บทที่ 31 ถูกหมายหัว

บทที่ 31 ถูกหมายหัว

ตามที่คาดไว้ ระบบไม่ได้กำหนดว่าเขาต้องวาดยันต์ได้สำเร็จ

แม้ว่าการวาดยันต์จะล้มเหลว แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อความคืบหน้าของภารกิจของเขา

จากนั้นเวลากว่าครึ่งปีให้หลัง

เจียงเฉิงซวนมองไปที่ยันต์ที่อยู่ตรงหน้าเขา และม้นกลายเป็นขี้เถ้าอีกครั้ง ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมายาวๆ

ตามที่คาดไว้ แม้แต่ยันต์แห่งการฟื้นฟูซึ่งเป็นยันต์ที่ง่ายที่สุดในการเรียนรู้ แต่มันก็ไม่ง่ายเลยในความเป็นจริง

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ในบรรดาอาชีพนับร้อยในโลกแห่งการฝึกฝนนี้ การเล่นแร่แปรธาตุ การสร้างค่ายกล การหลอมอาวุธ และการสร้างยันต์เป็นสี่อาชีพที่ใช้ทรัพยากรมากที่สุดและเป็นสี่อาชีพที่เรียนรู้ได้ยากที่สุดเช่นกัน

โชคดีที่หลังจากทำงานหนักมากว่าครึ่งปี

ความคืบหน้าของภารกิจบนหน้าจอของเขาได้กลายเป็น [100%] แล้ว

มาดูกันว่าระบบจะให้รางวัลอะไรแก่ข้าในครั้งนี้

ติ๊ง!

ขณะที่ความคิดนี้แวบเข้ามาในจิตใจของเจียงเฉิงซวนเสียงของระบบก็ดังขึ้น

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณทำภารกิจวาดยันต์ระดับ 2 30 ครั้งสำเร็จแล้ว และได้รับความสามารถในการวาดยันต์ระดับ 2 ชั่นต่ำที่เรียกว่ายันต์หุ่นเชิดเกราะทองคำ]

[ยันต์หุ่นเชิดเกราะทองคำ: ยันต์ที่ใช้ได้ครั้งเดียว หลังจากใช้มัน คุณสามารถเรียกหุ่นเชิดเกราะทองคำระดับ 2 ขั้นต่ำมาต่อสู้ได้ ความแข็งแกร่งของมันเทียบได้กับผู้ฝึกตนขอบเขตการก่อตั้งรากฐานระดับเริ่มต้น และมันสามารถคงอยู่ได้สิบนาที]

เจียงเฉิงซวนไม่คิดว่าระบบรางวัลในครั้งนี้จะยอดเยี่ยมขนาดนี้

ระบบไม่เพียงยกระดับความเชี่ยวชาญในการสร้างยันต์ของเขาเป็นระดับ 2 ขั้นต่ำเท่านั้น แต่ยังทำให้เขาสามารถวาดยันต์หุ่นเชิดเกราะทองคำได้อีกด้วย

เขาจำได้ชัดเจนมากว่าในคอลเลกชันยันต์ระดับ 2 ไม่มีบันทึกของยันต์ที่เรียกว่ายันต์หุ่นเชิดเกราะทองคำนี้เลย

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ก็คือมีเพียงระบบเท่านั้นที่มียันต์นี้

หรือไม่มันก็น่าจะเป็นมรดกพิเศษ หากไม่มีโอกาสพิเศษคนทั่วไปก็เป็นไปไม่ได้ที่จะได้รับมัน

ปัญหาเดียวก็คือค่าใช้จ่ายในการวาดยันต์หุ่นเชิดนี้สูงมาก สูงกว่าการวาดยันต์ระดับ 2 ธรรมดาเกือบสิบเท่า

นอกจากนี้วัสดุอาจจะไม่ได้หาง่ายนัก ทำให้มันอาจเป็นเรื่องยากมากที่จะหาวัสดุทั้งหมดที่จำเป็นในการสร้างยันต์นี้ในตลาดทั่วไป

อย่างไรก็ตาม ถึงอย่างนั้นมันก็ยังคงคุ้มค่ามากอยู่ดี

เนื่องจากหุ่นเชิดเกราะทองคำเทียบได้กับผู้ฝึกตนขอบเขตการก่อตั้งรากฐานระดับเริ่มต้นนั้นค่อนข้างพิเศษอยู่แล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการต่อสู้ มันก็เพียงพอแล้วที่จะพลิกสถานการณ์ได้

