพียงแต่ไม่โกรธเคือง ทว่ากลับมีสีหน้ามุ่งมั่นราวกับมั่นใจเต็มเปี่ยม:

"ถ้าหมิงเหมินของฉันยังเอาเฟิร์สคิลมาไม่ได้ กิลด์อื่นก็เลิกหวังไปได้เลย เธอจะเชื่อไหมล่ะ?"

"ชิ~ นิสัยชอบขี้โม้ของนายเนี่ย เมื่อไหร่จะแก้หายสักที"

หมิงเหมินหล่อลากดินมีน้ำยาแค่ไหน ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังรู้ดีกว่าใครเพื่อน

พูดมาถึงตรงนี้ ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังอดสงสัยไม่ได้

"หมิงเหมินของนายไม่มีคนแล้วจริงๆ เหรอ? ถึงได้ให้นายมานั่งแท่นหัวหน้ากิลด์เนี่ย"

"เวรเอ๊ย!"

จากที่ตั้งใจจะรักษามาดสุขุมนุ่มลึก หมิงเหมินหล่อลากดินก็หลุดมาดทันที

ด่าคนยังไม่ตบหน้าเลย ยัยผู้หญิงคนนี้ทำไมถึงชอบเอาเกลือมาทาแผลคนอื่นนักวะ

ตอนที่หมิงเหมินหล่อลากดินกำลังจะอ้าปากเถียง หลินอี้ก็โพล่งขึ้นมา:

"พวกคุณรู้จักกันเหรอ?"

"ไม่รู้จัก!" ทั้งสองตอบประสานเสียงกันโดยไม่ได้นัดหมาย

ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังทำหน้ารังเกียจ

"ใครอยากจะไปรู้จักเขากันล่ะ!"

หมิงเหมินหล่อลากดินหน้าดำคร่ำเครียด

"มู่...ไห่ถัง เธออย่าให้มันมากไปนักนะ ฉันเตือนไว้ก่อน"

ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังไม่สนเสียงบ่นของหมิงเหมินหล่อลากดินเลยแม้แต่น้อย แต่สายตากลับถูกเอฟลาร่าที่อยู่ตรงหน้าหลินอี้ดึงดูดไปตั้งแต่แรกเห็น

"ว้าว น่ารักจัง!"

ตอนที่ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังกำลังจะยื่นมือไปลูบ เอฟลาร่ากลับหลบ 'การโจมตี' ของเธอด้วยท่าทางหยิ่งยโส แล้วบินไปเกาะไหล่หลินอี้ กอดคอเขาไว้แน่น พลางจ้องมองฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังด้วยสายตาระแวดระวัง

ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง พอเห็นเอฟลาร่าทำแบบนี้ มีหรือจะทนไหว

"นี่สัตว์เลี้ยงของนายเหรอ? เท่าไหร่ ฉันขอซื้อต่อ"

หมิงเหมินหล่อลากดิน:

"ยัยผู้หญิงหยาบกระด้าง"

หลินอี้ดับฝันฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังที่อยากจะฮุบของคนอื่นทันที

"นี่ไม่ใช่สัตว์เลี้ยง แต่เป็นตัวอัญเชิญของข้า ขายไม่ได้"

"ตัวอัญเชิญ?"

ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังมองหลินอี้ด้วยความงุนงง

"นายเป็นผู้อัญเชิญเหรอ?"

หลินอี้ลองคิดดู

"ก็นับว่าเป็นครึ่งผู้อัญเชิญล่ะมั้ง"

ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังและหมิงเหมินหล่อลากดินถามแทบจะพร้อมกัน:

"ที่ว่าครึ่งนี่หมายความว่าไง?"

"เอ่อ~"

หลินอี้ไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดกับเรื่องนี้ จึงหันไปถามหมิงเหมินหล่อลากดิน:

"เห็นบอกว่ามีเพื่อนมาด้วยอีกคนไม่ใช่เหรอ? คนล่ะ?"

