บทที่ 14 เร็วที่สุดในโลก

บทที่ 14 เร็วที่สุดในโลก

"กบชอบยิ้ม" ไม่ใช่แค่หนึ่งในสิบสุดยอดนักบวชของเซิร์ฟเวอร์จีนในชาติก่อนเท่านั้น แต่เธอยังเป็นสาวงามอันดับสิบในทำเนียบสาวงามของเซิร์ฟเวอร์จีนอีกด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะอายุยังน้อยล่ะก็ อันดับของเธอคงได้ขยับขึ้นไปอยู่แนวหน้าได้สบายๆ เลยล่ะ

ได้ยินมาว่าตัวจริงของเธอน่ารักจิ้มลิ้มเหมือนตุ๊กตา ใครเห็นเป็นต้องหลงรัก

แต่จุดที่ทำให้หลินอี้จำเธอได้แม่นยำ ไม่ใช่ทักษะการฮีลระดับเทพ หรือใบหน้าสวยหวานชวนตะลึงของเธอหรอกนะ แต่เป็น... ทักษะการขโมยของอันลึกลับซับซ้อนของเธอต่างหาก

คุณอ่านไม่ผิดหรอก เธอเป็นนักบวชแท้ๆ แต่กลับมีทักษะการขโมยของที่โจรทุกคนใฝ่ฝันอยากจะได้

ไม่มีใครรู้ว่าทำไมนักบวชอย่างเธอถึงมีทักษะนี้ได้

เรื่องมีทักษะน่ะไม่เท่าไหร่หรอก ปกติทักษะขโมยของของโจรทั่วไป จะใช้ได้กับมอนสเตอร์หรือNPC ที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์เท่านั้น

แต่สำหรับเธอ มันไม่ใช่แค่นั้น

ทักษะของเธอสามารถใช้ขโมยของจากผู้เล่นได้ด้วย ที่น่ากลัวไปกว่านั้นคือ อัตราความสำเร็จในการขโมยของเธอมันสูงปรี๊ด จนทำให้พวกที่ชอบไล่ฆ่าผู้เล่นหญิงถึงกับสิ้นหวังมาแล้ว

เธอเป็นคนแรกและคนเดียวในเกม ที่ใช้แค่ทักษะขโมยของ ปล้นเอาอุปกรณ์ของผู้เล่นระดับท็อปไปจนหมดตัว จนอีกฝ่ายไม่กล้าใส่อุปกรณ์ออกมาเดินเพ่นพ่านเลยทีเดียว

ใครจะไปคิดล่ะว่า สาวน้อยหน้าตาสะสวยระดับนางฟ้า แถมยังเล่นอาชีพศักดิ์สิทธิ์อย่างนักบวช จะมีฉายาลับๆ ที่คนตั้งให้ว่า "ขโมยมือผี"

ไม่รู้ว่าเจอแบบนี้ควรจะขำหรือร้องไห้ดี

แต่ยังไงซะ การมีฉายาที่ทุกคนยอมรับในเกม ถือเป็นเกียรติยศสูงสุดเลยนะ!

เป็นสิ่งที่ผู้เล่นหลายร้อยล้านคนใฝ่ฝันอยากจะได้ แต่ฉายาที่ได้รับการยอมรับจากทุกคนจริงๆ กลับมีนับหัวได้เลย

………………

พอหลินอี้ก้าวออกมาจากประตูวาร์ปของเมืองมังกรฟ้า ใจก็กระตุกวูบ

พอกำมือที่ว่างเปล่าดู หลินอี้ก็อดคร่ำครวญออกมาไม่ได้

"ไม่จริงน่า"

คนก่อนหน้าที่ทำให้หลินอี้อึ้งก็คือชื่อถง คราวนี้ก็มาเป็นยัยกบชอบยิ้มนี่อีก สองคนนี้ใช้โปรแกรมโกงหรือเปล่าเนี่ย?

