บทที่ 13 ถอนฟืนใต้กะทะ

"ลูกพี่ซานเหรอ"

"ถุย!"

เฉาเต๋อฟาหน้าเต็มไปด้วยแผลเป็นสะเก็ดเลือด ทำหน้าไม่พอใจ "ไอ้เด็กนั่นมันทำอะไรบ้างฮะ ก็แค่ส่งคนสองคนไปป่วนบ่อนอู่ฝูงถังสองครั้งเอง!"

เขาหันไปมองลูกน้องอันธพาลแปดคน "พรุ่งนี้พวกเราส่งคนไปบ้าง ข้าว่าบ่อนอู่ฝูงถังมันก็แค่เก่งแต่ปาก ไม่ได้เรื่องหรอก"

"โธ่ ลูกพี่เฉา"

"ไม่เห็นต้องทำงั้นเลย!"

พวกลูกน้องทำหน้าเจื่อน

ให้พวกเขาผสมโรงด่าโจวซานน่ะได้อยู่หรอก แค่ขยับปากเอาใจลูกพี่เฉาหน่อยจะเป็นไรไป

แต่ให้ไปป่วนบ่อนอู่ฝูงถังเนี่ยนะ

มันไม่ใช่เรื่องเลย!

พวกของโจวซานมันพวกบ้าเลือด ไม่รู้เหนือรู้ใต้ แต่พวกเขารู้ดีนี่นา!

เขาว่ากันว่าเบื้องหลังบ่อนอู่ฝูงถังคือหอม่งโหลว ถึงแก๊งชิงจู๋จะไม่กลัวหอม่งโหลว แต่หอม่งโหลวก็ไม่ได้กลัวแก๊งชิงจู๋เหมือนกัน ขืนมีเรื่องกันจริงๆ พวกเขาลูกกระจ๊อกนี่แหละจะซวย

ถ้าเกิดยกพวกตีกันจริงๆ ล่ะก็...

ยืนเชียร์อยู่ข้างหลังน่ะพอไหว

แต่ให้ไปเป็นด่านหน้านี่ขอบาย

พวกเขาเป็นแค่นักเลงข้างถนนนะ

ไม่ใช่นักรบเดนตาย

มีผลประโยชน์ก็เอา มีเรื่องเจ็บตัวก็เผ่น

ช่วยไม่ได้

ก็มันเป็นแบบนี้แหละ

"ไอ้พวกกระจอก!"

"ไม่ได้เรื่องสักคน!"

เฉาเต๋อฟาโมโหจัด

ทำไมโจวซานส่งคนไปตายเล่นๆ ได้ตั้งสองคน แถมยังทำให้บ่อนอู่ฝูงถังวุ่นวายไปหมด แต่ทำไมลูกน้องเขาถึงไม่มีพวกแบบนั้นบ้าง

"ไอ้พวกโง่!"

"ไม่มีสมองเอาซะเลย!"

เฉาเต๋อฟาชี้หน้าด่าลูกน้องเรียงตัว "บ่อนอู่ฝูงถังมันก็แค่พวกที่พอมีเรื่องก็ป่วนแล้ว พวกแกไปไม่ต้องทำอะไรมาก แค่เริ่มสร้างความวุ่นวายให้มันวุ่นๆ แค่นี้ก็ถือว่ามีความชอบใหญ่หลวงแล้ว"

"..."

พวกนักเลงยืนนิ่ง

ยังไงก็ไม่ไปหรอก

เฉาเต๋อฟากัดฟัน "ใครไป ข้าให้สองตำลึง พอเสร็จเรื่อง ข้าจะไปขอความดีความชอบจากลูกพี่เผิง เลื่อนขั้นให้เป็นหัวหน้าหน่วยย่อยเลย!"

เขากวาดสายตามองทั้งแปดคน "ใครจะไป!"

อย่างที่โบราณว่า มีรางวัลหนักๆ ย่อมมีผู้กล้า

แต่ก็นั่นแหละ...

