ตอนที่ 18 ภารกิจ

ตอนที่ 18 ภารกิจ

สงครามปะทุขึ้นอย่างรวดเร็วถึงขีดสุด

เวลานี้โฮคุเก็นกำลังเดินวนไปมาท่ามกลางผู้บาดเจ็บแต่ละคนไม่หยุด ด้านหลังมีโปเกมอนประหลาดสีชมพูสลับขาวตัวหนึ่งเดินตามอยู่

“แฮปปี้นาส ตรงนี้ฝากด้วยนะ ฉันต้องไปผ่าตัดเคสหนึ่ง”

“อุย อุย”

สิ่งที่น่าปวดหัวที่สุดในการต่อสู้กับนิจาซึนะก็คือพิษสารพัดชนิด แถมแต่ละครั้งยังเป็นพิษคนละแบบอีกต่างหาก ส่วนซึนาเดะก็กำลังทุ่มสุดตัวในการปรุงยาถอนพิษหลากชนิด

ส่วนโฮคุเก็นก็นั่งคุมอยู่ที่แผนกแพทย์ คอยรักษาผู้บาดเจ็บ และแฮปปี้นาสก็คือผู้ช่วยที่โฮคุเก็นอัญเชิญออกมา

ถึงแม้โฮคุเก็นจะอัญเชิญคัตสึยุได้เหมือนกัน แต่จะว่ายังไงดีล่ะ เขาไม่ค่อยชอบอะไรที่เหนียวๆ นุ่มย้วยแบบนั้นจริงๆ

เหตุผลที่ทำสัญญาอัญเชิญกับคัตสึยุ อย่างแรกก็เพราะอยากเรียนวิชาเซียน อย่างที่สองคือตอนนั้นยังไม่ได้ความสามารถในการอัญเชิญโปเกมอน

ยิ่งไปกว่านั้น คัตสึยุก็แข็งแกร่งมากด้วย ในฐานะหนึ่งในสามดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ถึงแม้ว่าโฮคุเก็นจะอยากได้สัตว์อัญเชิญจากถ้ำริวจิมากกว่า แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับโอโรจิมารุ

แถมเพราะซึนาเดะอีก ถ้าโฮคุเก็นกล้าพูดกับซึนาเดะว่าเขารังเกียจคัตสึยุและชอบงูมากกว่า ซึนาเดะคงทำให้เขาได้มองกำปั้นของเธอใกล้ๆ ว่ามีอะไรอยู่บนนั้นแน่

แม้ว่านินจาแพทย์จะไม่ต้องขึ้นแนวหน้า แต่ตอนนี้โฮคุเก็นอยากออกไปแนวหน้ามากกว่า จะได้ยัดแสงทองใส่ปากฝั่งตรงข้ามไปเลย

มันเหนื่อยเกินไปแล้ว เขาที่นั่งประจำแผนกแพทย์ต้องมีส่วนร่วมในทุกการผ่าตัด ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ ถ้าไม่ใช่เพราะซึนาเดะเองก็อดหลับอดนอนทั้งคืนเพื่อปรุงยาถอนพิษ โฮคุเก็นคงตะโกนขอหยุดงานไปนานแล้ว

“โฮคุเก็น นายเป็นอะไรเนี่ย โดนพี่สาวฉันต่อยมาเหรอ”

พอกลับถึงหอพัก นาวากิก็สะดุ้งโหยงเมื่อเห็นโฮคุเก็นในสภาพเหมือนใกล้ตาย เขาไม่เคยเห็นโฮคุเก็นเป็นแบบนี้มาก่อนเลย

“โฮคุเก็น นายไม่เป็นไรนะ ต้องให้ฉันไปเรียกท่านซึนาเดะให้ไหม”

มินาโตะรีบเข้ามาประคองโฮคุเก็นขึ้นทันที สีหน้าก็เต็มไปด้วยความกังวล เพราะเขาเองก็ไม่เคยเห็นโฮคุเก็นเป็นแบบนี้เหมือนกัน

“ไม่เป็นไร แค่ผ่าตัดติดกันสิบสามเคสเท่านั้นเอง ไม่เป็นไร ไม่ตาย ยังไม่ตาย”

พูดไปเขาก็ผลักมินาโตะออกเบาๆ แล้วทิ้งตัวลงบนเตียงตรงๆ จากนั้นก่อนจะหลับก็ชี้ไปที่นาวากิ

“ถ้านายกล้าส่งเสียงรบกวนตอนฉันพัก ฉันจะซัดนายให้ตาย”

พูดจบเขาก็หลับไปทันที

พอนาวากิได้ยินแบบนั้นก็รีบเอามือปิดปากตัวเองทันที เพราะถ้าโฮคุเก็นบอกว่าจะซัดเขา ก็คือซัดจริง

ถึงแม้จะมีพลังกระดูกวิญญาณจักรพรรดิหญ้าน้ำเงินคอยมอบพลังชีวิตให้ แถมตัวเขาเองยังขัดเกลาจิตใจจากการฝึกคาถาแสงทอง แต่การผ่าตัดต่อเนื่องติดๆ กันก็ยังทำให้พลังใจของเขาถูกสูบไปแทบหมด

แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีผลตอบแทนเลย ทุกครั้งที่ตื่นขึ้นมาในแต่ละวัน โฮคุเก็นจะรู้สึกได้ว่าการฝึกคาถาแสงทองของเขาก้าวหน้าขึ้นอีกเล็กน้อย

…..

