Shazam:เริ่มต้นด้วยพลังของเทพทั้งหก ตอนที่18

เดเมียน? เจสันพาหมอนั่นกลับมาด้วยเหรอ?

เดนถึงกับทำหน้าแปลกใจ "โอ้โห! นี่มันสัตว์เทพออกจากกรงแล้วล่ะสิ!"

เขาแอบขำในใจ แต่นี่มันก็เรื่องสนุกที่เขาจะไม่พลาดช่วยเหลือแน่ เพราะเขากับเจสันสนิทกันพอสมควร

"ไม่มีปัญหา เดี๋ยวฉันจะออกแบบชุดใหม่ให้ดาเมียนด้วย เขาไม่ต่อต้านเรื่องฆ่าคนใช่ไหม?" เดนถามกลับไป

เจสันตอบทันที "ไม่ต้องห่วง ดาเมียนเป็นเด็กที่โตแล้ว"

เดนหัวเราะในใจ "โอ้โห โตแล้วเหรอ? ได้… นายพูดงั้นก็คงงั้นแหละ"

....

ค่ำคืนหนึ่ง เงาของค้างคาวขนาดใหญ่ปรากฏอยู่บนก้อนเมฆเหนือท้องฟ้า

เหล่าอาชญากรและพวกขยะสังคมต่างตกอยู่ในความหวาดกลัว พวกเขาวิ่งพล่านไปทั่ว พลางตะโกนว่า "เขามาแล้ว!"

และแบทแมนก็มาจริงๆ

บนดาดฟ้าของสถานีตำรวจเมืองก็อตแธม ข้างๆ สัญลักษณ์แบทซิกแนล สารวัตรกอร์ดอนยืนด้วยความกังวลใจ

"นายเรียกฉัน"

เสียงต่ำทุ้มอันเป็นเอกลักษณ์ของแบทแมนดังขึ้นจากด้านหลัง

กอร์ดอนหันกลับมาด้วยความดีใจ "ขอบคุณพระเจ้า นายโผล่มาสักที! ช่วงนี้นายหายไปไหนมา?"

แบทแมนหลบซ่อนร่างกายของเขาไว้ในผ้าคลุม ราวกับเป็นค้างคาวยักษ์ "ฉันเห็นประกาศของสแกร์โครว์ สถานการณ์เลวร้ายแค่ไหน?"

แว่นตาของกอร์ดอนขึ้นฝ้า แต่เขาไม่มีเวลาจะเช็ดมัน "มันแย่กว่าที่นายจินตนาการไว้ เมืองนี้มีคนอพยพออกไปเกือบครึ่งแล้ว"

"ถ้าสถานการณ์ยังเป็นแบบนี้ เศรษฐกิจจะพังไม่พอ แม้แต่การทำงานขั้นพื้นฐานของเมืองก็จะหยุดชะงัก"

"เมื่อชั่วโมงก่อน หน่วยยามฝั่งเตรียมขึ้นฝั่งที่ท่าเรือก็อตแธม แต่ถูกพวกแก๊งอาชญากรโจมตีจนพินาศทั้งหน่วย!"

"ใครทำ?"

"เพนกวิน, ทูเฟซ หรือไม่ก็แบล็คแมสค์… อาจเป็นทั้งหมด พวกมันจับมือกันหมดแล้วตอนนี้"

"ฉันรู้สึกว่าสถานการณ์มันแปลกมาก ครั้งนี้พวกมันเหมือนมีแผนการ"

"พวกนั้นมีแผนเสมอ"

"แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่จะสร้างผลกระทบหนักขนาดนี้! ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่าง ก็อตแธมจะพังพินาศ หรือบางที…มันกำลังพังอยู่แล้ว"

แบทแมนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง "การอพยพเป็นยังไงบ้าง?"

กอร์ดอนสูดหายใจลึกเพื่อปรับอารมณ์ "รถบัสคันสุดท้ายเพิ่งออกไป ฉันดีใจที่ลูกสาวของฉันปลอดภัยแล้ว…"

ภายใต้หน้ากาก ดวงตาของแบทแมนแสดงออกถึงความซับซ้อน เพราะเขารู้ว่า บาร์บาร่า ยังไม่ได้ออกจากเมือง

ความรู้สึกผิดก่อตัวขึ้นในใจเขา แต่เขารีบข่มมันไว้และถามต่อ "นายมีข่าวเกี่ยวกับสแกร์โครว์ไหม?"

"มีข่าวลือบางอย่าง มีคนเห็นยานพาหนะทางทหารที่ไม่รู้จักวิ่งเข้าไปในไชน่าทาวน์"

"เราพยายามติดตามแล้ว…แต่ก็หลุดรอย นั่นคือข้อมูลเดียวที่เรามี"

"เรื่องนี้ปล่อยให้ฉันจัดการ"

แบทแมนรับภารกิจและเตรียมจะจากไป แต่กอร์ดอนเรียกเขาไว้ด้วยสีหน้ากังวล

"นายคิดว่าสแกร์โครว์จะปล่อยแก๊สพิษไปทั่วเมืองจริงๆ เหรอ?"

