บทที่ 4: ชิมูระ ดันโซ! นายกำลังดูอยู่ใช่ไหม?

บทที่ 4: ชิมูระ ดันโซ! นายกำลังดูอยู่ใช่ไหม?

"ว้าว!"

"คะแนนความรักพุ่งไปถึง 1,000 คะแนนเลยเหรอ!?"

"แถมยังมีโลหะนำจักระเป็นของรางวัลอีก!"

"รอบนี้ให้ของตอบแทนใจป้ำสุดๆ ไปเลยแฮะ!"

หลังจากฝึกภาคปฏิบัติมานานกว่าสองเดือน อุจิวะ เก็น ก็เริ่มจับทางเกณฑ์การได้รับ 【คะแนนความรัก】 ได้แล้ว

ระดับความเก่ง ชื่อเสียง และอิทธิพลโดยรวมของเป้าหมายที่เขาเข้าไปแสดงความรักด้วยนั้นจะส่งผลต่อคะแนนที่ได้รับ

พูดง่ายๆ ก็คือ...

ยิ่งเป้าหมายแข็งแกร่ง มีชื่อเสียงโด่งดัง หรือมีอิทธิพลมากเท่าไหร่...

เขาก็จะยิ่งได้รับ 【คะแนนความรัก】 มากขึ้นเท่านั้น

ถึงแม้ตอนนี้ อุสึมากิ นารูโตะ จะถูกคนในหมู่บ้านมองว่าเป็นแค่ "เด็กจิ้งจอกปีศาจ" ที่น่ารังเกียจก็ตาม

แต่นั่นก็ไม่ได้เปลี่ยนความจริงที่ว่าเขาเป็นใคร

ตั้งแต่อุจิวะ เก็น เข้ามาใกล้ ระบบ 【หัวใจแห่งความรัก】 ก็ทำงานเต็มสูบในทันที!

【ความคืบหน้าการสแกนขีดจำกัดสายเลือดระดับ S ของตระกูลอุสึมากิ: 3%!】

【วิชาผนึกระดับ S: คาถาผนึกปิศาจแปดทิศ ความคืบหน้าการสแกน: 2%!】

【จักระระดับ S: ความคืบหน้าการสแกนของ นามิคาเซะ มินาโตะ: 1%!】

【จักระระดับ S: ความคืบหน้าการสแกนของ อุสึมากิ คุชินะ: 1%!】

【ความคืบหน้าการสแกนสัตว์หางระดับ SS: เก้าหาง: 0.01%!】

【จักระระดับ SSS: ความคืบหน้าการสแกน อาชูร่า: 0.0001%!】

ดูนั่นสิ!

มีแต่ความสามารถระดับ S, SS ไปจนถึง SSS ทั้งนั้นเลย!

นี่แหละนะที่เขาเรียกว่าตัวเอกของโลก!

สมกับเป็น "บุตรแห่งโชคชะตา" จริงๆ

เก็นแฝงตัวฝึกฝนในกรมตำรวจอย่างเงียบๆ มานาน

พลังระดับสูงสุดที่เขาเคยสัมผัสก็มีแค่ 【เนตรวงแหวนสามโทโมะ ระดับ A】 เท่านั้น

แต่พอได้เจอนารูโตะในวันนี้...

แม้แต่จักระของอาชูร่าระดับ SSS ก็ยังสแกนเจอ!

ไม่ต้องไปสนหรอกว่าแถบความคืบหน้าของ 【หัวใจแห่งความรัก】 จะเต็มเมื่อไหร่

ประเด็นสำคัญคือมันสแกนเข้าจริงๆ!

เก็นมองดูแถบตัว "S" ยาวเหยียดบนหน้าต่างระบบ

ทันใดนั้น คะแนน 1,000 คะแนนที่เพิ่งได้มาก็ดูน้อยไปถนัดตา

เขารู้ดีว่าความสามารถระดับ C ต้องใช้ 1,000 คะแนนในการแลก

ระดับ B ใช้ 10,000 คะแนน และระดับ A ต้องใช้ถึง 100,000 คะแนน

ส่วนระดับ S น่ะเหรอ... ต้องมีไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านคะแนนแน่ๆ!

