บทที่ 5 ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์: สังหารครั้งแรก!

【21:59:42】

【21:59:43】

……

【22:00】!

เสียงซุบซิบแปลกประหลาดในอากาศดังขึ้นราวกับแนบชิดติดใบหูของเจียงอวี้ เขาฟังไม่ออกว่าเสียงนั้นพูดว่าอะไร—

สำหรับเจียงอวี้แล้ว เรื่องนั้นไม่สำคัญอีกต่อไป เพราะในวินาทีนี้ หมอกอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว!

หมอกขนาดมหึมาที่พาดผ่านระหว่างฟ้าดิน ราวกับสัตว์ร้ายในยุคบรรพกาลก่อตัวขึ้นจากท้องฟ้า ตัดผ่านลงมาบนถนน!

เจียงอวี้และรถยกทั้งคันถูกกลืนกินเข้าไปในหมอกขาว เหลือเพียงสีเหลืองสดใสให้เห็นเพียงรำไร

เจียงอวี้อยากจะถอยหลังหนึ่งก้าว แต่กลับพบว่าร่างกายของเขาอยู่ในสภาวะแข็งทื่อโดยสมบูรณ์

หลังจากกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เจียงอวี้ทำได้เพียงกะพริบตา

เขารู้สึกได้ถึงตัวตนบางอย่างในหมอกขาว ราวกับมีดวงตาสองคู่กำลังเบิกโพลงจ้องประสานกับลูกตาของเขา และผิวหนังของเขาก็สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิและลมหายใจของสิ่งนั้น

เสียงประกาศดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง:

[ผู้เล่น เฟรนซ์ฟรายส์ผู้หดหู่ และยานพาหนะผูกมัดหนึ่งเดียวถูกหมอกขาวล็อกเป้าหมายแล้ว!]

[&*$%&…… อยู่ในระหว่างการตัดสินเขตปลอดภัย ในฉากเริ่มต้น ระยะ 10 เมตรจากยานพาหนะคือเขตปลอดภัย ผู้เล่น เฟรนซ์ฟรายส์ผู้หดหู่ ในขณะนี้อยู่ในเขตปลอดภัย ตัดสินว่าเป็น ปลอดภัย!] [&& ผู้เล่น เฟรนซ์ฟรายส์ผู้หดหู่ และยานพาหนะผูกมัดหนึ่งเดียวถูกหมอกขาวล็อกเป้าหมายแล้ว!!]

[……ผู้เล่น เฟรนซ์ฟรายส์ผู้หดหู่ ตัดสินว่าปลอดภัย!!]

[ล็อกเป้าหมาย!!!]

[ปลอดภัย!!!]

เสียงกระแสไฟฟ้าแหลมสูงดังก้องอยู่ในหัวของเจียงอวี้ไม่หยุด ราวกับมีคนสองคนกำลังด่าทอกันอยู่ในความว่างเปล่า

หัวของเจียงอวี้สั่นสะเทือนดัง วึ้ง ก่อนที่เลือดกำเดาสองสายจะไหลอาบออกมาจากจมูกดัง แปะ!

เจียงอวี้ใช้มือหนึ่งปิดจมูกไว้ ใบหน้าบิดเบี้ยว

ให้ตายสิ ในที่สุดเขาก็เข้าใจความหมายของประโยคที่ครูประจำชั้นตอนมัธยมชอบพูดแล้ว:

จะทะเลาะกันก็ออกไปทะเลาะกันข้างนอก!

อย่ารบกวนเพื่อนคนอื่น!

ไอ้ระบบนี้มันบ้าไปแล้ว แถมยังมาเป็นโรคหลายบุคลิกแล้วสติแตกอยู่ในหัวของเขาอีก!

ไอ้เจ้านี่จะไม่ทำให้สมองเขาระเบิดใช่ไหม?