วันถัดมา

ขณะที่โฮคุเก็นสวมเสื้อกาวน์สีขาวกำลังรักษาผู้บาดเจ็บอยู่ในแผนกแพทย์ ซึนาเดะก็พานารา ชิคาริน ผู้บัญชาการสูงสุดของสนามรบเดินเข้ามา

“เด็กน้อย ไม่เลวนี่ ไม่ทำให้วิชานินจาที่ฉันสอนต้องเสียชื่อ ฮ่าๆๆ”

ตอนนี้ซึนาเดะมีรอยคล้ำใต้ตาสองข้าง เธอมองผู้บาดเจ็บรอบๆ แวบหนึ่ง ก่อนจะคว้าไหล่โฮคุเก็นแล้วหัวเราะลั่น

“เธอได้พักจริงๆหรือเปล่า ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็ไปพักเถอะ ฉันจะเป็นคนปรุงยาถอนพิษเอง ตอนนี้แผนกแพทย์ก็เบาลงบ้างแล้ว”

การบาดเจ็บในสนามรบเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว แต่คนที่บาดเจ็บในสนามรบส่วนใหญ่มักเป็นพวกที่พอขึ้นสนามแล้วลนลาน หรือไม่ก็กลุ่มที่ได้รับมอบหมายภารกิจอันตราย

เมื่อเวลาสงครามยืดออกไป ผู้บาดเจ็บที่ถูกส่งมาที่แผนกแพทย์ในแต่ละวันก็เริ่มน้อยลงเรื่อยๆ โฮคุเก็นเองก็เลยเบาลงบ้าง

“ไม่ต้องหรอก ยาถอนพิษฉันปรุงไว้แทบครบแล้ว ฉันพัฒนายาถอนพิษสำหรับพิษทั้งหมดของซึนะงาคุเระเรียบร้อยแล้ว แล้วก็ย้อนวิเคราะห์จนเจอวัตถุดิบที่ใช้ทำพิษพวกนั้นทั้งหมด

ขอแค่ให้นินจาแพทย์ทุกคนในแผนกแพทย์ดูวิธีปรุงสักรอบ การปรุงยาถอนพิษก็ไม่ใช่ปัญหาแล้ว

นี่คือนารา ชิคาริน ผู้บัญชาการสูงสุดของสนามรบครั้งนี้”

พูดจบซึนาเดะก็แนะนำตัวนินจาที่อยู่ข้างๆ ให้โฮคุเก็นรู้จัก แน่นอนว่าโฮคุเก็นรู้จักชิคารินอยู่แล้ว เพราะทุกวันต้องมีคนจัดทำบันทึกผู้บาดเจ็บของแผนกแพทย์ไปส่งให้เขา

แต่ก็แค่รู้จักเท่านั้น ทั้งสองไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันเป็นพิเศษ ถึงโฮคุเก็นจะคอยคุมอยู่ในแผนกแพทย์ แต่ก็เป็นเพียงเพราะซึนาเดะให้เขาทำ ผู้ดูแลแผนกแพทย์ตัวจริงย่อมเป็นซึนาเดะ

“สวัสดี โฮคุเก็น ฉันคือนารา ชิคาริน คราวนี้ฉันมาที่นี่เพื่อมอบหมายภารกิจให้นาย”

เห็นได้ชัดว่าชิคารินเองก็เหนื่อยล้าจากการดูแลทั้งค่าย ใบหน้าเต็มไปด้วยความอ่อนล้า

ถ้าเป็นเวลาปกติ นารา ชิคารินคงนั่งลงคุยกับนินจาแพทย์อัจฉริยะตรงหน้าให้ดีๆ เพื่อสานสัมพันธ์ไว้บ้าง แต่ตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์จะทำอะไรแบบนั้นเลย

“เชิญ”

พอได้ยินแบบนั้น โฮคุเก็นก็แปลกใจอยู่บ้าง ว่ามีภารกิจอะไรที่เขาทำได้

“ท่านซึนาเดะบอกฉันว่าเธอมีวิชาลับประสานพลังชีวิตของคัตสึยุ ซึ่งสามารถช่วยให้หลายคนรักษาเสถียรภาพของจักระเอาไว้ได้ และรักษาอาการบาดเจ็บที่ไม่หนักมากได้

แต่ตอนนี้ท่านซึนาเดะจำเป็นต้องพักผ่อน ก็เลยแนะนำนายให้ฉัน ฉันเลยอยากถามว่านายเชี่ยวชาญวิชาลับนี้หรือไม่ เราเพิ่งได้รับข่าวกรองลับมาว่า ช่วงบ่ายพวกนิจาซึนะจะเปิดศึกปะทะตรงกับพวกเราแบบไม่อ้อมค้อม

