บทที่ 30 อาวุธมาตรฐานรูปแบบใหม่

บทที่ 30 อาวุธมาตรฐานรูปแบบใหม่

การเข้าร่วมของทอดลินได้ช่วยเติมเต็มความมีชีวิตชีวาครั้งใหม่ให้แก่โรงตีเหล็กแห่งเมืองแบล็กวูด

การวิจัยและพัฒนาอาวุธปืนเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ!

ความกระตือรือร้นและความเชี่ยวชาญในธาตุไฟของทอดลินนั้นน่าตกตะลึง เขาสามารถทำให้เหล็กร้อนจนแดงฉานเพื่อทำการตีขึ้นรูปได้โดยง่ายเพียงแค่เหวี่ยงค้อนของเขาเท่านั้น

"ว้าว!"

ทักษะของทอดลินชนะใจเหล่าช่างฝีมือทุกคน พวกเขาต่างเต็มไปด้วยความเลื่อมใสในเทคนิคของคนแคระและระเบิดเสียงชื่นชมออกมาไม่ขาดสาย

เห็นได้ชัดว่าในโลกของช่างฝีมือ ฝีมือคือทุกสิ่งและไม่มีที่ว่างสำหรับการแบ่งแยกเผ่าพันธุ์หรืออคติใดๆ

"ครืด ครืด..."

เหล่าช่างฝีมือกำลังใช้สว่าน ตะไบ และเครื่องมือขอเกี่ยวที่ตีขึ้นรูปโดยทอดลิน เพื่อแกะสลักเกลียวลำกล้องเข้าไปในผนังด้านในของลำกล้องปืน

ในยุคสมัยใหม่ เกลียวลำกล้องปืนสามารถผลิตได้อย่างรวดเร็วและแม่นยำโดยใช้เครื่องจักรเฉพาะทางหรือการตีขึ้นรูปด้วยเครื่องจักร

ทว่าในยุคที่ปราศจากเครื่องเจาะระบบไฮดรอลิก เกลียวลำกล้องปืนทำได้เพียงแค่การแกะสลักด้วยมือทีละเล็กทีละน้อยเท่านั้น

"ครืด—"

"ออกแรงอีกหน่อย! พวกเจ้าคนตัวโตทั้งหลาย!"

ทอดลินยืนอยู่ข้างโต๊ะงานเกลียวลำกล้องและตะโกนเสียงดัง น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเร่งร้อน

"ข้าก็ทุ่มแรงสุดกำลังแล้วนะ!"

เฟอร์กัสกล่าว ใบหน้าของเขาแดงก่ำขณะที่หยาดเหงื่อขนาดเท่าเม็ดถั่วไหลรินลงมาจากหน้าผาก

เครื่องมือรูปทรงขอเกี่ยวถูกกดแนบแน่นกับผนังด้านในของลำกล้อง ขูดเอาเนื้อโลหะออกมาทีละนิด

"แกร๊ก!"

ทันใดนั้นเครื่องมือก็ลื่นไถล และรอยขีดข่วนที่เด่นชัดก็ปรากฏขึ้นบนผนังด้านในของลำกล้องปืน

"แค่น แค่น ข้ามือนิ่งไม่พอเอง"

เฟอร์กัสไอออกมาอย่างเก้อเขินพร้อมยอมรับความผิดพลาดของตน

เหล่าช่างฝีมือที่รุมล้อมอยู่รอบโต๊ะงานต่างถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้

นี่ถือเป็นความล้มเหลวครั้งที่สองแล้ว

ไอแซคเพิ่งผลิตปืนคาบศิลาแบบใช้สายชนวนออกมาได้เพียงสามกระบอกเท่านั้น หากไม่สามารถผลิตออกมาได้มากกว่านี้ พวกเขาก็จะเหลือลำกล้องปืนอันสุดท้ายแล้ว

ดูเหมือนว่าการพัฒนาอาวุธชนิดใหม่จะไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

"คลิก"

