บทที่ 8 บั๊ก?

กลางดึกเสียงลมหนาวและหิมะพัดพากระทบหน้าต่างไม้ดังเป็นระยะ เจียงหลีในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวตัวนุ่มราวกับเด็กที่เจอของเล่นใหม่ เธอขนเครื่องมือสุดรักออกมาวางบนโต๊ะทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

“สว่านไฟฟ้า มัดรวมเข้าไป”

“เครื่องเจียร มัดรวมเข้าไป”

“ปืนยิงตะปู มัดรวมเข้าไป”

“ระดับน้ำ... อันนี้ดูเหมือนจะมัดไม่ได้? ช่างมัน เอาวางไว้ข้างๆ ก่อน”

“เลื่อยชักงานหนักตัวนี้ ก็มัดรวมเข้าไปด้วย!”

เมื่อผลึกแห่งอุตสาหกรรมสมัยใหม่แต่ละชิ้นถูกวางลงบนโต๊ะทำงาน เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังรัวไม่หยุดราวกับเครื่องรวน

【ตรวจพบอุปกรณ์เจาะรูความแม่นยำสูง... ผูกมัดสำเร็จ! ปลดล็อก: โมดูลแท่นเจาะแม่นยำ】

【ตรวจพบอุปกรณ์แรงกระแทกสูง... ผูกมัดสำเร็จ! ปลดล็อก: โมดูลปั๊มลมแรงดัน】

【ตรวจพบอุปกรณ์เจียรความเร็วสูง... ผูกมัดสำเร็จ! ปลดล็อก: เครื่องลับคมอเนกประสงค์】

โต๊ะทำงานเริ่มต้นที่เคยดูเรียบง่ายในตอนแรก บัดนี้เปลี่ยนไปจนจำเค้าเดิมไม่ได้

หน้าโต๊ะไม้ที่เคยราบเรียบเต็มไปด้วยเฟืองโลหะ คานส่งกำลัง และโครงยึดที่ดัดแปลงขึ้นมาใหม่ ดูไปแล้วเหมือนกับสัตว์ประหลาดในสไตล์สตีมพังค์ (Steampunk)

แม้จะขาดความสะดวกสบายจากพลังงานไฟฟ้า แต่โครงสร้างที่ซับซ้อนและเต็มไปด้วยความสวยงามเชิงกลไกกลับดูน่าหลงใหลยิ่งกว่าเดิม

ทันทีที่เจียงหลีวางไขควงอเนกประสงค์ชิ้นสุดท้ายลงไป

ตูม!

พื้นดินของที่หลบภัยสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง มันไม่ใช่แผ่นดินไหว แต่เป็นเสียงกระทบของโลหะที่หนักแน่นดังมาจากใต้ดิน จากนั้นแสงสีขาวเจิดจ้าก็สว่างวาบออกมาจากโต๊ะทำงาน

【ตรวจพบผู้รอดชีวิต “เบอร์เกอร์ไก่สไปซี่” ทำการผูกมัด “ชุดเครื่องมือระดับอุตสาหกรรมครบเซ็ต” ภายใต้ระดับปัจจุบัน (เลเวล 2)!】

【ตรรกะระบบขัดแย้ง... กำลังปรับโครงสร้างใหม่...】

【ปรับโครงสร้างเสร็จสิ้น!】

【ยินดีด้วย ผู้รอดชีวิตบรรลุความสำเร็จ — 【จิตวิญญาณช่างฝีมือผู้ยิ่งใหญ่】!】

【คำอธิบายความสำเร็จ: คุณใช้กำลังของตนเอง (และกล่องเครื่องมือที่เหมือนใช้โปรแกรมโกง) ข้ามผ่านช่องว่างแห่งยุคสมัย ในยุคหินเช่นนี้ คุณได้สร้างจุดเริ่มต้นของการปฏิวัติอุตสาหกรรมขึ้นมาด้วยมือเปล่า】

【รางวัลพิเศษ: สิ่งก่อสร้างข้ามยุคสมัย — 【โรงงานแปรรูปเครื่องกลระดับกลาง (ห้องเครื่องมือ)】!】

【หมายเหตุ: เดิมทีสิ่งก่อสร้างนี้จะปลดล็อกเมื่อ “ที่หลบภัยเลเวล 5” บัดนี้ได้ทำการติดตั้งใช้งานโดยทันที เครื่องมือทั้งหมดได้รับการปลดล็อกโดยตรงเช่นกัน】

“โห...”