หัวหน้าหน่วยย่อย

สองตำลึง

อย่างแรกคือคำสัญญาปากเปล่า อย่างหลังจะว่าเยอะก็ไม่เยอะ

ยังจูงใจไม่พอ!

เฉาเต๋อฟาเห็นไม่มีใครตอบสนอง ก็เสียหน้า เลยต้องเจาะจงตัว "ซานหยาง แกไป!"

นักเลงที่ชื่อ 'ซานหยาง' ไว้หนวดเคราแพะ รีบบอก "ลูกพี่เฉา ข้ามีแม่แก่ๆ มีลูกเล็กๆ ต้องดูแล อย่าเลยพี่!"

เฉาเต๋อฟาหน้าเสีย หันไปเรียกอีกคน "เหล่าเหนี่ยว แกไป"

เหล่าเหนี่ยวดูมีอายุหน่อย "แม่ข้ากำลังจะจัดงานแซยิดแปดสิบปี ลูกพี่เฉา ขอโทษจริงๆ ข้าไปไม่ได้ คราวหน้า คราวหน้าข้าไปแน่"

แต่ละคน

ลื่นเป็นปลาไหลเลยทีเดียว

"แม่งเอ๊ย!"

"พึ่งไม่ได้สักคน!"

"ได้ ไม่ต้องพึ่งพวกแกแล้ว ข้าไปเอง ถึงตอนข้าได้กินหรูอยู่สบาย พวกแกก็กินขี้กินเยี่ยวไปเถอะ!"

เฉาเต๋อฟาโกรธจัด ไม่ขอร้องใครแล้ว!

พวกนักเลงได้ยินแบบนั้นก็พร้อมใจกันชูนิ้วโป้งให้ "ลูกพี่เฉาเจ๋งสุด!"

...

ช่วงนี้บ่อนอู่ฝูงถังดวงตกสุดๆ

ซ่างกวนจี้ส่ายหัวอย่างอับจนหนทาง "ข้าก็นึกว่าใคร ที่แท้ก็แก๊งชิงจู๋!"

บ่อนอู่ฝูงถัง

ห้องใต้ดิน

เว่ยเซิ่งมองเฉาเต๋อฟาที่สภาพเหมือนหมาตาย "แค่ทนเครื่องทรมานของข้าไม่ได้ ก็ริอ่านจะมาป่วนบ่อนข้าเรอะ"

เขาหัวเราะเยาะ

วันนี้แหละ

มีคนมาป่วนบ่อนอีกแล้ว ตะโกนโหวกเหวกโวยวาย คว่ำโต๊ะ เตะเก้าอี้

แต่บ่อนอู่ฝูงถังเรียนรู้จากบทเรียนสองครั้งก่อน คราวนี้เลยส่งลูกน้องมาแฝงตัวเป็นผีพนัน พอไอ้หมอนี่เริ่มแผลงฤทธิ์ปุ๊บก็โดนจับกดปั๊บ

คุมสถานการณ์ได้เร็วปรี๊ด

นึกว่าไอ้นี่จะปากแข็งเหมือนสองคนก่อน

ที่ไหนได้ แค่โดนทรมานไปสองสามทีก็ร้องห่มร้องไห้ ถามอะไรตอบหมด เล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นช่วงนี้ออกมาหมดเปลือก

พวกเขาก็เลยเพิ่งรู้ว่า...

"ฝีมือแก๊งชิงจู๋นี่เอง!"

รู้ตัวคนทำแล้วก็ง่าย

ซ่างกวนจี้บอกว่า "แก๊งชิงจู๋คนมันเยอะ เราสู้มันไม่ได้หรอก ข้าจะไปหาหงกูที่หอม่งโหลว ให้เจรจาให้หน่อย"

การต่อสู้ของสองฝ่ายนี้ อย่าเอาบ่อนอู่ฝูงถังเล็กๆ ของเขาไปเป็นเครื่องมือเลย รับไม่ไหวหรอกจริงๆ

...

"แม่งเอ๊ย!"

