บทที่ 11: การกลายพันธุ์ขั้นสุดยอด ผู้บริหารดองกิโฮเต้ถูกบดขยี้

บทที่ 11: การกลายพันธุ์ขั้นสุดยอด ผู้บริหารดองกิโฮเต้ถูกบดขยี้

เหนือเกาะเขี้ยวเหล็ก

สายลมพัดโหมกระหน่ำ

ร่างมหึมาร่างหนึ่งกำลังบินด้วยความเร็วสูงอยู่ใต้หมู่เมฆ

มันคือชายร่างอ้วนหน้าตาตลกขบขันที่ทำทรงผมเหมือนใบพัด ลำคอและแขนขาของเขาหมุนติ้วอย่างรวดเร็ว ขับเคลื่อนร่างกายให้พุ่งทะยานไปในอากาศ

ผู้บริหารดองกิโฮเต้แฟมิลี่ ผู้ใช้ผลหมุนหมุน: บัฟฟาโล่

บนหลังของเขามีหญิงสาวผมยาวในชุดเมดนั่งอยู่ พร้อมกับสะพายอาวุธหนักครบมือ

สาวนักรบแห่งอาวุธ เบบี้ไฟว์

"นี่ บัฟฟาโล่ ไอ้หมอนั่นที่ชื่อโรเจอร์มันรายงานเท็จหรือเปล่า"

เบบี้ไฟว์ถือกล้องส่องทางไกล มองลงไปยังเกาะที่ถูกปกคลุมด้วยควันไฟพลางขมวดคิ้ว

"เกาะเขี้ยวเหล็กดูเงียบสงบดีนี่"

"เบเฮเฮเฮ ใครจะไปรู้ล่ะ"

บัฟฟาโล่ยิงฟันยิ้ม เผยให้เห็นฟันที่หลอ

"โรเจอร์มันขี้ขลาดมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว คงจะกลัวจนหัวหดเพราะพวกโจรสลัดปลายแถวที่มาสร้างความวุ่นวายนั่นแหละ นายน้อยก็ระแวงเกินไป ถึงได้ให้พวกเราถ่อมาตั้งไกลขนาดนี้"

"ยังไงก็ลงไปดูหน่อยเถอะ"

เบบี้ไฟว์ดึงปืนกลแกตลิงขนาดใหญ่ออกมาจากหลัง เล็งปากกระบอกปืนลงไปด้านล่าง

"ถ้ามีใครกล้ามาอาละวาดในถิ่นของนายน้อยจริงๆ ละก็ ฉันจะเป่าพวกมันให้เป็นจุลเลย!"

ทั้งสองลดระดับลงอย่างรวดเร็ว

เมื่อเข้าใกล้ สภาพอันน่าสลดใจของเกาะก็ปรากฏชัดเจนแก่สายตาในที่สุด

ซากชิ้นส่วนอวัยวะกระจัดกระจายเกลื่อนกลาดไปทั่วท้องถนน และเลือดสีดำก็ปกคลุมไปทุกตารางนิ้ว

ร่างที่กำลังโอนเอนเหล่านั้นกำลังรุมทึ้งซากศพบนพื้นอย่างตะกละตะกลาม

"ไอ้ตัวขยะแขยงพวกนั้นมันอะไรกัน"

บัฟฟาโล่รู้สึกคลื่นไส้จนอยากจะอาเจียน

【ติง! ตรวจพบความตกตะลึงและความขยะแขยงของบัฟฟาโล่ แต้มความตกตะลึง +50!】

【ติง! ตรวจพบความสงสัยและไม่แน่ใจของเบบี้ไฟว์ แต้มความตกตะลึง +120!】

วินาทีนั้นเอง

ฟุ่บ!

ภาพติดตาสีดำพุ่งพรวดออกมาจากซากปรักหักพังด้วยความเร็วที่น่าตกใจ

บัฟฟาโล่ทำได้เพียงแค่เอียงคอหลบเล็กน้อย

ฉัวะ!

หนามกระดูกแหลมคมเฉียดผ่านหนังศีรษะของเขา ตัดเอาเส้นผมทรงใบพัดอันเป็นเอกลักษณ์ขาดไปกระจุกหนึ่ง

"ศัตรูบุก! ศัตรูบุก!"

