บทที่ 8: การประเมินผลอันน่าทึ่ง ระดับห้าดาว
บทที่ 8: การประเมินผลอันน่าทึ่ง ระดับห้าดาว
ค่ำคืน
เวลาสองทุ่มตรง
ทั่วทั้งศูนย์บัญชาการตกอยู่ในความเงียบสงัดราวกับป่าช้า
ผู้บัญชาการไล่ล่าทั้งห้าคนนั่งจมจ่อมอยู่บนเก้าอี้ด้วยท่าทางเหนื่อยล้าอ่อนแรง
พวกเขาตัดสินใจล้มเลิกการไล่ล่าซูอวี่และกลับมาตั้งหลักกันที่นี่ก่อน
เหตุผลนั้นเรียบง่ายมาก ท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำและป่าทึบที่รายล้อม โอกาสที่จะค้นพบตัวเขานั้นริบหรี่เสียยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร
ทว่า กลับไม่มีใครคาดคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนเลย
ซูอวี่สามารถหลบหนีไปได้อย่างลอยนวลจริงๆ
แถมเขายังทำมันลงไปได้อย่างบ้าระห่ำและอุกอาจถึงเพียงนั้น
เขาถึงขั้น... สวมรอยเป็นผู้ไล่ล่ามาจับผู้หลบหนีที่กำลังพยายามแหกคุกเสียเองด้วยซ้ำ?
มันคือเรื่องตลก้ายร้ายชัดๆ!
ราวกับว่าเขากำลังเหยียบย่ำใบหน้าของผู้บัญชาการไล่ล่าทุกคนให้จมดิน!
เป็นการเหยียบย่ำที่กะจะเอาให้ตายกันไปข้างหนึ่งเลยทีเดียว!
ใบหน้าของหวังเทาแดงก่ำด้วยความโกรธจัด
เขาทุบกำปั้นลงบนโต๊ะอย่างแรง
"อวดดีนัก! หมอนี่มันอวดดีเกินไปแล้ว!"
เขาเองก็จนปัญญา ผู้หลบหนีที่เขาได้รับมอบหมายให้รับผิดชอบกลับหนีรอดไปได้จริงๆ!
เรื่องนี้ทำให้เขาแทบจะแทรกแผ่นดินหนี!
คนอื่นๆ เองก็มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก ต่างก็ขมวดคิ้วกันจนเป็นปม
แม้แต่จางหมิงซานผู้มากประสบการณ์ก็ยังต้องส่ายหน้า
"ผมต้องยอมรับเลยว่า ครั้งนี้เราเจอคู่ปรับที่สมน้ำสมเนื้อเข้าให้แล้วล่ะ"
"ใช่ค่ะ สภาพจิตใจของอีกฝ่ายแข็งแกร่งเป็นพิเศษ ตอนที่ต้องเผชิญกับข้อสงสัยของฉัน เขากลับไม่แสดงอาการตื่นตระหนกออกมาให้เห็นเลยแม้แต่น้อย จนฉันไม่สามารถมองทะลุตัวตนของเขาได้เลย"
ศาสตราจารย์จ้าวหว่านชิงถอนหายใจ
ก่อนหน้านี้เธอเข้าใกล้ความจริงแค่เส้นยาแดงผ่าแปด ขาดอีกเพียงนิดเดียวเธอก็จะกระชากหน้ากากของซูอวี่ได้กลางคันแล้วแท้ๆ
หากเธอเด็ดขาดกว่านี้อีกสักนิด บางทีตอนนี้ซูอวี่อาจจะไปนั่งคอตกอยู่ในห้องขังแล้วก็ได้
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉีไห่หมิงก็ส่ายหน้าเบาๆ
"นี่ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก อีกฝ่ายเก่งกาจเกินกว่าที่เราคาดไว้จริงๆ วิธีการที่เขาใช้หลบหนีมันช่างน่าทึ่งจนยากจะเชื่อ!"
"บางที เขาอาจจะเป็นปรมาจารย์ด้านการหลบหนีคนนั้นก็ได้นะ!"