"ทีไอ้โจวซานส่งคนไปสองคน โดนจับไปตั้งสองวัน สองคืน ไม่ปริปากสักคำ ไอ้เฉาเต๋อฟาเสือกหาเรื่องใส่ตัว ทะเล่อทะล่าไปโดนจับ ซ้ำยังคายความลับซะหมดเปลือก!"

เผิงจวี่โมโหแทบคลั่ง

ตอนนี้เขาเข้าใจถ่องแท้แล้วว่า 'ไม่กลัวศัตรูเก่งเป็นเทพ แต่กลัวเพื่อนร่วมทีมโง่เป็นหมู' มันเป็นยังไง

เฉาเต๋อฟา!

ไอ้เพื่อนร่วมทีมเฮงซวย!

ทำให้เขาเพิ่งได้หน้ากับท่านฟางไปหมาดๆ ไม่กี่วันก็โดนด่าเปิงกลับมาอีกแล้ว

ตอนนี้เลยต้องมานั่งปวดหัวเนี่ย

เผิงจวี่แค้นจนอยากจะกัดลิ้นตัวเองตาย เรียกโจวซานมาอธิบายสถานการณ์ให้ฟัง แล้วก็ถามว่า "แกมีแผนอะไรอีกไหม"

โจวซานส่ายหัว "บ่อนอู่ฝูงถังเมื่อก่อนไม่รู้ว่าพวกเราส่งคนไปป่วน ก็เลยไม่ทันระวังตัว แต่ตอนนี้รู้แล้ว ข้ากับลูกน้องก็คงโดนหมายหัวกันหมด ขืนไปอีกยังไม่ทันก้าวเข้าประตูคงโดนตีขาหักแน่"

เขามีแผนแหละ

แต่ไม่ยอมบอกหรอก

เผิงจวี่ดันเชื่อสนิทใจ เลยยิ่งโกรธหนัก "โทษไอ้เฉาเต๋อฟานั่นแหละ! ทำเสียเรื่องหมด!"

โมโหอยู่พักใหญ่

เผิงจวี่ถึงค่อยคุยธุระกับโจวซาน "ท่านฟางเปิดบ่อนใหม่ใกล้ๆ บ่อนอู่ฝูงถัง ให้ข้าไปดูแล กะจะเปิดศึกชนกับบ่อนอู่ฝูงถังตรงๆ เลย ไอ้ซาน แกน่ะใจถึงพึ่งได้ จะไปช่วยข้าปั้นบ่อนให้ยิ่งใหญ่ไหมล่ะ"

โจวซานตอบโดยไม่ต้องคิดเลย "ลูกพี่ไปไหน ข้าไปด้วย!"

เพิ่งเข้าแก๊งมา รากฐานยังไม่แน่น

เกาะเผิงจวี่ไว้ก่อนก็แล้วกัน

แต่ว่านะ

ถึงแก๊งชิงจู๋จะหยุดป่วนบ่อนอู่ฝูงถังแล้ว แต่จั่วจิงยังไม่ยอมเลิกง่ายๆ หรอก

...

"เฮ้ย ได้ยินไหม ไอ้โฮ่วจื่อตายแล้ว!"

"เกิดอะไรขึ้นวะ"

"อ้าว ไม่รู้เหรอ มีคนปล่อยข่าวในวงการว่า ใครกล้าไปเล่นพนันที่บ่อนอู่ฝูงถังอีก จะแทงให้ตาย วันแรกเป็นไอ้แมวแก่ วันที่สองเป็นไอ้ชานเพ่า ส่วนเมื่อวานวันที่สาม คนตายก็คือไอ้โฮ่วจื่อไง"

...

ช่วงนี้เมืองซ่างหยางวุ่นวายนิดหน่อย

บ่อนอู่ฝูงถังซวยซ้ำซวยซ้อน

แรกๆ ก็โดนป่วนบ่อนอยู่หลายรอบ พอเพิ่มการรักษาความปลอดภัยข้างใน ข้างนอกก็ดันมีเรื่องอีก

"ฆ่าผีพนันเรอะ"

"บ้าไปแล้ว!"