บัฟฟาโล่กรีดร้องด้วยความหวาดผวา ร่างกายของเขาส่ายไปมาอย่างควบคุมไม่ได้กลางอากาศ

【ติง! ตรวจพบความหวาดกลัวสุดขีดของบัฟฟาโล่ แต้มความตกตะลึง +30!】

"ตรงนั้น!"

เบบี้ไฟว์หรี่ตาลง และปืนกลแกตลิงในมือก็เปิดฉากยิงในพริบตา

ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง!

ห่ากระสุนสาดเทลงมาราวกับพายุโลหะ ซัดเอาฝุ่นดินจากซากปรักหักพังคลุ้งกระจาย

ฝุ่นควันจางลง

ตัวประหลาดในชุดรัดรูปสีแดงดำกำลังยืนอยู่บนเสาหินที่หักโค่น

มือข้างหนึ่งของเขาถือน่องไก่ที่กินไปแล้วครึ่งหนึ่ง ส่วนอีกข้างชูนิ้วกลางขึ้นฟ้า

"เฮ้! ไอ้ตุ้ยนุ้ยใบพัดกับยัยโรคจิตชุดเมดข้างบนน่ะ!"

เดดพูลโยนกระดูกไก่ทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ แล้วป้องปากตะโกน

"นี่มันปาร์ตี้ส่วนตัวนะ! ไม่มีบัตรเชิญห้ามเข้า! เว้นแต่แม่สาวชุดเมดคนนั้นจะยอมลงมาคุยเรื่องกายวิภาคศาสตร์มนุษย์กับฉันน่ะนะ!"

"ไอ้สารเลว! แกพล่ามบ้าอะไรของแก!"

หน้าของเบบี้ไฟว์แดงก่ำด้วยความโกรธจัด แขนของเธอเปลี่ยนสภาพเป็นเครื่องยิงจรวดในพริบตา

"ตายซะเถอะ ไอ้โรคจิต!"

ตูม!

จรวดพ่นเปลวไฟยาวเหยียด พุ่งตรงดิ่งไปหาเดดพูล

เดดพูลไม่คิดจะหลบหลีกแม้แต่น้อย

วินาทีที่จรวดกำลังจะพุ่งเข้าชน จู่ๆ เขาก็ชักดาบคู่ที่สะพายอยู่ด้านหลังออกมา

"ครอสสแลช!"

ฉัวะ!

ประกายแสงเย็นเยียบวาบขึ้นสองครั้ง

จรวดความเร็วสูงถูกฟันขาดเป็นสี่ท่อนกลางอากาศ

เศษจรวดที่ถูกฟันขาดเฉียดผ่านร่างของเขาไป แล้วระเบิดออกเป็นลูกไฟสี่ลูกท่ามกลางซากปรักหักพังด้านหลัง

"โว้ว! สิบคะแนนเต็ม!"

เดดพูลชูป้ายที่เขียนเลข '10' ขึ้นมา ให้คะแนนตัวเองเสร็จสรรพ

"นี่มัน... เป็นไปได้ยังไง"

เบบี้ไฟว์เบิกตากว้าง

【ติง! ตรวจพบความไม่อยากเชื่อของเบบี้ไฟว์ แต้มความตกตะลึง +50!】

"อย่ามัวแต่อึ้งสิ เบบี้ไฟว์! หมอนั่นคือเดดพูลที่นายน้อยพูดถึงไง!"

บัฟฟาโล่ตะโกน ร่างกายของเขาหมุนวนอย่างรวดเร็วจนเกิดเป็นพายุหมุนทรงพลัง

"พายุหมุน: มาตาซาบูโร่!"

พายุหมุนที่หอบเอาคมมีดวายุพุ่งเข้าใส่เดดพูล

ในขณะเดียวกัน เสียงคำรามกึกก้องปานแผ่นดินไหวก็ดังระเบิดขึ้นจากซากปรักหักพังเบื้องล่าง

"โฮก—!!!"