ถึงตอนนี้หมิงเหมินหล่อลากดินเพิ่งนึกเรื่องชิงเฟิร์สคิลดันเจี้ยนขึ้นมาได้

"เดี๋ยวฉันถามดู"

"หมายความว่าไง?"

ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังทำหน้าเหวอ:

"เขาจะไปกับพวกเราด้วยเหรอ?"

หมิงเหมินหล่อลากดินเพิ่งได้สติ

"ไม่ใช่ล่ะมั้ง"

หลินอี้พูดหน้าตาเฉย:

"ยังไงก็ต้องหาคนให้ครบห้าคน ในเมื่อนายไม่มีคน ข้าก็เลยเรียกมาให้สองคน"

แล้วหลินอี้ก็พยักพเยิดไปทางฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถัง

"เธอนับเป็นหนึ่งคน"

หมิงเหมินหล่อลากดินชะงัก

"แล้วอีกคนล่ะ?"

หลินอี้ตอบโดยไม่ต้องคิด:

"หมอนั่นมาถึงตั้งนานแล้ว ขาดแค่เพื่อนของนาย"

"มาถึงตั้งนานแล้ว?"

หมิงเหมินหล่อลากดินหันซ้ายหันขวามองหน้ามองหลัง ไม่เห็นมีใครเลยนี่หว่า!

"คนล่ะ?"

หลินอี้พูดกับด้านหลังของหมิงเหมินหล่อลากดิน:

"ออกมาเถอะ"

"ในเมื่อนายทุนอยู่ที่นี่ นายก็ควรจะโผล่หน้ามาให้เห็นหน่อย"

จากนั้น ภายใต้สายตาตกตะลึงของหมิงเหมินหล่อลากดินและฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถัง ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาห่างจากหมิงเหมินหล่อลากดินไม่ถึงสองก้าว ทำเอาเขาตกใจจนถอยหลังไปสองก้าว

"ผีหลอก!"

หลังจากเผยตัว ชื่อถงก็พูดกับทั้งสองคนด้วยสีหน้าเรียบเฉย:

"สวัสดี"

เมื่อเห็นการปรากฏตัวของคนคนนี้ หมิงเหมินหล่อลากดินและฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก

ถ้าเมื่อกี้หมอนี่ประสงค์ร้ายล่ะก็ ไม่ว่าจะเป็นฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังหรือหมิงเหมินหล่อลากดิน คงตายไปไม่รู้กี่รอบแล้ว

ทักษะพรางตัวน่ากลัวเป็นบ้า สามารถซ่อนตัวไร้สุ้มเสียงได้นานขนาดนี้ ต้องมีความอดทนและการควบคุมตัวเองสูงขนาดไหนกันเนี่ย

ถึงแม้บางครั้งหมิงเหมินหล่อลากดินจะดูจริงจัง บางครั้งก็ดูเหลาะแหละไปบ้าง แต่ถ้าไม่มีน้ำยาจริงๆ จะนั่งแท่นหัวหน้ากิลด์หมิงเหมินได้นานขนาดนี้เชียวหรือ..

สำหรับทักษะพรางตัวของโจร หมิงเหมินหล่อลากดินก็มีความรู้ระดับหนึ่ง

คนเราจะสามารถซ่อนตัวเงียบกริบแบบนี้ได้ยังไง?

และต่อให้ทำได้ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะรักษาสภาพนั้นไว้ได้นานโดยไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เลยใช่ไหม?

เฟิงหัวคนนี้คงไม่ได้หลอกตัวเองหรอก

เขาบอกว่าคนคนนี้มาถึงตั้งนานแล้ว หมิงเหมินหล่อลากดินเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงหันไปถามหลินอี้:

"เขามาตั้งแต่เมื่อไหร่"

หลินอี้คิดทบทวน

"ก็หลังจากที่พวกวิหารเทพมาถึงนั่นแหละ"

เฮือก!