และถือว่ามันสามารถใช้เป็นไพ่ตายได้อย่างสมบูรณ์

ดูเหมือนว่าเขาจะต้องออกมาจากการปิดด่านเร็วๆนี้แล้ว

เพราะตอนนี้เขาไม่มีวัสดุเพียงพอที่จะวาดยันต์หุ่นเชิดเกราะทองคำได้

หากเขาจำเป็นต้องสร้างมัน เขาก็ต้องออกไปซื้อวัสดุเพิ่ม

และแม้แต่ในตระกูลเฉิน เขาก็สงสัยว่าจะมีวัสดุเพียงพอหรือไม่

แต่เขาต้องออกไปดูก่อน

โชคดีที่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เขาได้สะสมหินวิญญาณจากตระกูลเฉินมากกว่า 2,000 ก้อนแล้ว

ด้วยจำนวนเงินแค่นี้ แค่ใช้ซื้อวัสดุเพื่อสร้างยันต์หุ่นเชิดเกราะทองคำก็น่าเพียงพอแล้ว

อย่างไรก็ตาม หากเขาใช้หินวิญญาณเพื่อซื้อวัสดุเหล่านั้นในตระกูล เขาจะไม่สามารถรับส่วนลดได้ และเขาจะต้องจ่ายตามราคาตลาดทั่วไป

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้เขาไม่สนใจเรื่องนั้นอยู่แล้ว

สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการคิดหาวิธีในการซื้อวัสดุทั้งหมดที่จำเป็นในการสร้างยันต์หุ่นเชิดเกราะทองคำนี้ให้ได้

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เจียงเฉิงซวนก็หยุดลังเลทันที

เขาออกจากถ้ำและตรงไปที่ห้องโถงสำหรับการจ่ายเงินเดือนเพื่อรับเงินเดือนทั้งหมดที่เขาสะสมตลอดหลายปีที่ผ่านมา

ทำให้เขาได้รับหินวิญญาณทั้งหมด 2,200 ก้อน

จากนั้นเขาก็ไปยังสถานที่ที่ตระกูลเฉินใช้แลกเปลี่ยนสิ่งของและพบว่าพวกเขาไม่มีวัสดุที่สำคัญที่สุดที่ใช้สร้างยันต์หุ่นเชิดเกราะทองคำ ซึ่งได้แก่ หยกเหลืองอำพันและน้ำค้างจิตวิญญาณสวรรค์

อย่างไรก็ตาม พวกเขามีวัสดุเสริมมากมาย

ดังนั้น เขาจึงใช้หินวิญญาณ 400 ก้อนเพื่อซื้อวัสดุเสริมทั้งหมดที่จำเป็นในการสร้างยันต์หุ่นเชิดเกราะทองคำ

หลังจากนั้น เจียงเฉิงซวนก็เริ่มคิดถึงการออกไปข้างนอก

ก่อนอื่น ก็คือเพื่อไปซื้อหยกเหลืองอำพันและน้ำค้างจิตวิญญาณสวรรค์

เนื่องจากตระกูลเฉินไม่มีมันเลย เขาจะไปที่ตระกูลผู้ฝึกตนที่อยู่ใกล้เคียง เช่น ตระกูลจาง หรือตลาดของนิกายเมฆาคล้อยเพื่อลองเสี่ยงโชคดู

เขาต้องการดูว่าเขาสามารถซื้อหยกเหลืองอำพันและน้ำค้างวิญญาณสวรรค์ในทั้งสองแห่งนี้ได้หรือไม่

นอกจากนี้ คะแนนการช่วยเหลือตระกูลและหินวิญญาณที่เขามียังขาดแคลนอย่างเห็นได้ชัด

ในการเดินทางครั้งนี้ เจียงเฉิงซวนมีความตั้งใจที่จะหารายได้เสริมบางส่วนจริงๆ

ในตระกูลเฉินนั้น โดยธรรมชาติวิธีที่ดีที่สุดในการรับคะแนนการช่วยเหลือตระกูลคือการทำภารกิจของตระกูล