เกมเพิ่งจะเปิดแท้ๆ ทำไมถึงมีทักษะที่ทำลายความ 'สมดุล' ของเกมขนาดนี้โผล่มาได้ล่ะ

ดูเหมือนใครบางคนจะจงใจมองข้ามความสามารถของตัวเองไปซะสนิทเลยนะ

………………

ในเวลาเดียวกัน ณ มุมเปลี่ยวในหมู่บ้านชิงสุ่ย เด็กสาวสองคนกำลังกลืนน้ำลายเอื๊อกๆ มองดูสเตตัสของอุปกรณ์ที่แชร์ให้ดูกันในช่องแชท

ไม้เท้าผู้มีปัญญา อาวุธ คุณภาพ: หายาก

พลังโจมตีเวทมนตร์: 17-21 เลเวลที่ต้องการ: 3 คุณสมบัติเพิ่มเติม: สติปัญญา+4 นี่คืออาวุธคู่กายของผู้มีปัญญาท่านหนึ่งที่เคยแวะเวียนมายังหมู่บ้านชิงสุ่ย มีมูลค่าพอสมควร

นักเวทหญิงชื่อ "อย่าเรียกฉันว่ามันฝรั่ง" พูดขึ้นด้วยความหวาดหวั่น:

"พี่เสี่ยวอ้าย พี่ขโมยอาวุธของเทพเฟิงหัวมาแบบนี้ พี่ว่าเขาจะมาตามล่าพี่ไหมอ่ะ!"

ข้างๆ กัน เด็กสาวที่สวมเพียงเสื้อคลุมยาวผ้าป่านพูดอย่างไม่แน่ใจนัก:

"คง... ไม่หรอกมั้ง?"

"พี่เสี่ยวอ้าย ฉันว่าพี่ใจกล้าเกินไปแล้วนะ ถึงขนาดกล้าขโมยของเทพเฟิงหัวเนี่ย ไม่คิดถึงผลที่จะตามมาเลยหรือไง?"

หลังจากหายตกใจในตอนแรก กบชอบยิ้มก็เริ่มดึงสติกลับมาได้

"ผลที่จะตามมาอะไรกัน? อย่างมากเดี๋ยวค่อยเอาไปคืนเขาก็ได้นี่นา ในเกมเขาจะทำอะไรฉันได้ล่ะ"

พูดจบ กบชอบยิ้มก็รีบสวมอาวุธชิ้นนั้นทันที บนใบหน้าเล็กๆ เผยให้เห็นรอยยิ้มภาคภูมิใจ

"จะว่าไป ถือแล้วก็เข้ามือดีเหมือนกันนะเนี่ย"

อย่าเรียกฉันว่ามันฝรั่งกลอกตาบน

"นี่มันอาวุธของเทพเลยนะ จะไม่เข้ามือได้ไง?"

"งั้น... ขอฉันลองถือดูบ้างได้ไหม?"

"ไม่ให้!"

กบชอบยิ้มรีบกอดอุปกรณ์ไว้แนบอก ราวกับกลัวว่าเพื่อนจะแย่งไป ทำเอาอย่าเรียกฉันว่ามันฝรั่งถึงกับพูดไม่ออก

"ขี้งก!"

"ฮิฮิ~~"

"จริงสิ มันฝรั่ง เมื่อกี้เธอจะพูดอะไรนะ?"

อย่าเรียกฉันว่ามันฝรั่งเบิกตากว้างอย่างเอาเรื่อง

"บอกว่าอย่าเรียกฉันว่ามันฝรั่งไงล่ะ ยัยเสี่ยวอ้ายบ้า!"

"โอเคๆๆ ลืมไปเลย โทษที"

กบชอบยิ้มรีบขอโทษขอโพย

"แม่นางน้อยของฉัน เมื่อกี้เธอบอกว่าใครมานะ?"

"ไปไกลๆ เลย น่ารำคาญ!"

อย่าเรียกฉันว่ามันฝรั่งนึกขึ้นได้ ก็รีบกระทืบเท้าด้วยความร้อนใจ:

"พี่รีบออฟไลน์เถอะ พี่สาวฉันบอกว่าคืนนี้พี่ชายพี่จะกลับบ้านนะ"

พอได้ยินแบบนั้น สีหน้าของกบชอบยิ้มก็เปลี่ยนไปทันที

"อ้าว ไหนเขาบอกว่าคืนนี้ไม่กลับมาไง?"

"ไม่คุยด้วยแล้วมันฝรั่ง ฉันต้องออฟไลน์แล้ว พรุ่งนี้เจอกันนะ"

พูดจบเธอก็กดออฟไลน์ทันที

มองดูร่างของกบชอบยิ้มที่ค่อยๆ เลือนหายไป อย่าเรียกฉันว่ามันฝรั่งก็ตะโกนตามหลังด้วยความโมโห:

"กรี๊ดดด บอกว่าห้ามเรียกฉันว่ามันฝรั่งไง!"

"อ้าว มันฝรั่ง มาทำอะไรอยู่ตรงนี้ล่ะ? ไปปั่นเลเวลด้วยกันไหม!"

