บทที่ 12 บิ๊กบอสผู้พิชิตเฟิร์สคิลเป็นผู้หญิงงั้นเหรอ?!

เป็นเขาที่อยากใช้ปากชิมงั้นเหรอ?

ก็ตอนนี้มันยังไม่มีอุปกรณ์อะไรเลยไม่ใช่หรือไงกัน?!

หลังจากชูนิ้วกลางให้เกมและระบบในใจแล้ว เจียงอวี้ก็ไม่เสียเวลาอีกต่อไป เขาเหยียบคันเร่งเต็มแรงส่งให้รถยกพุ่งทะยานไปข้างหน้าอีกครั้ง

เจียงอวี้สังเกตเห็นว่าในช่องแชท นอกจากพวกที่พูดจาเลอะเทอะแล้ว ผู้เล่นส่วนใหญ่กำลังเจอกับปัญหาเดียวกัน:

ผู้เล่น [เจ้าแห่งเลนป่าผู้คลั่งไคล้]: "เชี้ย ค่าความเหนื่อยล้าพุ่งไป 80 แล้ว แบบนี้จะเล่นต่อยังไงวะ?"

ผู้เล่น [อาโอกิ]: "จะเล่นยังไงน่ะเหรอ? ก็กางมุ้งนอนตรงนั้นเลยไง หรือนายอยากโดนยึด [ใบขับขี่]?"

"@ผู้เล่น [เจ้าแห่งเลนป่าผู้คลั่งไคล้] ว่าแต่พาหนะที่นายสุ่มได้มันคือสเก็ตบอร์ดไม่ใช่เหรอ? ไอ้นั่นต้องใช้ใบขับขี่ด้วยเหรอ?"

ผู้เล่น [เจ้าแห่งเลนป่าผู้คลั่งไคล้]: "(กลอกตา) อย่ามายุ่งกับฉัน"

ผู้เล่น [อาโอกิ]: "(ยักไหล่)"

ผู้เล่น [หน้าต่างที่ปิดไม่ได้]: "รับซื้อน้ำมัน! รับซื้อน้ำมัน! รับซื้อน้ำมัน!"

...

เจียงอวี้พอจะจำคนพวกนี้ได้ลางๆ เขาจำได้ว่าพาหนะของผู้เล่น [หน้าต่างที่ปิดไม่ได้] คือรถบรรทุกสินะ มิน่าล่ะถึงต้องเที่ยวรับซื้อน้ำมันแบบนี้...

แต่เขาก็แอบสงสัยเหมือนกันว่าสเก็ตบอร์ดของพ่อหนุ่มเลนป่านั่นมันใช้งานยังไง

เจียงอวี้ลองคิดเล่นๆ แล้วก็พบว่า ถึงพาหนะนี้จะฟังดูประหลาด แตในช่วงต้นเกมแบบนี้ มันกลับไม่ใช่พาหนะที่แย่เลย

ความพิเศษของสเก็ตบอร์ดคือมันต้องการพลังงานขับเคลื่อนต่ำมาก—

เพราะใช้แค่สองขาเดินเอา

นอกจากนี้ ความเร็วของสเก็ตบอร์ดในบางจังหวะก็ถือว่าค่อนข้างเร็วทีเดียว!

ถ้าเกมนี้มีไอเทมหรือการตั้งค่าที่สามารถดัดแปลงสเก็ตบอร์ดได้ เหมือนกับรถยกของเขาที่ดัดแปลงเพิ่มตู้บรรทุกสินค้าตามอาชีพได้ หากติดตั้งพลังงานเสริมเข้าไปได้ล่ะก็ มันจะกลายเป็นพาหนะที่ยอดเยี่ยมมาก

ส่วนเรื่องความจุในการเก็บของ ตราบใดที่มีช่องเก็บของอยู่ ปัญหาก็คงไม่ใหญ่หลวงนัก

ติดอยู่แค่ว่า... พ่อหนุ่มเลนป่าคนนี้คงต้องนอนบนพื้นในตอนกลางคืนแล้วล่ะ

อืม ก็ไม่แน่ว่าจะเป็นผู้ชาย บางทีอาจจะเป็นผู้หญิงที่พูดจาโผงผางหน่อยก็ได้ ใครจะไปรู้

ในขณะที่ไถหน้าจอช่องแชทไป เจียงอวี้ก็เร่งความเร็วรถยกไปข้างหน้าอย่างเต็มที่

เส้นขอบฟ้าเริ่มปรากฏสีส้มรำไร ในจังหวะที่เจียงอวี้คิดว่าวันนี้ตัวเองคงดวงซัลซวยจนไม่เจอหีบสมบัติแล้ว ทันใดนั้นทางด้านขวาข้างหน้าเขาก็ปรากฏหีบสมบัติสีเขียวอมฟ้าขึ้นมา!