ดังนั้นเจียงเฉิงซวนจึงไปที่ห้องโถงภารกิจอีกครั้ง

หลังจากทำการเลือก เขาก็พบภารกิจบางอย่างที่ให้ฆ่าสัตว์อสูรระดับ 2 ขั้นต่ำ

หากเขาสามารถทำมันให้สำเร็จและส่งมอบซากของสัตว์อสูรเหล่านั้นให้กับตระกูลเฉิน เจียงเฉิงซวนน่าจะได้รับคะแนนการช่วยเหลือตระกูลอย่างน้อย 3,000 ถึง 4,000 คะแนน

ในไม่ช้าเจียงเฉิงซวนก็ออกจากฐานของตระกูลเฉินและบินไปยังตลาดของตระกูลจาง

แน่นอนว่าเขาวางแผนที่จะไปที่ตลาดที่อยู่ภายใต้เขตอำนาจของตระกูลจาง เพื่อดูว่าเขาจะสามารถซื้อหยกเหลืองอำพันและน้ำค้างจิตวิญญาณสวรรค์ที่นั่นได้หรือไม่

ถ้าเขาหาซื้อไม่ได้ เขาจะไปที่ตลาดของนิกายเมฆาคล้อยซึ่งอยู่ไกลออกไปเพื่อหาดู

หากเขายังหามันไม่ได้จริงๆ เขาทำได้เพียงกลับไปที่ตลาดเหอยางเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม นี่คงจะทำให้เขาเสียเวลาไปมากอย่างแน่นอน

สิ่งที่เจียงเฉิงซวนไม่ได้สังเกตเห็นก็คือในขณะที่เขาออกจากฐานของตระกูลเฉิน ก็มีสายตาที่เย็นชาและประสงค์ร้างสองคู่จ้องมองมาที่เขา

“พี่กัว ท่านแน่ใจหรือว่าเราสามารถกำหนดเป้าหมายมาที่เขาได้”

ชายร่างใหญ่ในชุดดำจ้องมองอย่างดุร้ายราวกับหมาป่าจ้องเหยื่อ เมื่อมองที่หลังของเจียงเฉิงซวนและถามชายร่างสูงผอมที่มีจมูกยาวที่ยืนอยู่ข้างๆ

เมื่อชายร่างสูงและผอมที่ถูกเรียกว่าพี่กัวได้ยินสิ่งนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย

“พี่จ้าว ท่านคิดว่ามีปัญหากับการที่พวกเรามุ่งเป้าไปที่เขาหรือเปล่า?

อย่าลืมว่าตระกูลเฉินนั้นเป็นตระกูลระดับปราการม่วง แม้ว่าพวกเขาจะอ่อนแอลงมามากแล้ว แต่พวกเขาก็ไม่ใช่คนที่ผู้ฝึกตนอิสระที่เป็นฝ่ายปีศาจอย่างเราจะสามารถรุกรานได้

ยิ่งไปกว่านั้น ครั้งนี้เราแค่ได้รับการจ้างวานให้ฆ่าเท่านั้น

ในเมื่อผู้จ้างวานไม่ได้เจาะจงว่าใครคือเป้าหมาย ทำไมเราไม่เลือกเป้าหมายที่อ่อนแอที่สุดล่ะ?

เท่าที่ข้ารู้ คนเมื่อกี้เขาเพิ่งเข้าร่วมตระกูลเฉินเมื่อสี่หรือห้าปีที่แล้ว และเป็นเวลามากสุดแค่ห้าปีเท่านั้น นับตั้งแต่ที่เขาก้าวเข้าสู่ขอบเขตการก่อตั้งรากฐาน

เขาควรจะอ่อนแอที่สุดในบรรดาผู้ฝึกตนขอบเขตการก่อตั้งรากฐานในตระกูลเฉิน

การฆ่าเขานั้นง่ายดายที่สุดและมีความเสี่ยงน้อยที่สุดแล้ว ในขณะเดียวกัน เราก็สามารถได้รับรางวัลมากมาย

มันเป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว แล้วทำไมเราจะสามารถกำหนดชายคนเมื่อกี้เป็นเป้าหมายล่ะ?"

“นั่นก็จริง”

ชายร่างใหญ่ในชุดดำที่ถูกเรียกว่าพี่จ้าว อดไม่ได้ที่จะพยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นแวววาวอันดุร้ายก็แวบผ่านดวงตาของเขา

“ถ้าเป็นเช่นนั้น เราก็มาติดตามผู้ชายคนนั้นกันเถอะ เราจะปล่อยให้เขาหนีไปไม่ได้”