บทที่ 109 คำตอบที่ซ่อนอยู่ในมรดก

บทที่ 109 คำตอบที่ซ่อนอยู่ในมรดก

พลังของลำแสงรีพัลเซอร์นั้นไม่เพียงพอที่จะจัดการกับแวนโก้ได้เลย แส้ไฟฟ้าของแวนโก้ตวัดรัดรอบลำคอของโทนี่ในทันที

ในขณะเดียวกัน กระแสไฟฟ้าอันทรงพลังก็ถูกส่งผ่านแส้ไฟฟ้าเข้าสู่ชุดเกราะของโทนี่อย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่าแวนโก้ได้ทำความผิดพลาดเช่นเดียวกับคาร์ล นั่นคือการเริ่มเติมประจุพลังงานให้กับชุดของโทนี่

เพียงชั่วพริบตา พลังงานในชุดของโทนี่ก็พุ่งสูงถึงสองร้อยเปอร์เซ็นต์ ทว่าพลังงานที่สูงลิ่วก็ย่อมมาพร้อมกับภาระงานที่หนักหน่วง หากพลังงานนี้ถูกใช้จนหมดสิ้น ชุดเกราะตัวนี้ก็คงถึงคราวต้องปลดระวาง

โทนี่คว้าแส้ไฟฟ้าและเริ่มพันพวกมันเข้ากับตัวเขาเอง พละกำลังของแวนโก้นั้นไม่อาจเทียบทานชุดเกราะได้ และเนื่องจากแส้ไฟฟ้าถูกยึดติดกับโครงร่างเหล็กที่แขนของเขา แวนโก้จึงถูกโทนี่ดึงให้ขยับเข้าใกล้มาเรื่อยๆ แม้เขาจะพยายามฝืนแรงไว้เพียงใดก็ตาม

"มานี่มา!"

โทนี่ออกแรงกระชากอย่างกะทันหัน ส่งผลให้แวนโก้เสียการทรงตัวและถลาเข้าหาโทนี่ทันที จากนั้นโทนี่ก็ทะยานตัวขึ้นและซัดหมัดเข้าที่ใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างจัง

โครม!

แวนโก้ล้มกระแทกพื้นจนหมดสติ หมัดนั้นถึงกับทำให้ฟันของเขาหลุดกระเด็นไปสองซี่

เปรี้ยะ! เปรี้ยะ!

ชุดเกราะของโทนี่เกิดกระแสไฟฟ้าลัดวงจรในทันที และมีควันสีขาวพวยพุ่งออกมาจากตามรอยต่อของชุด

"เจ้านายครับ ชุดเกราะได้รับความเสียหายถึงเก้าสิบเจ็ดเปอร์เซ็นต์ ผมแนะนำให้คุณถอดชุดออกทันที มิเช่นนั้นมันจะแผดเผาร่างกายของคุณ"

จาร์วิสเอ่ยเตือนขึ้นมา เสียงของเขาเริ่มบิดเบือนและผิดเพี้ยนไปเนื่องจากความเสียหายที่รุนแรงของชุดเกราะ

"ถอดชุดเดี๋ยวนี้ เริ่มระบบแยกส่วนฉุกเฉิน"

โทนี่ออกคำสั่งโดยพลัน

หลังจากนั้น ชุดเกราะก็ระเบิดตัวออกสู่ด้านนอก แตกกระจายเป็นเศษโลหะอย่างรวดเร็ว เพื่อหลีกเลี่ยงการเกิดเพลิงไหม้จากการที่ความร้อนพุ่งสูงเกินพิกัด

ฟิ้ว!

