ตอนที่ 53 คนมา! จับซึนาเดะไว้!

ตอนที่ 53 คนมา! จับซึนาเดะไว้!

วันถัดมา ซึนาเดะพาโฮคุเก็นและอีกสามคนมุ่งหน้าไปยังสนามรบของแคว้นแห่งลม

เพราะเดินทางแบบเบาตัว ความเร็วของพวกเขาจึงเร็วมาก ใช้เวลาไม่ถึงสองวันก็มาถึงแคว้นแห่งแม่น้ำ

ตอนนี้สงครามใหญ่ระหว่างสองแคว้นลมและไฟได้ย้ายเข้ามาอยู่ในเขตแดนของแคว้นแห่งแม่น้ำแล้ว นี่คือความเศร้าของประเทศเล็กๆ เช่นเดียวกับแคว้นแห่งฝน

แคว้นแห่งแม่น้ำตั้งอยู่คั่นกลางระหว่างแคว้นแห่งลมและแคว้นแห่งไฟ เชื่อมต่อดินแดนที่อยู่ติดกันของทั้งสองฝ่ายเข้าด้วยกันทั้งหมด อีกทั้งแคว้นแห่งแม่น้ำก็ไม่มีนินจากึ่งเทพอย่างฮันโซคอยประจำการอยู่

ดังนั้นไฟสงครามจึงค่อยๆ ถูกย้ายเข้ามาในเขตแคว้นแห่งแม่น้ำตามธรรมชาติ

หลังจากทั้งสี่เข้าสู่เขตแคว้นแห่งแม่น้ำ โฮคุเก็นก็หลับตามาตลอด คอยรับรู้สถานการณ์รอบด้านทุกเมื่อ เพราะการต่อสู้ในโลกนินจานั้น ต่อให้อยู่ด้านหลังค่ายของโคโนฮะ ก็อาจมีนินจาที่มีความสามารถประหลาดโผล่มาลอบโจมตีได้ทุกเมื่อ

วิชานินจารับรู้ของโฮคุเก็น เป็นวิชาที่ผสานวิชารับรู้ของโทบิรามะ วิชาแปลงวิญญาณ และที่สำคัญที่สุดคือการบ่มเพาะด้านจิตของคาถาแสงทองเข้าด้วยกัน

เพียงแค่หลับตา แล้วแผ่พลังของจิตออกไปจากตัวเองเป็นศูนย์กลาง ก็จะสามารถรับรู้การสั่นไหวของพลังทุกอย่างที่ก้าวเข้ามาในขอบเขตการรับรู้ได้ รวมถึงแต่ไม่จำกัดแค่จักระ

หลังเข้าสู่แคว้นแห่งแม่น้ำ การเดินทางราบรื่นกว่าที่คิดมาก ระหว่างทางไม่ได้เจอกับนินจาของแคว้นแห่งลม พวกเขาจึงเดินทางมาถึงค่ายของโคโนฮะได้สำเร็จ

เพื่อป้องกันการปลอมตัวแฝงเข้าค่าย ต่อให้เป็นซึนาเดะกับโฮคุเก็น ระหว่างทางก็ยังต้องผ่านการตรวจสอบหลายชั้น หลังเข้าไปในค่ายแล้ว ซึนาเดะให้มินาโตะกับนาวากิไปรายงานตัว ส่วนตัวเธอกับโฮคุเก็นก็ตรงไปยังกองบัญชาการ

ทั้งสองเพิ่งมาถึงหน้ากองบัญชาการ ก็ถูกนินจาที่สวมชุดหน่วยลับขวางเอาไว้

"ท่านดันโซกำลังประชุมอยู่ด้านใน หยุดอยู่ตรงนี้!"

"ดันโซบันโซอะไรกัน ไสหัวไป"

คนอื่นอาจเห็นแก่ฐานะที่เป็นที่ปรึกษาโฮคาเงะของดันโซ แต่คนที่เขาเจอคือซึนาเดะ

เดิมทีซึนาเดะก็มีอคติกับดันโซอยู่แล้ว พอได้ยินแบบนั้นก็ระเบิดจักระออกมาทันที จับสองคนนั้นแล้วเหวี่ยงเข้าไปในเต็นท์กองบัญชาการ

"ใครน่ะ?!"

ความเคลื่อนไหวกะทันหันทำให้คนในเต็นท์สะดุ้งกันหมด ที่นี่คือกองบัญชาการของค่ายโคโนฮะ จะเป็นไปได้ยังไงที่ศัตรูจะบุกมาถึงที่นี่

ซึนาเดะเดินเข้าไปในเต็นท์ ก็พบว่าชายตาเดียวคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงกลางที่สุด ส่วนโอโรจิมารุกับชิคารินยืนอยู่ด้านข้าง เธอจึงขมวดคิ้วทันที

"โอโรจิมารุ! ไอ้แก่คนนี้ไม่ได้ถูกปลดแล้วเหรอ ทำไมยังมานั่งตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดอีก?"