ไม่มีใครสามารถโต้แย้งคำพูดของฉีไห่หมิงได้
เพราะกระบวนการหลบหนีทั้งหมดของซูอวี่ได้ถูกนำมาฉายซ้ำให้ทุกคนได้ดูแล้ว
เวลาหกนาฬิกาห้านาที
วินาทีที่ซูอวี่ก้าวเข้ามาในเรือนจำ เขาได้ใช้กลวิธีบางอย่างฉกชิงกุญแจมาจากผู้คุม
วิธีการนั้นแนบเนียนจนกล้องวงจรปิด หรือแม้แต่ตัวผู้คุมเองก็ยังไม่ทันสังเกตเห็น
เวลาเจ็ดนาฬิกาสิบนาที
พายุฝนฟ้าคะนองเริ่มก่อตัวขึ้นด้านนอก
ซูอวี่อาศัยน้ำฝนมาทำให้กล้องวงจรปิดพร่ามัวไปชั่วขณะ
เรื่องนี้ก็ไม่มีใครนึกสงสัย เพราะน้ำฝนสามารถสาดกระเซ็นเข้ามาได้จริงๆ
เวลาเจ็ดนาฬิกาสิบสองนาที
ซูอวี่ทำให้ผู้หลบหนีคนหนึ่งหมดสติแล้วร้องขอความช่วยเหลือ
ในตอนนั้น เพื่อความไม่ประมาท ผู้คุมที่เข้าเวรอยู่ทั้งสี่นายจึงรุดหน้าออกไปพร้อมกัน
ซูอวี่อาศัยพละกำลังอันน่าเหลือเชื่อ โหนตัวกลับหัวไปตามท่อดับเพลิงบนเพดานแล้วหลบหนีออกจากโซนซีไปได้!
เวลาเจ็ดนาฬิกาสิบห้านาที
ซูอวี่ตัดกระแสไฟฟ้าของทั้งเรือนจำ ภายในทีมไล่ล่า ผู้ไล่ล่าคนหนึ่งถูกส่งตัวไปตรวจสอบสถานการณ์
ไม่มีใครคาดคิดเลยว่านี่จะเป็นฝีมือของผู้หลบหนี!
เวลาเจ็ดนาฬิกายี่สิบเอ็ดนาที
ซูอวี่จัดการทำให้ผู้หลบหนีคนนั้นหมดสติและสวมเสื้อผ้าของอีกฝ่ายหลบหนีไป
และในเวลาเจ็ดนาฬิกายี่สิบห้านาที
ซูอวี่ก็มาปรากฏตัวที่ศูนย์บัญชาการ จังหวะเวลาช่างพอดิบพอดี ไม่ช้าหรือเร็วเกินไป
เขาสามารถตบตาทุกคนได้อย่างแนบเนียน!
แถมยังช่วยพวกเขาจับผู้หลบหนีที่กำลังพยายามแหกคุกอีกด้วย!
และในเวลาเจ็ดนาฬิกาสี่สิบนาที ซูอวี่... ก็หลบหนีไปได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
กระบวนการทั้งหมด ตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าคุกจนถึงการแหกคุก ใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมงด้วยซ้ำ!
และทุกคนก็ถูกเขาปั่นหัวจนกลายเป็นตัวตลก!
ทุกคนที่ได้ดูภาพย้อนหลังกระบวนการทั้งหมดต่างก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียวสันหลังวาบ
ผู้ชายคนนี้เป็นตัวอะไรกันแน่ ถึงได้ควบคุมทุกอย่างได้แม่นยำขนาดนี้?
หากเกิดข้อผิดพลาดแม้เพียงนิดเดียวในระหว่างกระบวนการ เขาคงถูกจับตัวกลับมาแล้ว!
แต่... มันไม่มีข้อผิดพลาดเลยสักนิด!
เขาเดินออกจากเรือนจำตงไห่ไปอย่างหน้าตาเฉย แถมยังอาจเรียกได้ว่าเดินออกไปอย่างสง่าผ่าเผยด้วยซ้ำ!
มันช่างน่าเหลือเชื่อจนแทบช็อก!
ไม่มีใครเชื่อแน่ๆ ถ้าจะบอกว่าเขาไม่ใช่ปรมาจารย์ด้านการหลบหนีคนนั้น!
ผู้บัญชาการไล่ล่าทั้งห้าคนต่างเงียบกริบ นี่ถือเป็นความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่สำหรับพวกเขา
แม้แต่ปิงปิงก็ยังพูดอะไรไม่ออก
"ซูอวี่คนนี้... จะเก่งกาจเกินไปแล้วใช่ไหมคะ?"
เธออดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมา
และในช่องถ่ายทอดสด ตอนนี้แทบจะลุกเป็นไฟแล้ว
[พระเจ้าช่วย เทพซูเก่งกาจขนาดนั้นเลยหรือเนี่ย?!]