"แก๊งชิงจู๋มันจะกร่างเกินไปแล้ว ไม่กลัวทางการจะลงดาบหรือไง!"

เว่ยเซิ่งถึงกับช็อก

ถ้าแก๊งชิงจู๋ส่งคนมาป่วนข้างในบ่อน มันก็ยังพอเข้าใจได้ว่าเป็น 'กลยุทธ์ทางธุรกิจ'

แต่ตอนนี้...

เล่นมีดเล่นดาบ

ฆ่าคนตายเลยเหรอ

ประกาศกร้าว ข่มขู่คนเล่นพนัน?

ไอ้บ้าเอ๊ย!

ไม่มีทางแก้เลย!

หนีซานยิ้มเจื่อนๆ "ใครจะไปคิดว่าแก๊งชิงจู๋จะบ้าเลือดขนาดนี้!"

แต่ที่น่าแค้นกว่าก็คือ "แก๊งชิงจู๋ยืนกระต่ายขาเดียว ไม่ยอมรับว่าเป็นคนทำ อ้างว่ามีคนฉวยโอกาสใส่ร้ายป้ายสี!"

ซ่างกวนจี้ถึงกับหัวเราะด้วยความโกรธ "ใครมันจะกล้าเสี่ยงหัวขาดไปใส่ร้ายคนอื่น แล้วสุดท้ายให้แก๊งชิงจู๋ได้ผลประโยชน์ไปเต็มๆ ล่ะ"

มันจะโง่เกินไปแล้ว!

ซ่างกวนจี้ไม่เชื่อเด็ดขาด

ต้องเป็นฝีมือแก๊งชิงจู๋แน่ๆ

ไอ้พวกอันธพาลข้างถนนพวกนี้กำเริบเสิบสานถึงขั้นประกาศจะฆ่าคน ไม่เห็นทางการอยู่ในสายตาเลยหรือไง

ยังไงซะ

แก๊งชิงจู๋ก็เป็นฝ่ายล้ำเส้นก่อน หอม่งโหลวเลยให้ซ่างกวนจี้ไปแจ้งความ ตอนนี้ทางการก็ส่งทั้งมือปราบและผู้ช่วยไปตามล่าคนร้ายแล้ว ไม่ต้องให้พวกเขาลงมือสืบเองเลย

แต่ต้องยอมรับเลยว่า

วิธีถอนฟืนใต้กระทะแบบนี้มันได้ผลชะมัด

กลัวสิ

ลูกค้าขาประจำของบ่อนอู่ฝูงถังกลัวจนหัวหดกันหมดแล้ว

สามวันตายไปสามคน

บ่อนอู่ฝูงถังแทบจะร้าง ไม่มีลูกค้ารายไหนกล้าโผล่หัวมาเลย

ใครจะกล้ามาล่ะ

ไม่กลัวตายหรือไง

ไปเล่นที่ไหนก็เล่นได้

ทำไมต้องเสี่ยงชีวิตมาเล่นที่บ่อนอู่ฝูงถังด้วยล่ะ บ้าหรือเปล่า!

เพราะงั้น ก็เลยหายหัวกันไปหมด

พอไม่มีคนเล่นพนัน

ไม่เจ๊งก็เหมือนเจ๊ง

น่าสงสารบ่อนอู่ฝูงถังที่เคยทำธุรกิจรุ่งเรือง แค่หักค่าต๋งแต่ละวันก็พอเลี้ยงบ่อนได้สบายๆ ยังไม่รวมถึงธุรกิจมืดๆ อย่างพวกปล่อยเงินกู้หรือค้ามนุษย์อีกนะ

ปีนึงๆ กอบโกยเงินได้เป็นกอบเป็นกำ

เรียกได้ว่าเป็นบ่อเงินบ่อทองเลยทีเดียว

แต่ตอนนี้ บ่อทองโดนทุบแตกซะแล้ว

...

(จบตอน)