ผู้ชมโดยรอบต่างลุกขึ้นยืนและส่งเสียงโห่ร้องกึกก้อง พร้อมกับปรบมือให้กับโทนี่ พวกเขาโชคดีเหลือเกินที่ได้เห็นไอรอนแมนด้วยตาตนเอง และยังได้ถ่ายวิดีโอการต่อสู้ของไอรอนแมนเอาไว้อีกด้วย

เป็นอย่างที่คาดไว้ พวกเขาคือกลุ่มคนที่พร้อมจะหาความสำราญจนตัวตายโดยแท้

เนื่องจากแวนโก้ถูกจับกุมในโมร็อกโก เขาจึงต้องถูกส่งตัวกลับในฐานะผู้ร้ายข้ามแดนไปยังอเมริกา มีผู้คนมากมายที่ลงแรงไปกับเรื่องนี้ โดยผู้ที่มีส่วนสำคัญที่สุดคือสมาชิกสภาคองเกรสที่เป็นสายลับของไฮดราและจัสติน แฮมเมอร์

พวกเขามีเป้าหมายเพียงอย่างเดียวเท่านั้น นั่นคือต้องการเทคโนโลยีของแวนโก้ ซึ่งก็คือเทคโนโลยีอาร์ค รีแอคเตอร์

ในปัจจุบัน ไม่มีใครนอกจากโทนี่ที่สามารถสร้างอาร์ค รีแอคเตอร์ขึ้นมาใหม่ได้ ซึ่งนั่นคือสิ่งที่ทำให้สภาคองเกรสปวดหัวเป็นอย่างยิ่ง ชุดเกราะนั้นสร้างได้ง่าย แต่ส่วนที่ยากที่สุดคือแหล่งพลังงาน แฮมเมอร์ อินดัสทรีส์ ได้ทดลองใช้แบตเตอรี่ทุกชนิดที่มีอยู่ในปัจจุบันแล้ว ทว่าระยะเวลาที่ยาวนานที่สุดที่พวกเขาสามารถประคองชุดเกราะไว้ได้คือเพียงแค่สี่ชั่วโมงเท่านั้น และนั่นเป็นเพียงการทำงานขั้นพื้นฐาน ส่วนเรื่องการบินนั้นไม่ต้องพูดถึง เพราะพลังงานจะหมดลงภายในเวลาเพียงยี่สิบนาที

ในวันถัดมาหลังจากถูกส่งตัวกลับมายังอเมริกา โทนี่ก็ได้เข้าพบแวนโก้ในเรือนจำ

"แกมีอาร์ค รีแอคเตอร์ได้อย่างไร"

โทนี่เอ่ยถาม ในสายตาของเขานั้น เตาปฏิกรณ์คือสิ่งที่เขาสามารถสร้างขึ้นมาได้เพียงผู้เดียวเท่านั้น

"เหอะ! หัวขโมยกำลังถามคำถามกับเจ้าของอย่างนั้นหรือ แกก็นิสัยเหมือนกับพ่อเฮงซวยของแกไม่มีผิด ทั้งคู่ต่างก็เป็นหัวขโมยที่ขโมยผลงานของคนอื่นไป!"

นับตั้งแต่ตอนที่เขาเห็นโทนี่ ความเกลียดชังในแววตาของแวนโก้ไม่เคยดับมอดลงเลยแม้แต่น้อย เขาปรารถนาที่จะฉีกกระชากอีกฝ่ายให้เป็นชิ้นๆ เสียเดี๋ยวนั้น

"ฉันไม่รู้ว่าแกกำลังพูดจาเหลวไหลอะไร ฉันแค่ถามแกซ้ำอีกครั้งว่าเตาปฏิกรณ์นั่นมาจากไหน"

โทนี่โบกมืออย่างรำคาญใจและพูดขัดจังหวะแวนโก้

"แกคิดจริงๆ หรือว่ามีแค่แกคนเดียว โทนี่ สตาร์ค ที่เป็นอัจฉริยะ แกคิดจริงๆ หรือว่ามีแค่พวกตระกูลสตาร์คเท่านั้นที่สร้างสิ่งนี้ได้ พวกแกมันพวกหัวขโมย! พ่อของแกขโมยผลงานวิจัยของคนอื่นไป! พวกแกทุกคนสมควรตาย!"