หมิงเหมินหล่อลากดินถึงกับเหงื่อตกทันที

พรางตัวอยู่ท่ามกลางดงระดับบิ๊กของกิลด์ตั้งนานสองนานโดยไม่มีใครจับได้ นี่มึงกำลังด่าพวกกูว่าโง่ดักดานอยู่ใช่ไหมเนี่ย?

ชื่อถง!

วินาทีนี้ ชื่อถงถูกจัดอยู่ในหมวดหมู่บุคคลอันตรายขั้นสุดในสายตาของหมิงเหมินหล่อลากดินไปแล้ว

สำหรับคนประเภทนี้ ถ้าหลีกเลี่ยงไม่ให้มีเรื่องขัดใจได้ก็ควรหลีกเลี่ยง

เมื่อเทียบกับความตกตะลึงของหมิงเหมินหล่อลากดิน ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังก็ไม่ได้ต่างกันนัก

เพียงแต่ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังเก็บอาการเก่งกว่าหมิงเหมินหล่อลากดินเยอะ

"สวัสดี ฉันคือหัวหน้ากิลด์ของเมืองมายาน้ำแข็งหิมะ ชื่อฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถัง ขอเป็นเพื่อนด้วยได้ไหม?"

หมิงเหมินหล่อลากดินมองผู้หญิงที่กำลังยิ้มแฉ่งด้วยความประหลาดใจ นี่เล่นเชิญชวนกันซึ่งหน้าแบบนี้เลยเหรอ?

"อะแฮ่ม~ สวัสดี ฉันคือหัวหน้ากิลด์ของหมิงเหมิน ชื่อหมิงเหมินหล่อลากดิน นายเรียกฉันว่าพี่ลากดินก็ได้นะ ยินดีที่ได้รู้จัก"

ชื่อถงมองฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถัง จากนั้นก็มองหมิงเหมินหล่อลากดิน ก่อนจะพูดประโยคเดียวที่ทำเอาคำพูดที่ยังไม่หลุดจากปากของทั้งสองคนต้องกลืนกลับลงคอไปว่า:

"ข้าไม่เข้ากิลด์"

จากนั้นร่างของเขาก็ค่อยๆ เลือนหายไปท่ามกลางสายตาของทุกคน

อินดี้จัด!

โคตรเทพ!

หมิงเหมินหล่อลากดินดึงมือกลับอย่างเก้อเขิน แล้วหันไปยิ้มแหยๆ ให้หลินอี้:

"เพื่อนของนายนี่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวดีนะฮะ~"

หมิงเหมินหล่อลากดินก็จนปัญญา ผู้เล่นระดับนี้ ถ้าดึงเข้ากิลด์ตัวเองไม่ได้ก็ถือว่าน่าเสียดายจริงๆ

ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังมองจุดที่ชื่อถงหายตัวไปด้วยความครุ่นคิด นี่ถึงกับปฏิเสธคำขอเป็นเพื่อนของเธอเลยเหรอ

พอคิดถึงตรงนี้ ฮ่วนเฉิงเซี่ยไห่ถังก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองหลินอี้ นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เธอโดนผู้ชายปฏิเสธ

และทั้งสองครั้งล้วนมีสาเหตุมาจากผู้ชายคนนี้

จังหวะนั้น เครื่องมือสื่อสารของหมิงเหมินหล่อลากดินก็ดังขึ้น

หมิงเหมินหล่อลากดินพูดขึ้นกะทันหัน:

"เพื่อนฉันมาแล้ว"

สิ้นเสียง หลินอี้ก็เห็นหญิงสาวรูปโฉมงดงามหมดจดเดินมาแต่ไกล

พอหลินอี้เห็น ID บนหัวของเธอ ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าเพื่อนที่หมิงเหมินหล่อลากดินพูดถึงจะเป็นเธอ

………………