บทที่ 46 - การคาดเดาของเหล่าผู้อาวุโส

บทที่ 46 - การคาดเดาของเหล่าผู้อาวุโส

★★★★★

เมืองวิญญาณยุทธ์ ตำหนักผู้อาวุโสสูงสุด

"ท่านมหาปุโรหิต ด้านนอกตำหนักมีบิชอปจากสาขาเมืองสั่วถัวขอเข้าพบขอรับ" อัศวินผู้พิทักษ์วิหารแห่งวิหารวิญญาณยุทธ์ทำความเคารพเชียนเต้าหลิวผู้เป็นมหาปุโรหิตอย่างนอบน้อม

"บิชอปเมืองสั่วถัวมาขอพบข้าทำไมกัน"

"เขาไปที่ตำหนักสันตะปาปาก่อน แต่ว่าองค์สันตะปาปาไม่อยู่ ก็เลยมาที่ตำหนักผู้อาวุโสสูงสุด บอกว่าได้รับไหว้วานจากผู้อาวุโสท่านหนึ่งให้นำจดหมายมาส่งให้ท่านมหาปุโรหิต และอีกฝ่ายกำชับไว้ว่าต้องส่งให้ถึงมือท่านมหาปุโรหิตหรือองค์สันตะปาปาเท่านั้นขอรับ"

"ให้เขาเข้ามา"

"ขอรับ" อัศวินผู้พิทักษ์วิหารทำความเคารพแล้วถอยออกไปอย่างนอบน้อม

"ซ่าลา บิชอปแห่งเมืองสั่วถัว ขอคารวะท่านมหาปุโรหิตขอรับ" ซ่าลารู้สึกประหม่าเล็กน้อย นี่คือมหาปุโรหิตแห่งวิหารวิญญาณยุทธ์เชียวนะ ไม่ใช่คนธรรมดาที่จะได้พบเจอง่ายๆ

"มีเรื่องอะไร"

"เรียนท่านมหาปุโรหิต เมื่อหลายวันก่อนมีคุณหนูท่านหนึ่งถือป้ายคำสั่งผู้อาวุโสมาที่วิหารวิญญาณยุทธ์สาขาเมืองสั่วถัว เธอได้มอบหมายให้ผู้น้อยนำจดหมายและสิ่งนี้มามอบให้ท่านมหาปุโรหิตด้วยตัวเองขอรับ" ซ่าลารีบหยิบจดหมายและอุปกรณ์เวทออกมาประคองไว้ด้วยสองมือ

เชียนเต้าหลิวรับของทั้งสองชิ้นมา เมื่อเปิดจดหมายอ่าน สีหน้าของเขากก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาเปิดอุปกรณ์เวทเพื่อดูภาพบันทึกการประลองของถังซานกับจ้าวอู๋จี๋

"เจ้ากลับไปได้แล้ว เรื่องนี้ห้ามแพร่งพรายให้ใครรู้เด็ดขาด"

"ขอรับ ท่านมหาปุโรหิต" ซ่าลารีบถอยออกไปทันที

เชียนเต้าหลิวเรียกเหล่าผู้อาวุโสในตำหนักมารวมตัวกัน และให้ทุกคนดูภาพบันทึกจากอุปกรณ์เวท

"พี่ใหญ่ อาวุธชิ้นสุดท้ายนั่นมัน..." พรหมยุทธ์จินเอ้อผู้อาวุโสลำดับที่สองเอ่ยขึ้นด้วยความตกใจ

"ใช่ ค้อนสะท้านฟ้า ไม่ผิดแน่" เชียนเต้าหลิวตอบด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด "เยว่เยว่ส่งจดหมายมาบอกว่า เด็กคนนี้ชื่อถังซาน มีวิญญาณยุทธ์หญ้าสีฟ้า แต่จากการประลองนี้ เยว่เยว่สงสัยว่าเขาอาจจะมีวิญญาณยุทธ์คู่ และอีกวิญญาณยุทธ์หนึ่งก็คือค้อนสะท้านฟ้า"

"แถมเยว่เยว่ยังบอกอีกว่า เธอฝันเห็นอนาคต..." เชียนเต้าหลิวถอนหายใจยาว "เห็นผู้อาวุโสรอง ผู้อาวุโสสาม และผู้อาวุโสห้าถูกพวกขุนนางจักรวรรดิจับแยกชิ้นส่วนเพื่อแบ่งปันกระดูกวิญญาณ เห็นแขนขาของผู้อาวุโสรองถูกศิษย์สำนักฮ่าวเทียนทุบจนแหลกละเอียดเพื่อค้นหากระดูกวิญญาณ และยังเห็นปี่ปี่ตงพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือของชายผมสีฟ้า เยว่เยว่บอกว่าในความฝัน ชายผมสีฟ้าคนนั้นใช้ค้อนสะท้านฟ้าทำลายอาณาเขตทูตสวรรค์ของเสวี่ยเอ๋อร์ จนทำให้แผนการยึดครองจักรวรรดิของเสวี่ยเอ๋อร์ต้องล้มเหลว"

"สำนักฮ่าวเทียนงั้นรึ พี่ใหญ่ ขอเพียงท่านสั่งคำเดียว พวกเราพี่น้องจะบุกไปถล่มสำนักฮ่าวเทียนให้ราบเป็นหน้ากลองเดี๋ยวนี้เลย" พรหมยุทธ์ราชสีห์คลั่งผู้อาวุโสลำดับที่สี่ทุบโต๊ะด้วยความโกรธจัด

ผู้อาวุโสท่านอื่นๆ ก็มีสีหน้าย่ำแย่เช่นกัน ใครได้ยินจุดจบอันน่าอนาถของตัวเองก็คงไม่มีทางดีใจออกหรอก

พรหมยุทธ์จินเอ้อเอ่ยถามขึ้น "ที่เยว่เยว่เห็นคือความฝันบอกเหตุงั้นรึ"

เชียนเต้าหลิวส่ายหน้า "ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นความฝันบอกเหตุหรือไม่ แต่ตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา เยว่เยว่ก็เอาแต่หมกมุ่นอยู่กับการฝึกฝน โดยเฉพาะการฝึกเพลงดาบ เธอไม่เคยละทิ้งเลยสักวัน ที่ส่งจดหมายกลับมาครั้งนี้ก็เพราะเธอไปเจอกับวิญญาจารย์หญ้าสีฟ้าที่ชื่อถังซานในสถาบันสื่อไหลเค่อ"

"วิญญาจารย์หญ้าสีฟ้า หญ้าสีฟ้าก็ฝึกฝนได้ด้วยรึ" พรหมยุทธ์เสียงหมัวประหลาดใจ

"แถมยังมีพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดด้วยนะ" พรหมยุทธ์ชิงหลวนดูข้อมูลของถังซานที่ส่งมาพร้อมกับจดหมายแล้วตอบคำถามพรหมยุทธ์เสียงหมัว

"ดูจากภาพบันทึกนี้ อาวุธสุดท้ายที่ใช้โจมตีจ้าวอู๋จี๋มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นค้อนสะท้านฟ้า" พรหมยุทธ์จินเอ้อดูภาพจากอุปกรณ์เวทที่เชียนเริ่นเยว่ส่งมาอย่างละเอียดแล้วจึงเอ่ยขึ้น

[จบแล้ว]