ต้องใช้เวลาอีกกี่ปีถึงจะเก็บเงินได้มากขนาดนั้นกันนะ?

แต่ก็นะ...

ประหยัดในสิ่งที่ควร และใช้จ่ายในสิ่งที่จำเป็นคือทางเลือกที่ดีที่สุด

เก็นไม่ได้กะจะเก็บ 1,000 คะแนนนี้ไว้ให้ข้ามคืนหรอก!

"หัวใจแห่งความรัก ช่วยหาความสามารถใหม่ให้ฉันที!"

ข้อความหลายบรรทัดเด้งขึ้นมาบนหน้าต่างระบบสีทอง

[ตรวจพบความสามารถที่มีอยู่: คาถาปราณสายฟ้า (ระดับ C), คาถาเคลื่อนย้ายพริบตา (ระดับ D)!]

[การวิเคราะห์นี้จะใช้คะแนนความรัก 500 คะแนน!]

[ดำเนินการหรือไม่?]

"แค่ 500 คะแนนเองเหรอ?"

เก็นรู้สึกประหลาดใจนิดหน่อย

"งั้นคะแนนที่เหลืออีก 500 จะพอสำหรับวิชาใหม่เพิ่มอีกไหม?"

ระบบ 【หัวใจแห่งความรัก】 จัดการหักคะแนนไป 1,000 ทันทีโดยไม่รอคำตอบ

ความสามารถใหม่สองอย่างปรากฏขึ้นบนแผงควบคุม

【เคลื่อนที่พริบตาสายฟ้า】

【ระดับ: C】

【ความสามารถ: รวบรวมจักระสายฟ้าไว้ที่เท้าเพื่อเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง รวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาด】

【การประเมิน: ปราณสายฟ้า รูปแบบที่ 1: สายฟ้าฟาด!】

【มายาสายฟ้า】

【ระดับ: C】

【ความสามารถ: กลั่นจักระสายฟ้าสร้างร่างแยกที่มีจิตสำนึกเป็นอิสระ เมื่อร่างสลาย ความทรงจำจะกลับคืนสู่ร่างจริง】

【การประเมิน: ฉันพร้อมสนับสนุนทุกอย่าง ยกเว้นการลงไปช่วยสู้จริงๆ!】

เหตุผลที่เก็นเลือกวิชานี้ก็ง่ายมาก

ถ้าคืนแห่งการสังหารหมู่ของเผ่าอุจิวะเกิดขึ้นจริงๆ...

เขาไม่จำเป็นต้องวิ่งให้เร็วเท่าประกายแสงสีเหลืองหรอก

เขาแค่ต้องวิ่งให้เร็วกว่าคนอื่นในเผ่าก็พอแล้ว!

ส่วนคมายาสายฟ้านั่น...

จริงๆ แล้วเขาก็ไม่มีทางเลือกมากนัก

เขารู้ดีว่า 【คาถาแยกเงา】 หรือ 【คาถาแยกเงาพันร่าง】 จะช่วยงานเขาได้มากแค่ไหน

แต่ติดตรงที่จักระในตัวเขามันไม่พอจะใช้วิชานินจาระดับสูงพวกนั้นน่ะสิ!

วิชานี้เลยเป็นทางเลือกที่จำเป็นที่สุดในตอนนี้

เก็นปิดหน้าต่างระบบลง โดยปล่อยให้ระบบสแกนนารูโตะต่อไปอย่างลับๆ

ช่วงเวลาที่เขาใช้กับระบบดูเหมือนนาน แต่ความจริงมันผ่านไปแค่พริบตาเดียว

พอกลุ่มชาวบ้านเห็นภาพ "ตำรวจอุจิวะปกป้องเด็กปีศาจ แถมยังทำร้ายชาวบ้านผู้บริสุทธิ์" พวกเขาก็หมดสนุกและรีบแยกย้ายกันไปทันที

"เจ้าของร้านหน้ากากคนนี้แย่ที่สุดเลย!"

อุจิวะ อิซึมิ เดินเข้ามาหาพร้อมทำแก้มป่องอย่างไม่พอใจ

"ต้นเหตุของหายนะครั้งนั้น ไม่ใช่ฝีมือของตระกูลอุจิวะเราซะหน่อย!"

