บทที่ 54 การช้อปปิ้ง

เมื่อเล็กซ์ตัดสินใจได้แล้ว เขาตรวจสอบแขกของโรงแรมเพื่อดูว่าพวกเขาเป็นอย่างไรกันบ้าง

ฮิวโก้ยังคงอยู่ในห้องของเขาเพื่อสร้างเสถียรภาพให้กับระดับพลังใหม่ของตัวเอง มาร์โลยังคงอยู่ในกระบวนการรักษาที่ต้องต่อสู้กับพิษจากเลือดของตัวเอง ในขณะที่เฮเลนเกือบจะหายดีแล้ว เหตุผลเดียวที่เธอยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ก็เพราะพิษนั้นอยู่ในร่างของเธอมานานจนซึมเข้าสมอง การรักษาในส่วนนี้จึงต้องใช้เวลาและความละเอียดอ่อน แต่เธอก็ใกล้จะออกจากห้องพักได้แล้ว เล็กซ์สั่งให้เวลมาอยู่ดูแลเธอและพาเธอชมรอบๆ โรงแรมเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย

เสร็จสิ้นจากการตรวจสอบ เล็กซ์พิจารณาที่จะเพิ่ม "ห้องกิลด์" ให้กับโรงแรม ซึ่งมีค่าใช้จ่ายเพียง 1000 คะแนนมิดไนท์ แต่เขาตัดสินใจรอจนกว่าจะมีแขกมาพักมากขึ้น เขารู้ดีว่ายังมีสิ่งอื่น ๆ ให้ซื้ออีกมากมาย เช่น การเปลี่ยนเจอราร์ดและเวลมาให้เป็นพนักงานประจำแทนการเช่าชั่วคราวที่มีระยะเวลาเพียงหนึ่งเดือน แต่เขายังมีเวลาอีกสองสามสัปดาห์ก่อนถึงกำหนด เขาวางแผนที่จะเปลี่ยนใกล้กับวันหมดอายุเพื่อเก็บคะแนนมิดไนท์ไว้เผื่อกรณีฉุกเฉิน ความล้มเหลวจากภารกิจของมาร์โลยังคงเป็นบทเรียนที่ติดอยู่ในใจเขา

เขากลับไปที่อพาร์ตเมนต์และพักผ่อนเป็นเวลาสองสามชั่วโมงก่อนจะตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อออกกำลังกาย เขาจำเป็นต้องใช้ร่างกายให้หนักเพื่อเร่งกระบวนการฟื้นตัวของร่างกายให้เร็วขึ้น เขาผูกน้ำหนักไว้กับร่างกายก่อนจะออกไปวิ่ง

เวลาประมาณเก้าโมงเช้า เล็กซ์ส่งข้อความหาแลร์รีเพื่อถามว่าเขาจะสามารถหาซื้ออุปกรณ์ได้ที่ไหน แลร์รีตอบกลับพร้อมตำแหน่งที่ให้เล็กซ์ไปพบเขาในอีกหนึ่งชั่วโมง ที่น่าแปลกใจคือจุดนัดพบคือศูนย์จัดแสดงจาวิตส์ เซ็นเตอร์ สถานที่ซึ่งเคยใช้จัดงานใหญ่หลายงาน และเล็กซ์เองก็เคยไปเยี่ยมชมตอนงานคอมมิคคอน เขาไม่คาดคิดเลยว่าสถานที่สาธารณะแบบนี้จะเกี่ยวข้องกับผู้ฝึกตน นี่มันเหมือนกับการซ่อนตัวในที่แจ้งชัดเจนที่สุด

เล็กซ์อาบน้ำและออกเดินทางทันที เขาไปถึงจุดหมายอย่างรวดเร็ว แต่การมาถึงก่อนเวลาก็ไม่มีประโยชน์ เพราะสุดท้ายเขาก็ต้องรอแลร์รีมาถึง เมื่อแลร์รีที่กระตือรือร้นมาถึง เขาดูดีกว่าเมื่อวานมาก ไม่มีร่องรอยของรอยช้ำที่เคยมี ไม่ว่าจะเป็นการใช้เครื่องสำอางหรือยารักษา เล็กซ์ก็ไม่สามารถบอกได้เลย

“นายกำลังมองหาอุปกรณ์แบบไหน?” แลร์รีถามหลังจากทั้งสองทักทายกัน

“อุปกรณ์เอาตัวรอด ชุดเกราะ อาวุธ ฉันต้องดูว่ามีอะไรบ้างและฉันสามารถจ่ายได้เท่าไหร่ ปกติฉันจะถามมาร์โล แต่เขาไม่อยู่ และพระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าเขาจะกลับมาเมื่อไหร่”

“ไม่นะ นายมาถูกทางแล้วที่มาถามฉัน ไม่ใช่ว่ามาร์โลจะช่วยไม่ได้ แต่จริง ๆ แล้วนายควรเข้าสังคมกับผู้ฝึกตนคนอื่นบ้าง นายต้องทำอะไรด้วยตัวเองในกรณีฉุกเฉิน”

