Shazam:เริ่มต้นด้วยพลังของเทพทั้งหก ตอนที่58

"คุณ! ใช่ คุณ!"

ฮาร์ลีย์ ควินน์ร้องเสียงดังออกมาอย่างกะทันหัน แต่เสียงนั้นไม่ได้แฝงความหวาดกลัว

กลับกัน มันเต็มไปด้วย ความตื่นเต้น

เธอรู้... เธอรู้ว่าเดนคนนี้ไม่เหมือนกับเดนคนก่อน

ไม่ใช่แค่เพราะเขาสวมฮู้ดสีขาว แต่เป็นสิ่งที่ลึกซึ้งกว่านั้น

เดนก้าวลงมายืนตรงหน้าเธอ ท่ามกลางพื้นดินที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด

เขายื่นมือออกมา ประคองปลายคางของเธออย่างนุ่มนวล และยกใบหน้าของเธอขึ้น

"ทำไมกันนะ... ฮาร์ลีน..."

"อย่าเรียกฉันแบบนั้น!"

ฮาร์ลีย์ตะโกนออกมาด้วยความรู้สึกเสียใจ

"นายบอกฉันแล้วนี่ ว่านายเรียกฉันว่าฮาร์ลีย์ ควินน์!"

โลกแห่งจิตใจของเธอเปลี่ยนไปในทันที ณ วินาทีนั้น

ฮาร์ลีย์ ควินน์ถือกำเนิดขึ้นอย่างสมบูรณ์

แต่นั่นก็หมายความว่า วันเวลาของฮาร์ลีน ควินเซลเหลืออยู่อีกไม่นาน

เดนมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเวทนา

เธอรู้ตัวไหมว่าเธอกำลังทำอะไร?

ฮาร์ลีย์ ควินน์ในอนาคต อาจกลายเป็นคนที่ฆ่าคนมากมายเพราะด้านรุนแรงที่ซ่อนอยู่ในตัวเธอ

แต่สิ่งที่เธอจะไม่มีวันรู้คือ คนแรกที่เธอฆ่าคือ "ตัวเธอเอง"

เดนไม่ได้ปลอบเธอ เขาพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

"ไม่ได้... ยังไม่ถึงเวลา ฮาร์ลีน เธอยังไม่ได้รับชื่อนั้นอย่างแท้จริง"

แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสุดท้ายที่ฮาร์ลีนควบคุมร่างกายได้ แต่เธอยังไม่ "ตาย" โดยสมบูรณ์

"ฉันจะทำให้ได้ ฉันสัญญา!"

ฮาร์ลีย์พูดด้วยความบ้าคลั่ง พยายามรับรองตัวเองกับเดน

เธอไม่รู้เลยว่า เดนไม่ต้องการคำสัญญานั้น

ในใจของเดน เขารู้ดีว่า ถ้าในต้นฉบับ ฮาร์ลีย์ ควินน์ถูกสร้างขึ้นโดยโจ๊กเกอร์

ฮาร์ลีย์คนนี้ต่างออกไป

เธอถือกำเนิดขึ้นเพราะเดน

โจ๊กเกอร์อาจเป็นเพียง ตัวเร่งปฏิกิริยา ในการสร้างเธอ

ฮาร์ลีย์ ควินน์ นำความรุนแรงที่เดนเคยกระทำต่อเธอในโลกจิตใจ แปรเปลี่ยนเป็นความหลงใหลที่บิดเบี้ยว

และในวินาทีที่เดนตัวจริงปรากฏตัว ความหลงใหลนั้นก็พุ่งถึงขีดสุด

เหมือนกับลูกนกที่ถือเอาสิ่งแรกที่มันเห็นเป็นที่พึ่งพิงทางใจ ฮาร์ลีย์ ควินน์ ก็ถือว่าเดนเป็นจุดยึดเหนี่ยวทางจิตใจของเธอ

ความรู้สึกนี้ช่างน่าประหลาดใจ...

เขาฆ่าโจ๊กเกอร์ และตอนนี้กำลังจะเข้ามาแทนที่โจ๊กเกอร์ในชีวิตเธออย่างนั้นเหรอ?

"ก็...ไม่เลวนะ"

เดนลูบคางอย่างครุ่นคิด

ที่จริง เขามีแผนจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับแผนการของ ฮัช อยู่แล้ว

แต่ไม่ใช่เพื่อช่วยแบทแมนเปิดโปงฮัช

กลับกัน เขาอยากช่วยฮัชใน การเล่นงานแบทแมน

ดูเหมือนว่าไม่รู้ว่าเพราะอะไร หรืออาจเพราะโชคชะตาเล่นตลก

แบทแมนในโลกนี้กลับไม่เหมือนแบทแมนใน DCEU ที่ฆ่าโดยไม่ลังเล

ตรงกันข้าม เขากลับยึดมั่นใน อุดมการณ์ "ไม่ฆ่า" มากขึ้น

แม้ว่าจะยังพอเห็นว่าเขาใช้กำลังหนักหน่วงขึ้นในช่วงหลัง

เหล่าอาชญากรที่ถูกแบทแมนเล่นงาน ถ้าไม่ต้องนอนรักษาตัวในโรงพยาบาลหลายเดือน ก็แทบไม่มีแรงกลับไปก่ออาชญากรรมอีก

แต่ถึงอย่างนั้น แบทแมนก็ไม่อาจหยุดเดนได้

เพราะจำนวนคนที่เดนฆ่าในแต่ละวัน มีมากกว่าคนที่แบทแมนส่งเข้าโรงพยาบาลเสียอีก

"ชนะอยู่ดี!"

