บทที่22:กอบโกยมหาศาล

บทที่22:กอบโกยมหาศาล

ทันทีหลังจากที่สวีเฟิงยอมรับชะตากรรมของตัวเองในฐานะ “คนจน” ได้แล้ว

เขาก็หันไปเปิดฟอรัมเกมต่อทันที

จักรวรรดิเอเธเรีย  เมืองริเวอร์วูด

-การปรากฏตัวครั้งแรกของโพชั่นต้านทานในตลาดประมูล!

-โพชั่นต้านทานไฟ 4 ขวด ถูกซื้อทันทีในราคา 1 เหรียญเงินต่อขวด!

-หรือรางวัลเคลียร์ครั้งแรกของดันเจี้ยนกำลังจะถือกำเนิดขึ้นแล้ว!?

แน่นอนว่า

กระแสพูดคุยในฟอรัมเปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็ว

จากเดิมที่ทุกคนกำลังสนใจ “ผู้เล่นปริศนา” ที่สามารถขึ้นไปชั้นบนของศาลากลางเมืองได้

ตอนนี้ ทุกสายตากลับหันไปจับจ้อง “โพชั่นต้านทานไฟ” ในตลาดประมูลแทนแล้ว

ซึ่งทั้งหมดนี้อยู่ในความคาดหมายของสวีเฟิงตั้งแต่แรก

เขารู้อยู่แล้วว่า ประเด็นเรื่องโพชั่นจะต้องกลบกระแสก่อนหน้าอย่างสมบูรณ์แน่นอน

เพราะแบบนั้นเองเขาจึงไม่ได้กังวลเลยแม้แต่น้อยกับพวกผู้เล่นที่ยังนั่งเฝ้าเขาอยู่ในล็อบบี้ศาลากลางเมืองราวกับคนโง่

ท้ายที่สุดแล้ว

โพชั่นที่สวีเฟิงเพิ่งขายออกไป กำลังถูกจับตามองอย่างหนัก

ทั้งหมดเป็นเพราะดันเจี้ยนเริ่มต้นใกล้เมืองริเวอร์วูด “ถ้ำเพลิงผลาญ”

ก่อนเข้าสู่ดันเจี้ยนแห่งนั้น

ระบบจะมีข้อความเตือนอย่างชัดเจนว่า

ภายในดันเจี้ยนมีสภาพแวดล้อมร้อนจัดอย่างรุนแรง

และแนะนำให้ผู้เล่นเตรียมค่าต้านทานไฟเอาไว้ให้พร้อม

เพราะเหตุนี้เองผู้เล่นในภูมิภาคจึงเริ่มตื่นตัวกันมากขึ้น

พร้อมพยายามค้นหาอุปกรณ์หรือไอเทมที่สามารถเพิ่มค่าต้านทานไฟได้

แน่นอนว่า

ก็ยังมีผู้เล่นบางประเภทที่เมินคำเตือนของระบบโดยสิ้นเชิง พวกเขาเชื่อว่าดันเจี้ยนเริ่มต้นคงไม่มีอะไรน่ากลัว

ก่อนจะรีบพุ่งเข้าไปอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม

และสุดท้าย…

ก็ถูกเล่นงานจนสภาพเละเทะกลับออกมาไม่เพียงความทนทานของอุปกรณ์จะลดฮวบอย่างหนัก

พวกเขายังติดสถานะผิดปกติจากสภาพแวดล้อมอีกด้วยแม้การตายในดันเจี้ยนจะไม่ได้มีบทลงโทษรุนแรงมากนัก

แต่ปัญหาคือ

ผลกระทบจากสภาพแวดล้อมอันตรายยังคงติดตัวอยู่ แม้จะฟื้นคืนชีพแล้วก็ตาม

ด้วยเหตุนี้เอง

ผู้เล่นจำนวนมากจึงเริ่มตาสว่าง

และเข้าใจในที่สุดว่าการบุกดันเจี้ยนโดยไม่เตรียมตัวให้พร้อมนั้น เป็นเรื่องโง่เง่าขนาดไหน

‘ก็ต้องขอบคุณพวกคนโง่ที่รีบบุกไปก่อนนี่แหละ…’

‘ถึงได้ทำให้คนอื่นรู้ว่าการเตรียมตัวมันสำคัญแค่ไหน’

‘ไม่อย่างนั้นโพชั่นของฉันคงขายง่ายขนาดนี้ไม่ได้หรอก’

