บทที่ 33 ข้อพิพาทของเหล่าผู้อาวุโส

บทที่ 33 ข้อพิพาทของเหล่าผู้อาวุโส

อุจิวะ ริว สวมเสื้อผ้า คราวนี้เขาสวมชุดคลุมของผู้อาวุโสตระกูลอุจิวะ ซึ่งเป็นสีดำสนิทพร้อมกับสัญลักษณ์พัดอุจิวะประทับอยู่ที่ด้านหลัง รับกับทรงผมของเขาได้อย่างลงตัว

เขาดูกลายเป็นชายหนุ่มรูปงามอย่างแท้จริง เมื่อเหล่าผู้อาวุโสรุ่นเก่าได้เห็นอุจิวะ ริว แต่งกายเช่นนี้ จิตใจของพวกเขาก็ถึงกับสั่นสะท้าน ทรงผมนั้น ใบหน้านั้น มันชวนให้หวนนึกถึงความทรงจำในอดีต

ในช่วงยุคสงครามระหว่างรัฐ ตอนที่พวกเขายังเป็นวัยรุ่น พวกเขาเคยเห็นเสน่ห์อันน่าเกรงขามของชายคนนั้นในกระโจมบัญชาการรบของอุจิวะมาแล้ว!

ผู้อาวุโสใหญ่แห่งสายเหยี่ยวถึงกับหายใจหอบแรง จนกระทั่งผู้อาวุโสรองตบไหล่เขาเบาๆ เขาถึงได้สติกลับมา

ส่วนเรื่องหลานชายของเขานั้น เขาไม่รู้เรื่องอะไรเลย เมื่อเห็นอุจิวะ ริว แต่งตัวแบบนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากโค้งคำนับ

เหมือนมาก เหมือนเกินไปแล้ว! ในตอนนั้น ท่านมาดาระก็ทั้งเย่อหยิ่งและสง่างามแบบนี้แหละ

เหล่าผู้อาวุโสต่างมีความคิดที่สับสนปนเปกันไป แต่อุจิวะ ฮิโรโทโมะ กลับไม่ได้แสดงปฏิกิริยาใดๆ เขาพูดขึ้นแทนว่า

"ทุกท่าน คงจะทราบเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้กันแล้วสินะครับ ถูกต้องแล้วครับ ทั้งหมดนี้ต้องยกความดีความชอบให้กับผู้อาวุโสคนใหม่ที่ยืนอยู่ข้างผม อุจิวะ ริว"

ดวงตาของผู้อาวุโสใหญ่สว่างวาบ เขาค่อนข้างจะตัดสินคนจากรูปลักษณ์ภายนอก เพราะริวหน้าตาเหมือนอุจิวะ มาดาระ มาก และเขาเองก็เป็นผู้นำสายเหยี่ยวของอุจิวะ เขาจึงรู้สึกถูกชะตากับอุจิวะ ริว เป็นอย่างมาก

ผู้อาวุโสรองเป็นกลาง ไม่ฝักใฝ่ทั้งสายเหยี่ยวและสายพิราบ ด้วยนิสัยแบบนี้ เขาและคนตระกูลอุจิวะที่อยู่เบื้องหลังเขาจึงไม่ค่อยเป็นที่นิยมนักในตระกูล

ผู้อาวุโสสามและผู้อาวุโสห้าเป็นน้องชายแท้ๆ ของผู้อาวุโสใหญ่ ดังนั้นพวกเขาจึงจัดอยู่ในสายเหยี่ยวอย่างเป็นธรรมชาติ อย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสสี่กลับเข้าข้างหมู่บ้านในฐานะส่วนหนึ่งของสายพิราบ ลูกชายของเขาคือ อุจิวะ คางามิ ที่ล่วงลับไปแล้ว

"ผู้นำตระกูล ชั้นขอถามหน่อยเถอะว่าผู้อาวุโสคนใหม่คนนี้มีคุณสมบัติอะไร ถึงได้มารับตำแหน่งนี้ทั้งที่อายุยังไม่ถึงยี่สิบปีด้วยซ้ำ?"

คนที่พูดคือผู้อาวุโสสี่ เขาขมวดคิ้ว รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากลและต้องการจะสืบให้รู้แน่ชัด

ผู้อาวุโสใหญ่ซึ่งไม่ลงรอยกับผู้อาวุโสสี่ แค่นเสียงเย็นชา

"หึ ผู้อาวุโสสี่ แกสงสัยในการตัดสินใจของผู้นำตระกูลรึไง? ในเมื่ออุจิวะ ริว ถูกเลือกให้เป็นผู้อาวุโสคนใหม่ เขาก็ต้องมีความสามารถสิ!"

ผู้อาวุโสสามก็แสยะยิ้มเช่นกัน

"ถูกต้อง! แค่ดูจากใบหน้านี้ เขาก็คู่ควรจะเป็นผู้อาวุโสของอุจิวะแล้ว!"