ตอนนี้ฮาตาเกะ ซาคุโมะออกไปปฏิบัติภารกิจลับอื่นอยู่ ในสนามรบจึงขาดนินจาสักคนที่ช่วยประคองขวัญกำลังใจของคนในกองทัพได้ และสภาพของท่านซึนาเดะก็ไม่เหมาะจะลงสนามเหมือนกัน เพราะงั้นฉันถึงมาหานาย

แน่นอน หน้าที่ของนายมีแค่รักษานินจาให้ต่อเนื่องเท่านั้น เรื่องอื่นพวกเราจะจัดการเอง และฉันจะจัดคนคุ้มกันความปลอดภัยให้นายด้วย”

นารา ชิคารินพูดรวดเดียวจบ จากนั้นก็รอคำตอบของโฮคุเก็นอย่างเงียบๆ

“เข้าใจแล้ว ฉันพร้อมเสมอ”

โฮคุเก็นเหลือบมองซึนาเดะที่ยืนอยู่แทบจะหลับคาที่อย่างช่วยไม่ได้ ก่อนจะเดินเข้าไปข้างตัวเธอแล้วพยุงไว้

“ขอบคุณ หลังอาหารกลางวันกรุณาไปรายงานตัวที่ห้องบัญชาการ”

พูดจบชิคารินก็หันหลังจากไป เขายังมีเอกสารอีกกองใหญ่ที่ยังอ่านไม่หมด แถมยังต้องจัดสรรกำลังรบสำหรับช่วงบ่ายอีก

“จำเป็นต้องฝืนขนาดนี้เลยเหรอ”

โฮคุเก็นประคองซึนาเดะเข้าไปในแผนกแพทย์ แล้วพาเธอไปนอนบนเตียงในห้องพักหลังผ่าตัดของตัวเอง มองใบหน้ายามหลับของซึนาเดะแล้วเขาก็นิ่งไปชั่วครู่

การปรุงยาถอนพิษสำหรับซึนาเดะไม่ใช่เรื่องยาก แต่เธอกลับย้อนวิเคราะห์พิษที่ชิโยะเป็นคนปรุงโดยตรง แยกองค์ประกอบทั้งหมดของมันออกมาอย่างละเอียด แบบนี้นินจาแพทย์คนอื่นก็จะสามารถรักษาให้ตรงอาการได้ด้วย

ซึนาเดะในตอนนี้ ที่ยังไม่เคยผ่านความมืดของหมู่บ้าน ยังไม่เคยสูญเสียน้องชายและคนรักไป ก็ยังคงเป็นเด็กสาวคนนั้นที่รักหมู่บ้านสุดหัวใจ

โฮคุเก็นดึงผ้าห่มมาคลุมให้ซึนาเดะเบาๆ จากนั้นวางมือลงบนหน้าท้องของเธอ พลังชีวิตจากกระดูกวิญญาณจักรพรรดิหญ้าน้ำเงินถูกเขาชักนำให้ไหลเวียนไปทั่วร่างของซึนาเดะอย่างต่อเนื่อง

คิ้วที่ขมวดอยู่ของซึนาเดะยามหลับสนิท คลายลงอย่างรวดเร็วเพราะกระแสอุ่นสายนั้น

[มินาโตะ นายห้ามทำให้ฉันผิดหวังนะ ขอแค่นายได้เป็นโฮคาเงะ ปัญหาทุกอย่างฉันจะยืนขวางไว้ข้างหน้าแล้วจัดการแทนนายเอง]

ความมืดของโคโนฮะต้องการแสงอาทิตย์ส่องถึง และมินาโตะก็คือคนคนนั้น ส่วนเหตุผลที่โฮคุเก็นไม่ขึ้นเป็นโฮคาเงะเอง หรือไม่ก็ผลักดันซึนาเดะให้เป็นโฮคาเงะน่ะหรือ

ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ตำแหน่งโฮคาเงะน่ะให้หมามันเป็นไปเถอะ ถ้าต่อมาซึนาเดะได้เป็นโฮคาเงะจริงๆ แล้วต้องนั่งเป็นแรงงานในห้องทำงานทุกวัน ตัวเขาจะทำยังไง สุดท้ายมีความเป็นไปได้สูงว่าเขาจะถูกลากไปเป็นแรงงานด้วยกัน

เพราะงั้นตัวเลือกที่ดีที่สุดก็คือมินาโตะเท่านั้น ส่วนนาวากิน่ะหรือ ไปอยู่ตรงไหนก็ได้ที่มันเย็นๆเถอะ ถ้าเขาได้เป็นโฮคาเงะ โคโนฮะทั้งหมู่บ้านคงได้ปั่นป่วนกันหมด

ตระกูลเซ็นจูสามารถกลับมาเป็นโฮคาเงะได้อีกครั้งแม้จะห่างกันไปหลายรุ่น แต่จะไม่สามารถเป็นโฮคาเงะต่อเนื่องได้ หากห่างจากรุ่นของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นแค่รุ่นเดียว

(จบตอน)