บทที่ 30 เงาดำลึกลับ เคล็ดวิชาสูงสุดแห่งสำนักเซียนกระบี่จักรพรรดิ

แม้จะไม่ค่อยแน่ใจว่าใช่หรือไม่ แต่อย่างน้อยฉินอวี่ก็กลับมายืนอยู่ที่นี่อีกครั้ง

เบื้องหน้าคือหอคอยสูงที่ถูกทิ้งร้าง ดูเงียบเหงาอ้างว้างยิ่งนัก

ฉินอวี่ค่อยๆ เดินเข้าไป บริเวณด้านข้างหอคอยนี้ มีเงาร่างสีดำสายหนึ่งยืนอยู่

เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว เกิดเรื่องอันใดขึ้น คนที่เปิดฉากโจมตีเมื่อครู่นี้น่าจะเป็นเขาสินะ แต่คิดไม่ถึงเลยว่า เจ้านี่จะมาอยู่ที่นี่

อีกทั้งบนร่างของอีกฝ่ายไม่มีกลิ่นอายใดๆ เลยแม้แต่น้อย มิน่าเล่าตนถึงไม่พบตัวเขามาตลอด

"กระบี่พันวิถี เจ้าก็คือผู้สืบทอดที่ท่านเซียนตามหาสินะ" เงาดำเห็นกระบี่พันวิถีในมือของฉินอวี่ น้ำเสียงจึงแฝงไปด้วยความประหลาดใจ

ฉินอวี่จ้องมองเงาดำตรงหน้า "แท้จริงแล้วเจ้าเป็นใคร"

"ข้าเป็นใครไม่สำคัญหรอก ท้ายที่สุดแล้วข้าก็เป็นเพียงเศษเสี้ยวความทรงจำเท่านั้น" น้ำเสียงของเงาดำสงบนิ่งยิ่งนัก "เจ้าอยากจะบรรลุเป็นราชันสูงสุดหรือไม่"

"ทำตัวลึกลับซับซ้อน"

"แค่ขอบเขตราชันสูงสุดกระจอกๆ คิดว่าข้าจะไปไม่ถึงระดับนั้นจริงๆ หรือ" ฉินอวี่แค่นเสียงเย็น กล่าวกับเงาดำ

เงาดำหัวเราะลั่น "ดี ดี ดี ดูเหมือนท่านเซียนจะเลือกคนไม่ผิด เจ้ามีคุณสมบัติมากพอจริงๆ"

"หมายความว่าอย่างไร" สีหน้าของฉินอวี่เคร่งเครียดขึ้นมา เจ้านี่ช่างแปลกประหลาดยิ่งนัก

"การที่ข้าอยู่ที่นี่ ก็เพื่อรอคอยให้เจ้ามาเยือน จุดประสงค์นั้นง่ายมาก"

"หากเจ้าสามารถผ่านการทดสอบของข้าไปได้ มรดกสืบทอดทั้งหมดของสำนักเซียนกระบี่จักรพรรดิ จะปรากฏอยู่บนร่างของเจ้า"

สิ้นเสียงของเงาดำ กลิ่นอายสีดำบนร่างของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นกระบี่ยาวเล่มหนึ่ง มาปรากฏอยู่ตรงหน้าฉินอวี่โดยตรง

ฉินอวี่เบิกตากว้าง ความเร็วสูงมาก โชคดีที่ปฏิกิริยาตอบสนองของเขาไวมาก จึงสามารถหลบหลีกการโจมตีนี้ไปได้

การโจมตีของเงาดำนั้นรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง ไม่เปิดโอกาสให้ฉินอวี่ได้ตอบโต้เลยแม้แต่น้อย

วิทยายุทธ์การเคลื่อนไหวของเขาแปลกประหลาดยิ่งนัก ทุกกระบวนท่าราวกับถูกคำนวณมาล่วงหน้า ทุกกระบวนท่าล้วนสามารถโจมตีถูกร่างกายของตนได้อย่างแม่นยำ

แม้ฉินอวี่จะถูกโจมตี แต่ก็ยังคงหลบหลีกอยู่ แม้จะมีโอกาสได้ตอบโต้บ้าง แต่เขากลับไม่ได้ลงมือ

หงหลิงที่ซ่อนตัวอยู่เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ย่อมเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า นี่ไม่ใช่การโจมตีฉินอวี่ธรรมดา แต่เป็นการถ่ายทอดวิชาให้ต่างหาก

ทางด้านฉินอวี่ เขาพบว่าไม่ว่าตนจะใช้วิธีใด ก็ไม่อาจหลบหลีกการโจมตีเหล่านี้ได้พ้น

ดังนั้น เขาจึงเลือกใช้วิธีที่อยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์

เวลานี้จังหวะก้าวเท้าของฉินอวี่เกิดการเปลี่ยนแปลง ร่างกายประดุจภาพลวงตา หลบหลีกการโจมตีของอีกฝ่ายอย่างต่อเนื่อง