เขายังแอบหวังว่าสแกร์โครว์จะไม่บ้าขนาดนั้น เพราะถ้าทำจริงก็จะได้แค่เมืองร้างที่ไม่มีใครอยู่ แล้วเขาจะได้อะไรจากมัน?

"ฉันจะไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้น" แบทแมนตอบโดยไม่ได้ตอบคำถามตรงๆ

ก่อนที่กอร์ดอนจะพูดอะไรอีก วิทยุสื่อสารที่เขาพกไว้ก็ดังขึ้น

"หน่วยทั้งหมดโปรดทราบ เราพบเหตุฉุกเฉินในพื้นที่ 2 โซน 47 รถลาดตระเวนหายไป ตำรวจที่ประจำการอาจถูกยิง!"

กอร์ดอนหันไปพูดกับแบทแมน "เฮ้ แบทแมน…"

เมื่อเขาหันกลับมาอีกที แบทแมนก็หายตัวไปแล้ว

"เฮ้อ…เหมือนเดิมทุกทีเลย" กอร์ดอนบ่นอย่างเหนื่อยหน่าย

....

อีกด้านหนึ่ง เจสันและเดเมียนมาถึงก็อตแธม

หากสงสัยว่าทำไมพวกเขาถึงมาได้เร็วขนาดนี้ คำตอบคือ เวทมนตร์การเคลื่อนย้ายของเดน

ก่อนที่เจสันจะออกเดินทาง เดนเคยมอบกำไลเวทมนตร์ให้เขา ใช้สำหรับเคลื่อนย้ายไปหาเดนในกรณีจำเป็น

ครั้งนี้ไม่ใช่แค่เจสันที่มา แต่ยังมีเดเมียนติดตามมาด้วย

"เวทมนตร์? เจ๋งดีนี่"

เดเมียนที่ดูเหมือนเด็กอายุแค่ 11-12 ปี สูงประมาณ 140 ซม. กำลังมองกำไลเวทมนตร์ที่ข้อมือของเจสันด้วยสายตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ดูเหมือนเขาจะมีแผนอะไรบางอย่างในใจ

"นายคือเดเมียน?" เดนถามพร้อมจ้องมองเด็กหนุ่มด้วยความสนใจ

"ใช่ แล้วนายล่ะ? เป็นนักมายากลใช่ไหม?" เดเมียนตอบกลับอย่างไม่แยแส

ในฐานะนักฆ่าที่อายุน้อยที่สุดของ League of Assassins เดเมียนมีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก และไม่กลัวใครทั้งนั้น

เจสันที่ยืนอยู่ข้างๆ ไม่ได้ห้ามปราม เพราะเขารู้ว่าเดนจะทำให้เดเมียนเข้าใจว่าบนโลกนี้ ยังมีคนที่เก่งกว่าเขาอยู่

เดนไม่ได้โกรธคำพูดของเดเมียน เขาเพียงแค่ยิ้ม และนึกถึงวิธีจัดการแบบที่ ด็อกเตอร์สเตรนจ์เคยทำกับโลกิ ในภาพยนตร์ Thor: Ragnarok

เขาดีดนิ้วหนึ่งครั้ง ทันใดนั้น วงแหวนเวทมนตร์ขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นใต้เท้าของเดเมียน

เด็กหนุ่มไหวตัวทันและพยายามถ่างขาเพื่อใช้ขาทั้งสองข้างยันขอบวงแหวนไว้

แต่เดนแค่เพิ่มขนาดของวงแหวนขึ้นเล็กน้อยจนเกินขนาดที่ขาของเดเมียนจะยันไว้ได้ และผลลัพธ์คือ เดเมียนหล่นเข้าไปในวงแหวนต่อหน้าต่อตาเจสัน

"นายทำ..."

ก่อนที่เดเมียนจะพูดจบ วงแหวนก็หายไปพร้อมกับตัวเขา

เดนยิ้มบางๆ "ให้เขาลอยไปครึ่งชั่วโมงก็แล้วกัน เด็กคนนี้ดูจะแข็งแรง ให้เขาไปแถวๆ ยอดเขาเอเวอเรสต์หน่อยคงไม่เป็นไร"

เขาหันกลับมาหาเจสันที่ยืนอยู่ตรงหน้า

"ดำขึ้น กล้ามขึ้น ตัวสูงขึ้น... แต่ที่สำคัญที่สุด คือตอนนี้นายดูอันตรายขึ้นมาก" เดนพิจารณาเจสันด้วยสายตาพอใจ

เจสันที่อยู่ตรงหน้าดูเหมือน Arkham Knight จากเกม Batman: Arkham ทุกประการ

"นายเข้าใจสถานการณ์ของก็อตแธมแล้วใช่ไหม?" เดนถาม

เจสันพยักหน้า

"ดี งั้นฉันจะดึงข้อมูลจากระบบของบาร์บาร่ามาให้นาย"

"ถ้าฉันเดาไม่ผิด แบทแมนก็คงทำงานจากข้อมูลชุดเดียวกันนี้ นายตัดสินใจเองว่าจะทำยังไงต่อ"

"ขอบคุณครับ คุณเดน"

"ไม่ต้องขอบคุณ จำไว้อย่างเดียว ไม่ว่านายจะทำอะไรต่อไป ต้อง "จัดการให้เด็ดขาด" เข้าใจไหม?"