เจียงอวี้ตกใจรีบเหยียบเบรกทันที

หีบสมบัติสีเขียวอมฟ้า ตามที่พูดกันในช่องแชท มันน่าจะเป็นหีบทองแดงสินะ?

เจียงอวี้รู้สึกยินดีในใจลึกๆ แต่ในขณะเดียวกันก็เริ่มระแวดระวัง

เขาคิดทบทวนดูแล้วตัดสินใจไม่ลงจากรถ

จากประสบการณ์การเปิดหีบรางวัลก่อนหน้านี้ เจ้าสิ่งนี้แค่สัมผัสโดนมันก็เปิดออกแล้ว! ในเมื่อเป็นแบบนั้น—

เจียงอวี้จึงบังคับรถยกค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าไปหา!

ส้อมเหล็กด้านหน้ารถยกยาวตั้งเมตรครึ่ง ในระยะขนาดนี้ถ้ามีสัตว์ประหลาดพุ่งออกมา อย่างแรกมันต้องชนเข้ากับแผงกั้นสินค้าหน้าตัวรถก่อน ถึงตอนนั้นเขาก็สามารถใช้ส้อมเหล็กแทงมันให้ตายได้ในทีเดียว!

เจียงอวี้เตรียมพร้อมเต็มที่ มือซ้ายถือส้อมเหล็กเกลียวเอาไว้ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพละกำลังที่เพิ่มขึ้นหรือเปล่า ส้อมเหล็กอันนี้จึงไม่รู้สึกหนักเหมือนตอนแรก เจียงอวี้กวัดแกว่งมันได้อย่างคล่องมือขึ้นมาก

ครืด ครืด ครืด

ล้อรถหมุนเคลื่อนที่ไป เมื่อส้อมเหล็กหน้ารถยกสัมผัสโดนหีบสมบัติ แสงสีขาวก็วาบขึ้นมา และเป็นไปตามคาด มีเงาดำก้อนหนึ่งพุ่งพรวดออกมา! —

ปัง!

เพราะความเร็วที่สูงเกินไป เงาดำก้อนนั้นพุ่งชนเข้ากับแผงกั้นสินค้าหน้ารถยกอย่างจัง จนตัวรถสั่นสะเทือนไปหมด!

เจียงอวี้ลุกขึ้นยืนแล้วใช้ความเร็วปานสายฟ้าแลบ แทงส้อมเหล็กสวนลงไปทันที!

สัตว์ประหลาดตัวนั้นดูเหมือนจะมึนงงจากการกระแทก บนหัวของมันปูดนูนขึ้นมาเป็นก้อนใหญ่ มันยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ถูกเจียงอวี้แทงแล้วเหวี่ยงกระเด็นออกไป!

ความเร็วในการเหวี่ยงนั้นดูเหมือนการเทขยะทิ้งไม่มีผิด!

วินาทีที่สัตว์ประหลาดปลิวออกไป เจียงอวี้ถึงเพิ่งเห็นชัดๆ ว่านั่นดูเหมือนจะเป็นกระต่ายสีเทาที่ตัวอ้วนพีตัวหนึ่ง!

มิน่าล่ะ ความเร็วถึงได้สูงขนาดนั้น!

โชคดีที่เขาอยู่บนรถ ไม่อย่างนั้นถ้าเปิดหีบสมบัติโดยตรงแบบไม่ระวังล่ะก็ คงได้เจ็บตัวแน่!

เจียงอวี้รู้สึกเสียวสันหลังวูบ เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมวันนี้จำนวนคนตายถึงพุ่งสูงขึ้นขนาดนี้...

เจียงอวี้ถือส้อมเหล็กแล้วกระโดดลงจากรถ เดินไปที่หีบสมบัติที่ถูกเปิดออก

【หีบสมบัติทองแดง:

ได้รับ: ถั่วปากอ้าหลากรส * 2, น้ำแร่นงผุซันเฉวียน * 1, น้ำมัน 5 ลิตร * 2, ยาแก้ปวดลดการอักเสบ * 2, กางเกงในสุดเซ็กซี่ * 1】

...

...