สวีเฟิงคิดในใจอย่างอารมณ์ดี

ตั้งแต่แรกแล้วเขาเลือกสังเคราะห์โพชั่นต้านทานไฟด้วยเหตุผลที่ชัดเจน

หลังจากตรวจสอบภูมิภาคและดันเจี้ยนที่เปิดอยู่ในตอนนี้เขาก็ตัดสินใจทันทีว่านี่คือสินค้าที่เหมาะที่สุดสำหรับขาย

เพราะหากต้องการขายของให้ได้กำไร

สิ่งสำคัญที่สุดไม่ใช่ว่าของของคุณ ดีแค่ไหน

แต่คือมัน เป็นที่ต้องการหรือไม่ ต่างหาก

ท้ายที่สุดแล้ว

ต่อให้สินค้าของคุณยอดเยี่ยมเพียงใด

ถ้าไม่มีคนต้องการใช้มันมันก็ไร้ค่าอยู่ดี

และนี่ก็คือหลักการของอุปสงค์และอุปทานนั่นเอง

‘จากนั้นค่อยปล่อยขายเป็นชุดทีหลังแล้วกัน’

สวีเฟิงยกยิ้มอย่างชั่วร้าย

เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ซื้อเลือกถ่วงเวลา หรือคิดจะรอดูว่าจะมีโพชั่นออกมามากกว่านี้หรือไม่

เขาจึงตัดสินใจ “เติมเชื้อไฟ” เข้าไปอีกเล็กน้อย

และแน่นอนว่า

ตอนตั้งกระทู้ในฟอรัม เขายังคงใช้ตัวตนผู้ใช้นิรนามเช่นเดิม

-วิธีใช้งานโพชั่นต้านทานไฟ และแนวทางพิชิตถ้ำเพลิงผลาญ

ด้วยชื่อกระทู้แนวล่อคลิกแบบนี้สวีเฟิงก็เริ่มเปิดเผยข้อมูลบางส่วนเกี่ยวกับวิธีเคลียร์ดันเจี้ยนออกมา

แน่นอนว่าข้อมูลเหล่านั้นเป็นส่วนผสมระหว่าง “ความจริง” และ “คำโกหก”

จุดประสงค์ของกระทู้นี้ง่ายมากเขาต้องการสร้าง “ภาพลวงตา” ให้ผู้ซื้อรู้สึกว่าดันเจี้ยนแห่งนี้สามารถเคลียร์ได้จริง

และหากไม่รีบลงมือ

รางวัลเคลียร์ครั้งแรกอาจถูกคนอื่นแย่งไปได้ทุกเมื่อมันเป็นแผนการอันชั่วร้าย

ที่จะทำให้ผู้เล่นเหล่านั้นไปได้ถึงช่วงกลาง หรือแม้แต่ช่วงท้ายของดันเจี้ยน

แต่สุดท้ายก็ “ขาดอีกนิดเดียว” อยู่ทุกครั้ง

เมื่อเผชิญกับสถานการณ์แบบนั้นซ้ำๆ

ความกระหายที่จะประสบความสำเร็จ

รวมถึงความเชื่อที่ว่า “อีกนิดเดียวก็จะผ่านได้แล้ว”

จะค่อยๆ ครอบงำจิตใจของพวกเขาโดยไม่รู้ตัว

และเมื่อถึงเวลานั้น…

เขาก็จะกลายเป็นเหมือน “เทพเจ้า”

ที่คอยหยิบยื่นโพชั่นเป็นชุดๆ ให้พวกเขาซื้อไปลองใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า

‘อาาา~’

‘ฉันนี่ใจกว้างเกินไปจริง ๆ’

สวีเฟิงทอดถอนใจอยู่ภายในใจ

ราวกับกำลังแบกรับภาระอันหนักอึ้งจากการเป็นคนจิตใจดีเกินไป

ขณะที่เขากำลังชื่นชมตัวเองอย่างอารมณ์ดี

จู่ๆ ก็มีข้อความส่วนตัวเด้งขึ้นมา…

สวีเฟิงสะดุ้งเล็กน้อย

ก่อนเปิดอ่านข้อความนั้นขึ้นมา

และสิ่งที่เห็นก็ทำให้เขาประหลาดใจไม่น้อย

วายุแผ่ว:นายยังมีโพชั่นต้านทานไฟเหลืออีกเท่าไร? ฉันต้องการซื้อพวกมันด้วยเงินจริง

‘ดูเหมือนว่าวายุแผ่วคนนี้…สมองจะทำงานได้ดีทีเดียว’

