บทที่ 3: ตำนานนิรันดร์!
บทที่ 3: ตำนานนิรันดร์!
บทที่ 3: ตำนานนิรันดร์!
เสียงฝีเท้าดังอื้ออึงเข้าใกล้มาเรื่อยๆ
ครู่ต่อมา
ร่างอันโอนเอนกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏแก่สายตาของหลี่เซียวเหยา
"นี่คือ?"
หลี่เซียวเหยารู้สึกตกตะลึง
ท่ามกลางแสงสลัว
เขามองเห็นความเหนื่อยล้าอย่างสุดขีดบนใบหน้าของคนเหล่านั้น รวมถึงคราบเลือดที่เกรอะกรัง
ผู้นำคือชราภาพผู้หนึ่ง สวมอาภรณ์รบสีทองแดง แววตามุ่งมั่นและเปี่ยมด้วยจิตสังหาร
เบื้องหลังเขาคือคนหนุ่มสาวกว่าสิบคน
ทว่าร่างของพวกเขาล้วนเต็มไปด้วยบาดแผล ดุจเพิ่งผ่านศึกหนักมา
"มหาจักรพรรดินิรันดร์ โปรดอภัยให้คนไร้ความสามารถเช่นข้า ที่มิอาจปกป้องกำแพงนิรันดร์ไว้ได้!"
จากนั้น
ภายใต้สายตาอันตื่นตะลึงของหลี่เซียวเหยา ชายชราผู้นำพลันคุกเข่าลงและร้องไห้ออกมาสู่ความว่างเปล่าอันเวิ้งว้าง
"ท่านราชันศึก ท่าน... ท่านเป็นใคร?"
การกระทำของชายชราทำให้คนหนุ่มสาวเบื้องหลังต่างตกใจ
"เฮ้อ สถานที่แห่งนี้คือสุสานแห่งกำแพงนิรันดร์ ผู้สร้างกำแพงผู้ฝากตำนานไว้ทั่วแดนเซียนนิรันดร์"
เมื่อชายชรากล่าวคำนี้ มันดุจสายฟ้าฟาดเข้าสู่ห้วงความคิดของคนหนุ่มสาวเหล่านั้น!
"นี่... เป็นไปได้อย่างไร?!"
"มหาจักรพรรดินิรันดร์ผู้เป็นที่เคารพของผู้คน จะถูกฝังอยู่ในที่เช่นนี้ได้อย่างไร?"
คนหนุ่มสาวต่างอุทานด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
ต้องรู้ไว้ว่า
มหาจักรพรรดินิรันดร์มีสถานะสำคัญยิ่งในประวัติศาสตร์แดนเซียน!
คนหนุ่มสาวรุ่นพวกเขาล้วนเติบโตมาพร้อมกับตำนานของพระองค์
พระองค์คือตำนานที่ไร้พ่าย!
ในวัยเยาว์ พระองค์เริ่มต้นจากร่างมนุษย์ธรรมดา ผ่านอุปสรรคทั้งปวง!
ในท้ายที่สุด พระองค์ผงาดขึ้นจากความทุกข์เข็ญ ค้นพบมรรคาของตน และพิชิตอัจฉริยะทั่วหล้า!
บรรลุมหาจักรพรรดิได้ในคราเดียว!
ทว่าพระองค์มิได้เลือกสร้างอำนาจให้ตนเอง
พระองค์กลับทุ่มเทพลัง เดินทางทั่วแดนเซียน ค้นหาของล้ำค่า
เพื่อสร้างกำแพงนิรันดร์อันกว้างใหญ่เพื่อปกป้องโลกเซียน!
และกดดันอำนาจเซียนทั้งหลายให้ส่งกำลังทหารมาคุ้มครองผู้คน
มหาจักรพรรดินิรันดร์เลือกทางเดินที่แตกต่าง จึงเป็นที่เลื่อมใสของเหล่าผู้บำเพ็ญทั่วไป
ในสายตาของอำนาจเซียนเหล่านั้น ผู้บำเพ็ญทั่วไปเป็นเพียงมดปลวกไร้ค่า
ทว่าในความคิดของคนหนุ่มสาวเหล่านี้
มหาจักรพรรดินิรันดร์สิ้นชีพจากการถูกรุมล้อมโดยศัตรูต่างแดน
ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าคือ มีคำเล่าลือว่า
อำนาจเซียนบางกลุ่มร่วมมือกับศัตรูเพื่อให้มหาจักรพรรดินิรันดร์ดับสูญ!
นับแต่นั้น การควบคุมกำแพงนิรันดร์ก็ตกอยู่ในมือของอำนาจเซียนเหล่านั้น
ชายชราเบื้องหน้าคือ "ราชันศึก" หนึ่งในยอดฝีมือใต้บัญชาของมหาจักรพรรดินิรันดร์
ทว่าเขากลับอยู่ในสภาพที่บาดเจ็บสาหัสและอ่อนแรง
"เฮ้อ นี่คือประวัติศาสตร์ที่ถูกกักขัง อำนาจเซียนเหล่านั้นอยู่เหนือผู้คน ไฉนเลยจะยอมให้มหาจักรพรรดิผู้แตกต่างเช่นนี้อยู่เหนือพวกเขาได้"
"ใครจะคาดคิดว่ากระดูกของมหาจักรพรรดิผู้เกริกไกรจะถูกเนรเทศมาในที่เช่นนี้?"
