บทที่ 16: รายได้ต่อเดือนทะลุหกแสนหยวน

บทที่ 16: รายได้ต่อเดือนทะลุหกแสนหยวน

หลี่อวิ๋นแบ่งทีมโปรแกรมเมอร์ของบริษัทออกเป็นสองทีม โดยมีซุนป๋ออวี่และหวังฮ่าวเป็นหัวหน้าคอยดูแลสมาชิกทีมละสี่คน

ซุนสยงและจางเหล่ยมีทักษะทางเทคนิคที่ยอดเยี่ยม หลี่อวิ๋นจึงเลื่อนขั้นให้ทั้งสองคนเป็นรองหัวหน้าของแต่ละทีม

สมาชิกในทีมมีเพียงสี่คน ลำพังหัวหน้ากับรองหัวหน้าก็กินสัดส่วนไปครึ่งหนึ่งแล้ว หวังฮ่าวซึ่งมีประสบการณ์ในวงการมาอย่างโชกโชนเข้าใจจุดประสงค์ของหลี่อวิ๋นเป็นอย่างดีจึงไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา

สัปดาห์ต่อมา บริษัทเทคโนโลยีอวิ๋นเฟิงที่มีพนักงานพร้อมหน้าก็เริ่มเดินเครื่องทำงานอย่างเต็มกำลัง

แม้ซุนป๋ออวี่จะเป็นหัวหน้าทีม แต่เขากลับวิ่งไปที่ห้องควบคุมเซิร์ฟเวอร์ของไชน่าเทเลคอมทุกวัน เขาให้เหตุผลกับหลี่อวิ๋นว่าต้องคอยดูแลเซิร์ฟเวอร์ให้เสถียรดั่งภูเขาไท่ซาน แต่เหตุผลที่แท้จริงคือเขาไม่รู้ว่าจะบริหารคนอย่างไรต่างหาก

หลี่อวิ๋นก็ไม่ได้ถือสาอะไร

เพราะการกระทำของซุนป๋ออวี่ทำให้ลูกทีมทุกคนเริ่มตื่นตัวและแข่งขันกันทำงานอย่างดุเดือด

พวกเขาล้วนเป็นคนหนุ่มไฟแรง ในเมื่อหัวหน้ายังทุ่มเทขนาดนี้ จางเหล่ยและคนอื่นๆ อีกสามคนจะกล้าอู้งานได้อย่างไร

พวกเขารีบรับช่วงต่อในการเขียนโค้ดซอฟต์แวร์ระบบจัดการร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ที่ซุนป๋ออวี่ทำค้างไว้ทันที

พร้อมกันนี้ พวกเขายังนำเครื่องมือตั้งเป็นหน้าแรกในคลิกเดียวที่หลี่อวิ๋นออกแบบ ไปกระจายตามเว็บไซต์ดาวน์โหลดชื่อดังทั่วทั้งเครือข่ายอินเทอร์เน็ต เพื่อเพิ่มอัตราการเปลี่ยนผู้ชมให้กลายเป็นผู้ใช้งานจริงของเว็บสารบัญหนึ่งหนึ่งสี่ลา

ทางด้านหวังฮ่าวซึ่งอยู่ในวัยสามสิบกว่าและมีประสบการณ์การทำงานมานานนับสิบปี ย่อมมีความเชี่ยวชาญด้านการบริหารจัดการมากกว่า

ทว่างานของเขาในตอนนี้กลับไม่ใช่การพัฒนาซอฟต์แวร์ แต่เป็นการพาลูกน้องหลายคนไปคุมงานรีโนเวตร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ที่อยู่ติดกัน

ใช่แล้ว หลังจากซื้อกิจการร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่มา หลี่อวิ๋นก็มีแผนการใหญ่เตรียมไว้ในใจ

ตอนนี้หวังฮ่าวกำลังนำทีมโปรแกรมเมอร์สามคน ไปจัดหาช่างรับเหมาเพื่อตกแต่งร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ใหม่ตามแบบร่างที่หลี่อวิ๋นร่างไว้

ร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่รูปโฉมใหม่จะมีขนาดกว้างขวางกว่าเดิม เพราะหลี่อวิ๋นตั้งใจว่าท้ายที่สุดแล้ว เขาจะยกพื้นที่หน้าร้านที่บริษัทเทคโนโลยีอวิ๋นเฟิงใช้งานอยู่ในปัจจุบัน ให้กับร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ทะยานฟ้าทั้งหมด