สวีเฟิงยิ้มบางๆ

ไม่ใช่ว่าเขาไม่คิดว่าวายุแผ่วจะติดต่อกลับมาอีก

ท้ายที่สุดแล้ว

ก่อนหน้านี้เขาเพิ่งบอกเธอไปว่า สามารถช่วยให้เธอคว้ารางวัลเคลียร์ครั้งแรกของถ้ำเพลิงผลาญได้

จากนั้นไม่นาน

ก็มีผู้เล่นปริศนานำ “โพชั่นต้านทานไฟ” มาลงประมูลพอดี

ถ้าเธอไม่สามารถเชื่อมโยงสองเรื่องนี้เข้าด้วยกันได้เลย

หรือแม้แต่ “สงสัย” ว่าเขาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

งั้นเขาคงผิดหวังในตัวเธอจริงๆ

อย่างไรก็ตาม

สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจเล็กน้อยคือ “ความรวดเร็ว” ที่เธอส่งข้อความมาหาเขา

ถ้าเป็นตัวเขาเอง

อย่างน้อยก็คงรอดูสถานการณ์ก่อนสักพักหรืออ้อมไปคุยเรื่องอื่นก่อนค่อยวกเข้าประเด็น

ไม่มีทางเปิดมาตรงๆ ด้วยการถามราคาแบบนี้แน่นอน

แถมยังเสนอจะใช้ “เงินจริง” จ่ายอีกต่างหาก

แต่เมื่อเธอเลือกทำแบบนี้

มันก็หมายความว่า เธอสูญเสีย “ความได้เปรียบในการต่อรอง” ไปแล้วตั้งแต่ต้น

ยิ่งไปกว่านั้น

เขายังสามารถปฏิเสธได้ง่ายๆ อีกด้วย

ว่าไม่ใช่คนที่ลงประมูลโพชั่นเหล่านั้นแล้วเธอมีหลักฐานอะไรพิสูจน์เขากันล่ะ?

ขณะเดียวกัน

ดูเหมือนว่าวายุแผ่วจะเริ่มกระวนกระวาย หลังจากไม่ได้รับการตอบกลับจากเขา

เธอจึงรีบส่งข้อความมาอีกครั้ง

วายุแผ่ว:ฉันสามารถให้เงินนาย 100,000 ดอลลาร์ ถ้านายยอมขายโพชั่นเป็นชุดให้ฉัน

‘เริ่มร้อนใจแล้วสินะ…’

สีหน้าของสวีเฟิงพลันจริงจังขึ้นเล็กน้อย

เมื่อเขาตระหนักได้ถึงสถานการณ์ตรงหน้าแม้ดีไวซ์เวิลด์จะเพิ่งเปิดให้บริการได้ไม่นาน

แต่กระแสความนิยมและความคลั่งไคล้ของมันนั้นรุนแรงอย่างมาก

ดังนั้นอัตราแลกเปลี่ยนระหว่างเงินจริงกับเงินในเกมจึงพุ่งสูงอย่างน่าตกใจ

100 เหรียญทองแดง = 1 เหรียญเงิน

และในช่วงเวลานี้

1 เหรียญทองแดงในเกม

มีมูลค่าประมาณ 10 ดอลลาร์

นั่นหมายความว่า

1 เหรียญเงินจะเท่ากับ

100 × 10 ดอลลาร์ = 1,000 ดอลลาร์

ดังนั้น

100 เหรียญเงินก็จะมีมูลค่าเท่ากับ

100 × 1,000 ดอลลาร์ = 100,000 ดอลลาร์

แน่นอนว่า

อัตราแลกเปลี่ยนพวกนี้สามารถเปลี่ยนแปลงได้ในอนาคต ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ของเกม

แต่ในตอนนี้

วายุแผ่วกำลังเสนอราคาที่สูงกว่ามูลค่าปกติถึงเกือบ 90%

ต่อให้เขานำโพชั่นออกขายเป็นชุดๆ จริง

กำไรสูงสุดที่น่าจะทำได้

ก็คงอยู่ราว 50-60 เหรียญเงินเท่านั้น

หรือประมาณ 50,000 ถึง 60,000 ดอลลาร์

ซึ่งยังห่างไกลจากจำนวนเงินที่วายุแผ่วเสนอมาอย่างมาก

‘นี่ฉันกำลังเจอแม่ห่านทองคำเข้าจริงๆ สินะ…’

แว่นของสวีเฟิงสะท้อนประกายแสงวาบเย็นเยียบขึ้นมาในพริบตา

หลังจากเขามองเห็น “โอกาสกอบโกยมหาศาล” ตรงหน้าอย่างชัดเจน