แลร์รีนำทางไปตลอดทาง พร้อมกับบอกเล็กซ์ว่าเขาควรเปิดโลกและไม่เก็บตัวอยู่คนเดียว เมื่อทั้งสองเข้าลิฟต์ที่นำพวกเขาลงไปยังชั้นใต้ดิน เล็กซ์ไม่รู้สึกแปลกใจเลย เพราะเขาเริ่มเข้าใจว่านี่เป็นรูปแบบที่พบได้ทั่วไปในนิวยอร์ก

เมื่อออกจากลิฟต์ เขาเข้าสู่ห้องโถงขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนกับชั้นบนพื้นดิน และด้วยเทคโนโลยี AR ที่ใช้ทุกที่ ทำให้ดูเหมือนว่าพวกเขาอยู่กลางแจ้งแทนที่จะอยู่ใต้ดิน

“ยินดีต้อนรับสู่ศูนย์การค้าหลักสำหรับทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับผู้ฝึกตนในนิวยอร์ก ที่นี่นายสามารถหาทุกอย่างได้ตั้งแต่อาวุธ ชุดเกราะ ชุดปฐมพยาบาล เทคโนโลยีวิญญาณ เทคนิคการฝึกตน เทคนิคพลังวิญญาณ หรือแม้กระทั่งสิ่งที่นายไม่เคยนึกถึง

"ร้านค้าเหล่านี้จัดตั้งโดยบุคคลทั่วไป องค์กร บริษัท มหาวิทยาลัย หรือแม้แต่กลุ่มนักวิจัย และระบบรักษาความปลอดภัยที่นี่ได้รับการดูแลโดยบลูเบิร์ด ซึ่งเข้มงวดมาก ดังนั้นนายไม่ต้องกังวลว่าจะถูกปล้นหรือถูกโกง อาจจะแพงกว่าถ้าซื้อจากมาร์โลเล็กน้อย แต่นายจะได้ตัวเลือกมากมายกว่าเดิม”

เล็กซ์ทึ่งกับตลาดใต้ดินขนาดใหญ่ แลร์รีไม่ได้พูดเกินจริงเลย จากที่ที่เขายืนอยู่ เขาเห็นความหลากหลายของสินค้าที่มีมากกว่าสิ่งที่เคยเห็นในพอร์ทัลของบลูเบิร์ดเสียอีก

“ฉันมั่นใจว่านายจัดการตัวเองได้จากตรงนี้ ฉันมีงานที่ต้องทำอีกสองสามอย่าง” แลร์รีพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่คึกคักเหมือนปกติ แต่เล็กซ์ก็ไม่ถือสา

“ไปเถอะ ขอบคุณที่พาฉันมาที่นี่ ฉันคงต้องใช้เวลาสักพักเพื่อดูของต่าง ๆ”

และแน่นอนว่า เล็กซ์ใช้เวลาอยู่ที่นั่นหลายชั่วโมง ตอนแรกเขาแค่เดินดูแผงขายของทั้งหมด ซึ่งต่างจากที่เขาคาดไว้ เพราะสินค้าส่วนใหญ่ที่ขายไม่ได้เกี่ยวข้องกับการต่อสู้หรือการฝึกตน แต่กลับเป็นสินค้าฟุ่มเฟือยหรืออำนวยความสะดวกในชีวิตประจำวันมากกว่า

เรื่องแฟชั่นเองก็ได้รับความสำคัญไม่น้อย เพราะมีเสื้อผ้าจำหน่ายจำนวนมาก พร้อมคุณสมบัติเสริมที่ทำให้เสื้อผ้าไม่ขาดง่ายแม้คุณจะมีแรงมากขึ้น

สุดท้ายเล็กซ์ก็อดใจไม่ได้ เขาซื้อชุดกีฬาและชุดเกราะลายพรางสำหรับช่วงล่างและร่างกายส่วนบนของเขา เขายังซื้อแว่นตาที่มีฟังก์ชันมองเห็นในเวลากลางคืนและซูมได้ กระเป๋าเป้ที่ทนต่อแรงดึงขาดจากผู้ฝึกตนระดับปกติ อาหารแคลอรีสูง นาฬิกาข้อมือที่สามารถสร้างแผนที่อัตโนมัติของทุกที่ที่เขาไปเมื่อเปิดใช้งาน รองเท้าบูทที่เหมาะกับทุกพื้นที่ ถุงมือป้องกัน และสิ่งที่ไม่น่าเชื่ออย่างยาระงับกลิ่นสำหรับผู้ฝึกตน! ยาระงับกลิ่นนี้ไม่ได้มีกลิ่นหอมเหมือนแบบทั่วไป แต่กลับช่วยกำจัดกลิ่นทุกชนิดจากร่างกาย ทำให้ไม่สามารถถูกติดตามได้