หลี่อวิ๋นวางแผนจะย้ายสำนักงานทันทีที่เว็บสารบัญหนึ่งหนึ่งสี่ลาเริ่มอยู่ตัว

อ่าวโฮ่วไห่ซึ่งเป็นทำเลที่หลี่อวิ๋นใฝ่ฝันมาตลอด กำลังอยู่ในช่วงโครงการถมทะเลขนาดใหญ่มาหลายปีแล้ว

โครงการดังกล่าวเพิ่งจะแล้วเสร็จในปีนี้ พื้นที่ส่วนใหญ่จึงยังคงเป็นที่ดินรกร้าง

ภูมิประเทศส่วนใหญ่ประกอบไปด้วยหาดโคลน ฟาร์มหอยนางรม และที่ดินเปล่า อีกทั้งโครงสร้างพื้นฐานก็ยังไม่ครอบคลุม

อาคารสำนักงานระดับไฮเอนด์ เครือข่ายอินเทอร์เน็ตไฟเบอร์ออปติกความเร็วสูง แหล่งความเจริญทางการค้า และระบบคมนาคมที่สะดวกสบาย ซึ่งล้วนเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับบริษัทอินเทอร์เน็ต ล้วนยังไม่มีให้เห็นในบริเวณนี้

ดังนั้น ทำเลทองในโฮ่วไห่จึงต้องถูกพับเก็บไปก่อนชั่วคราว

เขาคงต้องรอจนกว่าบริษัทจะเติบโตมากพอที่จะซื้อที่ดินและสร้างอาคารสำนักงานใหญ่ของตัวเองในอ่าวโฮ่วไห่ได้

ทว่าอาคารที่ใช้งานอยู่ในปัจจุบันเดิมทีเป็นที่พักอาศัย สภาพแวดล้อมและฟังก์ชันการใช้งานแบบสำนักงานจึงยังขาดตกบกพร่องอยู่บ้าง

ในชีวิตก่อน หลี่อวิ๋นไม่เคยปล่อยให้ตัวเองต้องตกระกำลำบาก และเขาก็เชื่อมั่นว่าชาตินี้ตนเองก็จะไม่มีวันขัดสนเรื่องเงินทองเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงไม่ยอมทนลำบากเด็ดขาด

สภาพแวดล้อมในการทำงานจึงต้องมีความสะดวกสบาย

ปัจจุบัน ทำเลที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการเปิดสำนักงานบริษัทอินเทอร์เน็ตในเมืองเผิงเฉิง ก็คือบริเวณโดยรอบมหาวิทยาลัยเซินเจิ้น

อุทยานมหาวิทยาลัยเสมือนจริงแห่งเมืองเผิงเฉิงได้เปิดตัวขึ้นในเขตอุตสาหกรรมไฮเทคเมื่อปีหนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า โดยรวบรวมสถาบันการศึกษาชื่อดังกว่ายี่สิบสองแห่ง ซึ่งรวมถึงมหาวิทยาลัยชิงหัว มหาวิทยาลัยปักกิ่ง และมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีฮ่องกงเอาไว้ด้วย

โครงการนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมการบูรณาการระหว่างอุตสาหกรรม สถาบันการศึกษา การวิจัย และแหล่งเงินทุน เพื่อสร้างช่องทางใหม่ให้เมืองเผิงเฉิงสามารถนำทรัพยากรบุคคลอันทรงคุณค่าจากมหาวิทยาลัยมาใช้ประโยชน์ได้โดยตรง

นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยเซินเจิ้นเองก็ยังเป็นผู้นำทางด้านเทคโนโลยีและการประยุกต์ใช้เครือข่ายอินเทอร์เน็ตอีกด้วย

ตั้งแต่ช่วงต้นทศวรรษที่เก้าศูนย์ มหาวิทยาลัยเซินเจิ้นได้ทำการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตเข้าสู่หอพักนักศึกษาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

บรรยากาศการใช้งานเครือข่ายที่ตื่นตัวเช่นนี้เอง ที่เป็นเหตุผลดึงดูดให้หลี่อวิ๋นตัดสินใจเข้าศึกษาในภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ตั้งแต่แรกเริ่ม

และในตอนนี้ ด้วยการพึ่งพามหาวิทยาลัยเซินเจิ้นในฐานะแหล่งผลิตบุคลากรชั้นยอด อุตสาหกรรมอินเทอร์เน็ตในเขตหนานซานจึงเริ่มก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา

หลี่อวิ๋นจึงวางแผนที่จะมองหาอาคารสำนักงานในละแวกนั้น เพื่อใช้เป็นที่ตั้งแห่งใหม่ของบริษัทเทคโนโลยีอวิ๋นเฟิง

เขาได้ว่าจ้างให้นายหน้าช่วยหาที่พักอาศัยและพื้นที่สำนักงานเรียบร้อยแล้ว... วันที่สิบสามตุลาคม!