ไอแซคหยิบกระสุนตะกั่วลูกหนึ่งออกมาจากแม่พิมพ์

กระสุนตะกั่วนี้มีรูปทรงกรวย โดยมีร่องสองร่องที่ฐานซึ่งดูคล้ายกับชายกระโปรง

นี่คือกระสุนลอเรนซ์

ไอแซครู้จักประวัติศาสตร์ของกระสุนเป็นอย่างดี เขาข้ามขั้นตอนของกระสุนมินิเย่และมุ่งตรงไปยังสุดยอดกระสุนสำหรับปืนคาบศิลา นั่นคือกระสุนลอเรนซ์

เมื่อกระสุนนี้ถูกยิงออกไป ร่องที่อยู่ด้านข้างจะขยายตัวออกเนื่องจากแรงดันของก๊าซจากดินปืน ทำให้มันแนบสนิทกับเกลียวลำกล้อง ซึ่งช่วยปรับปรุงความเสถียรในการบินและความแม่นยำของกระสุน

สิ่งที่แตกต่างจากกระสุนมินิเย่คือ มันไม่จำเป็นต้องมีโพรงภายในหัวกระสุน ดังนั้นกระสุนจึงมีความแข็งกว่าและมีอำนาจการทำลายล้างที่สูงกว่า!

นอกจากนี้ มันยังผลิตได้ง่ายกว่า โดยต้องการเพียงแค่เทตะกั่วที่หลอมละลายลงในแม่พิมพ์และทิ้งไว้ให้เย็นตัวลงเพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่สำเร็จรูป

อย่างไรก็ตาม มันปรากฏขึ้นช้าเกินไปและถูกใช้งานเพียงช่วงสั้นๆ ในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกา ก่อนที่จะล้าสมัยไปเนื่องจากการมาถึงของปืนไรเฟิลแบบบรรจุท้าย ดังนั้นชื่อเสียงของมันจึงน้อยกว่ากระสุนมินิเย่มาก

'ยินดีด้วย ท่านได้ค้นพบเทคโนโลยีที่เหนือล้ำกว่ายุคสมัย คะแนนความสำเร็จ +1000'

เห็นได้ชัดว่าระบบก็ยอมรับการค้นพบของไอแซคเช่นกัน

ไอแซคเปิดหน้าต่าง คลังแสง และพบว่ากระสุนลอเรนซ์ได้ปรากฏขึ้นในรายการสิ่งของที่สามารถผลิตได้แล้ว

อย่างไรก็ตาม กระสุนนี้ต้องการเพียงตะกั่วในการผลิต ดังนั้นไอแซคจึงไม่คิดที่จะใช้คะแนนความสำเร็จเพื่อผลิตมัน

เขาต้องการเก็บคะแนนความสำเร็จเอาไว้เพื่อผลิตปืนไรเฟิล และจากนั้นจึงจ้างคนงานเพิ่มเพื่อผลิตกระสุนด้วยมือ

ตอนนี้ไอแซคสะสมคะแนนความสำเร็จได้มากพอสมควรแล้ว เขาจึงลองทำการทดลองบางอย่างกับ คลังแสง

ยกตัวอย่างเช่น การดัดแปลงรูปแบบใดที่สามารถทำได้กับรายการที่ลงทะเบียนไว้แล้ว?

การสลักวงจรเวทมนตร์ที่แตกต่างกันจะส่งผลกระทบต่อต้นทุนการผลิตอย่างไร?

..."ครืด ครืด..."

"ถ้าพวกเจ้าล้มเหลวอีกครั้งในคราวนี้ พวกเจ้าตายแน่!"

ทอดลินกำลังเร่งเร้าพวกเขาด้วยพละกำลังอันมหาศาล

ไอแซคมองไปที่ทอดลินและยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ

เขาหยิบแม่พิมพ์อันแล้วอันเล่า เทตะกั่วหลอมเหลวลงไปเพื่อผลิตกระสุนตะกั่วจำนวนมาก

ลูกกระสุนได้รับการยกระดับแล้ว ถึงเวลาที่จะยกระดับวิธีการจุดระเบิดด้วยเช่นกัน

แก๊ปจุดระเบิด... การผลิตสารปรอทฟูลมิเนตนั้นยุ่งยากเกินไป ข้าจะเก็บเรื่องนั้นไว้ทีหลัง

ไอแซคเริ่มคิดถึงการยกระดับวิธีการจุดระเบิด โดยนึกถึงข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับหินเหล็กไฟและปืนคาบศิลาแบบใช้สายชนวน

"ครืด ครืด..."