เจียงหลีมองดูเครื่องหมายคำถามสีแดงสดที่เรียงรายอยู่ตรงหน้าจนอึ้งไป ติดตั้งใช้งานทันที? สิ่งก่อสร้างของที่หลบภัยเลเวล 5 อย่างนั้นเหรอ?

ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งตัวได้ เสียงเสียดสีของโลหะที่น่าขนลุกก็ดังมาจากลานกว้างหน้าที่หลบภัย เจียงหลีกระชับชุดคลุมอาบน้ำแล้วรีบวิ่งออกไปทันที

ภาพที่ปรากฏแก่สายตาทำเอาเธอถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึก ลานกว้างที่เคยมีเพียงกองไฟ บ้านพักหลัก และห้องน้ำ บัดนี้ถูกวัตถุขนาดมหึมาเข้ามายึดพื้นที่ไปจนหมด

มันคือโรงงานที่สร้างขึ้นจากอิฐหินสีขาวเทาและโครงเหล็กที่มีร่องรอยของสนิม ให้บรรยากาศของงานอุตสาหกรรมอย่างเต็มเปี่ยม!

ขนาดของมันใหญ่โตมโหฬารจนผนังครึ่งหนึ่งยื่นลอยออกไปนอก “เขตความอบอุ่น” รัศมี 5 เมตรของกองไฟ และปะทะเข้ากับพายุหิมะด้านนอกโดยตรง

ผนังโลหะที่เย็นเฉียบสะท้อนแสงไฟวับแวม ตัดกับบ้านไม้หลังเล็กที่ดูดิบเถื่อนข้างๆ อย่างรุนแรง ราวกับว่ามีโรงงานสมัยใหม่หล่นลงมากลางหมู่บ้านคนป่า

“นี่คือ... ห้องเครื่องมือเหรอ?”

เจียงหลีกลืนน้ำลายแล้วก้าวเข้าไปหน้าประตูเหล็กอันหนักอึ้ง เธอออกแรงผลักเข้าไป ด้านในไม่ได้อบอุ่นนัก เพราะพื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่นอกรัศมีของกองไฟ แต่ด้วยแสงไฟที่สอดส่องเข้าไปทำให้เจียงหลีพอมองเห็นข้าวของภายในได้

ตรงกลางคือ 【โต๊ะแปรรูปเครื่องกลอเนกประสงค์】 ขนาดใหญ่ เลื่อยวงเดือน สว่านไฟฟ้า และเครื่องเจียรที่เธอเคยผูกมัดไว้ก่อนหน้านี้หายไปหมดแล้ว แต่ถูกแทนที่ด้วยโมดูลเครื่องจักรที่มีความแม่นยำสูงซึ่งหลอมรวมเข้ากับโต๊ะทำงานนี้อย่างสมบูรณ์แบบ

นอกจากนี้ยังมีเครื่องจักรขนาดใหญ่ตั้งอยู่ข้างๆ อีกหลายตัว:

【เครื่องกลึงระบบแมนนวล/กึ่งอัตโนมัติ】 ที่ดูหนักแน่นเครื่องหนึ่ง

【ค้อนตีเหล็กระบบไฮดรอลิก】 ขนาดใหญ่เครื่องหนึ่ง

แม้แต่ในมุมห้อง ยังมีอุปกรณ์กล่องดำที่ดูเหมือน 【เครื่องจักร CNC】 ตั้งอยู่ด้วย

เจียงหลีเอื้อมมือที่สั่นเทาไปสัมผัสพวงมาลัยโลหะที่เย็นเฉียบของเครื่องกลึง

【โรงงานแปรรูปเครื่องกลระดับกลาง (สถานะ: ขาดพลังงาน)】

【ฟังก์ชันที่ปลดล็อก:】

ปลดล็อกแบบแปลนทั้งหมด: ขอเพียงมีแบบแปลน ไม่ว่าจะเป็นชิ้นส่วนปืนที่แม่นยำ หรือเพลาลูกปืนรถยนต์ที่ซับซ้อน คุณก็สามารถสร้างได้ที่นี่ โดยไม่ต้องรอให้เลเวลของที่หลบภัยเพิ่มขึ้น