เดนคิดในใจ

เขายื่นนิ้วแตะหน้าผากของฮาร์ลีย์ ควินน์

ในทันที เธอก็สลบลง

บุคลิกของฮาร์ลีย์ จะคงอยู่ในภาวะหลับใหลไปสักระยะ

เดนเดินไปยืนด้านหลังเธอ จากนั้นสอดมือเข้าไปใน เงาของเธอ

เหมือนจับปลาในบ่อ เขาค้นหาและคว้าเอา บุคลิกฮาร์ลีน ควินเซล ออกมาจาก "บ่อเงา" ของเธอ

บุคลิกทั้งสองของเธอเป็นสองด้านของเหรียญเดียวกัน

ฮาร์ลีย์ ควินน์เพียงแค่รับความทุกข์แทนฮาร์ลีนในจิตใจของเธอ

แต่ทั้งสองไม่เคยแยกจากกันอย่างแท้จริง

แม้ว่าเดนจะมองว่าตัวเองไม่ใช่คนที่ดี แต่เขาก็มักให้โอกาสคนที่มีความหวังได้เลือกเส้นทางของตัวเอง

ฮาร์ลีย์ ควินน์ อาจเป็นตัวละครที่ผู้คนชื่นชอบในโลกแห่งความจริง

แต่เขาไม่คิดว่าความนิยมของเธอจะเป็นเหตุผลที่เพียงพอในการ ปล้นชีวิตของฮาร์ลีน ควินเซล

เขามองบุคลิกฮาร์ลีนในมือ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

"ตอนนี้ ชีวิตของคุณกลับมาอยู่ในมือคุณอีกครั้งแล้ว คุณควินเซล"

"คุณจะเลือกเป็นคนที่มีความบ้าคลั่งนิดหน่อย แต่มีเอกลักษณ์และไม่เหมือนใคร"

"หรือกลับไปเป็นจิตแพทย์ที่แม้จะธรรมดา แต่มีจิตใจที่สุขภาพดีและอนาคตที่สดใส"

"ทุกอย่าง ขึ้นอยู่กับคุณที่จะตัดสินใจ"

ในต้นฉบับ ฮาร์ลีน ควินเซลกลายเป็นฮาร์ลีย์ ควินน์ เพราะโจ๊กเกอร์ต้องการให้เธอเป็น

แต่ในตอนนี้ เดนได้คืนโอกาสในการเลือกกลับไปให้เธอ

คำถามคือ เธอจะยังเลือกที่จะเป็นฮาร์ลีย์ ควินน์หรือไม่?

หรือเธอจะฉวยโอกาสสุดท้ายนี้ไว้ เพื่อเลือกทางเดินใหม่ให้กับตัวเอง?

เดนเฝ้ารอคำตอบของเธอด้วยความคาดหวัง

โลกความจริง

เดนออกจากจิตใจของฮาร์ลีน และออกจากห้องทดลองใต้ดินนั้นไป

ไม่นานหลังจากนั้น โทมัส เอเลียต กลับมาที่ห้องทดลอง

เขาเพิ่งนั่งลง ก็รู้สึกถึงบางอย่างที่ไม่ถูกต้อง

เขาลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ ขณะมองไปรอบ ๆ ห้อง

ในทันใด ภาพลวงตาของโจ๊กเกอร์ ก็ปรากฏขึ้นในห้องทดลอง

เขามองโทมัสและหัวเราะเบา ๆ

"ใช่ ใช่ มีอะไรบางอย่างเปลี่ยนไป มีบางอย่างผิดปกติ ใช่ไหม?"

ภาพลวงตาของโจ๊กเกอร์ เป็นผลพวงจากเกมที่เขาแพ้ให้กับฮาร์ลีย์ ควินน์ในจิตใจ

แม้เขาจะยอมถอยและไม่แย่งชิงการควบคุมร่างกายของโทมัสอีกต่อไป แต่เขาก็ยังสามารถปรากฏในรูปแบบของภาพลวงตา

และยังคง พูดจาเย้ยหยันและก่อกวน โทมัสได้

"ลองหาอีกสิ ลองค้นหาดูอีกนิด นายจะต้องพบว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติ"

โทมัสเริ่มตรวจสอบทุกสิ่งในห้องทดลองของเขา

ไม่นาน เขาก็พบว่ามี ร่องรอยการถูกเจาะระบบในคอมพิวเตอร์ของเขา

การที่โทมัสพบร่องรอยเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

เดนตั้งใจทิ้งร่องรอยไว้ให้เขาเจอ

เมื่อโทมัสตรวจสอบไฟล์ในคอมพิวเตอร์ของเขา เขาพบว่าผู้บุกรุกได้อ่าน บันทึกการทดลองของเขา

ใบหน้าของโทมัสดูมืดมนลง เขาเริ่มตรวจสอบระบบไฟล์อย่างละเอียด

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เพื่อค้นหาว่ามีใครติดตั้งโปรแกรมสอดแนมหรือไม่

เหมือนกับสิ่งที่เขาเคยทำกับแบทคอมพิวเตอร์ของบรูซ

ขณะที่เขากำลังตรวจสอบ โทมัสก็พบ โปรแกรมปริศนาหนึ่ง ในระบบของเขา

.......