เดิมทีการโจมตีของเงาดำล้วนเข้าเป้าทุกกระบวนท่า ทว่าตอนนี้จำนวนครั้งที่โจมตีถูกกลับน้อยลงเรื่อยๆ จนกระทั่งไม่อาจโจมตีฉินอวี่ได้อีก

"นี่คือวิทยายุทธ์การเคลื่อนไหวที่ท่านเซียนแห่งสำนักเซียนกระบี่จักรพรรดิของข้าคิดค้นขึ้นเอง วิชาเหยียบจันทรา" เงาดำหยุดการเคลื่อนไหว กวักมือเรียกฉินอวี่ "ชนรุ่นหลังแห่งตระกูลจักรพรรดิ จงแสดงกระบวนท่ากระบี่ที่ข้าเพิ่งใช้ออกไปเมื่อครู่นี้ให้ข้าดูหน่อยสิ"

ฉินอวี่ขมวดคิ้วแน่น "เจ้ารู้ฐานะของข้าหรือ"

"ในดินแดนเทียนเสวียน อัจฉริยะที่มีความสามารถในการหยั่งรู้เช่นนี้ได้ นอกจากตระกูลจักรพรรดิฉินแล้ว ข้าก็คิดไม่ออกว่าจะมีกองกำลังใดที่มีความสามารถในการหยั่งรู้เช่นนี้อีก"

"อีกทั้ง ข้างกายเจ้ายังมีผู้พิทักษ์ติดตามมาด้วย นอกจากตระกูลจักรพรรดิแล้ว ก็คงไม่มีใครใจป้ำเช่นนี้แน่" เงาดำเอามือไพล่หลัง กล่าวกับฉินอวี่

ฉินอวี่หัวเราะเบาๆ ใช้วิชาเหยียบจันทรา แทงกระบี่ทะลุตำแหน่งหัวใจของเงาดำโดยตรง

ตูม

กระบี่นี้ปลดปล่อยแรงผลักต้านอันแข็งแกร่งมหาศาลออกมา ทำให้มวลอากาศรอบด้านสั่นสะเทือนไปไม่น้อย

"กระบี่นี้ ข้าคืนให้เจ้า" ฉินอวี่จ้องมองเงาดำ น้ำเสียงแฝงไปด้วยความเย่อหยิ่ง

"เจ้าผ่านด่าน" เงาดำหัวเราะร่า "สมแล้วที่เป็นตระกูลจักรพรรดิฉิน สายเลือดเช่นนี้ ย่อมไม่มีทางเดินตามรอยเท้าของสำนักเซียนกระบี่จักรพรรดิของพวกเราเป็นแน่"

"หมายความว่าอย่างไร"

"แท้จริงแล้วสำนักเซียนกระบี่จักรพรรดิของพวกเจ้าเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่" ฉินอวี่จ้องมองเงาดำ ช่องมิติอันลึกลับนั่น สนามรบอันแปลกประหลาดนั่น แท้จริงแล้วมีสิ่งใดอยู่

"สิ่งที่ข้ารู้ ก็พอๆ กับที่เจ้ารู้นั่นแหละ เผลอๆ อาจจะรู้น้อยกว่าเจ้าเสียด้วยซ้ำ"

"ชนรุ่นหลังแห่งตระกูลจักรพรรดิ หวังว่าเจ้าจะทำสำเร็จนะ"

สิ้นเสียงของเงาดำ ร่างนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นจุดแสงประกายดาว ไหลทะลักเข้าสู่รอบกายของฉินอวี่

ชั่วพริบตานั้น ความทรงจำแต่ละสายก็หลั่งไหลเข้าสู่สมองของฉินอวี่

นี่ไม่ใช่ความทรงจำของเงาดำ ทว่าเป็นการสืบทอดเคล็ดวิชา

เคล็ดวิชาที่สืบทอดมาจากสำนักเซียนกระบี่จักรพรรดิ วิชาเหยียบจันทรา เคล็ดวิชากระบี่หลิงเทียน เคล็ดวิชาทั้งสองนี้ราวกับถูกประทับตราฝังลึกลงในสมองของฉินอวี่ ต่อให้อยากจะลืมก็ไม่อาจลืมได้

อีกทั้งฉินอวี่ยังสามารถสัมผัสได้ว่า พลังในร่างกายของตนกำลังเติมเต็มอย่างรวดเร็ว พลังปราณที่ปั่นป่วนอยู่รอบๆ กลับกลายเป็นสงบนิ่ง และหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง

ฉินอวี่รู้ว่านี่คือโอกาส เขาจึงรีบนั่งขัดสมาธิลงในพริบตาแรก เพื่อเริ่มทำการบำเพ็ญเพียร