การหลอมรวมเครื่องมือ: เครื่องมือทั้งหมดที่คุณนำมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของโรงงานนี้แล้ว และจะไม่ใช้พลังงานไฟฟ้าอีกต่อไป แต่จะเปลี่ยนไปใช้ “ความทนทานของเครื่องจักร” และพลังงานของห้องเครื่องมือแทน

สถานะปัจจุบัน: เนื่องจากขาดไฟฟ้า/เชื้อเพลิง อุปกรณ์อัตโนมัติทั้งหมดจึงไม่สามารถใช้งานได้

“ถึงจะไม่มีไฟฟ้าและน้ำมัน...”

นิ้วของเจียงหลีลูบผ่านสายพานและมอเตอร์ที่นิ่งสนิท

“แต่นี่ก็ถือว่าโกงมากพอแล้ว”

โดยปกติแล้ว หากผู้เล่นต้องการสร้างหน้าไม้ที่มีความแม่นยำสักอัน หรือรถเข็นที่มีลูกปืน อาจจะต้องรอจนถึงที่หลบภัยเลเวล 3 หรือ 4 เพื่อปลดล็อกสายเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องเสียก่อน แต่ตอนนี้ ขอเพียงเธอมีวัตถุดิบและแบบแปลน ต่อให้ต้องสร้างจักรยานสักคัน โรงงานนี้ก็สามารถปั้นออกมาให้เธอได้!

นี่คือความสุขของการใช้บักอย่างนั้นเหรอ? เจียงหลีหมุนคันโยกของเครื่องกลึงด้วยความทะนุถนอม มองดูแท่นมีดที่เคลื่อนที่ไปตามแกนอย่างแม่นยำ ความราบลื่นที่เป็นเอกลักษณ์ของงานเครื่องกลทำให้เธอรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก

ในตอนนั้นเอง แผงหน้าต่างระบบก็เด้งขึ้นมาอีกครั้ง

【ปลดล็อกสิ่งก่อสร้างใหม่ ค่าประสบการณ์ +50】

【ค่าประสบการณ์ 0/100】

【ยินดีด้วย ผู้รอดชีวิต “เบอร์เกอร์ไก่สไปซี่” เลเวลเพิ่มเป็น เลเวล 2!】

ขณะที่กระแสความอบอุ่นไหลเวียนไปทั่วร่าง เจียงหลีรู้สึกได้ว่าสมรรถภาพทางกายของเธอได้รับการพัฒนาแบบก้าวกระโดดอีกครั้ง เธอเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาดู

【ชื่อ: เจียงหลี (เบอร์เกอร์ไก่สไปซี่)】

【เลเวล: 2 (ผู้รอดชีวิตที่ชำนาญ)】

【การเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติ:】

พละกำลัง: 11 → 12 (ระดับขีดจำกัดของมนุษย์! แรงบีบมือของคุณตอนนี้สามารถบีบแอปเปิ้ลให้แตกได้ง่ายๆ และการยกของหนักร้อยชั่งด้วยมือเดียวก็ไม่ใช่ปัญหา)

ความคล่องแคล่ว: 8 → 9 (ระดับนักกีฬาทั่วไป ความเร็วในการตอบสนองและความเร็วในการวิ่งของคุณเหนือกว่าคนปกติแล้ว)

ความทนทาน: 6 → 7 (ผู้หญิงสุขภาพดี ความสามารถในการทนความหนาวและภูมิต้านทานโรคของคุณเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด)

นอกจากคุณสมบัติหลักทั้งสามนี้ ด้านล่างยังมีแถบค่าสถานะที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาเพิ่มขึ้นมาอีกหลายแถว:

【อารมณ์: 95/100】 (มีความสุขมาก!)