ความหมายแฝงของเขาก็คือ อุจิวะ ริว อาจจะเป็นสายเลือดของท่านมาดาระ พรสวรรค์และความแข็งแกร่งของท่านมาดาระน่ะ ยังต้องให้พูดอะไรให้มากความอีกงั้นเหรอ?

ผู้อาวุโสห้าพยักหน้า ผู้อาวุโสสี่หันไปมองผู้อาวุโสรอง แต่ผู้อาวุโสรองกลับก้มหน้า ราวกับไม่ได้ยินอะไรเลย

ผู้อาวุโสสี่ถึงกับพูดไม่ออก คนพวกนี้ตัดสินกันที่หน้าตาจริงๆ งั้นเหรอ? ใช่ อุจิวะ ริว หน้าตาเหมือนกับผู้ชายคนนั้น แต่ผู้ชายคนนั้นน่ะหักหลังอุจิวะนะ!

เว้น 1 บรรทัด

อุจิวะ ริว กอดอกและเฝ้าดูเหตุการณ์อย่างเย็นชา จากนั้นเขาก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

"ใครมีข้อกังขาอะไรอีกล่ะ? มาตัดสินกันด้วยการต่อสู้เลยดีกว่า!"

พูดจบ เขาก็มองไปที่เหล่าผู้อาวุโส เนตรวงแหวนสามลูกน้ำปรากฏขึ้น เสื้อผ้าของเขาปลิวไสวทั้งๆ ที่ไม่มีลมพัดขณะที่เขาจ้องมองผู้อาวุโสสี่

ผู้อาวุโสคนอื่นๆ ถึงกับสั่นสะท้าน ท่าทางนั้น แม้แต่น้ำเสียงของเขาก็ยังเหมือนถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์!

ผู้อาวุโสสี่ขมวดคิ้ว จากนั้นก็เบิกเนตรวงแหวนสามลูกน้ำของตัวเองขึ้นมา คุไนปรากฏขึ้นในมือของเขาขณะที่เขาเอ่ยเบาๆ

"ไอ้หนุ่ม อย่าหยิ่งผยองให้มันมากนัก แกอาจจะเจ็บตัวเอาได้นะ! เดี๋ยวชั้นจะสั่งสอนแกให้ดูเอง"

สิ้นเสียง ผู้อาวุโสสี่ก็ใช้วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาพุ่งเข้าใส่อุจิวะ ริว อุจิวะ ริว แค่นเสียง ก่อนจะกระโดดถอยหลังและประกบมือเข้าด้วยกัน

"คาถาไฟ: คาถาดอกไม้เพลิง!"

จักระของเขาคือจักระธรรมชาติ ดังนั้นลูกไฟดวงเล็กๆ จึงพองขยายขึ้นจนมีขนาดเท่าลูกฟุตบอล ความร้อนระอุนั้นทำเอาคนที่อยู่ในเหตุการณ์ถึงกับเริ่มเหงื่อตก

ผู้อาวุโสสี่ขมวดคิ้ว ประสานอิน ด้วยเสียง ปุ้ง เขากลายเป็นท่อนไม้ ในขณะที่ร่างจริงของเขาไปปรากฏอยู่นอกระยะโจมตี

คาถาดอกไม้เพลิงพุ่งกระแทกพื้น สร้างหลุมอุกกาบาตขนาดใหญ่ที่มีเปลวเพลิงยังคงลุกไหม้ด้วยอุณหภูมิสูง

"เฮ้ ตาเฒ่า แกก็อยากจะเต้นรำด้วยงั้นเหรอ?"

อุจิวะ ริว มองผู้อาวุโสสี่ด้วยสายตาดุดัน ผู้อาวุโสสี่หัวเราะหึๆ

จากนั้น เขาก็ใช้วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาอีกครั้ง ต้องบอกเลยว่า ในฐานะพ่อของคางามิ วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาของเขานั้นยากที่จะจับทางได้จริงๆ

เนตรวงแหวนของอุจิวะ ริว กรอกไปมา ติดตามการเคลื่อนไหวของผู้อาวุโสสี่ ในวินาทีนั้นเอง ผู้อาวุโสสี่ก็ฉวยโอกาสจากช่องโหว่ ไปปรากฏตัวที่จุดบอดของอุจิวะ ริว คุไนในมือของเขาพุ่งแทงเข้าใส่อุจิวะ ริว อย่างดุดัน

ถ้าโดนเข้าไปล่ะก็ อุจิวะ ริว คงต้องบาดเจ็บสาหัสหรือถึงขั้นเสียชีวิตแน่ๆ แววตาของอุจิวะ ริว เย็นเยียบลง ตาเฒ่าคนนี้กะจะเอาชีวิตชั้นเลยงั้นเหรอ?

ด้วยการดีดนิ้ว จักระก็พุ่งพล่าน และโล่เหล็กก็ปรากฏตัวขึ้นมาจากความว่างเปล่า สกัดกั้นคุไนของผู้อาวุโสสี่เอาไว้

เคร้ง! ประกายไฟสว่างวาบเมื่อคุไนปะทะเข้ากับโล่เหล็ก

"คาถาแม่เหล็ก!"

