ตอนที่ 3: อัปเกรดช่องอุปกรณ์! ผสานผลลัพธ์!

ตอนที่ 3: อัปเกรดช่องอุปกรณ์! ผสานผลลัพธ์!

ยามราตรีมาเยือน เรือนพักอันเงียบสงบ

โจวหยวนปิดประตู ลงค่ายกลป้องกันง่ายๆ ไว้รอบหนึ่ง จากนั้นจึงเทศิลาวิญญาณจากถุงเก็บของออกมาบนโต๊ะหินทั้งหมด

เคร้งเคร้ง—

เสียงกระทบกันอันกังวานดังก้องอยู่ในยามค่ำคืนที่เงียบสงัด

ก้อนผลึกที่เปี่ยมด้วยพลังวิญญาณจางๆ กองเป็นกองเล็กๆ ส่งประกายเรืองรอง ส่องสว่างบนใบหน้าอันสงบของโจวหยวน

ศิลาวิญญาณแปดสิบสามก้อน

หักต้นทุนค่าสมุนไพรสี่สิบก้อนที่ซื้อไปก่อนหน้า กำไรสุทธิในรอบนี้คือสี่สิบสามก้อน

ความเร็วในการทำเงินเช่นนี้ เหนือกว่าการที่เขาเคยตรากตรำทำงานหนักทั้งปีเสียอีก

ปลายนิ้วของโจวหยวนลูบไล้ไปบนศิลาวิญญาณ สัมผัสถึงพลังวิญญาณอันบริสุทธิ์ภายใน

หนึ่งร้อยศิลาวิญญาณ

นั่นคือเกณฑ์ในการเปิดช่องอุปกรณ์ที่สอง

ด้วยรายได้ในวันนี้ ภายในไม่เกินสองเดือน เขาก็สามารถอัปเกรดช่องอุปกรณ์ได้

ความคิดนี้ขจัดความอ่อนล้าจากการปรุงโอสถติดต่อกันหลายวันจนหมดสิ้น ในดวงตาฉายแววร้อนแรง

เช้าตรู่ของวันถัดมา แสงสว่างเริ่มสาดส่อง

ร่างของโจวหยวนปรากฏตัวที่ร้านสมุนไพรในตลาดการค้าอีกครั้ง

เขาไม่ลังเลเลยที่จะแลกเปลี่ยนศิลาวิญญาณส่วนใหญ่ที่ได้มาเป็นสมุนไพรสำหรับปรุงโอสถเพิ่มปราณ

ส่วนวัตถุดิบสำหรับโอสถเติมปราณนั้น เขาไม่ชายตามองแม้แต่น้อย

โอสถเพิ่มปราณระดับกลาง กำไรนั้นสูงส่งกว่าโอสถเติมปราณนัก

เขาจึงทุ่มเทเรี่ยวแรงทั้งหมดไปกับการปรุงโอสถเพิ่มปราณเพียงอย่างเดียว

กลับมาที่เรือน ประตูไม้ปิดสนิท

ค่ายกลป้องกันอันเรียบง่ายส่องแสงสลัว แยกเรือนออกจากความวุ่นวายภายนอกอย่างสิ้นเชิง

ในห้องฝึกวิชา เสียงปะทุของเปลวไฟในเตาหลอมกับกลิ่นหอมของโอสถผสานกันเป็นจังหวะเดียวในพื้นที่แคบๆ นี้

ตะวันขึ้นตะวันตก ฤดูเปลี่ยนผ่าน

เวลาสองเดือนล่วงเลยไปอย่างเงียบเชียบในการปรุงโอสถที่จืดชืดและซ้ำซาก

ตลาดการค้า เขตแผงลอยนักพรตพเนจร

โจวหยวนเพิ่งจะปูผ้าในตำแหน่งเดิม ก็ดึงดูดนักพรตพเนจรจำนวนมากให้เข้ามาซื้อโอสถเพิ่มปราณ

"พี่โจว เอาโอสถเพิ่มปราณมาสองขวด"

"ข้าก็เอาหนึ่งขวด!"

เมื่อเทียบกับร้านค้าเหล่านั้น โอสถที่โจวหยวนขายนั้นถูกกว่าอย่างเห็นได้ชัด เหมาะสำหรับนักพรตพเนจรที่มิได้มีฐานะร่ำรวยเหล่านี้

เสียงอันเร่งร้อนดังมาจากท่ามกลางฝูงชน

"พี่โจว!"

