บทที่ 10 ศักยภาพระดับแปดดาว ปีศาจหมีดำ

วัดกวนอิมแห่งนี้ไม่ใช่สถานที่ที่มีความเมตตาปรานีแต่อย่างใด ถังซัมจั๋งผู้บำเพ็ญ "คัมภีร์สรรค์สร้างบุญกุศลหุนหยวน" ย่อมไวต่อสัมผัสของวิญญาณอาฆาตเป็นอย่างยิ่ง ดวงวิญญาณบริสุทธิ์นับพันต้องมาจบชีวิตลง ณ ที่แห่งนี้ และนี่เป็นเพียงแค่วิญญาณของมนุษย์เท่านั้นนะ ยังไม่นับรวมสัตว์ป่าอื่นๆ อีกมากมาย

ดูเหมือนว่าเจ้าอาวาสชรารูปนี้จะหลอกลวงพระธุดงค์และผู้แสวงบุญมานับไม่ถ้วน เพียงเพื่อแสวงหาความมั่งคั่งให้ตนเอง!

แล้วเจ้าอาวาสชราอายุเท่าไหร่กันล่ะ?

"อาตมาอายุสองร้อยเจ็ดสิบปีแล้ว"

เจ้าอาวาสชรากล่าวอย่างภาคภูมิใจ "การที่ปุถุชนอย่างอาตมามีอายุยืนยาวมาได้ถึงเพียงนี้ ล้วนเป็นเพราะความสัมพันธ์อันดีกับพวกปีศาจบนภูเขา อาตมามักจะทำการค้าขายแบบลับๆ และได้ยาอายุวัฒนะที่ช่วยยืดอายุขัยมา"

มิฉะนั้น เขาคงมรณภาพไปตั้งแต่สองร้อยปีก่อนแล้ว

"เฮอะ แก่ปูนนี้แล้วมีอะไรให้น่าอวดกัน? เจ้าก็ยังเป็นแค่เหลนของเหลนของหลานซุนอยู่ดีนั่นแหละ ไม่รู้ตั้งกี่ชั่วโคตรแล้ว!"

ซุนหงอคงกระโดดขึ้นไปนั่งยองๆ บนเก้าอี้ แสยะยิ้มอย่างดูแคลนพลางเอ่ยขึ้น

สองร้อยปีถือว่านานงั้นรึ? ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาถือกำเนิดขึ้นมาตั้งแต่มหาภัยพิบัติแม่มด-ปีศาจตอนที่เจ้าแม่หนี่ว์วาอุดรอยรั่วของสวรรค์ ผ่านกาลเวลามานับไม่ถ้วน แค่โดนขังอยู่ใต้ภูเขาห้านิ้วก็ปาเข้าไปห้าร้อยปีแล้ว

เจ้าอาวาสชราปรายตามองซุนหงอคง ไม่ได้ใส่ใจคำพูดของเขาเลยแม้แต่น้อย ใครๆ ก็คุยโวได้ทั้งนั้นแหละ

"พระคุณเจ้า ท่านเดินทางมาจากอาณาจักรสวรรค์ จีวรผืนนี้ก็ดูไม่เหมือนของธรรมดาทั่วไป อาตมาขอดูเป็นบุญตาหน่อยจะได้หรือไม่?"

เจ้าอาวาสชราเอ่ยถาม

"ฮ่าฮ่าฮ่า ท่านเจ้าอาวาส มันก็แค่จีวรธรรมดาๆ ผืนหนึ่งเท่านั้นเอง พูดตามตรงนะ ต้าถังของเรามั่งคั่งมาก แม้แต่เณรน้อยที่ทำหน้าที่ตีระฆัง ก็ยังสวมจีวรที่ทำจากวัสดุดีกว่าของท่านเจ้าอาวาสเสียอีก"

ถังซัมจั๋งตีหน้าตายพูดจาไร้สาระ พลางถอดจีวรจินหลานออกอย่างไม่ใส่ใจแล้วยื่นให้เจ้าอาวาสชรา

ฉันกลัวว่าแกจะไม่รับไว้น่ะสิ ถ้าแกรบไว้ คืนนี้ฉันจะไปลากตัวปีศาจหมีดำมาให้ได้เลย ปีศาจหมีดำน่ะมีวาสนากับฉัน!