[แกร่งเกินไปแล้ว! เป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ของรายการโกลบอลวอนเต็ดที่แหกคุกได้สำเร็จ แถมยังใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมงอีกด้วย!]
[เจ๋งโคตร! เทพซูสมควรได้รับคะแนนระดับห้าดาวอย่างไม่มีข้อกังขา! โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว!]
[คุณพระคุณเจ้า คะแนนระดับห้าดาวเลยเหรอ? รับเงินล้านเหนาะๆ!]
[โฮๆๆ เทพซู ฉันตกหลุมรักคุณเข้าแล้ว!]
ในช่องถ่ายทอดสด มีแต่ความโกลาหล
และในสถานที่จริง ผู้บัญชาการไล่ล่าทั้งห้าคนต่างก็ขมวดคิ้วแน่น
อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้
ในประวัติศาสตร์ของรายการโกลบอลวอนเต็ด... ไม่เคยมีใครแหกคุกได้สำเร็จมาก่อนเลยจริงๆ
และตอนนี้ พวกเขาก็ไม่รู้ว่าจะรับมือกับสถานการณ์นี้อย่างไรดี
ในตอนนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
"ผู้กำกับใหญ่โทรมาค่ะ"
ปิงปิงพูดขึ้น พร้อมกับเปิดลำโพงโทรศัพท์ไปพร้อมกัน
วินาทีต่อมา เสียงของผู้ชายก็ดังทะลุสายมา
"ทีมไล่ล่าทุกคน เนื่องจากผลงานของซูอวี่ในค่ำคืนแห่งการหลบหนีครั้งนี้ เขาได้รับการประเมินให้อยู่ในระดับห้าดาว ดังนั้นเขาจะได้รับการปฏิบัติด้วยความสำคัญสูงสุด!"
"ทีมไล่ล่าของหวังเทา กรุณาจับกุมเขาให้ได้ในเวลาที่สั้นที่สุด ผู้บัญชาการไล่ล่าคนอื่นๆ สามารถให้ความช่วยเหลือได้!"
"ในขณะเดียวกัน อุปกรณ์ถ่ายภาพทางอากาศขนาดจิ๋วที่ติดตัวซูอวี่จะถูกเปิดใช้งานในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า!"
คำพูดเหล่านี้ทำให้ผู้ที่ได้ยินรู้สึกหวาดหวั่นมากยิ่งขึ้นไปอีก
การหลบหนีระดับห้าดาวงั้นหรือ?!
สวรรค์!
นี่คือการปฏิบัติในระดับสูงสุดนับตั้งแต่รายการโกลบอลวอนเต็ดเริ่มออกอากาศมาเลยนะ!
ต้องรู้ไว้ว่าในซีซันที่สอง ผู้หลบหนีที่เป็นทหารรับจ้างที่สามารถหลบหนีการจับกุมไปได้ถึงหนึ่งสัปดาห์
ผลการประเมินที่เขาได้รับในท้ายที่สุดก็ยังอยู่ที่แค่ระดับสองดาวเท่านั้น
แต่สำหรับซูอวี่ อีกฝ่ายกลับได้รับคะแนนระดับห้าดาวไปครองตั้งแต่เริ่มเกมเลยหรือเนี่ย?!
แถมเป็นเพราะเขาหนีไปได้ อุปกรณ์ถ่ายภาพทางอากาศที่ติดตัวเขาเลยจะถูกเปิดใช้งานก่อนกำหนดอีกงั้นหรือ?!
ในเวลานี้ ผู้บัญชาการไล่ล่าทุกคนต้องยอมรับว่าพวกเขาเริ่มจะไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้แล้ว
และหวังเทา ก็เป็นคนที่กระวนกระวายใจที่สุดในหมู่พวกเขาอย่างไม่ต้องสงสัย
"ดังนั้น นี่หมายความว่าต่อไปเป็นตาของฉันที่จะต้องออกไล่ล่าซูอวี่ใช่ไหม?"
"ถูกต้อง และไม่เพียงแค่นั้น คุณยังสามารถรับความช่วยเหลือจากผู้บัญชาการไล่ล่าคนอื่นๆ ได้อีกด้วย"
เสียงจากปลายสายตอบกลับมา
หวังเทาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เมื่อได้ยินดังนั้น
"ดี! ตกลง! ต่อให้เขาจะหนีไปได้ แต่ฉันก็จะตามจับหมอนี่กลับมาให้จงได้!"