เขายังซื้อหนังสือเกี่ยวกับการต่อสู้และการเอาตัวรอดอีกหลายเล่ม และด้วยราคาที่ถูกแสนถูกเพียง 12 ล้านดอลลาร์ เขาได้ซื้อเทคนิคการฝึกตนทั่วไปสองเล่มที่สามารถฝึกได้ถึงจุดสูงสุดของระดับการฝึกพลังชี่ ซึ่งเขาต้องการไว้เป็นข้อมูลอ้างอิง เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบกับ "อ้อมกอดอันสูงส่ง" สุดท้ายเขาซื้อดาบสั้นและมีดสั้น ซึ่งทั้งสองชิ้นถูกเสริมความแข็งแกร่งให้เหนือกว่าศาสตราวุธทั่วไป

เขาไม่ต้องถือของเองระหว่างช้อปปิ้ง เพราะของทั้งหมดจะถูกส่งไปยังอพาร์ตเมนต์ของเขาภายในวันนั้น เขาจึงเดินสำรวจตลาดอย่างอิสระ

เมื่อรู้สึกพอใจกับสิ่งที่เห็นทั้งหมด เขาส่งข้อความหาแลร์รีก่อนจะออกจากที่นั่น ทุกสิ่งที่เขาซื้อในวันนี้ล้วนเป็นการเตรียมตัวสำหรับการผจญภัยครั้งต่อไปในโลกใหม่ อีกเพียงไม่กี่วัน ตั๋วทองคำใบถัดไปก็จะพร้อมใช้งาน

...

...

...

ลึกเข้าไปในป่าแห่งหนึ่งบนดาวเวกัส มินิมา เสียงการต่อสู้ดังก้องไปทั่ว ชายคนหนึ่งซึ่งเคลื่อนไหวรวดเร็วและไร้ความปรานี กำจัดฝูงซอมบี้เล็ก ๆ โดยไม่ใช้อาวุธใด ๆ นอกจากมือเปล่า

ร่างกายที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีของเขารู้วิธีเคลื่อนไหวเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกโจมตี พร้อมกับสร้างมุมที่ได้เปรียบในการโจมตีตามใจชอบ เพียงไม่กี่นาที ฝูงซอมบี้ก็เหลือเพียงกองซากศพ และชายคนนั้นก็ไม่เสียเวลาในการเก็บแกนพลังจากร่างของพวกมัน

ในขณะที่เขากำลังดึงแกนพลังออกจากร่างสุดท้าย ชายอีกคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นจากด้านหลัง แผ่พุ่งออร่าแห่งความกระหายเลือดที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม

“มีเบาะแสไหม?” ชายคนแรกถามโดยไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง

“ยังไม่มี” ชายคนที่สองตอบ

หากเล็กซ์มาเห็นพวกเขาตอนนี้ เขาคงต้องประหลาดใจอย่างมากที่พบว่าชายสองคนผู้ดุดันเหล่านี้คือเฉินและเบลน แขกของเขาที่พักในแผนกการกุศล ความประหลาดใจจะเกิดขึ้นเพราะตอนที่พวกเขาอยู่ในโรงแรม พวกเขาแสดงท่าทางสุภาพอ่อนโยน แต่เมื่อกลับมายังโลกของพวกเขาเอง ความเป็นนักรบผู้ผ่านศึกสงครามกลับแสดงออกมาอย่างชัดเจน

เบลนที่กำลังดึงแกนพลังซอมบี้ก้อนสุดท้ายออกมา ขมวดคิ้วเมื่อได้ยินคำตอบของเฉิน เมื่อพวกเขากลับมาจากโรงแรม พวกเขากลับมายังที่เดิมที่เคยต่อสู้กับซอมบี้ระดับสามครั้งสุดท้าย

การหาทางกลับไปยังขบวนคาราวานไม่ควรเป็นปัญหาสำหรับพวกเขาเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อทั้งคู่มีความเชี่ยวชาญในการติดตามร่องรอย อย่างไรก็ตาม ขบวนคาราวานกลับหายไปอย่างลึกลับ ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามมองหาอย่างไร ก็ไม่สามารถหาหลักฐานการเดินทางของคาราวานได้เลย แม้แต่ร่องรอยของการต่อสู้ก็ไม่มี ราวกับว่าพวกเขาถูกเคลื่อนย้ายในลักษณะเดียวกับที่ทหารสองคนถูกเคลื่อนย้ายมายังโรงแรม

“พักผ่อนก่อน พอรุ่งสางเราจะเริ่มค้นหาต่อ คราวนี้เราจะพยายามเงียบที่สุดและหลีกเลี่ยงการต่อสู้ มันเสียเวลามากเกินไป ถ้าเรายังหาไม่เจอภายในสองสามวัน ฉันคิดว่าเราควรกลับไปที่โรงแรมและดูว่าพวกเขามีอะไรที่จะช่วยเราได้ไหม”

เบลนพยักหน้าเพียงเล็กน้อยพร้อมกับสีหน้าขมขื่น ‘ฉันหวังว่าเธอจะปลอดภัย ไอริส’ เขาคิด ‘เธอต้องปลอดภัย’