ถังซัมจั๋งลอบวางแผนการไว้ในใจ

เขารู้จากระบบแล้วว่า ปีศาจหมีดำตรงตามเงื่อนไขที่จะรับมาเป็นศิษย์!

"อาณาจักรสวรรค์ช่างมั่งคั่งเสียนี่กระไร!"

เจ้าอาวาสชราเบิกตากว้าง มือสั่นเทาขณะรับจีวรจินหลานมา คลี่ออกเพื่อพินิจพิเคราะห์อย่างใกล้ชิด:

ไข่มุกเม็ดงามนับพันร่วงหล่น ของวิเศษทางพุทธศาสนาอันล้ำค่านับหมื่นมารวมกัน ลวดลายมังกรห้อยระย้าจากบนลงล่าง ประดับประดาด้วยผ้าไหมหลากสีสัน จีวรขลิบขอบผ้าไหมทั้งสี่ด้าน ภูตผีปีศาจจะมลายหายไปจากสถานที่แห่งนี้ วิญญาณร้ายและปีศาจร้ายจะร่วงหล่นสู่ปรโลก สร้างสรรค์ขึ้นด้วยฝีมือของเซียนสวรรค์ มีเพียงพระภิกษุผู้ทรงศีลอย่างแท้จริงเท่านั้นที่กล้าสวมใส่

"สายตาของอาตมาฝ้าฟางลงมากแล้ว หากพระคุณเจ้ามีเมตตา โปรดให้กระผมขอยืมจีวรของท่านไว้ชื่นชมสักคืนหนึ่งจะได้หรือไม่?"

เจ้าอาวาสชราเงยหน้าขึ้น มองถังซัมจั๋งด้วยสายตาละห้อย ความโลภที่ซ่อนลึกอยู่ในดวงตาแทบจะปิดบังไว้ไม่มิด

ถังซัมจั๋งตอบตกลงอย่างง่ายดาย

เมื่อพลบค่ำ ถังซัมจั๋งก็ลุกขึ้นพรวดและมองไปที่ข้างเตียง ศิษย์อีกหลายคนก็ลุกขึ้นมาเช่นกัน

"ท่านอาจารย์ พระในวัดนี้มีเจตนาร้าย พวกมันคิดจะจุดไฟเผาพวกเราให้ตาย เพื่อจะได้ฮุบจีวรจินหลานของท่านอาจารย์ไป!"

ดวงตากลมโตของแม่ทัพอิ๋นลุกโชนไปด้วยโทสะ พลังเวทพุ่งพล่าน ไอปีศาจคุกรุ่น อยากจะพุ่งออกไปฆ่าพวกพระตาขาวพวกนั้นให้รู้แล้วรู้รอด

"หว่านพืชเช่นไร ย่อมได้ผลเช่นนั้น พวกเราไปกันเถอะ"

ถังซัมจั๋งกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ถ้าขื่อบนคด ขื่อล่างก็ย่อมเบี้ยว วัดกวนอิมแห่งนี้เป็นขุมกำลังที่ทรงอิทธิพลในรัศมีร้อยลี้ มีพระภิกษุนับพันรูป แต่กลับไม่มีใครมีจิตใจเมตตาเลยสักคน"

เขาไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าโจรป่าที่ปลอมตัวมาเป็นพระ ธุรกิจหลักของเขาก็คือการดักปล้นคนเดินทาง

"ท่านอาจารย์ พวกเราจะไปที่ไหนกันขอรับ?"

"หงอคง ลองมองไปรอบๆ ภูเขาแถวนี้สิ ดูว่าปีศาจที่เก่งกาจที่สุดอยู่ที่ไหน คืนนี้เราจะไปพักที่นั่นกัน"

ถังซัมจั๋งหันไปสั่งซุนหงอคง ซุนหงอคงซึ่งอยู่ในขอบเขตเซียนทองคำไท่อี้ขั้นสูงสุด ย่อมไม่มีปีศาจตนไหนในละแวกนี้ที่แข็งแกร่งไปกว่าเขาแน่ๆ และปีศาจหมีดำก็คงไม่สามารถซ่อนเร้นกลิ่นอายจากซุนหงอคงได้อย่างแน่นอน

"เอ๊ะ! ท่านอาจารย์ นี่มันจะไม่..."