กระแสความนิยมที่สื่อทางการช่วยปลุกปั่นให้กับเว็บสารบัญหนึ่งหนึ่งสี่ลา ด้วยการนำประโยคที่ว่า อินเทอร์เน็ตไม่ใช่พื้นที่เหนือกฎหมาย ไปรีโพสต์นั้น ได้ครองพื้นที่บนเว็บไซต์กระแสหลักนานถึงหนึ่งสัปดาห์เต็ม ก่อนจะค่อยๆ ซาลงไป

ภายในหน้าร้านที่ใช้เป็นพื้นที่สำนักงานของบริษัทเทคโนโลยีอวิ๋นเฟิง หลี่อวิ๋นได้เรียกพนักงานทุกคนมาประชุมพร้อมเพรียงกัน

ในเวลานี้ ใบหน้าของทุกคนล้วนเปี่ยมไปด้วยความยินดี

หลี่อวิ๋นมองไปทางซุนป๋ออวี่แล้วเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

"ป๋ออวี่ สัปดาห์นี้นายแทบจะกินนอนอยู่ที่ห้องควบคุมเซิร์ฟเวอร์ของไชน่าเทเลคอมเลย คงไม่มีใครรู้เรื่องสถิติผู้เข้าชมของเว็บสารบัญหนึ่งหนึ่งสี่ลาดีไปกว่านายอีกแล้ว เล่าให้ทุกคนฟังหน่อยสิ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หวังฮ่าว ซุนสยง จางเหล่ย และคนอื่นๆ ต่างก็หันไปมองซุนป๋ออวี่เป็นตาเดียว

ซุนป๋ออวี่ถือแผ่นจดข้อมูลที่เขาบันทึกมาด้วยตัวเองไว้ในมือ และรายงานด้วยความตื่นเต้นว่า "ประธานหลี่ครับ ข้อมูลหลังบ้านแสดงให้เห็นว่า ยอดผู้เข้าชมที่ไม่ซ้ำไอพีเฉลี่ยต่อวันในช่วงเจ็ดวันที่ผ่านมา ทรงตัวอยู่ที่แปดแสนแปดหมื่นครั้งครับ!"

"แม้จะลดลงจากจุดสูงสุดไปบ้าง แต่มันก็ยังคงรักษาตัวเลขระดับนี้ไว้ได้อย่างคงที่เป็นเวลาหลายวันติดต่อกันแล้วครับ!"

"นั่นหมายความว่าผู้ใช้งานส่วนใหญ่ที่ถูกดึงดูดเข้ามาจากสื่อทางการ ตัดสินใจใช้งานเว็บของเราต่อ เพราะความเสถียรอันยอดเยี่ยม ใช้งานง่าย และที่สำคัญที่สุดคือฟีเจอร์ตั้งเป็นหน้าแรกในคลิกเดียวของเว็บสารบัญหนึ่งหนึ่งสี่ลาครับ!"

แปะ แปะ แปะ...

ทุกคนต่างปรบมือโห่ร้องฉลองด้วยความยินดีพร้อมๆ กัน

"สุดยอดไปเลย! ด้วยยอดเข้าชมรายวันถึงแปดแสนแปดหมื่นครั้ง เว็บสารบัญหนึ่งหนึ่งสี่ลาต้องครองบัลลังก์เว็บสารบัญอันดับหนึ่งได้อย่างมั่นคงแน่นอน!" หวังจวนเอ่ยด้วยความตื่นเต้น

คนอื่นๆ เองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน

ไม่ว่าจะในวงการใดก็ตาม ตราบใดที่คุณสามารถก้าวขึ้นสู่อันดับหนึ่งได้ ผู้คนก็จะมองคุณด้วยความเคารพยกย่องเสมอ

ความรู้สึกภาคภูมิใจเอ่อล้นขึ้นในใจของทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้น

หลี่อวิ๋นเผยยิ้มบางๆ แล้วกล่าวว่า "เมื่อเช้านี้ตอนตื่นมา ผมได้อ่านรายงานบนเว็บไซต์ซินน่า มันเป็นรายงานวิเคราะห์อุตสาหกรรมเว็บสารบัญที่จัดทำโดยสถาบันวิจัยตลาดอิสระครับ"

"รายงานระบุว่า ตอนนี้เว็บสารบัญหนึ่งหนึ่งสี่ลาของเรา ครองส่วนแบ่งการตลาดไปแล้วถึงสี่สิบแปดเปอร์เซ็นต์!"