"ปัง!"

………………

ยืนอยู่ข้างประตูวาร์ปใจกลางเมืองมังกรฟ้า หลินอี้อดไม่ได้ที่จะรำพึงออกมา: นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ได้เห็นเมืองมังกรฟ้าเงียบเหงาขนาดนี้

ในฐานะหนึ่งในสี่เมืองหลักของเซิร์ฟเวอร์จีน เมื่อผู้เล่นค่อยๆ อัปเลเวลกันจนถึง 10 เมืองหลักแห่งนี้ก็จะค่อยๆ คึกคักขึ้นมาเองแหละ

เนื่องจากรอบๆ เมืองมังกรฟ้าเต็มไปด้วยมอนสเตอร์เลเวล 10-20 แถมยังมีดันเจี้ยนสำคัญอีกสองแห่งตั้งอยู่นอกเมืองด้วย อีกไม่นานภาพเมืองมังกรฟ้าที่เงียบเหงาแบบนี้ก็จะไม่มีให้เห็นอีกแล้ว

และในตอนนี้ นอกจากหลินอี้ที่เป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวในเมืองมังกรฟ้าแล้ว ก็มีแต่เหล่าNPC ที่มี 'สติปัญญา' พิเศษคอยทำหน้าที่ของตัวเองอยู่เงียบๆ

ว่ากันว่าในเกม《เทพเกียรติยศ》นี้ NPC แต่ละตัวมีความเป็นอิสระอย่างสมบูรณ์ พวกเขาแต่ละคนมีชีวิตและความคิดเป็นของตัวเองที่ระบบสร้างขึ้นมาให้

ทีมงานเคยบอกไว้ว่า คุณจะไม่มีทางหาNPC ที่เหมือนกันทุกประการสองตัวในเกมนี้เจอเป็นอันขาด

แม้แต่ทหารที่ยืนเรียงรายกันอยู่เป็นกองทัพ พวกเขาทุกคนก็ยังมีความคิดและภูมิหลังที่แตกต่างกันไป

พอได้ยินแบบนี้ หลายคนก็อดไม่ได้ที่จะทึ่ง ว่าต้องใช้ระบบประมวลผลที่ทรงพลังขนาดไหน ถึงจะสร้างสรรค์ความมหัศจรรย์ได้ขนาดนี้!

นั่นก็หมายความว่า ถ้าNPC ตายไป ก็เท่ากับว่าตัวตนของเขาถูกลบหายไปจากโลกใบนี้อย่างถาวรเลย

แน่นอนว่า กฎนี้ไม่ได้รวมถึงพวกมอนสเตอร์รูปร่างมนุษย์ที่ระบบจะสร้างขึ้นมาใหม่เรื่อยๆ หรอกนะ

"นี่มัน"

ตอนนั้นเอง หลินอี้ก็เหลือบไปเห็นอุปกรณ์ที่แผ่แสงสีม่วงชิ้นหนึ่งโผล่มาอยู่ในกระเป๋าของเขา

ลูกแก้วลงทัณฑ์ (ถูกผนึก) อาวุธพิเศษ คุณภาพ: อีปิค

พลังโจมตีเวทมนตร์: 26-51 พลังป้องกันเวทมนตร์: 1-10 ความเสียหายคริติคอล: +20% ความแม่นยำ: 5 เลเวลที่ต้องการ: 10 คุณสมบัติเพิ่มเติม 1: สติปัญญา+20 คุณสมบัติเพิ่มเติม 2: เมื่อโจมตี มีโอกาส 30% ที่จะติดสถานะดูดเลือด โดยจะเปลี่ยนความเสียหาย 10% ให้เป็นพลังชีวิตของตัวเอง

คุณสมบัติเพิ่มเติม 3: สร้างความเสียหายเวทมนตร์เพิ่มขึ้น 10% เมื่อโจมตีผู้เล่นหัวแดง

ว่ากันว่านี่คือสุดยอดสมบัติของวิหารแห่งแสงสว่างที่สูญหายไปในดินแดนแห่งนี้ช่วงที่วิหารแห่งแสงสว่างร่วมมือกับหลากหลายเผ่าพันธุ์ต่อต้านการรุกรานของเผ่ามาร แต่ดูเหมือนว่ามันจะถูกพลังบางอย่างผนึกเอาไว้ ทำให้สูญเสียความรุ่งโรจน์ในอดีตไป

ความคืบหน้าในการปลดผนึก: 0%

หลินอี้มองดูอุปกรณ์ชิ้นนี้ในกระเป๋าอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา นี่เขาได้มันมาตอนไหนเนี่ย?