สีหน้าของแม่ทัพอิ๋นเปลี่ยนไปอย่างหนัก ปวดขมับขึ้นมาทันที จะไปขอค้างคืนในถ้ำของปีศาจเนี่ยนะ! ท่านอาจารย์ ท่านช่างแหวกแนวไม่เหมือนใครจริงๆ!

"ศิษย์พี่ใหญ่ ไม่ต้องกลัวไป หลานซุนอยู่นี่ทั้งคน"

"เอ่อ... ก็ได้"

แม่ทัพอิ๋นพยักหน้าอย่างจำยอม

จากนั้นอาจารย์และศิษย์ก็เดินทางออกจากวัด ทันทีที่ถังซัมจั๋งผู้มีพลังขอบเขตเซียนสวรรค์กระตุ้นพลังบ่มเพาะ พายุหมุนลูกหนึ่งก็พัดมาราวกับไร้ที่มา พัดกระหน่ำเข้าใส่กองเพลิงจนลุกโชนรุนแรงยิ่งขึ้น

ควันดำทมึนพวยพุ่ง บดบังแสงดาวจนมืดมิดไปทั่วแผ่นฟ้า

เปลวเพลิงสีแดงฉานลุกโชน อาบย้อมผืนดินให้แดงเถือกไปไกลนับพันลี้

ในเมื่อพวกแกคิดร้ายต่อฉัน ฉันก็จะช่วยเติมเชื้อไฟให้เสียเลย ขอไปปราบปีศาจหมีดำก่อนแล้วกัน กลับมาเมื่อไหร่ค่อยมาจัดการกับพวกแก!

"ท่านอาจารย์ ปีศาจอยู่ในถ้ำขอรับ"

ซุนหงอคง ถังซัมจั๋ง และคนอื่นๆ เดินทางมาถึงหน้าถ้ำสายลมดำ

"หงอคง ปีศาจตนนั่นคือศิษย์น้องของเจ้า เขามีความจริง ความดี และความงามอยู่ในใจ ไปหลอกล่อให้เขาออกมาที"

ถังซัมจั๋งเอ่ยสั่ง

"รับทราบขอรับ!"

ซุนหงอคงพยักหน้ารับ ควงกระบองวิเศษหรูอี้ แล้วพุ่งพรวดเข้าไปในถ้ำทันที ภายในถ้ำสายลมดำ นอกจากปีศาจหมีดำแล้ว ก็มีแต่พวกลูกสมุนปีศาจกระจอกๆ ที่ไม่อาจหยุดยั้งซุนหงอคงได้เลยแม้แต่น้อย

"ศิษย์น้อง คืนจีวรของท่านอาจารย์มาเดี๋ยวนี้นะ!"

ซุนหงอคงซัดพวกลูกสมุนปีศาจกระเด็นไปหลายตัวในคราวเดียว แล้วตะโกนลั่น!

"ท่านราชา แย่แล้วขอรับ! มีพระหน้าขนปากเหมือนเทพเจ้าสายฟ้าบุกเข้ามา!"

ปีศาจน้อยวิ่งสะดุดล้มลุกคลุกคลานเข้ามารายงาน

"อะไรนะ?"

ปีศาจหมีดำรีบวางจีวรที่ถืออยู่อย่างทะนุถนอมลงทันที สวมชุดเกราะครบชุด คว้าทวนพู่ดำ แล้วพุ่งทะยานออกไป

"ทำไมศิษย์น้องถึงแต่งตัวดำมืดไปทั้งตัว ราวกับเพิ่งออกมาจากเตาเผาถ่านอย่างนั้นล่ะ?"

เมื่อเห็นปีศาจหมีดำปรากฏตัว ซุนหงอคงก็หัวเราะร่วนพลางเอ่ยถาม!