อย่างที่รู้กัน พ่อของอิซึมิไม่ได้เป็นนินจาของตระกูล (นั่นเป็นเหตุผลที่เก็นเรียกเธอว่าลูกพี่ลูกน้อง)

แต่น้อยคนจะรู้ว่า พ่อของเธอก็ต้องมาตายในเหตุการณ์เก้าหางครั้งนั้นเหมือนกัน!

เพราะการจากไปของพ่อ ทำให้อิซึมิรู้สึกมาตลอดว่าครอบครัวเธอก็เป็นเหยื่อเหมือนคนอื่นๆ

ด้วยความรักในตระกูล เธอเลยยอมไม่ได้ที่ใครจะมาปรักปรำแบบนี้

"ก็นะ คนที่ทำเรื่องนั้นไม่ใช่ตระกูลอุจิวะหรอก"

เก็นพยักหน้าเห็นด้วย แต่เขาก็ไม่ได้พูดประโยคหลังออกมา

'ไม่หรอกมันคืออุจิวะจริงๆ..'

อุจิวะ โอบิโตะ ในวัยสิบสี่ปีที่ปลดปล่อยคุรามะและสู้กับโฮคาเงะรุ่นที่สี่ตัวต่อตัว

ถึงจะแพ้กลับไป แต่ชื่อเสียงครั้งนั้นมันดังไปทั่วโลกจริงๆ

ก็นะ...

ไอ้เด็กที่โมโหจนคลั่งคนนั้นมันเก่งเกินไปหน่อย!

"ใช่แล้วๆ !"

อิซึมิยังคงบ่นอุบอิบ

"พวกเราสร้างหมู่บ้านนี้มาร่วมกับตระกูลเซ็นจูนะ แล้วเราจะทำร้ายคนในหมู่บ้านตัวเองได้ยังไง?"

"เลิกพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว"

เก็นคว้าคอเสื้อเจ้าของร้านหน้ากากขึ้นมาด้วยมือเดียว

"เอาตัวหมอนี่ไปที่กรมตำรวจ แล้วให้พวกหัวหน้าสอบสวนเรื่องนี้ให้ละเอียด!"

"กล้าดียังไงมาทำลายชื่อเสียงของตระกูลอุจิวะ หมอนี่ไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดาแน่ ต้องเค้นความจริงออกมาให้ได้!"

ในความเป็นจริง...

ต่อให้ไม่ต้องสอบสวน...

เก็นก็พอจะเดาความจริงได้อยู่แล้ว

เพราะเมื่อกี้...

ระบบ 【หัวใจแห่งความรัก】 สแกนเจอการใช้วิชานินจาอื่นแทรกแซงอยู่ด้วย

ข้อมูลบนหน้าต่างระบบบอกชัดเจนว่า:

[จากลักษณะของจักระและการทำงาน มีโอกาสถึง 99.8% ที่วิชานี้จะเป็นคาถาลับของตระกูลยามานากะ 【คาถาสลับจิตย้ายร่าง】!]

ภายในหมู่บ้านโคโนฮะ...

คนที่เป็นศัตรูกับอุจิวะ จ้องจะเล่นงานสถิตร่างเก้าหาง และสั่งการนินจาตระกูลยามานากะได้ตามใจชอบ...

ใครกันน้าที่เป็นคนบงการ?

เดายากจังเลยนะ...

เก็นเงยหน้ามองไปทางอาคารโฮคาเงะที่อยู่ไม่ไกล แล้วแสยะยิ้มในใจ

การสังหารหมู่ตระกูลอุจิวะมันมีหลายปัจจัยซ้อนทับกัน

แต่มีคนคนหนึ่ง...

ที่เป็นคนจุดชนวนเรื่องนี้อยู่เบื้องหลัง แถมยังแอบลงสนามมาจัดการเองในคืนนั้นด้วย

แถมพอจบเรื่อง...

เขายังได้แขนที่มีเนตรวงแหวนฝังอยู่เต็มไปหมดมาครองอีก!

'ไอ้บ้านั่น มันเลวร้ายยิ่งกว่าขยะ!'

'นายกำลังดูอยู่ใช่ไหม!'

'ชิมูระ ดันโซ!'