ร่างหนึ่งรีบเบียดเข้ามา เป็นลูกค้าขาประจำที่แวะเวียนมาซื้อของกับโจวหยวนตลอดสองเดือนที่ผ่านมา เป็นนักพรตวัยกลางคนผู้มีความสง่างามในระดับปลายฝึกปราณ

เขาเข้ามาถึง มิได้แม้แต่จะกล่าวทักทาย สายตาก็จ้องเขม็งไปที่ถุงเก็บของของโจวหยวน

"สหายธรรมโจว โอสถเพิ่มปราณห้าขวด!"

เสียงของนักพรตวัยกลางคนแผ่วเบา ทว่าแฝงด้วยความเร่งร้อนอย่างมิอาจปฏิเสธ เกรงว่าหากช้าไปเพียงวินาที ของจะหมดเสียก่อน

โจวหยวนประสานมือ ใบหน้าฉายความรู้สึกผิด

"ผู้อาวุโสมาไม่ทันกาล วันนี้เหลือเพียงสามขวดเท่านั้น"

"เหลือเพียงสามขวดรึ?"

ความผิดหวังฉายชัดบนใบหน้าของนักพรตวัยกลางคน คิ้วขมวดมุ่น

เขาถอนหายใจ ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเสียดาย

"เอาเถิด สามขวดก็สามขวด สหายธรรมโจว คราวหน้า ไม่ว่าจะอย่างไรต้องเก็บไว้ให้ข้าเพิ่มอีกสักขวด ราคาไม่ใช่ปัญหา!"

"คราวหน้าแน่นอน"

โจวหยวนรับศิลาวิญญาณ ตอบรับอย่างสุภาพ

หลี่อวี้ที่ยืนดูอยู่ข้างๆ ตลอดเหตุการณ์ อ้าปากค้าง สุดท้ายความคิดที่จะเอ่ยปากพูดคุยก็กลายเป็นเพียงความรู้สึกทอดถอนใจอันขมขื่น

"พี่โจว การค้าของท่านยิ่งทำยิ่งใหญ่ขึ้นนะ ทุกครั้งที่ออกแผง โอสถราวกับมีขา วางไม่ถึงครึ่งวันก็เกลี้ยง ดูท่าว่าสองเดือนนี้ ฝีมือปรุงโอสถของท่านคงก้าวหน้าขึ้นอีกขั้นสินะ"

"โชคช่วยที่ทะลวงผ่านเท่านั้น"

คำตอบของโจวหยวนยังคงสงบนิ่งเช่นเคย

มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่า การเก็บตัวฝึกฝนอย่างหนักในสองเดือนนี้ให้ผลลัพธ์ที่น่าตกตะลึงเพียงใด

อัตราความสำเร็จของโอสถเพิ่มปราณ จากสามส่วนที่เคยทำได้เพียงฝืดเคือง ได้เลื่อนขึ้นมาเป็นห้าส่วนอย่างมั่นคง และในยามที่อยู่ในสภาวะดีเยี่ยม อาจทะยานไปถึงหกส่วนด้วยซ้ำ

อัตราความสำเร็จนี้ เมื่อมองไปทั่วตลาดการค้า นอกจากช่างปรุงโอสถที่เป็นทางการในหอโอสถแล้ว แทบไม่มีผู้ใดเทียบเคียงได้

คุณภาพเป็นเลิศ ราคายังถูกกว่าหอโอสถหนึ่งส่วน

โอสถของเขาจึงกลายเป็นที่หมายปองของนักพรตพเนจรในเขตนี้ ทุกครั้งที่ออกแผงจะถูกแย่งชิงกันไม่ขาดสาย

โจวหยวนเก็บแผงอย่างคล่องแคล่ว มิได้รั้งรออยู่ในตลาดการค้านานนัก รีบก้าวเท้ากลับไปยังเรือนพักของตน

ปัง

ประตูเรือนปิดลงอย่างรุนแรง

เขามิอาจแม้แต่จะหอบหายใจ รีบเทสิ่งของทั้งหมดจากถุงเก็บของออกมาในคราวเดียว

เคร้งเคร้ง!

เสียงที่กังวานกว่าครั้งก่อนหน้านี้ดังขึ้น บนโต๊ะหิน กองภูเขาศิลาวิญญาณเปล่งประกายเจิดจรัส

หนึ่งร้อยสามสิบเจ็ดก้อน!