ระดับการบ่มเพาะขอบเขตเซียนทองคำไท่อี้ขั้นต้นงั้นรึ? ฝีมือของศิษย์น้องคนนี้ก็ไม่เลวเหมือนกันนี่นา

"ไอ้ลิงหน้าขนปากเทพเจ้าสายฟ้า แกเป็นใครมาจากไหน? กล้าดียังไงมาทำกำเริบเสิบสานที่ภูเขาสายลมดำของข้า?!"

"ศิษย์น้อง อย่ามาเถียงกับข้าเลย รีบคืนจีวรของท่านอาจารย์มาเดี๋ยวนี้!"

"เฮอะ! ข้าไม่เคยบวชเป็นพระ แล้วข้าจะไปเป็นศิษย์น้องของแกได้ยังไง? แกมาจากวัดไหน? ทำจีวรหายที่ไหน ถึงได้กล้ามาตามหาเอาที่นี่?"

ปีศาจหมีดำแค่นเสียงเย็นชา แล้วเอ่ยถาม

"ยังจะกล้าเถียงอีก!"

เมื่อเห็นว่าปีศาจหมีดำดื้อดึงไม่รู้คุณคน ซุนหงอคงก็หมดความอดทน เขาควงกระบองวิเศษหรูอี้ ออมแรงลงเล็กน้อย แล้วฟาดเข้าใส่ปีศาจหมีดำ

"ไอ้พระอวดดี!"

ปีศาจหมีดำจับทวนพู่ดำด้วยมือทั้งสองข้าง โคจรพลังเวท แล้วแทงสวนออกไปอย่างดุดัน

"เคร้ง!"

"ปัง!"

ปีศาจหมีดำก็เป็นแค่เซียนทองคำไท่อี้ขั้นต้นเท่านั้น แถมแถวนี้ก็ไม่มีน้ำมาคอยสะกดพลังของซุนหงอคง แล้วมันจะเป็นคู่มือของซุนหงอคงได้อย่างไร? มันถูกกระบองของซุนหงอคงซัดกระเด็นถอยหลังไปในทันที

"ให้ตายเถอะ ไอ้พระหน้าขนปากเทพเจ้าสายฟ้านี่ทำไมถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้?!"

สีหน้าของปีศาจหมีดำเปลี่ยนไป เคร่งเครียดขึ้นมาทันที

สู้กันได้แค่สิบกว่ากระบวนท่า ปีศาจหมีดำก็ถูกซุนหงอคงฟาดจนอาวุธหลุดมือ

"เฮอะ! ตามหลานซุนไปกราบท่านอาจารย์เดี๋ยวนี้!"

ซุนหงอคงหิ้วคอปีศาจหมีดำที่สะบักสะบอมไปด้วยบาดแผล เดินดุ่มๆ ออกมาจากถ้ำ

ซวยจริงๆ เลย!

ปีศาจหมีดำแทบจะร้องไห้ออกมา บ้าเอ๊ย เขาก็แค่เก็บจีวรมาผืนเดียว ไอ้พระนี่ต้องทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้เลยหรือ!

ถ้ารู้ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นแบบนี้ เขาคงไม่ไปดูลาดเลาที่วัดกวนอิม และคงไม่ขโมยจีวรมาอย่างแน่นอน

"เจ้าหมีน้อย อาตมาเห็นว่าเจ้ามีความจริง ความดี และความงามอยู่ในใจ เอาอย่างนี้ดีไหม ตราบใดที่เจ้าเรียกอาตมาว่าท่านอาจารย์ อาตมาจะไม่เอาเรื่องที่เจ้าขโมยจีวรไป"

ถังซัมจั๋งกล่าวด้วยรอยยิ้ม รอยยิ้มของคุณลุงจอมเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้า

"จริงหรือ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น ปีศาจหมีดำก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ใบหน้าจะเบิกบานไปด้วยความปีติ เขาไม่คิดเลยว่าพระรูปนี้จะซื่อบื้อขนาดนี้

"พระสงฆ์ไม่พูดปดหรอก"

ถังซัมจั๋งพยักหน้า "อย่างไรเสีย ตราบใดที่เจ้าเรียกฉันว่าท่านอาจารย์ เจ้าก็คือปีศาจของฉัน ถึงตอนนั้น ต่อให้ฉันพยายามจะไล่เจ้าไป เจ้าก็คงไม่อยากไปหรอก!"