ในหัวของเจียงอวี้ นอกจากเสียงระบบเกมที่สติแตกแล้ว ยังมีเสียงกระซิบพึมพำจากในหมอกขาวอีกด้วย

ความคิดแผลงๆ แล่นวูบผ่านสมอง เจียงอวี้โพล่งปากออกมาทันที:

“ฉันกลับมาเกิดใหม่แล้ว! เกิดใหม่ในช่วงเวลาก่อนที่จะถูกขาใหญ่ในโรงเรียนตบหน้า!”

“ขาใหญ่ตบหน้าฉันไปสามร้อยฉาด แล้วถามว่ายอมแพ้หรือยัง?”

ในขณะที่เจียงอวี้อ้าปากพูด เสียงกระแสไฟฟ้าในหัวก็ดัง ติ๊ด— ขึ้นมาหนึ่งครั้ง ก่อนจะตกอยู่ในความเงียบงันอย่างประหลาด

แต่เจียงอวี้กลับจมดิ่งลงไปในโลกของตัวเองอย่างสมบูรณ์:

“……ฉันบอกว่าฉันไม่ยอม!”

“ขาใหญ่ก็เลยตบหน้าฉันอีกแปดร้อยฉาด!”

“คราวนี้ฉันยอมแล้วจ้าาา~”

“หากรักถูกลืมเลือน น้ำตาไม่อยากให้รินไหล~ ความสุขเหล่านั้น ให้เธอส่งไปให้ถึงแทนฉันที~ ♪♪♪”

“……”

—พวกแกมาใช้หัวฉันเป็นสนามรบตะโกนใส่กันใช่ไหม?

ฉันเอาด้วยคนสิโว้ย!

หลังจากเจียงอวี้โวยวายจบ เขาพบว่าเสียงทุกอย่างเงียบลง

แม้แต่เสียงพากย์ของเกมที่ปกติชอบพูดจาประชดประชันก็ยังนิ่งเงียบไป ดูเหมือนจะได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรง!

……ก็แนะนำไปตั้งนานแล้วว่าให้คัดกรองระดับสติปัญญาและสภาพจิตใจของผู้เล่นบ้าง แต่ดันไม่มีใครฟัง……

ทีนี้เป็นไงล่ะ เจอคนไข้จิตเวชเข้าให้แล้วใช่ไหม?!

เมื่อในหัวไม่มีเสียงแล้ว ในที่สุดเจียงอวี้ก็หยุดส่งเสียง แล้วพึมพำกับตัวเองว่า:

“พวกแกไม่ทะเลาะกันแล้วเหรอ?”

“ตัดสินเสร็จแล้วใช่ไหม?”

ไม่มีใครตอบคำถามของเจียงอวี้

“อย่ามาทำเนียน ฉันรู้ว่าพวกแกมีสติปัญญาสูงมาก!” ไม่อย่างนั้นคงไม่ประชดประชันไว้ในกฎหรอก!

และอีกอย่าง—

คำใบ้พวกนั้น!

“นี่คือบั๊ก และฉันหาคู่มือมันเจอแล้ว”

เจียงอวี้กอดอก น้ำเสียงเริ่มกลับมาเป็นปกติ

เขารู้ว่าเขาเดิมพันถูก!

จริงๆ ด้วย ทุกประโยคที่เสียงระบบบอกมีประโยชน์ทั้งหมด! นอกจากช่องโหว่ของกฎโดยตรงแล้ว ระบบยังย้ำเตือนถึงสองครั้งว่า:

[เกมนี้โปรดปรานผู้แข็งแกร่งและผู้ชาญฉลาด]!