โทมัสคิดว่าร่องรอยที่เขาพบเป็นเหมือนกับสิ่งที่เขาเคยทำกับแบทแมน

เขาจึงพยายามแก้ไขด้วยวิธีที่ผิดพลาด ผลคือ บันทึกการทดลองเกี่ยวกับไวรัสโจ๊กเกอร์ทั้งหมดถูกลบไปในทันที

ใบหน้าของโทมัสซีดเผือด ในขณะที่ ภาพลวงตาของโจ๊กเกอร์หัวเราะจนแทบจะขาดใจ

ทันใดนั้น หน้าต่างป๊อปอัปก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ:

[Why. So. Serious?]

จากนั้น ข้อความอีกชุดก็ปรากฏขึ้นด้านล่าง:

[Smile, My. Friends]

คำว่า "Friends" ที่มีตัว "s" อยู่ท้ายทำให้ โจ๊กเกอร์หยุดหัวเราะทันที

"เขารู้ว่าฉันอยู่ที่นี่" โจ๊กเกอร์พึมพำ

โทมัสไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายทำสิ่งนี้ได้อย่างไร เพราะคอมพิวเตอร์นี้ไม่ได้เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต

เขาลองพิมพ์ข้อความถามในช่องสนทนา:

[คุณเป็นใคร? คุณต้องการอะไร?]

ช่องสนทนาตอบกลับมาทันที:

[อย่ารีบถามเลย เพื่อนของฉัน]

[ฉันรู้ว่านายกำลังเล็งเป้าไปที่แบทแมน แต่นั่นสามารถฆ่าเขาได้จริงหรือ?]

[ไม่, มันไม่ใช่ โทมัส เพราะโจ๊กเกอร์ไม่มีวันยอมให้นายฆ่าเขา]

โทมัสเหลือบมองภาพลวงตาของโจ๊กเกอร์ ซึ่งกำลังจ้องหน้าจอด้วยความตื่นเต้น

เมื่อเห็นโทมัสมองมา โจ๊กเกอร์แสยะยิ้มกว้าง

"ใช่ เขาพูดถูก! แบทแมนเป็นของฉัน!"

ข้อความในช่องสนทนายังคงปรากฏต่อไป:

[สิ่งที่นายต้องการคือต้องการให้บรูซ เวย์นตาย]

[แต่สิ่งที่โจ๊กเกอร์ต้องการคือการทำลายล้างจิตวิญญาณของอัศวินรัตติกาล]

[ฉันสังเกตเห็นว่า นายพยายามใช้การฆ่าคนใกล้ชิดแบทแมนเพื่อทำลายจิตใจเขา]

[แต่นายอาจลืมไปว่า แบทแมนเผชิญสถานการณ์เช่นนี้มาหลายครั้งแล้ว และทุกครั้ง เขาสามารถเลือกสิ่งที่ถูกต้องได้เสมอ]

[แม้ตัวเลือกนั้นจะนำพาความเจ็บปวดมาให้เขามากแค่ไหนก็ตาม เพราะนั่นคือแบทแมน]

[จิตใจของเขาแทบจะไม่มีวันถูกทำลาย ใช่ไหม?]

[แต่นายอาจลืมไปว่า บรูซ เวย์นไม่ใช่คนที่ไร้จุดอ่อน]

[เขาก็แค่มนุษย์คนหนึ่ง]

[แล้วจุดอ่อนของบรูซ เวย์นคืออะไร?]

[ลองคิดดูให้ดี เพื่อนของฉัน]

[ใครกัน? ที่เป็นต้นเหตุให้แบทแมนถือกำเนิดขึ้น...]

ข้อความหยุดลงที่นี่

แต่สิ่งสุดท้ายที่ปรากฏคือ แผนการบางอย่าง

โทมัสคลิกเปิดดู และถึงแม้เขาจะเป็นอัจฉริยะด้านอาชญากรรม แต่สิ่งที่เขาเห็นก็ทำให้เขาต้องสูดหายใจลึกด้วยความตกใจ

ภาพลวงตาของโจ๊กเกอร์ จ้องมองหน้าจอด้วยดวงตาที่เปล่งประกายเหมือนไฟ

"แบทแมนแทบจะไร้ที่ติ แต่บรูซ เวย์นไม่ใช่"

จุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของบรูซ เวย์นคืออะไร?

มันคือจุดเริ่มต้นของการกำเนิดอัศวินรัตติกาล...

...การตายของโธมัสและมาร์ธา เวย์น