นี่คือทรัพย์สินทั้งหมดที่เขามีในขณะนี้

ความมั่งคั่งนี้ สำหรับนักพรตพเนจรระดับฝึกปราณผู้อื่นแล้ว ถือได้ว่าเป็นเงินก้อนโต นับเป็นผู้มีฐานะร่ำรวยพอสมควร

สายตาของโจวหยวนจับจ้องไปที่กองศิลาวิญญาณนั้น แววตาเปล่งประกายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เขายื่นมือออกมา นับศิลาวิญญาณหนึ่งร้อยก้อนออกมาอย่างละเอียด วางกองไว้เบื้องหน้าอย่างเคร่งขรึม

ทุกอย่างพร้อมสรรพ

ลมหายใจของเขาชะงักไปชั่วครู่ จิตจดจ่อเข้าสู่ห้วงสมุทรแห่งจิต สั่งการไปยังม่านแสงสีฟ้าครามเบื้องหน้า

"อัปเกรด"

วูบ—

เสียงสั่นสะเทือนเบาบางจนแทบมิอาจสังเกตได้

ศิลาวิญญาณหนึ่งร้อยก้อนบนโต๊ะหิน สลายไปกลายเป็นละอองแสงที่บริสุทธิ์ที่สุดในสายตาของโจวหยวน เลือนหายเข้าสู่ความว่างเปล่า

สำเร็จแล้ว!

โจวหยวนรีบนำจิตจดจ่อเข้าสู่ห้วงความคิด จ้องเขม็งไปที่ม่านแสงสีฟ้าครามนั้น

[นาม: โจวหยวน]

[อายุ: 24]

[ระดับพลัง: ฝึกปราณขั้นที่แปด]

[วิชา: วิชาเมฆอัคคี (ขั้นที่แปด) ]

[อาคม: เพลิงกระสุน (ขั้นต้น) , ควบคุมลม (ขั้นต้น) , เนตรสวรรค์ (ขั้นต้น) ...]

[การปรุงโอสถ: ระดับที่หนึ่ง]

[อุปกรณ์ 1: หยกบันทึกจิตโอสถ]

[อุปกรณ์ 2: ไม่มี]

[ศิลาวิญญาณหนึ่งพันก้อนเพื่ออัปเกรดช่องอุปกรณ์]

ช่องติดตั้งที่สองปรากฏขึ้นแล้ว!

โจวหยวนกดข่มความปิติที่พลุ่งพล่านในอก นึกในใจ

แสงวูบหนึ่งจากถุงเก็บของ เตาหลอมทองแดงเข้มสูงครึ่งคนก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขาอย่างกะทันหัน

ในจังหวะที่ฝ่ามือสัมผัสกับเตาหลอมอันเย็นเยียบ เสียงจักรกลที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในจิตอีกครั้ง

"ตรวจพบเตาหลอมทองแดงเข้ม ต้องการติดตั้งหรือไม่?"

"ติดตั้ง!"

โจวหยวนกล่าวในใจ

วูบ!

เตาหลอมทองแดงเข้มอันหนักอึ้งเบื้องหน้า หายไปในอากาศธาตุ

โจวหยวนหลับตาแน่น จิตทั้งหมดจดจ่ออยู่กับหน้าต่างสถานะ

ในช่องอุปกรณ์ที่สอง ปรากฏตัวอักษรใหม่ออกมา

เขาอ่านไปทีละคำ หัวใจที่เต้นรัวก็ยิ่งทวีความรุนแรงและหนักแน่นขึ้นเรื่อยๆ

[อุปกรณ์ 1: หยกบันทึกจิตโอสถ (ระดับที่หนึ่ง คุณภาพสูง) ]

[ผล 1: พรสวรรค์ในการปรุงโอสถเพิ่มขึ้น]

[ผล 2: ปรุงโอสถระดับที่หนึ่ง อัตราความสำเร็จเพิ่มขึ้นสามส่วน]

[หมายเหตุ: นี่คือสิ่งที่ช่างปรุงโอสถผู้หนึ่งเรียนรู้และเข้าใจตลอดชีวิต เก็บรักษาหยาดเหงื่อแรงงานทั้งหมดของเขาเอาไว้]

[อุปกรณ์ 2: เตาหลอมทองแดงเข้ม (ระดับที่หนึ่ง คุณภาพสูง) ]

[ผล 1: ปรุงโอสถระดับที่หนึ่ง อัตราความสำเร็จเพิ่มขึ้นสองส่วน]

[ผล 2: พรสวรรค์ในการปรุงโอสถเพิ่มขึ้น]

[ผล 3: พรสวรรค์ในการหลอมอาวุธเพิ่มขึ้น]

[หมายเหตุ: นี่คือเตาหลอมที่ช่างหลอมอาวุธผู้หนึ่งสร้างขึ้นด้วยความวิริยะ ผ่านมือช่างปรุงโอสถมาสามคน เปิดเตามาแล้วกว่าสามพันเจ็ดร้อยครั้ง ตัวเตาหลอมซึมซับกลิ่นอายแห่งโอสถและวิถีอาวุธไว้บางเบา]