พายุหมุนส่งเสียงคำราม คมมีดวายุแหลมคมราวกับใบมีด

ร่างตุ้ยนุ้ยของบัฟฟาโล่หมุนวนด้วยความเร็วสูงกลางอากาศ สร้างพายุรุนแรงที่สามารถฉีกบ้านไม้ให้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยได้

ทว่า เงาดำที่พุ่งออกมาจากซากปรักหักพังนั้นเปรียบเสมือนตอร์ปิโดหนักที่พุ่งทวนกระแสน้ำ ทะลวงฝ่ากำแพงลมมาได้อย่างดุดัน

"นั่นมัน... สัตว์ประหลาดอะไรกันเนี่ย"

ปืนกลแกตลิงในมือของเบบี้ไฟว์ยังมีควันลอยกรุ่น แต่รูม่านตาของเธอหดเล็กลงอย่างรุนแรงในวินาทีนี้

【ติง! ตรวจพบความตกตะลึงอย่างรุนแรงของเบบี้ไฟว์ แต้มความตกตะลึง +60!】

สิ่งที่ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาก็คือจอมบดกระดูก บัก

ร่างนักสู้ร่างยักษ์สูงสามเมตรของเขาได้เกิดการกลายพันธุ์อีกครั้ง

ขนาดตัวของเขาขยายใหญ่ขึ้นเป็นห้าเมตร ผิวหนังหายไปจนหมด ถูกแทนที่ด้วยชั้นกระดองสีดำอมม่วงที่มีประกายแวววาวราวกับโลหะ

หนามกระดูกนับไม่ถ้วนงอกออกมาจากข้อต่ออย่างบ้าคลั่ง และใบมีดที่เรียงรายราวกับครีบฉลามก็ทะลุออกมาจากหลังของเขา

ส่วนที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือใบหน้าของเขา

เค้าโครงหน้าของมนุษย์ละลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงปากขนาดมหึมาที่ฉีกกว้างไปถึงใบหู เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคมสามแถวที่เรียงชิดติดกัน

นี่คือร่างที่สมบูรณ์แบบของเขาหลังจากกลืนกิน 'เซลล์สัตว์ประหลาด' เข้าไป—ร่างคิซาเมะใต้ทะเลลึก

"โฮก—!!!"

บักแผดเสียงคำรามใส่ท้องฟ้า คลื่นเสียงกลายเป็นแรงปะทะที่จับต้องได้ซึ่งกดข่มเปลวเพลิงรอบๆ ให้มอดลง

"ไอ้สัตว์ประหลาดนี่มันตัวอะไรกันเนี่ย ผลโซออนที่ตื่นรู้แล้วงั้นเหรอ"

บัฟฟาโล่ถูกสายลมเหม็นคาวพัดจนกระเด็นถอยหลัง ร่างกายโอนเอนกลางอากาศขณะที่ความเร็วในการหมุนลดลง

【ติง! ตรวจพบความหวาดกลัวของบัฟฟาโล่ แต้มความตกตะลึง +80!】

"ฉันไม่รู้หรอกนะว่ามันตื่นรู้หรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้มันกำลังหิวโซเลยล่ะ"

เดดพูลนั่งยองๆ อยู่บนเสาหิน ในมือมีถังป๊อปคอร์นโผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เขากอบป๊อปคอร์นเต็มกำมือแล้วยัดเข้าไปในช่องว่างตรงปากหน้ากาก

"ขอเตือนด้วยความหวังดีนะ นี่คือสุดยอดลูกรักของฉันที่เพิ่งวิวัฒนาการหลังจากที่ฉันป้อนของอร่อยให้มัน ทางที่ดีนายอย่าทำให้มันรู้สึกว่ายังกินไม่อิ่มจะดีกว่านะ"

"เลิกเล่นลิ้นได้แล้ว!"

เบบี้ไฟว์กัดฟัน ขาขวาของเธอเปลี่ยนสภาพเป็นเคียวขนาดมหึมาในพริบตา

"เปลี่ยนร่างเป็นอาวุธ: สาวน้อยเคียวบิน!"

โดยอาศัยกระแสลมจากการหมุนของบัฟฟาโล เธอพุ่งทะยานไปข้างหน้าราวกับลูกธนูที่หลุดจากแล่ง เล็งตรงไปยังลำคอของบักพร้อมกับเสียงหวีดหวิวแหลมปรี๊ด

การโจมตีครั้งนี้ทรงพลังพอที่จะฟันเหล็กกล้าให้ขาดสะบั้นได้

เคร้ง—!!!