แวนโก้คำรามราวกับสิงโตที่บ้าคลั่ง

โทนี่ขมวดคิ้วและเดินออกจากเรือนจำไปโดยไม่สนใจเสียงคำรามของแวนโก้

ในวันต่อๆ มา โทนี่เริ่มมีพฤติกรรมที่บ้าบิ่นและหลุดโลก เขาใส่ชุดเกราะไปร่วมงานเลี้ยงในทุกๆ ที่ และถึงขั้นแสดงฉากปัสสาวะใส่ชุดเกราะในที่สาธารณะ ซึ่งทำให้เพพเพอร์มีปากเสียงกับเขาอย่างรุนแรง ด้วยความโกรธจัด ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจย้ายออกจากวิลล่าไป

เมื่อมองไปยังวิลล่าที่ยุ่งเหยิง โทนี่ก็นั่งลงบนพื้นด้วยอาการเหม่อลอย โดยที่ยังคงสวมชุดไอรอนแมนอยู่ เห็นได้ชัดว่างานเลี้ยงเพิ่งจะเลิกราไป

"จาร์วิส ตรวจสอบสารพิษในร่างกายฉันที"

"รับทราบครับเจ้านาย สารพิษในร่างกายของคุณสูงเกินกว่าหกสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว หากพุ่งสูงเกินแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ชีวิตของคุณจะตกอยู่ในอันตราย"

จาร์วิสรายงานระดับพิษจากธาตุพัลลาเดียมในร่างกายของโทนี่ในปัจจุบัน

ใบหน้าของโทนี่เปลี่ยนเป็นสีซีดเผือดในทันที น้ำคลอโรฟิลล์ไม่สามารถช่วยเขาได้อีกต่อไป และสำหรับพิษจากโลหะหนักนั้น ไม่มีทางรักษาใดๆ ในโลกใบนี้ ยกเว้นเสียแต่ว่าเขาจะเลิกใช้เตาปฏิกรณ์ แต่ถ้าทำเช่นนั้น สะเก็ดระเบิดในหน้าอกของเขาก็จะทิ่มแทงหัวใจ และเขาก็จะตายอยู่ดี

"จาร์วิส สร้างไฟล์ขึ้นมาใหม่แล้วใส่พินัยกรรมของฉันลงไป"

"รับทราบครับเจ้านาย อย่างไรก็ตาม ผมต้องขอเตือนคุณว่า ยังมีอำนาจอีกมากมายบนโลกใบนี้ที่เรายังไม่รู้จัก บางทีอาจจะมีวิธีรักษาคุณก็ได้"

จาร์วิสเริ่มมีความตระหนักรู้ในตนเอง และถึงขั้นเรียนรู้วิธีที่จะปลอบโยนผู้คนแล้ว

"ขอบใจนะจาร์วิส นายเป็นคนเดียวที่ยังอยู่เคียงข้างฉัน"

"ถือเป็นเกียรติของผมครับเจ้านาย"

น้ำเสียงของจาร์วิสไม่มีความเย็นชาอีกต่อไป แต่มันกลับแฝงไปด้วยความอบอุ่น

โทนี่นั่งอยู่บนพื้น พิงศีรษะลงกับเบาะโซฟาและจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิด

"โย่ โย่ โย่ เป็นอะไรไปล่ะท่านโทนี่ ไม่ลุกขึ้นมาเล่นต่อหน่อยหรือ"

เสียงยี่หวนของคาร์ลดังมาจากประตู จากนั้นเขาก็เดินทอดน่องเข้ามาหาโทนี่และทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา

"รู้อยู่แล้วใช่ไหม"

โทนี่เอ่ยถาม

"ใช่ ฉันรู้มาพักใหญ่แล้ว"

คาร์ลตอบ

"แล้วนายมีทางแก้ไหม"

ดวงตาที่ไร้ชีวิตชีวาของโทนี่มองไปยังคาร์ลอย่างเลื่อนลอย

"มีสิ ไม่อย่างนั้นฉันจะมาที่นี่ทำไม มันยังไม่ถึงเวลาตายของนายหรอกนะ"

คาร์ลถอนหายใจ

"จริงหรือ!"