เสียงเสียดสีที่บาดหูดังขึ้นอีกครั้ง หัวใจของไอแซคบีบรัด—พวกเขาล้มเหลวอีกแล้วหรือ?

แต่ทันใดนั้นเขาก็เห็นรอยยิ้มแห่งความดีใจปรากฏบนใบหน้าของเฟอร์กัสและเหล่าช่างฝีมือ

"พวกเราทำสำเร็จแล้วครับ นายท่าน"

"...!"

ไอแซควางแม่พิมพ์ในมือลงและลุกขึ้นยืนในทันที ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและยินดี

นี่มันยอดเยี่ยมมาก!

ไอแซคนำปืนไรเฟิลที่เพิ่งผลิตเสร็จใหม่ๆ เดินทางไปยังที่ราบโล่งพร้อมกับเหล่าช่างฝีมือ

เขาต้องการทดสอบอานุภาพและความแม่นยำของเกลียวลำกล้องและกระสุนลอเรนซ์ที่นี่

"แกร๊ก แกร๊ก"

ไอแซคใช้ไม้กระทุ้งเพื่อบรรจุกระสุนให้แน่น จากนั้นจึงติดตั้งสายชนวน

ด้วยเกลียวลำกล้องและกระสุนลอเรนซ์ ปืนไรเฟิลของไอแซคจะมีโอกาสแสดงอานุภาพที่แท้จริงของกระสุนปืนคาบศิลาขนาดเล็กออกมา

"วูบ—"

ในระยะไกลมีชุดเกราะแผ่นเหล็กตั้งตระหง่านสะท้อนแสงเงาวับ

ไอแซคบริกรรมคาถาอย่างเงียบเชียบ ปรับลมหายใจ กดพานท้ายปืนแนบกับไหล่ และเล็งไปที่เป้าหมายผ่านศูนย์เล็ง

เมื่อปากลำกล้องหยุดสั่นไหว เขาก็เหนี่ยวไกปืนอย่างแผ่วเบา

ปัง—!

ประกายไฟปะทุออกมา และแรงสะท้อนถอยหลังที่คุ้นเคยก็กระแทกเข้ากับไหล่ของไอแซค

ด้วยการชี้นำจากเกลียวลำกล้อง กระสุนลอเรนซ์หมุนควงด้วยความเร็วสูงขณะพุ่งตรงไปยังเป้าหมาย

เคร้ง!

เข้าเป้า!

กระสุนลอเรนซ์ที่มีวิถีกระสุนอันสมบูรณ์แบบ พุ่งเข้ากระทบเกราะแผ่นเหล็กที่อยู่ห่างออกไป 150 ก้าว

ผลไม้ที่อยู่ภายในเกราะแผ่นเหล็กถูกบดขยี้จนแหลกลาญ น้ำผลไม้สีแดงสาดกระจายไปทั่วทุกทิศทาง

"เฮ้อ!"

"มันได้ผลจริงๆ ด้วย!" เหล่าช่างฝีมือโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก

ไอแซคเป่าควันสีขาวที่ลอยออกมาจากปากลำกล้องและประทับปืนไว้บนไหล่ราวกับโคบาลตะวันตก

'ยินดีด้วย ท่านได้พัฒนาอาวุธที่มีประสิทธิภาพดีเยี่ยม คะแนนความสำเร็จ +3000'

เสียงของระบบดังขึ้นในใจของไอแซค

สายชนวน, เกลียวลำกล้อง, พานท้ายปืน, ปลอกกระสุนกระดาษ, กระสุนลอเรนซ์... การผสมผสานนี้... มันดูแปลกประหลาดอยู่บ้างจริงๆ

แต่นี่คืออาวุธมาตรฐานชิ้นแรกของเมืองแบล็กวูด—ปืนคาบศิลาแบบมีเกลียวลำกล้อง!