"หึหึ... คงเพราะหน้าด้านล่ะมั้ง"

โอโรจิมารุที่อยู่ด้านข้าง พอเห็นเพื่อนมาถึง ก็มีรอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนใบหน้า แล้วเอ่ยเหน็บดันโซไปพร้อมกับซึนาเดะ

"บังอาจ! ฉันเป็นถึงที่ปรึกษาโฮคาเงะ ซึนาเดะ เธอไม่รู้จักคำว่าให้เกียรติหรือไง?! แล้วยังที่นี่คือกองบัญชาการ เป็นสถานที่จัดการภารกิจลับทั้งหมด เธอกล้าบุกเข้ามาเองโดยพลการ!

คนของหน่วยราก ฟังคำสั่ง! จับตัวไว้ให้ฉัน!"

ดันโซไม่ได้ลุกขึ้น เขาใช้ตาข้างเดียวจ้องซึนาเดะอย่างเย็นชา ออกคำสั่งเพียงครั้งเดียว ภายในกองบัญชาการก็มีนินจาหน่วยรากหลายสิบคนปรากฏตัวขึ้นมาล้อมซึนาเดะกับโฮคุเก็นเอาไว้

"หึ ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่หัวหน้าฝ่ายแพทย์อย่างฉันเข้ากองบัญชาการถึงกลายเป็นบุกรุกล่ะ อีกอย่าง คนแปลกหน้าที่แท้จริงคือนายต่างหาก สถานะที่ปรึกษาโฮคาเงะของนายใช้ได้แค่ในหมู่บ้านเท่านั้น

แต่ที่นี่คือสนามรบ นายบุกเข้ากองบัญชาการในสนามรบโดยพลการ แล้วยังนั่งอยู่ในตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดอีก ดันโซ ฉันจะถือว่านายเป็นนินจาถอนตัวที่ต้องการขโมยความลับด้านการบัญชาการในยามสงครามของโคโนฮะได้ไหม?"

แสงทองพลุ่งขึ้นจากร่างโฮคุเก็น ขณะเดียวกันในมือก็รวมตัวเป็นแสงสายฟ้า เสียงนกร้องแหลมเสียดหูดังก้องไปทั่วเต็นท์กองบัญชาการ

"เดี๋ยวก่อน! ทุกคนใจเย็นก่อน! ตอนนี้เป็นช่วงสงคราม ทุกคนล้วนเป็นกำลังหลักของโคโนฮะ อย่าให้เกิดการปะทะจนมีผู้บาดเจ็บล้มตายเพราะความเข้าใจผิดเลย!"

ชิคารินที่ก่อนหน้านี้เงียบมาตลอด พอเห็นว่าโฮคุเก็นเตรียมลงมือ ก็รีบเอ่ยห้ามทันที ถึงเขาจะมองดันโซไม่เข้าตาเหมือนกัน แต่ดันโซก็ยังเป็นที่ปรึกษาโฮคาเงะอยู่ดี

ถ้าโฮคุเก็นลงมือกับที่ปรึกษาโฮคาเงะต่อหน้าคนมากมาย มันจะส่งผลเสียต่อโฮคุเก็นอย่างยิ่ง ชิคารินชื่นชมโฮคุเก็นมาก จึงไม่อยากให้เขาต้องแบกรับมลทินแบบนี้

"หึ ยังรออะไรอีก! จับตัวไว้!"

ดันโซแค่นเสียง ไม่สนคำห้ามของชิคาริน ยังคงสั่งให้นินจาหน่วยรากพุ่งเข้าจับซึนาเดะกับโฮคุเก็น

"หึ ให้หน้ามากไปแล้วสินะ ไอ้แก่ พันปักษาสลายบุปผา!"

โฮคุเก็นกดสายฟ้าในมือลงสู่พื้น ทันใดนั้นหนามแหลมที่ก่อขึ้นจากแสงสายฟ้าหลายสายก็พุ่งโจมตีนินจาหน่วยรากที่เข้ามาจากรอบด้าน

ในเวลาเดียวกัน แสงทองบนร่างของโฮคุเก็นก็รวมตัวเป็นขวานคมกริบเล่มหนึ่ง ฟันใส่ดันโซอย่างแรง

ตูม!!

ขวานยักษ์ที่ก่อจากแสงทองฟาดลงมา ควันฟุ้งกระจายไปทั่ว ส่วนนินจาหน่วยรากรอบข้างต่างก็ถูกแสงสายฟ้าอันรวดเร็วแทงทะลุร่าง ล้มลงกับพื้น

"โฮคุเก็น! ใจเย็นก่อน!"