ผู้อาวุโสใหญ่ ผู้อาวุโสรอง ผู้อาวุโสสาม และผู้อาวุโสห้าต่างส่งเสียงสูดลมหายใจ ขีดจำกัดสายเลือด คาถาแม่เหล็ก! พรสวรรค์ของเด็กคนนี้น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว! เขาอาจจะทัดเทียมกับท่านมาดาระ หรือแม้แต่เทพเจ้านินจาเลยก็ได้!

ตระกูลอุจิวะมีความหวังที่จะสร้างโฮคาเงะแล้ว! ดวงตาของพวกลุกโชนไปด้วยความปรารถนาและความทะเยอทะยาน พวกเขาหารู้ไม่ว่า ในสายตาของอุจิวะ ริว ตำแหน่งโฮคาเงะนั้นไม่ได้น่าดึงดูดเลยสักนิด...แถมยังน่ารำคาญซะด้วยซ้ำ

"คาถาแม่เหล็ก! แถมยังเป็นทรายเหล็ก! แก...!"

ผู้อาวุโสสี่กัดฟันกรอด ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไรต่อ อุจิวะ ริว ก็ยื่นมือขวาออกไปโดยไม่ได้หันกลับไปมอง

จากนั้น เขาก็ค่อยๆ กำหมัดแน่น

"คาถาแม่เหล็ก: พันธนาการทรายเหล็ก!"

สิ้นเสียง โล่เหล็กก็สลายกลายเป็นทรายเหล็กกระจัดกระจาย ล้อมรอบผู้อาวุโสสี่และห่อหุ้มตัวเขาเอาไว้

อุจิวะ ริว ตัดสินใจที่จะสั่งสอนเขาซะหน่อย ทรายเหล็กรัดแน่นขึ้นและเพิ่มแรงกดทับ

ผู้อาวุโสสี่กระอักเลือดออกมา จากนั้นก็ถลึงตาใส่อุจิวะ ริว ความหวาดกลัวแฝงลึกอยู่ในใจ ผู้อาวุโสคนใหม่คนนี้คิดจะฆ่าเขาเลยงั้นเหรอ?

จังหวะที่กระดูกของเขากำลังถูกบดขยี้จนซี่โครงหักไปสามซี่ อุจิวะ ริว ก็โบกมือ ทรายเหล็กแตกกระจายออกไป และผู้อาวุโสสี่ก็ร่วงหล่นลงมาจากอากาศ คนจากสายพิราบรีบวิ่งเข้าไปพยุงเขาทันที

ใบหน้าของผู้อาวุโสสี่ซีดเผือดขณะที่เขาจ้องมองอุจิวะ ริว การเสียหน้าก็เรื่องหนึ่ง แต่การที่มีคนแบบนี้ปรากฏตัวขึ้นในตระกูลอุจิวะ ความสัมพันธ์กับหมู่บ้านจะดีขึ้นได้ยังไงกัน?

แค่จะกลมกลืนกับหมู่บ้านก็ยากพออยู่แล้ว และตอนนี้ก็ดันมีอัจฉริยะแบบนี้โผล่มาอีก พวกระดับสูงจะยอมปล่อยไปง่ายๆ งั้นเหรอ? ไม่อย่างนั้น ทำไมลูกชายของเขาถึงได้... เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ อารมณ์ของเขาก็ดำดิ่งลง

ในขณะที่บางคนดีใจและบางคนเป็นกังวล ดวงตาของพวกสายเหยี่ยวกลับเปล่งประกาย ไม่ว่าจะเป็นความแข็งแกร่งหรือท่าทางของอุจิวะ ริว เขาก็ช่างเหมาะสมกับกลุ่มของพวกเขาอย่างสมบูรณ์แบบ!

อุจิวะคือตระกูลแห่งนักรบ กำลังคือสิ่งที่จะใช้ตัดสินทุกอย่าง!

อุจิวะ ฮิโรโทโมะ ฉวยโอกาสนี้ก้าวออกมาข้างหน้า

"มีใครกังขาในตำแหน่งผู้อาวุโสของริวอีกมั้ย?"

เหล่าผู้อาวุโสสายเหยี่ยวต่างเผยรอยยิ้ม ตระกูลอุจิวะเชิดชูความแข็งแกร่ง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีข้อโต้แย้งโดยธรรมชาติ

ผู้อาวุโสสี่แห่งสายพิราบนั่งถอนหายใจ ในเมื่อตอนนี้เขาแพ้ไปแล้ว ไม่ว่าจะพูดอะไรออกไปก็คงไม่มีประโยชน์ เขามองไปที่อุจิวะ ริว ที่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน

อุจิวะ ริว ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเรื่องนี้เลย สำหรับเขา ตระกูลอุจิวะในตอนนี้มีประโยชน์ เพราะเป็นแหล่งให้ข้อมูลข่าวกรองแก่เขา ดังนั้น ตำแหน่งผู้อาวุโสจึงเป็นสิ่งที่เขาจำเป็นต้องคว้ามาให้ได้