"ครับ!" คำตอบนี้ดูเข้าทางเจสันมาก

เดนดีดนิ้วอีกครั้ง ฉากรอบตัวพวกเขาเปลี่ยนไป ตอนนี้ทั้งสองยืนอยู่ในห้องทดลองของ Umbrella Corporation

ในห้องคลังอาวุธที่เงียบสนิท เดนพาเจสันไปยังหน้ากระจกใส ซึ่งด้านในมี ชุดเกราะสีดำ-แดง ที่ดูดุดันและล้ำสมัยวางโชว์อยู่

ชุดเกราะที่อยู่ตรงหน้า มีรูปลักษณ์คล้ายกับชุดของ Arkham Knight แต่ได้รับการออกแบบให้ดูทันสมัยและมีเทคโนโลยีล้ำสมัยยิ่งขึ้น

เดนเพิ่มวัสดุแบบนาโนเทคโนโลยีในชุดนี้ ซึ่งหมายความว่าเจสันสามารถประกอบอาวุธได้ตามความต้องการ อาวุธอะไรก็ได้ ขอแค่มีวัสดุเพียงพอ เขาสามารถสร้าง RPG ได้ด้วยซ้ำ

สิ่งนี้ทำให้เจสันสามารถผลิตกระสุนได้ไม่จำกัดตราบใดที่เขามีนาโนวัสดุเหลืออยู่ ข้อจำกัดเพียงอย่างเดียวคือพลังงานที่ใช้ในการขับเคลื่อนระบบ

บริเวณข้อมือของชุด เดนได้ติดตั้งอุปกรณ์ที่คล้ายกับเครื่องยิงใยแมงมุม แต่เป็นเส้นใยนาโนสีดำที่มีความแข็งแกร่งสูง เส้นใยนี้มีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียง 3 มิลลิเมตร ทำให้แทบมองไม่เห็นในตอนกลางคืน

เส้นใยนาโนนี้สามารถยกเครนได้ทั้งตัว และเป็นวัสดุที่สามารถย่อยสลายได้ หลังการใช้งานจะขาดออกจากกันเองและหายไปในเวลาที่กำหนด

นี่คือการพัฒนาเหนือกว่า ปืนยิงตะขอของแบทแมน ที่นอกจากจะยุ่งยาก ยังติดขัดบ่อยครั้งในสถานการณ์สำคัญ บางครั้งต้องทำลายโครงสร้างของอาคารก่อนใช้งาน ซึ่งขัดกับเป้าหมายของการปกป้องเมือง

เมื่อฟังคำอธิบายทั้งหมดจากเดน เจสันถึงกับตาลุกวาว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อรู้ว่าเขาแทบจะไม่ต้องกังวลเรื่องกระสุนอีกต่อไป

"โอเค ฉันอธิบายสิ่งพื้นฐานไปหมดแล้ว ที่เหลือให้ไปค้นพบในสนามจริง" เดนกล่าว

"ชุดนี้ติดตั้ง AI รุ่นย่อยของคอร์ทานาเพื่อช่วยนายเรียนรู้การใช้งาน ตอนนี้นายลองสวมดูเลย"

ทันทีที่เดนพูดจบ กระจกใสที่ปิดชุดเกราะอยู่เปิดออก ชุดเกราะที่ดูเหมือนกองทรายละเอียดพังทลายลง ก่อนจะเคลื่อนไหวเหมือนน้ำไหลบนพื้น และ "คลาน" ไปหาเจสัน

เจสันผ่อนคลายร่างกาย ปล่อยให้ชุดเกราะห่อหุ้มร่างกายของเขา เหมือนกับว่าชุดนั้นมีชีวิต มันประกอบร่างได้อย่างราบรื่น

"Arkham Knight" ถือกำเนิดอย่างเป็นทางการ!

ดวงตาอิเล็กทรอนิกส์สีน้ำเงินสองดวงบนหน้ากากเรืองแสงขึ้น เจสันกำหมัดและขยับข้อต่ออย่างเป็นธรรมชาติ ชุดเกราะเบาสบายจนเหมือนไม่ได้สวมใส่อะไร

"ขอบคุณมาก คุณเดน" เจสันกล่าวด้วยความจริงใจ

เดนโบกมือและเปิด ประตูมิติ ขึ้นข้างๆ เขา

"ไปเถอะ ไปประกาศให้ก็อตแธมรู้ว่าผู้ล่ากลับมาแล้ว!"