ชิคารินที่อยู่ด้านข้างสีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง รีบตะโกนออกมา หวังให้โฮคุเก็นหยุดมือ

แต่โฮคุเก็นกลับไม่คิดจะหยุด เขาเพียงทำให้แสงทองหดตัวลงเป็นหอกที่แน่นหนาอย่างยิ่งเล่มหนึ่งในมือ แล้วซัดมันพุ่งเข้าไปในม่านควัน

และในเวลานี้ กองบัญชาการก็พังถล่มลงมาเพราะขวานแสงทองของโฮคุเก็น ความเคลื่อนไหวใหญ่โตนี้ทำให้นินจาในค่ายโคโนฮะสังเกตเห็นทันที

ไม่นาน บริเวณรอบๆ ก็ถูกล้อมเต็มไปด้วยนินจา แต่เมื่อคนรอบข้างเห็นว่าเป็นโฮคุเก็น ก็ไม่มีใครลงมือ

เพราะฉายา "นินจาแสงทองแห่งโคโนฮะ" นั้น คนในสนามรบย่อมเคยได้ยินกันทั้งนั้น

"แค่กๆๆ! โฮคุเก็น! แกคิดจะทรยศโคโนฮะหรือไง?!"

ร่างของดันโซปรากฏขึ้นจากม่านควัน แต่ตอนนี้เขาดูค่อนข้างอเนจอนาถ หน้าอกทั้งแถบมีรอยแผลลึกอยู่รอยหนึ่ง

"ไอ้แก่ ฉันพูดชัดแล้ว คนที่ไม่มีตำแหน่งอะไรเลยอย่างแกกลับแอบเข้ากองบัญชาการเอง เปิดอ่านเอกสารลับสำคัญของค่ายโคโนฮะ

แล้วยังสั่งลูกน้องให้โจมตีองค์หญิงแห่งแคว้นไฟอีก ในฐานะคนของโคโนฮะ ฉันก็ต้องกำจัดไอ้ทรยศอย่างแกสิ หรือจะให้บอกว่าองค์หญิงแห่งแคว้นไฟทรยศหนีออกจากโคโนฮะ แกถึงได้สั่งคนมาล้อมฆ่า?"

ทันทีที่โฮคุเก็นพูดจบ นินจาที่ยืนดูอยู่รอบด้านก็ชักอาวุธออกมาทันที พลางจ้องดันโซอย่างระแวดระวัง บางคนที่อารมณ์ร้อนถึงกับขว้างคุไนใส่ดันโซตรงๆ

ซึนาเดะคือใคร?

เธอคือหลานสาวแท้ๆของเซ็นจู ฮาชิรามะ โฮคาเงะรุ่นแรกผู้เป็นเทพเจ้าแห่งโลกนินจาผู้ก่อตั้งโคโนฮะ และเซ็นจู โทบิรามะ โฮคาเงะรุ่นที่สอง อีกทั้งยังเป็นองค์หญิงที่ไดเมียวแห่งแคว้นไฟแต่งตั้งด้วยตนเอง และยังเป็นศิษย์สายตรงของโฮคาเงะรุ่นที่สามในปัจจุบัน

คนแบบนี้จะทรยศโคโนฮะน่ะเหรอ ล้ออะไรกัน ยิ่งไปกว่านั้น คนในที่นี้กว่าครึ่งก็เคยได้รับการรักษาจากซึนาเดะ ไอ้ตาเดียวแก่คนนี้กลับกล้าสั่งล้อมฆ่าองค์หญิงของโคโนฮะ!

"พวกแกบ้าไปแล้วหรือไง! ฉันคือที่ปรึกษาโฮคาเงะในปัจจุบัน! พวกแกกล้าโจมตีฉัน คิดอยากถูกตัดสินเป็นนินจาถอนตัวกันหรือไง!! โอโรจิมารุ! ชิคาริน! พวกนายจะเอาแต่ยืนดูอยู่แบบนี้จริงๆ เหรอ?!"

ดันโซใช้คุไนฟันกระเด็นดาวกระจายที่บินเข้ามา สีหน้าเขียวคล้ำจ้องมองคนรอบข้าง เขารู้ว่าถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป ชื่อเสียงของตัวเองจะต้องเละเทะแน่

ถ้าเขาสูญเสียบารมีในหมู่นินจาโคโนฮะเหล่านี้ เขาก็จะยิ่งห่างจากตำแหน่งโฮคาเงะออกไปอีกก้าวหนึ่ง ซึ่งเป็นเรื่องที่ดันโซไม่มีทางยอมรับเด็ดขาด

"หึ ที่โฮคุเก็นพูดมันไม่ใช่ความจริงหรือไง?"

โอโรจิมารุที่มองดันโซไม่สบอารมณ์มานานแล้ว ย่อมยินดีที่เห็นดันโซลงเอยในสภาพนี้ ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่โฮคุเก็นพูดก็ไม่ได้ผิดเลยแม้แต่น้อย

(จบตอน)