โทนี่ลุกขึ้นนั่งตัวตรงทันที และมองคาร์ลด้วยความหวัง

"ง่ายมาก พ่อของนายทิ้งทางแก้ไว้ให้แล้ว แค่ไปค้นดูในข้าวของของพ่อคุณดู แล้วคุณจะพบมันเอง"

คำพูดของคาร์ลทำให้โทนี่อึ้งไป ไม่ใช่ว่าเขาไม่เชื่อคาร์ล แต่เขาไม่คาดคิดว่าวิธีช่วยชีวิตเขาจะอยู่ในข้าวของของพ่อ มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อจริงๆ

"รีบรักษาตัวเองให้หายเถอะ พี่เพพเพอร์บ่นด่านายทุกวันที่ห้องของฉัน นายต้องไปรับเธอด้วยตัวเองนะ"

ปรากฏว่าหลังจากที่เพพเพอร์ย้ายออกจากบ้านของโทนี่ เธอก็ตรงไปยังอพาร์ตเมนต์ของคาร์ลทันที และจ่ายเงินในราคาสูงเพื่อเช่าอพาร์ตเมนต์จากเขา

เหตุผลที่เรียกว่าราคาสูงนั้น เป็นเพราะอพาร์ตเมนต์ของคาร์ลเต็มหมดแล้ว เพพเพอร์จึงยอมจ่ายเงินถึงสามเท่าเพื่อให้ผู้เช่ารายเดิมสละห้องเพื่อให้เธอย้ายเข้าไปอยู่

เงินสามเท่านั้นมากพอที่จะทำให้ผู้เช่ารายนั้นสามารถซื้อวิลล่าหลังใหญ่แห่งใหม่ในย่านชานเมืองนิวยอร์กได้ด้วยเงินสด ผู้เช่าคนนั้นดีใจราวกับเด็กๆ และรีบย้ายออกจากอพาร์ตเมนต์อย่างรวดเร็ว โดยไม่ขอให้คาร์ลคืนเงินค่าเช่าที่เหลือเลยแม้แต่บาทเดียว

"เพพเพอร์พักอยู่ที่ห้องของนายงั้นหรือ ก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยเธอก็ปลอดภัย ฉันจะเช่าอพาร์ตเมนต์ห้องนั้นระยะยาวเลย นายบอกราคามาได้เลย"

โทนี่ใช้พลังแห่งเงินตราในทันที

"ตกลง งั้นฉันจะตัดใจยอมให้เช่าในราคาสองเท่าของปกติแล้วกัน แถมฉันจะเพิ่มแพ็กเกจความปลอดภัยสำหรับครอบครัวให้เป็นพิเศษด้วยนะเจ้านาย เป็นแพ็กเกจขั้นสุดยอดที่รับประกันความปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ ตราบใดที่คุณไม่ก้าวเท้าออกจากอพาร์ตเมนต์"

คาร์ลถูมือเข้าหากันเหมือนพ่อค้าใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

โทนี่กรอกตาและทำเป็นไม่สนใจคาร์ล ทั้งที่อีกฝ่ายก็เป็นผู้ถือหุ้นรายย่อยของสตาร์ค อินดัสทรีส์แท้ๆ แต่กลับยังคงคลั่งไคล้เงินทองได้ขนาดนี้

"เอาละ นายไปได้แล้ว ฉันจะไปรื้อข้าวของของตาแก่นั่นดูหน่อย"

โทนี่ลุกขึ้นยืนและโบกมือไล่อย่างรำคาญใจ