ตอนที่ 3 ถังซาน : เจ้ามีเส้นทางสู่ความตายอยู่แล้ว!

ตอนที่ 3 ถังซาน : เจ้ามีเส้นทางสู่ความตายอยู่แล้ว!

หญ้าเงินครามต้นหนึ่งปรากฏขึ้นจากฝ่ามือของถังซาน

ใบสีฟ้าอ่อนแกว่งไกวไปมาเล็กน้อย ดูแล้วไม่แตกต่างไปจากหญ้าเงินครามธรรมดาเลย

【ชื่อ : จักรพรรดิหญ้าเงินคราม (ยังไม่ตื่นตัว)】

【คำอธิบาย : ครอบครองสายเลือดราชวงศ์หญ้าเงินครามที่บริสุทธิ์อย่างยิ่ง ก่อนการตื่นตัว รูปลักษณ์ของมันจะเหมือนกับหญ้าเงินครามธรรมดาทุกประการ แต่ความแข็งแกร่งของมันเทียบได้กับวิญญาณยุทธ์ระดับท็อป!】

【คุณลักษณะ : กลืนกินทุกสรรพสิ่ง!】

หลังจากอ่านหน้าต่างสถานะจักรพรรดิหญ้าเงินครามของถังซาน ฉินหยวนพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสะกดกลั้นความยินดีในใจเอาไว้ แต่ดวงตาของเขาก็ยังคงเผยให้เห็นถึงความตื่นเต้นอย่างเปี่ยมล้น

หญ้าเงินครามใดๆ ที่มีสายเลือดราชวงศ์หญ้าเงินครามอันบริสุทธิ์ ล้วนมีพรสวรรค์ที่ซ่อนเร้นในการกลืนกินชีวิต โดยจำเป็นต้องดูดซับพลังชีวิตของวิญญาจารย์หรือสัตว์วิญญาณอื่นๆ เพื่อเพิ่มพูนพลังวิญญาณของตัวเอง

แต่จากข้อมูลในหน้าต่างสถานะ มันสามารถกลืนกินได้ทุกสิ่ง ซึ่งนั่นหมายความว่าไม่ใช่แค่พลังชีวิตเท่านั้น แต่สมบัติล้ำค่าสวรรค์ทุกชนิดก็ควรจะสามารถกลืนกินได้โดยตรงเช่นกัน

หากจักรพรรดิหญ้าเงินครามต้นนี้ถูกนำไปไว้ในดินแดนสมบัติที่ปลอดภัยและมีพลังงานมหาศาล มันจะเติบโตขึ้นเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าหญ้าเงินครามน้ำแข็งไฟเสียอีก

เช่นเดียวกับรอยแยกน้ำแข็งในแดนเหนือสุดขั้วที่หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งตกลงไป ไขกระดูกน้ำแข็งหมื่นปีที่ถูกฝังอยู่ที่นั่นมีปริมาณมหาศาลพอที่จะทำให้สัตว์วิญญาณธรรมดาทะลวงผ่านไปสู่ระดับหลายแสนปีได้เพียงแค่กินและนอน!

แม้ว่าในห่วงโซ่อาหาร สถานะของหญ้าเงินครามจะต่ำกว่าหนอนไหมน้ำแข็ง แต่หญ้าเงินครามของถังซานมีสายเลือดราชวงศ์หญ้าเงินครามที่บริสุทธิ์

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือการนำจักรพรรดิหญ้าเงินครามต้นนี้มาไว้ในมือของเขาให้ได้!

เมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นของฉินหยวน ถังซานก็กลืนน้ำลายด้วยความประหม่า รู้สึกหนาวสั่นไปถึงสันหลังและมีเหงื่อเย็นผุดขึ้นบนหน้าผาก

เด็กชายตรงหน้าเขาหน้าตาดีมากอย่างเห็นได้ชัด แต่ทำไมเมื่อเห็นรอยยิ้มนั้น เขาถึงรู้สึกหวาดกลัวลึกๆ ในใจกันล่ะ?

ในขณะที่ถังซานกำลังสั่นสะท้าน ฉินหยวนก็ยกมือขึ้นอย่างแนบเนียนและคว้าหญ้าเงินครามไปในพริบตา

"บ้าเอ๊ย! นายแย่งหญ้าเงินครามของฉันไปทำไม!"

เมื่อต้องตกใจกับพฤติกรรมกะทันหัน ถังซานจึงถอยร่นไปหลายก้าวด้วยความสับสน

เมื่อได้หญ้าเงินครามมาอยู่ในมือ ฉินหยวนก็พอใจและกล่าวว่า "ไม่มีอะไรหรอก ฉันก็แค่คิดว่าหญ้าเงินครามของนายดูสวยดีเป็นพิเศษ เลยอยากเก็บมันไว้น่ะ"

สวยเนี่ยนะ?