ประกายไฟสว่างวาบ แต่เสียงที่ดังกลับกึกก้องราวกับระฆังสำริดใบใหญ่

เบบี้ไฟว์รู้สึกราวกับว่าเธอฟันเข้ากับภูเขาหินไคโรส

แรงสะท้อนกลับอันมหาศาลทำให้ขาขวาทั้งท่อนของเธอชาหนึบในพริบตา และกระดูกก็ปวดร้าวราวกับจะแหลกสลาย

เธอเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตื่นตระหนก

เธอเห็นว่าบักใช้เพียงนิ้วเดียวรับเคียวของเธอเอาไว้ นิ้วที่หนาเตอะเทียมคานหลังคา

รอยขีดข่วนยังไม่มีให้เห็นบนกระดองสีดำอมม่วงนั่นเลยด้วยซ้ำ

"เป็นไปได้ยังไง..."

สมองของเบบี้ไฟว์ขาวโพลนไปหมด

【ติง! ตรวจพบความเชื่อมั่นของเบบี้ไฟว์พังทลายลง ก่อให้เกิดความสิ้นหวัง แต้มความตกตะลึง +100!】

เธอคือผู้ใช้ผลอาวุธ สามารถเปลี่ยนร่างกายทุกส่วนให้กลายเป็นอาวุธร้ายแรงได้ เธอรู้ซึ้งถึงอานุภาพของการโจมตีครั้งนี้ดีกว่าใคร

แม้แต่พลเรือตรีจากศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือยังไม่กล้ารับการโจมตีนี้ด้วยร่างเนื้อตรงๆ เลย!

"อ่อนแอ อ่อนแอเกินไปแล้ว"

เดดพูลส่ายหัวอยู่ด้านบน พลางคว่ำถังป๊อปคอร์นแล้วเขย่า "นี่เธอจั๊กจี้มันอยู่หรือไง ออกแรงหน่อยสิ! แบบนี้ไงเล่า!"

ยังไม่ทันสิ้นเสียง บักก็ขยับตัว

ไม่มีท่วงท่าที่สวยงาม มีเพียงหมัดตรงที่เรียบง่ายและไร้การปรุงแต่งใดๆ

แต่ด้วยพละกำลังและความเร็วอันมหาศาลที่แฝงอยู่ หมัดนี้จึงก่อให้เกิดโซนิคบูมขึ้น

"ตูม!"

อากาศถูกบีบอัดจนกลายเป็นวงแหวนไอสีขาว

เบบี้ไฟว์ไม่ทันได้คลายร่างอาวุธด้วยซ้ำ ก็ถูกหมัดกระแทกเข้าที่หน้าท้องอย่างจัง

พรวด—!

เลือดคำโตที่ปะปนกับเศษซากอวัยวะภายในพุ่งกระฉูดออกมา

เบบี้ไฟว์ปลิวละลิ่วไปด้านหลังราวกับว่าวสายป่านขาดด้วยความเร็วมากกว่าตอนที่พุ่งเข้ามาถึงสิบเท่า กระแทกเข้ากับซากปรักหักพังด้านหลังอย่างรุนแรง

ครืน!

ร่างของเธอทะลวงผ่านบ้านสามหลังซ้อน ฝุ่นดินฟุ้งกระจายไปทั่ว

"เบบี้ไฟว์!"

บัฟฟาโล่ตกใจกลัวจนสติกระเจิดกระเจิง

【ติง! ตรวจพบความหวาดกลัวและสิ้นหวังระดับจิตวิญญาณแหลกสลายของบัฟฟาโล่ แต้มความตกตะลึง +200!】

นี่มันไม่ใช่การต่อสู้ในระดับเดียวกันเลย!

ความแข็งแกร่งของไอ้สัตว์ประหลาดตัวนี้เป็นสิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องหวาดผวา แม้แต่ในโลกใหม่ก็ตาม!

"บ้าเอ๊ย! เราต้องหนี! ฉันต้องเอาข้อมูลนี้ไปรายงานนายน้อย!"