ผู้แข็งแกร่ง ในช่วงต้นเกม นอกจากพวกที่แข็งแกร่งมาแต่กำเนิดแล้ว แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะบรรลุถึงขั้นนั้น ส่วนผู้ชาญฉลาดน่ะเหรอ ตอนนี้เจียงอวี้เข้าใจแล้ว นั่นก็คือคนที่สามารถอ่านกฎออกและใช้ประโยชน์จากกฎได้นั่นเอง

หนึ่งนาทีต่อมา เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในที่สุด:

ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น เฟรนซ์ฟรายส์ผู้หดหู่ ที่ปลดล็อกและทำภารกิจ ด่านลับ • บั๊กระดับชีวิต สำเร็จ แม้จะพูดคำแสดงความยินดี แต่เสียงพากย์ของเกมกลับฟังดูเหมือนกำลังกัดฟันพูด

มันไม่คาดคิดจริงๆ ว่าจะมีคนบ้าที่ไม่ยอมขยับแม้แต่เมตรเดียว และนี่มันดันเป็นบั๊กจริงๆ เสียด้วย

เมื่อได้ยินเสียงระบบ เจียงอวี้ยิงฟันหัวเราะ ในใจรู้สึกผ่อนคลาย ความรู้สึกปลอดโปร่งอย่างบอกไม่ถูกพุ่งพล่านขึ้นมา ชีวิตการหางานที่ยากลำบากหลังเรียนจบได้บดบังความกระตือรือร้นแบบวัยรุ่นของเขาไปจนหมด แต่ตอนนี้เขากลับพบความสุขและความภาคภูมิใจเหมือนตอนเริ่มเล่นเกมครั้งแรกๆ อีกครั้ง

ผ่านด่านลับระดับนี้ไปได้ อย่างน้อยก็ต้องมีรางวัลให้บ้างสิ

ภายใต้สายตาคาดหวังของเจียงอวี้ เสียงนั้นก็เปลี่ยนเป็นเนิบนาบขึ้นมาทันที ในเมื่อผ่านด่านลับแล้ว ก็ต้องขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่ปลดล็อกฉายาแรกของทั้งเซิร์ฟเวอร์ด้วยนะ

ฉายาแรกของเซิร์ฟเวอร์

เจียงอวี้คาดหวังในใจยิ่งขึ้นไปอีก

ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่ได้รับฉายา ไอ้ดื้อตาใสใจกล้า

เจียงอวี้: ......?

เสียงนั้นกล่าวต่อ:

คำอธิบาย: จะบอกว่าเขาเป็นคนระมัดระวังจนหาบั๊กของกฎเจอก็ได้ แต่เขาก็ดันกล้าไปเผชิญหน้ากับหมอกขาวที่ต้องตายสถานเดียว จะบอกว่าเขาขี้ขลาดโดยเนื้อแท้ก็ไม่ใช่ เพราะเขากลับกล้าใช้ชีวิตของตัวเองมาพิสูจน์ข้อสงสัยหนึ่ง ฉันควรจะประเมินคุณยังไงดีนะ ไอ้ดื้อตาใสใจกล้า

เจียงอวี้คิ้วกระตุก ด่าฉันเหรอ

เจียงอวี้อ้าปากเตรียมจะถามถึงพ่อแม่ที่เป็นจักรกลของระบบทันที แต่แล้วพอได้เห็นเนื้อหาด้านหลัง เขาก็กลับมารู้สึกดีใจสุดขีดอีกครั้ง

ไอ้ดื้อตาใสใจกล้า เมื่อสวมใส่ฉายานี้ พลังกาย +3, สมรรถภาพทางกาย +3, ความคล่องตัว +1, หลังจากค่าความเหนื่อยล้าเพิ่มขึ้นสามารถล็อกค่าได้ (หากค่าความเหนื่อยล้าเพิ่มถึง 60 สามารถล็อกค่าความเหนื่อยล้าไว้ได้เป็นเวลาสามชั่วโมง)

เพิ่มสเตตัส + ล็อกค่าเหนื่อยล้า

นี่ถือเป็นฉายาที่ครอบคลุมทุกด้านและยอดเยี่ยมมาก

ยืนยันที่จะสวมใส่ฉายาหรือไม่

ใช่ๆๆ

ดังนั้น แผงข้อมูลของเจียงอวี้จึงเปลี่ยนเป็น:

ผู้เล่น: เจียงอวี้

ไอดี: 43990805

ชื่อเล่น: เฟรนซ์ฟรายส์ผู้หดหู่

ฉายา: ไอ้ดื้อตาใสใจกล้า

ยานพาหนะ: รถยก

ค่าความเหนื่อยล้า: 45 (สภาวะเหนื่อยล้าปกติ นอนดึกอีกแล้วใช่ไหม)

ค่าสุขภาพ: 70 (สถานะกึ่งสุขภาพดี มีปัญหาการนอนไม่หลับอย่างรุนแรง)

พลังกาย: 10+3 (ธรรมดาจริงๆ ธรรมดาซะเหลือเกิน)

สมรรถภาพทางกาย: 21+3 (ดีมาก เป็นวัวเป็นควายที่โตเต็มวัยแล้วสินะ)

ความคล่องตัว: 15+1 (ก็โอเค ค่อนข้างพลิ้วอยู่)

ความสามารถในการต่อสู้โดยรวม: 15 (ไร้สัญชาตญาณและทักษะการต่อสู้อย่างสิ้นเชิง เป็นคนธรรมดาที่ร่างกายค่อนข้างดีคนหนึ่ง)

วัสดุ: หม้อไฟฟ้า 1, น้ำดื่ม 500มล 12, แก้วมังกรชิ้นใหญ่ที่ถูกกัดไปแล้วและกำลังจะเสีย 1

คาร์คอยน์: 0 (มันชื่อคาร์คอยน์ก็หัดหามาบ้างเถอะ)

มุมปากของเจียงอวี้เพิ่งจะยกยิ้มขึ้น ทันใดนั้นแสงสีขาวสองดวงก็วาบขึ้นมา ในแสงดวงหนึ่งคือใบรับรองหนึ่งใบและเหล็กง่ามเล่มหนึ่ง เจียงอวี้รับเหล็กง่ามมาไว้ในมือ ส่วนในแสงอีกดวงหนึ่ง กลับกลายเป็นหีบสมบัติเงินใบหนึ่ง

ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น เฟรนซ์ฟรายส์ผู้หดหู่ ได้รับรางวัล หีบสมบัติเงิน

เหล็กง่ามค่อนข้างหนัก ตอนที่เจียงอวี้รับมามือของเขาจึงถ่วงลงเล็กน้อย ไม่นึกเลยว่ามันจะไปโดนหีบสมบัติเข้าพอดี ทำให้หีบสมบัติเปิดออกทันที

สิ่งที่มีลักษณะเหมือนหนูสีดำตัวหนึ่งกระโดดพรวดออกมา

เชี่ย

เจียงอวี้ไม่ได้หยุดคิด เขาใช้เหล็กง่ามเสียบเจ้าหนูนั่นจนกระเด็นออกไปทันที

จี๊ด

เจ้าหนูบินลิ่วเข้าไปในหมอกขาวด้านหน้าและหายวับไป

ในเวลาเดียวกัน

ม่านแสงพุ่งเข้าใส่หน้าเขาอีกครั้ง คราวนี้ต่างจากครั้งก่อนๆ เพราะตอนที่ม่านแสงปรากฏขึ้นยังมีการจุดพลุเฉลิมฉลองอย่างงดงามอีกด้วย

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ผู้เล่นทุกคนบนถนน ไม่ว่าจะหลับไปแล้วหรือยังไม่หลับ ต่างก็ตกใจกับเสียงพลุนี้จนสะดุ้งตื่น ตาปรือปรอยด้วยความมึนงง

ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์:

ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น เฟรนซ์ฟรายส์ผู้หดหู่ แห่งประเทศมังกร เขต 189 โซนย่อย 999 ทำการสังหารสัตว์ประหลาดครั้งแรกของเซิร์ฟเวอร์สำเร็จ

ทุกคนอึ้งไปวินาทีหนึ่ง ก่อนที่ความโกลาหลจะบังเกิด

เชี่ยยยยยยย?!!!

(จบตอน)