ไม่นานหญ้าเงินครามอีกต้นหนึ่งก็โผล่ออกมาจากฝ่ามือของถังซาน เขามองดูมันอย่างระมัดระวัง มันไม่แตกต่างไปจากหญ้าเงินครามธรรมดาเลย

"ถ้านายอยากได้ ก็เอาไปเถอะ ฉันจะกลับบ้านแล้ว"

ถังซานพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา แม้ว่าเขาจะไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาแก้แค้น

ถึงยังไง หลังจากเข้าโรงเรียนนั่วติงแล้วก็มีโอกาสอีกมากมาย

พูดจบ เขาก็รีบเดินออกจากบ้านไม้ไป

เมื่อเห็นถังซานจากไป ฉินหยวนก็เดินไปข้างๆ ปู่แจ็คและพูดช้าๆ ว่า "ปู่แจ็ค ผมอยากคุยกับปู่เรื่องไปเรียนที่โรงเรียนนั่วติงครับ"

ปู่แจ็คชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็จำปัญหาหนึ่งขึ้นมาได้

ปีนี้ มีคนปลุกพลังวิญญาณได้สองคน แต่หมู่บ้านมีโควตานักเรียนทุนทำงานเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น

ค่าเล่าเรียนสำหรับโรงเรียนวิญญาจารย์นั้นแพงมาก และครอบครัวธรรมดาทั่วไปก็ไม่สามารถจ่ายได้เลย

นับประสาอะไรกับเด็กอย่างฉินหยวนที่เติบโตมาจากการกินข้าวของชาวบ้านหลายๆ ครัวเรือน

หากเขาไม่ได้รับเลือกให้เป็นนักเรียนทุนทำงานในปีนี้ เขาจะต้องรอจนถึงปีหน้าถึงจะได้ไปเรียนที่โรงเรียนนั่วติง

แต่ตอนนี้ฉินหยวนอยู่ในช่วงเวลาทองของการฝึกฝนวิญญาจารย์ ไม่ควรปล่อยให้เวลาสูญเปล่าไปแม้แต่ปีเดียว!

ปู่แจ็คถอนหายใจ เขาเฝ้าดูฉินหยวนเติบโตขึ้นมา เขาเป็นเด็กที่รู้ความและประพฤติตัวดี แต่โชคชะตากลับโหดร้าย ในที่สุดเขาก็ปลุกพลังวิญญาณได้ แต่มันกลับเป็นเพียงครึ่งระดับเท่านั้น

แม้ว่าปู่แจ็คจะไม่ค่อยเข้าใจความสำคัญของพลังวิญญาณแต่กำเนิดเท่าไหร่นัก แต่ช่องว่างก็เห็นได้ชัดเจนเมื่อเปรียบเทียบกับถังซาน

"ไม่ต้องกังวลไปนะเสี่ยวฉิน คืนนี้ปู่จะไปคุยกับหมู่บ้านอื่นดู ปู่จะหาโควตามาให้หลานให้ได้! หลานจะได้เข้าเรียนที่โรงเรียนนั่วติงเหมือนกัน!"

เมื่อเห็นสีหน้ามุ่งมั่นของปู่แจ็ค ฉินหยวนก็รู้สึกมีความสุขจากก้นบึ้งของหัวใจ

"ปู่แจ็ค ไม่ต้องลำบากหรอกครับ จริงๆ แล้วผมไม่อยากไปเรียนที่โรงเรียนนั่วติง"

ในเมื่อเขาผูกพันกับระบบแล้ว โรงเรียนนั่วติงเล็กๆ ก็ไม่คุ้มค่าที่จะเสียเวลาด้วยเลย

นอกจากนี้ ตราบใดที่เขาอยู่ใกล้ถังซาน เขาจะต้องคอยระวังถังฮ่าวอยู่ตลอดเวลา

ในเมื่อเขาได้จักรพรรดิหญ้าเงินครามของถังซานมาไว้ในมือแล้ว เขาก็อาจจะมองหาเส้นทางอื่นแทน

เมื่อมีหญ้าเงินครามน้ำแข็งไฟคอยคุ้มกัน ตราบใดที่เขาไม่ไปยั่วยุกองกำลังระดับท็อป เขาก็จะปลอดภัยมากๆ

คิดไปคิดมา การไปเรียนที่โรงเรียนนั่วติงจะทำให้ขาดอิสระเสียมากกว่า

นอกจากถังซานจะมาหาเรื่องแล้ว เขาก็ยังจะต้องเจอกับเทพแห่งการผายลมอย่างอวี้เสี่ยวกังอีก

การใช้เวลาหกปีในสภาพแวดล้อมแบบนั้นคงจะน่าเวทนาเกินไป

เมื่อเห็นใบหน้าที่จริงจังของฉินหยวน ซึ่งไม่มีวี่แววของการล้อเล่น ปู่แจ็คก็ไม่ได้ห้ามปรามเขาอีก

"ถึงยังไง ก็ยังเหลือเวลาอีกสามเดือน ถ้าหลานเปลี่ยนใจก็บอกปู่ได้นะ"

"แต่วันนี้หลานปลุกพลังวิญญาณได้แล้ว! คืนนี้ปู่จะฉลองให้หลานชุดใหญ่ ทำอาหารจานโปรดให้เต็มโต๊ะเลย!"