นัยน์ตาของราชันศึกเอ่อล้นด้วยน้ำตา
"ฮะฮะฮะ! มิคาดว่าที่นี่จะเป็นสุสานของมหาจักรพรรดินิรันดร์จริงๆ ขอบใจท่านชราที่นำทาง!"
พลันนั้น
เสียงหัวเราะอันเย็นเยียบก็ระเบิดขึ้นท่ามกลางความมืดมิด!
"เป็นคนจากขุมนรก! พวกมันยังตามมา!"
สิ้นเสียงนั้น ความตระหนกก็ครอบงำคนหนุ่มสาวเหล่านั้น
ทว่าราชันศึกกลับมิได้หวาดหวั่น ราวกับคาดการณ์ไว้อยู่แล้ว
"หึ! พวกสวะในเงามืด กล้าดีอย่างไรมาผยองเดชต่อหน้าแดนนิรันดร์?"
ราชันศึกสบถด้วยความรังเกียจ
ตูม!
สิ้นเสียงนั้น
แรงกดดันมหาศาลก็กดทับลงจากฟ้า กระแทกเข้าสู่หัวใจของทุกคน
ชั่วขณะนั้น
คนหนุ่มสาวที่ตบะอ่อนด้อยพลันระเบิดกลายเป็นไอเลือด
ที่เหลือต่างกระอักเลือด หน้าซีดเผือด
"ผู้ทรงอำนาจ!"
ราชันศึกเอ่ยขึ้นอย่างยากลำบาก
ครานี้ ขุมนรกส่งยอดฝีมือระดับผู้ทรงอำนาจมาเพื่อล้างบางพวกเขา!
ตูม!
วินาทีถัดมา หมอกดำก็แผ่ขยาย กายสูงใหญ่ในอาภรณ์ทมิฬก็ปรากฏขึ้นระหว่างฟ้าดิน
นัยน์ตาของเขาเย็นเยียบและกวาดมองไปที่ราชันศึกและคนอื่นๆ
"ราชันศึก ยอมจำนนเสียเถิด! หากยอมสยบต่อขุมนรก ข้าจะละเว้นชีวิตเจ้า"
เสียงเฉยเมยดังลงมาจากฟ้า
"ฮึ! เจ้าพวกหนูท่อ กล้าเสนอหน้าออกมาเชียวหรือ?"
ราชันศึกตอบโต้
ตูม!
สิ้นคำกล่าว จิตสังหารอันรุนแรงก็ถาโถมเข้าใส่พวกเขา
"จิตสังหารน่ากลัวยิ่ง ข้าขยับตัวมิได้เลย"
คนหนุ่มสาวตัวสั่นสะท้านภายใต้แรงกดดันนั้น
"เฮ้อ!"
ในยามนั้น
เสียงถอนหายใจก็ระเบิดขึ้น ก่อให้เกิดคลื่นพลังที่สลายจิตสังหารของยอดฝีมือขุมนรกได้ในทันที
"เกิดสิ่งใดขึ้น?"
ยอดฝีมือขุมนรกสะดุ้งสุดตัว สัมผัสได้ถึงอันตรายที่ไม่อาจอธิบายได้
ดูเหมือนจะมีจิตสัมผัสสูงสุดบางอย่างกำลังจับจ้องเขาอยู่
"มหาจักรพรรดิ!"
ราชันศึกตะโกนอย่างตื่นเต้น
ตูม!
สิ้นคำกล่าวนั้น
จิตใจทุกคนสั่นสะท้าน จ้องมองไปยังราชันศึกอย่างไม่อยากจะเชื่อ
"เยาว์วัยท้าทายทั่วหล้า สร้างเต๋าพิสูจน์พลัง!"
"วันใดที่มีข้า มหาจักรพรรดินิรันดร์ สวรรค์ย่อมปลอดภัย!"
สุ้มเสียงก้องกังวานราวกับมาจากความว่างเปล่าอันเวิ้งว้าง
สร้างความหวาดหวั่นแก่ผู้คนยิ่งนัก
ทว่าสิ่งที่ไม่มีใครรู้คือ
หลี่เซียวเหยาที่อยู่มิไกลนัก รูม่านตาหดเล็กลง
เขามองไปยังมุมหนึ่งด้วยความตกตะลึง
ณ ส่วนลึกที่สุดของแดนร้าง
โลงศพปริศนาตั้งอยู่อย่างสงบ
และในวินาทีนี้
หลี่เซียวเหยาเห็นมันขยับเขยื้อน?
"บัดซบ โลงศพนี่คงทนไม่ไหวแล้ว? มันกำลังจะคืนชีพ!"
หลี่เซียวเหยาอุทานในใจ
ในขณะนั้น เสียงของระบบก็ดังขึ้น:
[ร่างของโฮสต์ถูกปรับปรุงสำเร็จ ระบบกำลังจะยกระดับตบะให้ท่าน]