หรือว่าเกมจะมีบั๊กจริงๆ

ด้วยความที่หลินอี้รีบออฟไลน์ไปทันทีหลังจากอัปเลเวล 10 เขาก็เลยยังไม่รู้เรื่องที่ตัวเองขึ้นป้ายประกาศไปทั่วโลก

อุปกรณ์ชิ้นนี้ก็คือรางวัลจากการที่เขาเป็นคนแรกที่อัปเลเวล 10 ได้นั่นแหละ

จะบั๊กหรือไม่บั๊กก็ช่างมันเถอะ สำหรับหลินอี้ เรื่องแปลกๆ ก็เกิดขึ้นกับเขามาเยอะแล้ว มีเรื่องนี้เพิ่มมาอีกเรื่องจะเป็นไรไป

เหมือนตอนที่ฆ่าบอสแล้วโดนบังคับออฟไลน์ เขาก็ได้อุปกรณ์ระดับอีปิคมาเหมือนกัน สองเรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกันหรือเปล่านะ?

พอเห็นว่าเป็นอาวุธพิเศษ หลินอี้ก็ประหลาดใจนิดหน่อย มิน่าล่ะ เขาถึงใส่ไม่ได้

เป็นที่รู้กันดีว่าในเกมนี้มีอาชีพซ่อนเร้นอยู่มากมาย และไอ้ที่เรียกว่าอาวุธพิเศษเนี่ย ก็คืออาวุธเฉพาะของพวกอาชีพซ่อนเร้นพวกนั้นแหละ

อย่างลูกแก้วในกระเป๋าของหลินอี้ตอนนี้ ถ้าเดาไม่ผิด ก็น่าจะเป็นอาวุธพิเศษของอาชีพซ่อนเร้นสายเวทแหงๆ

หลินอี้กำลังคิดอยู่ว่า ผู้เรียกวิญญาณจะใช้ได้หรือเปล่านะ

ถ้าใช้ได้ก็เยี่ยมไปเลย แต่ถ้าใช้ไม่ได้ก็น่าเสียดายสุดยอดสเตตัสพวกนั้นที่ทำเอาหลินอี้น้ำลายสอ

ถ้ามีอุปกรณ์ระดับอีปิคโผล่มาในกระเป๋าทำให้หลินอี้ตกตะลึงแล้วล่ะก็ การที่จู่ๆ เขาก็ค้นพบว่าตัวเองมีฉายาสุดอลังการติดตัวมาด้วย ก็ยิ่งทำให้เขาช็อกหนักกว่าเดิมอีก

ฉายาสุดหรูหราอลังการดาวล้านดวงแบบนี้ อย่างน้อยก็ต้องเป็นฉายาระดับเซิร์ฟเวอร์ขึ้นไปที่มีแค่คนเดียวแน่ๆ

ฉายา: เร็วที่สุดในโลก

ในฐานะที่คุณเป็นคนแรกของทุกเซิร์ฟเวอร์ทั่วโลกที่สามารถอัปเลเวลถึง 10 ได้ ฉายา 'เร็วที่สุดในโลก' จึงคู่ควรกับคุณที่สุด

คุณสมบัติเพิ่มเติม: เพิ่มความสนิทสนมกับNPC ทุกตัว +100

ในเกมนี้ ฉายาถือเป็นรางวัลพิเศษที่ได้มายากที่สุด และเป็นเพียงสิ่งเดียวที่สามารถเพิ่มความสนิทสนมกับNPC ได้

ตั้งแต่ช่วงกลางเกมเป็นต้นไป มีคนยอมทุ่มเทขนาดไหนเพื่อให้ได้ฉายามาครอบครอง

แต่ฉายาระดับโลกที่คนนับไม่ถ้วนใฝ่ฝันอยากจะได้กลับตกมาอยู่ในมือหลินอี้ ผู้ซึ่งกำลังทำหน้าแหยงๆ อย่างไม่สบอารมณ์

ไม่สนหรอกว่าคนอื่นจะมองยังไง แต่หลินอี้ไม่มีทางเอาฉายาแบบนี้ไปแปะไว้บนหัวเด็ดขาด น่าอายชะมัด

ตอนนั้นเอง เสียงจากอุปกรณ์สื่อสารของหลินอี้ก็ดังขึ้น

"หล่อลากดิน?"

หลินอี้ดูเวลาในเกม แล้วยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย

"กำลังอยากคุยด้วยอยู่พอดี"