ปู่แจ็คกอดอกและพูดอย่างโอ่อ่า

"ขอบคุณครับ ปู่แจ็ค!"

...

ระหว่างทางกลับบ้าน ภาพของฉินหยวนยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของถังซาน

ในชาตินี้ เขาฝึกฝนวิชาเสวียนเทียนมาตั้งแต่เด็ก แต่ทุกครั้งที่เผชิญหน้ากับฉินหยวน เขากลับรู้สึกหวาดกลัวจากก้นบึ้งของหัวใจ

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขาปลุกพลังวิญญาณได้แล้ว เป็นพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิด ซึ่งมากกว่าฉินหยวนถึงยี่สิบเท่า!

"ไม่ว่าจะมองยังไง ระดับสิบกับครึ่งระดับ ฉันก็ได้เปรียบเห็นๆ!"

"แถมได้เกิดใหม่มาสองชาติ การรับมือกับเด็กหกขวบก็เหมือนคนแก่เล่นกับเด็กซน ไม่มีทางที่เขาจะเอาชนะฉันได้หรอก!"

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ถังซานก็มาถึงร้านตีเหล็ก เมื่อผลักประตูเข้าไป เขาก็เห็นชายวัยกลางคนผมเผ้ารุงรังนอนเมามายอยู่บนเตียง

และชายขี้เมาคนนี้ก็ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากอดีตตำนานคนรักสัตว์หน้าขนที่โด่งดังไปทั่วโลกอย่างถังฮ่าว!

เมื่อได้ยินเสียงประตู ถังฮ่าวก็หันไปมองถังซาน "เสี่ยวซาน ลูกไปปลุกวิญญาณยุทธ์มาแล้วเหรอ เป็นวิญญาณยุทธ์อะไรล่ะ"

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ถังซานก็พูดว่า "หญ้าเงินครามครับ แต่ผมมีพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิด"

เมื่อได้ยินคำว่า 'หญ้าเงินคราม' ประกายแสงเล็กๆ ก็ปรากฏขึ้นในดวงตาที่ว่างเปล่าของถังฮ่าว แต่มันก็จางหายไปอย่างรวดเร็วกลับคืนสู่ความสงบนิ่ง

"ไม่เป็นไรหรอก ไม่ว่ายังไง ในอนาคตลูกก็จะอยู่บ้านทำอาหารให้พ่อเหมือนเดิม"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของถังซานก็เต็มไปด้วยความสับสน เขาไม่อยากจะอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ แบบนี้ตลอดไปหรอกนะ

"ท่านพ่อ ผมคิดว่าผมมีวิญญาณยุทธ์อีกอย่างด้วยครับ" เมื่อพูดจบ ถังซานก็ยกมือซ้ายขึ้นทันที และทันใดนั้น ค้อนสีดำสนิทขนาดเล็กก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบงัน

เมื่อเห็นเช่นนี้ ดวงตาของถังฮ่าวก็เบิกกว้าง ราวกับว่าเขากลายเป็นคนละคน เขารีบเดินไปหาถังซานและพูดด้วยความประหลาดใจว่า "เสี่ยวซาน ลูกมีวิญญาณยุทธ์แฝดงั้นเหรอ! ฮ่าฮ่า ลูกชายของฉันมีวิญญาณยุทธ์แฝดจริงๆ ด้วย!"

ด้วยวิญญาณยุทธ์แฝดและพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิด หากพรสวรรค์เช่นนี้ได้รับการดูแลอย่างระมัดระวัง การแก้แค้นสำนักวิญญาณยุทธ์ก็จะไม่ใช่ความฝันอีกต่อไป!

เมื่อเห็นท่าทางปีติยินดีอย่างล้นเหลือของถังฮ่าว หินที่หนักอึ้งในใจของถังซานก็ร่วงหล่นลงในที่สุด และเขาก็ตัดสินใจได้

"ท่านพ่อ! ผมอยากเรียนตีเหล็กครับ!"

"【หลักการทั่วไปของคัมภีร์เสวียนเทียนแห่งสำนักถัง ข้อที่สาม : เมื่อเจ้าระบุว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นศัตรูแล้ว หากพวกเขาได้พบกับเส้นทางสู่ความตายแล้ว จงอย่าแสดงความเมตตา มิฉะนั้น เจ้าจะนำพาความเดือดร้อนมาสู่ตนเอง!】"

ทันทีที่เขาสร้างอาวุธลับชิ้นแรกของสำนักถังได้ เป้าหมายการลอบสังหารเป้าหมายแรกของเขาก็คือฉินหยวน!

กล้ายั่วยุศิษย์สำนักถัง แม้จะทำไปโดยไม่รู้ตัว ก็ถือว่าพบเส้นทางสู่ความตายแล้ว!