ในเวลาเดียวกัน ผู้คนที่อยู่บนบันได ล้วนสัมผัสได้ว่าพลังปราณรอบด้านเริ่มหนาแน่นขึ้น

พวกเขารู้ดีว่า นี่จะต้องเป็นวาสนาครั้งใหญ่อย่างแน่นอน คาดเดาอย่างต่ำที่สุด ล้วนสามารถอาศัยพลังปราณเช่นนี้ เพื่อทะลวงผ่านระดับขอบเขตของตนได้

ดังนั้นผู้คนที่อยู่ตรงนั้น ต่างก็เลือกที่จะดูดซับพลังปราณเหล่านี้ในพริบตาแรก เพื่อเริ่มต้นการฝึกฝน

กระบวนการเช่นนี้ ดำเนินต่อเนื่องยาวนานถึงหนึ่งเดือนเต็ม

ตูม

ชั่วพริบตานั้น ณ ปลายทางของขั้นบันได ฉินอวี่ค่อยๆ ลืมตาขึ้น สัมผัสถึงพลังปราณอันมหาศาล ทำให้ในใจของเขารู้สึกสบายยิ่งนัก

เขาพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา เพียงแค่ขยับความคิด ชั่วอึดใจนั้น เงากระบี่หลายร้อยสายก็ปรากฏขึ้นรอบกายเขา เงากระบี่แต่ละสาย ล้วนแฝงไปด้วยเจตจำนงกระบี่หนึ่งสาย

"นี่หรือคือขอบเขตแปรเปลี่ยนวิญญาณขั้นปลาย" ฉินอวี่คิดไม่ถึงเลยว่า หลังจากบรรลุถึงขอบเขตแปรเปลี่ยนวิญญาณขั้นปลาย จะมีพลังอันมหาศาลถึงเพียงนี้

ด้วยฐานฝึกตนเช่นนี้ เกรงว่าต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือขอบเขตแบ่งแยกวิญญาณ อีกฝ่ายก็คงไม่มีทางได้เปรียบตนแน่

ครืน

จังหวะนี้เอง ห้วงมิติรอบด้านก็เริ่มแตกสลาย เบื้องหน้าของเขามีค่ายกลเคลื่อนย้ายปรากฏขึ้น

ไม่เพียงแค่นั้น ฉินอวี่ยังสัมผัสได้ว่า นอกจากสถานที่แห่งนี้แล้ว ใต้เท้าของผู้ฝึกตนคนอื่นๆ ก็มีค่ายกลเคลื่อนย้ายปรากฏขึ้นเช่นกัน

ดูเหมือนจะถึงเวลาแล้ว พวกเขาทั้งหมดต้องถูกบังคับให้เคลื่อนย้ายออกไป

"ดูเหมือนว่าครั้งนี้ ในดินแดนวาสนาเซียน คงจะได้รับของดีมาไม่น้อยเลยทีเดียว" ใบหน้าของฉินอวี่ประดับไปด้วยรอยยิ้ม เงาร่างของเขาค่อยๆ เลือนหายไปจากพื้นที่แห่งนี้

เมื่อเขารู้สึกตัวอีกครั้ง ก็มายืนอยู่กลางที่ราบแห่งนี้แล้ว ส่วนประตูบานใหญ่นั้น ได้สลายหายไปนานแล้ว

เวลานี้ผู้ฝึกตนจำนวนไม่น้อยได้มายืนอยู่ที่นี่แล้ว จำนวนคนที่เข้าไปในดินแดนวาสนาเซียนนั้นมีไม่น้อย ทว่าคนที่รอดกลับออกมาในตอนนี้ กลับมีเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น

"ดูเหมือนว่า จะมีเพียงแค่นี้สินะ" ฉินอวี่พึมพำกับตัวเอง

แม้จะสามารถพายอดฝีมือเข้าไปได้หนึ่งคน แต่คนเหล่านี้ค่อนข้างละโมบ คนที่พาเข้าไปด้วยล้วนเป็นผู้ฝึกตนในระดับเดียวกัน จุดประสงค์ก็เพื่อให้อีกฝ่ายได้รับผลประโยชน์บางอย่างไปด้วย

ทว่าน่าเสียดายที่พวกเขาคาดไม่ถึงว่า ภายในดินแดนวาสนาเซียนแห่งนี้ จะมีอันตรายมากมายซ่อนอยู่เช่นกัน

ส่วนคนที่รอดชีวิตมาได้ หากไม่ใช่ไปหาที่หลบภัย แล้วซ่อนตัวฝึกฝนอยู่เงียบๆ ก็ต้องเป็นเหมือนฉินอวี่ ที่ฝ่าฟันสังหารจนเปิดทางรอดให้ตัวเอง

"สหายฉิน ดูเหมือนเจ้าจะไม่เป็นอันใดสินะ" จ้าวหานซงมองฉินอวี่พลางถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

[จบแล้ว]