"ในขณะที่อดีตผู้นำตลาดอย่างฮ่าวหนึ่งสองสาม กลับมีส่วนแบ่งตลาดลดลงเหลือเพียงยี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์เท่านั้น"

ตอนที่ได้เห็นรายงานนี้เมื่อเช้า หลี่อวิ๋นเองก็แอบรู้สึกตื่นเต้นอยู่ลึกๆ เช่นกัน

ทว่าความทะเยอทะยานของเขาไม่มีทางหยุดอยู่แค่เว็บไซต์สารบัญเล็กๆ แห่งนี้อย่างแน่นอน

หลี่อวิ๋นยกมือขึ้นเป็นเชิงปรามให้ทุกคนที่กำลังตื่นเต้นอยู่ในความสงบ ก่อนจะเริ่มพูดต่อ

"ยอดผู้เข้าชมเว็บไซต์เริ่มคงที่แล้วก็จริง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะนอนนิ่งดูดายได้เพียงเพราะเราขึ้นเป็นอันดับหนึ่งหรอกนะ"

"พวกเราต้องทุ่มเททำงานหนักกันต่อไป เพื่อกอบโกยส่วนแบ่งการตลาดให้ได้มากยิ่งขึ้น"

"และในเมื่อตอนนี้เรามียอดผู้เข้าชมมหาศาลแล้ว ก้าวต่อไปของเราก็คือการเปลี่ยนมันให้เป็นรายได้"

"การเติบโตของบริษัทไม่อาจก้าวต่อไปได้หากปราศจากเงินทุนสนับสนุน"

ขณะที่พูด หลี่อวิ๋นก็หันไปมองเจิ้งหงเหมย ผู้จัดการฝ่ายการเงิน และเอ่ยถาม

"ผู้จัดการเจิ้ง รายได้จากค่าโฆษณาของบริษัทตอนนี้เป็นยังไงบ้างครับ"

"ประธานหลี่คะ นี่คือรายงานรายได้ค่าโฆษณาจนถึงกลางเดือนนี้ พร้อมกับตัวเลขประเมินสำหรับช่วงครึ่งเดือนหลังค่ะ" เจิ้งหงเหมยยื่นเอกสารที่พิมพ์ไว้เรียบร้อยแล้วให้กับหลี่อวิ๋น ก่อนจะรายงานต่อ

"ป้ายโฆษณาแบนเนอร์ด้านบนสุดสองตำแหน่งบนหน้าแรกของเว็บสารบัญหนึ่งหนึ่งสี่ลา ราคาตำแหน่งละหนึ่งหมื่นสองพันหยวนต่อเดือน ตอนนี้ถูกจองเต็มหมดแล้วค่ะ"

"ช่องแนะนำแบบไอคอนแปดตำแหน่งที่อยู่ข้างหมวดหมู่หลักอย่างข่าวสารและบันเทิง ราคาตำแหน่งละแปดพันหยวนต่อเดือน ก็ถูกจองเต็มหมดแล้วเช่นกันค่ะ"

"ตำแหน่งลิงก์ข้อความสามสิบห้าตำแหน่งในหน้าหมวดหมู่ต่างๆ ราคาอยู่ระหว่างสองพันถึงห้าพันหยวนต่อเดือนขึ้นอยู่กับตำแหน่ง ก็มีลูกค้าจองเต็มหมดแล้วค่ะ"

"ส่วนรายได้จากการแบ่งปันปริมาณการเข้าชมระบบค้นหา คาดการณ์ว่าส่วนแบ่งรายได้ในเดือนนี้จะทะลุหนึ่งแสนหยวน โดยรายได้หลักมาจากทางฟ็อกซ์แฟคตอรีค่ะ"

"เมื่อประเมินจากสัญญาที่มีอยู่และตัวเลขคาดการณ์ รายได้จากโฆษณารวมในเดือนนี้จะทะลุหกแสนหยวนอย่างแน่นอนค่ะ"

"ตอนนี้เรามีเงินสดหมุนเวียนอยู่ในบัญชีถึงสองแสนสองหมื่นสามพันหยวนแล้วนะคะ"

"ถ้าเดือนหน้ายอดผู้เข้าชมของเราเพิ่มขึ้นอีก รายได้อาจจะพุ่งทะลุหนึ่งล้านหยวนเลยก็ได้นะคะ!"

"หนึ่งล้านหยวนเชียว..." ซุนป๋ออวี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ เดาะลิ้นด้วยความทึ่ง

"นี่เพิ่งจะผ่านไปไม่ถึงสองเดือนเองไม่ใช่เหรอ ต่อให้เป็นเครื่องพิมพ์แบงก์ก็ยังผลิตเงินได้ไม่เร็วขนาดนี้เลยมั้ง!"