เจียงอวี้จ้องมองสิ่งของสีชมพูประดับลูกไม้ที่วางอยู่บนพื้นด้วยความเงียบงัน ผ่านไปไม่กี่วินาที เขาก็รีบยัดของชิ้นนั้นลงไปในช่องเก็บของอย่างรวดเร็ว!

...

เจียงอวี้ลูบหูตัวเองไปมาพลางพูดจาตะกุกตะกัก "นะ...นั่นสินะ ของจากหีบทองแดงนี่สู้หีบเงินไม่ได้จริงๆ ด้วย..."

“คุณกำลังพูดกับผมอยู่เหรอ ผู้เล่น [เฟรนซ์ฟรายด์ผู้หดหู่]?”

“...เปล่า”

“หืม?”

“...” เจียงอวี้ลูบหน้าตัวเองหนึ่งที พอโดนระบบขัดจังหวะแบบนี้ ความรู้สึกเคอะเขินที่น่าประหลาดก็ค่อยๆ จางหายไป

เขาเลิกสนใจระบบแล้วหันมาจัดระเบียบทรัพยากรใหม่ แม้ของที่ได้จากหีบทองแดงจะไม่ได้เยอะมาก แต่ก็ถือว่าเน้นการใช้งานจริง มีทั้งกิน ทั้งดื่ม ทั้งใส่... ทั้งยา แล้วก็ยังมีพลังงานด้วย!

แต่ว่า น้ำมันพวกนี้เขาไม่ได้ใช้

หลังจากคิดดูแล้ว เจียงอวี้จึงเปิดช่องแชทแล้วส่งข้อความส่วนตัวไปหาผู้เล่น [หน้าต่างที่ปิดไม่ได้]:

“น้ำมัน 5 ลิตร * 2 สนใจแลกไหม?”

สาเหตุที่เลือกส่งข้อความส่วนตัว เพราะผลพวงจากการแจ้งเตือนเฟิร์สคิลครั้งนั้น ทำให้เขาเริ่มมีชื่อเสียงนิดหน่อย ในกลุ่มมักจะมีพวกว่างงานชอบ @ เขาบ่อยๆ เขาไม่อยากเปิดเผยข้อมูลตัวเองมากเกินไป จึงเลือกการคุยส่วนตัวแทน

ผ่านไปไม่กี่วินาที หน้าต่างข้อความส่วนตัวก็กะพริบอย่างบ้าคลั่ง:

[หน้าต่างที่ปิดไม่ได้]: “ว้ายยย! บิ๊กบอสเฟิร์สคิล!!!”

[หน้าต่างที่ปิดไม่ได้]: “คุณแม่ช่วยด้วย ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม บิ๊กบอสเฟิร์สคิลทักแชทส่วนตัวมาหาฉัน?!”

[หน้าต่างที่ปิดไม่ได้]: “(หมุนตัว) (กระโดด) (หลับตา) (ฉันคือหมาป่าสุดเฟี้ยวในหุบเขา!) ...... )”

[หน้าต่างที่ปิดไม่ได้]: “สวัสดีครับบอส สวัสดีครับ! (แปะมือ) (แปะมือ) (แปะมือ)”

ข้อความของ [หน้าต่างที่ปิดไม่ได้] เด้งรัวขึ้นมาจนเจียงอวี้เริ่มเสียใจทันทีที่ทักไปหาคนคนนี้

แต่ในเมื่อส่งไปแล้ว เจียงอวี้เลยต้องฝืนใจตอบกลับไปสั้นๆ: “(กอด)”

...

วินาทีที่ข้อความถูกส่งออกไป เจียงอวี้ถึงกับอึ้งไปเลย เชี้ย กดสติกเกอร์ผิดอัน

ในหน้าต่างแชท รูปโปรไฟล์ที่เป็นเฟรนช์ฟรายส์สีเหลืองในกล่องสีแดงของ Mcdonald ผู้เล่น [เฟรนซ์ฟรายด์ผู้หดหู่]: “(กอด)”

...

เมื่อรวมเข้ากับชื่อเล่น รูปโปรไฟล์ และเนื้อหา ข้อความนี้กลับให้ความรู้สึกที่ประหลาดสุดๆ...

เป็นความรู้สึกที่... นิ่งขรึมแต่ก็น่ารักแบบแปลกๆ!

ผู้เล่นฝั่งตรงข้าม [หน้าต่างที่ปิดไม่ได้] เบิกตากว้างขึ้นช้าๆ ริมฝีปากสั่นระริก—

บิ๊กบอสผู้พิชิตเฟิร์สคิลคนนี้ เป็นผู้หญิงงั้นเหรอ?!!

(จบตอน)