ถังซัมจั๋งกลอกตาไปมา เขาอ่านความคิดของปีศาจหมีดำออกทะลุปรุโปร่งหมดแล้ว

"ท่านอาจารย์..."

ปีศาจหมีดำได้รับการยืนยันจากถังซัมจั๋ง ก็รีบเรียกเขาทันที

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ที่รับปีศาจหมีดำเป็นศิษย์ได้สำเร็จ!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับคะแนนการบ่มเพาะจำนวนหนึ่ง!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ระดับการบ่มเพาะของคุณเพิ่มขึ้นถึงขอบเขตเซียนสวรรค์ขั้นกลาง!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ระดับการบ่มเพาะของคุณเพิ่มขึ้นถึงขอบเขตเซียนสวรรค์ขั้นปลาย!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับการบ่มเพาะวิถีเต๋าเทียบเท่าสามหมื่นปี!"

แค่นี้เองเหรอ?

หลังจากเสียงแจ้งเตือนของระบบเงียบหายไป ถังซัมจั๋งก็ยืนอึ้งอยู่นาน "ฉันอุตส่าห์รับศิษย์ระดับเซียนทองคำไท่อี้เชียวนะ แล้วระบบให้ฉันแค่นี้เองเหรอ? จะขอไปทีให้มากกว่านี้อีกไม่ได้หรือไง?"

แม้จะบ่นกระปอดกระแปด แต่พลังบ่มเพาะวิถีเต๋าสามหมื่นปีก็ยังพอช่วยเยียวยาจิตใจอันบอบช้ำของถังซัมจั๋งได้บ้าง จากนั้นเขาก็หันไปสนใจหน้าต่างสถานะของปีศาจหมีดำ

เผ่าพันธุ์ปีศาจ: ปีศาจหมีดำ

ระดับการบ่มเพาะ: ขอบเขตเซียนทองคำไท่อี้ขั้นต้น

ศักยภาพ: แปดดาว

ของวิเศษ: ทวนพู่ดำ

ทักษะศักดิ์สิทธิ์: หนังทองแดงกระดูกเหล็ก

เคล็ดวิชาบ่มเพาะ: ความลับของปีศาจสวรรค์

"ด้วยศักยภาพระดับแปดดาว การที่สามารถพัฒนาไปถึงขอบเขตเซียนทองคำต้าหลัวได้อย่างต่อเนื่อง ก็ถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว"

ถังซัมจั๋งพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

"เจ้าลูกหมีน้อย ฉันเห็นความจริง ความดี และความงามอยู่ในใจของเจ้า และฉันจะดึงมันออกมาให้เจ้าเอง"

ถังซัมจั๋งลูบคาง พลางยิ้มและเอ่ยขึ้น

เมื่อได้รับพลังบ่มเพาะวิถีเต๋ามาแล้ว ก็ย่อมต้องรีบเปลี่ยนมันให้กลายเป็นความแข็งแกร่งโดยเร็วที่สุด มิฉะนั้น เก็บไว้เฉยๆ ก็เปล่าประโยชน์

"หา?"

ปีศาจหมีดำเงยหน้าขึ้น มองถังซัมจั๋งด้วยสีหน้าไร้เดียงสา

ท่านอาจารย์บอกว่าข้ามีความจริง ความดี และความงามงั้นหรือ? ของพวกนั้นมันคืออะไรกันล่ะ?

"ศิษย์น้อง เวลาของเจ้ามาถึงแล้ว"

เมื่อเห็นว่าปีศาจหมีดำยังคงงุนงง ซุนหงอคงก็มองเขาด้วยสายตาผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะผลักเขาให้ล้มลงตรงหน้าถังซัมจั๋ง