【สุขภาพ: 98/100】 (นอกจากจะมีอาการล้าของกล้ามเนื้อนิดหน่อย คุณก็แข็งแรงราวกับวัว)

【ความอิ่ม: 80/100】

【ความชุ่มชื้น: 75/100】

“พละกำลังถึง 12 แต้มเลยเหรอ...”

เจียงหลีก้มลงมองมือทั้งสองข้างของตนเอง แม้จะยังดูเรียวและขาวผ่อง ไม่ได้มีกล้ามเนื้อที่น่ากลัวโผล่ออกมาตามพละกำลังที่เพิ่มขึ้น แต่ขอเพียงเธอออกแรงเพียงเล็กน้อย ก็จะรู้สึกได้ทันทีว่าตัวเองเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

ดูเหมือนว่าการตัดสินพละกำลังของระบบจะไม่ได้ขึ้นอยู่กับขนาดของร่างกาย การเพิ่มพละกำลังจะไม่ทำให้รูปร่างเปลี่ยนไป มิฉะนั้นเจียงหลีก็ไม่อยากจะคิดเลยว่า พละกำลังระดับขีดจำกัดของมนุษย์จะมีกล้ามเนื้อที่น่ากลัวขนาดไหน

“คุ้มค่าจริงๆ”

เจียงหลีปิดประตูเหล็กอันหนักอึ้งของห้องเครื่องมือด้วยความพึงพอใจ แม้เจ้าสิ่งนี้จะยังทำได้เพียงแค่นั่งมองแต่ใช้งานไม่ได้เต็มที่ แต่มันก็ช่วยเพิ่มความมั่นใจให้เธอได้อย่างมหาศาล รอจนกว่าจะหาเครื่องปั่นไฟเจอ หรือหาน้ำมันเจอ...

เจียงหลีหันกลับไปมองโรงงานโลหะที่ยึดครองพื้นที่ไปครึ่งหนึ่ง ในหัวของเธอเริ่มจินตนาการถึงภาพสายพานการผลิตอาวุธ หรือแม้แต่การสร้างรถลุยหิมะขึ้นมาในอนาคต

“ฮู้ว— หนาวจัง”

เมื่อครู่มัวแต่ตื่นเต้น พอความตื่นเต้นจางลง ความหนาวเย็นก็พุ่งเข้าใส่ใต้ชายชุดคลุมอาบน้ำทันที เจียงหลีรีบกระชับคอเสื้อแล้ววิ่งเหยาะๆ กลับเข้าไปในบ้านพักหลักที่แสนอบอุ่น การวุ่นวายมาทั้งคืนนี้แม้จะเหนื่อย แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือการเริ่มต้นที่เหมือนกับความฝัน

เธอกลับลงไปนอนบนเตียงไม้ที่ปูด้วยฟางแห้งอีกครั้ง โดยมีเสื้อโค้ทตัวเก่าที่ค่อนข้างขาดขาดวางคลุมไว้ แสงไฟจากกองไฟเต้นระบำอยู่บนฝาผนังผ่านร่องไม้ของบ้าน ด้านนอกคือพายุหิมะที่โหยหวน คือเสียงคร่ำครวญที่สิ้นหวัง และคือผู้คนอีกกว่าสี่พันชีวิตที่กำลังดิ้นรนอยู่บนเส้นตาย

“ราตรีสวัสดิ์นะ เจียงหลี”

เธอบอกกับตัวเองในใจ ในโลกที่พังทลายใบนี้ เธอจะต้องมีชีวิตอยู่ให้ดี ดีมากๆ เลยล่ะ

ด้วยความอิ่มเอมใจ เจียงหลีก็เข้าสู่ห้วงนิทราไปอย่างรวดเร็ว

(จบตอน)