บทที่ 26: การผสมข้ามสายพันธุ์ทุติยภูมิ

บทที่ 26: การผสมข้ามสายพันธุ์ทุติยภูมิ

เสียงกริ่งพักเที่ยงดังขึ้นราวกับแตรสัญญาณประจัญบาน ลินน์และจ้าวกังเด้งตัวลุกจากที่นั่งแทบจะพร้อมกัน พุ่งพรวดออกจากห้องเรียนด้วยความเร็วสูงสุดเพื่อเข้าร่วมกับคลื่นฝูงชนที่หลั่งไหลไปยังโรงอาหาร

"ลินน์! รอฉันด้วย!"

จ้าวกังตะโกนไล่หลังมา หอบแฮกๆ

ลินน์หันกลับไปมองพร้อมกับฉีกยิ้มกว้าง ด้วยความเร็วปานสายลมที่ปลายเท้า ความเร็วของเขาไม่ลดลงเลย กลับยิ่งเพิ่มขึ้นไปอีก

จากการปั่นจักรยานบุโรทั่งไปกลับโรงเรียนทุกวัน เขาอาจจะไม่ได้เชี่ยวชาญอะไรมากนัก แต่ความเร็วและความอึดของช่วงขานั้นพัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแน่นอน

จ้าวกังถูกทิ้งไว้เบื้องหลังอย่างรวดเร็ว

ลินน์แซงหน้า "คู่แข่ง" ไปทีละคน พุ่งทะยานเข้าสู่โรงอาหารราวกับแชมป์เปี้ยนผู้ไร้พ่าย

ดูเหมือนวันนี้เทพีแห่งโชคชะตาจะเข้าข้างลินน์ เขาสามารถเบียดแทรกเข้าไปต่อแถวที่ช่องสั่งอาหารที่ค่อนข้างอยู่ด้านหน้าได้สำเร็จ

เขาจำเมนูที่เลื่อนไปมาและราคาบนหน้าจอเหนือช่องสั่งอาหารได้ขึ้นใจแล้ว

"คุณป้าครับ ขอถั่วงอกผัดหนึ่งที่ หมูสามชั้นตุ๋นมันฝรั่งหนึ่งที่—ขอเนื้อมันๆ แทรกเนื้อแดงกำลังดีนะครับ—แล้วก็ข้าวครึ่งชั่งราดน้ำซอสชุ่มๆ ด้วยครับ"

ลินน์ยื่นถาดอาหารให้และรัวคำสั่งอย่างรวดเร็ว

นี่คือคอมโบ "เนื้อหนึ่ง ผักหนึ่ง" ที่เขาสั่งบ่อยที่สุด ราคาถูก แต่รับประกันได้ถึงพลังงานพื้นฐานและไขมันเล็กน้อย

คุณป้าดูเหมือนจะประทับใจเด็กหนุ่มหน้าตาหมดจดที่สั่งแต่ "เซ็ตประหยัด" ทุกวันคนนี้เป็นพิเศษ โดยรู้ดีแก่ใจว่าครอบครัวของเขาคงจะขัดสนเรื่องเงินทอง

ทุกครั้งที่เธอตักอาหารให้เขา มือของเธอจะไม่สั่นอีกต่อไป ปริมาณอาหารมักจะพูนจานเสมอ แถมเธอยังแถมหมูให้เขาอีกหลายชิ้นในเมนูหมูสามชั้นตุ๋นมันฝรั่งด้วย

แม้แต่น้ำซอสที่ราดบนข้าวก็ยังมีเศษเนื้อเล็กๆ ปนมาด้วย

ลินน์เอื้อมมือไปรับถาดอาหารและกล่าวขอบคุณอย่างสุภาพอีกครั้ง พลางคิดในใจว่าคุณป้าคนนี้ช่างใจดีจริงๆ

นักเรียนที่ต่อแถวอยู่ข้างหลังเขาเห็นว่าวันนี้หมูตุ๋นมันฝรั่งได้เยอะขนาดไหน ก็ตัดสินใจขีดฆ่าเมนูมะเขือยาวผัดหมูสับที่ตั้งใจไว้ทิ้ง และสั่งหมูตุ๋นมันฝรั่งแทนทันที

คุณป้าปรายตามองเขา แหย่ทัพพีลงไปในหมูตุ๋นมันฝรั่ง จากนั้นก็เริ่มยกขึ้นมาอย่างช้าๆ พร้อมกับเขย่ามันอย่างรุนแรง

นักเรียนคนนั้นมองดูชิ้นเนื้อชุ่มฉ่ำหลายชิ้นลื่นไถลหลุดจากขอบทัพพีไปด้วยความสิ้นหวัง หัวใจของเขาเจ็บปวดเกินจะบรรยาย

อะไรวะ เกิดมาขี้เหร่มันเป็นความผิดของฉันหรือไง? ทำไมถึงทำกับฉันแบบนี้ล่ะ?!!

หลังจากได้อาหารแล้ว ลินน์ก็เดินไปที่ถังน้ำซุปอย่างคุ้นเคย เขาหยิบชามใบใหญ่ขึ้นมา และด้วยการตวัดข้อมืออย่างยืดหยุ่น เขาก็จุ่ม ตัก และสาวทัพพีขึ้นมา

สายตาของนักเรียนที่เดินผ่านไปมาคมกริบขึ้น

นั่นมัน... "กระบวนท่าตักเลาะขอบ" ในตำนานงั้นเหรอ?!

"จุ่มเลาะขอบ โฉบก้นถัง ยกขึ้นเบาๆ และดึงขึ้นช้าๆ" นี่คือเทคนิคที่มีแต่ปรมาจารย์โรงอาหารในตำนานเท่านั้นที่ทำได้ และวันนี้เขาก็โชคดีที่ได้เห็นเป็นบุญตา!

และก็เป็นอย่างที่คิด ในชามซุปสาหร่ายใส่ไข่ที่เต็มเปี่ยม สาหร่ายและไข่ชิ้นโตที่ก้นชามนั้นมองเห็นได้อย่างชัดเจน—เหนือกว่า "น้ำล้างจาน" ที่นักเรียนคนอื่นได้ไปอย่างลิบลับ

หลังจากได้อาหารครบถ้วน ในที่สุดลินน์ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เขาหามุมริมหน้าต่างนั่งลง ขณะที่กำลังตักข้าวเข้าปาก เขาก็ยกมือซ้ายขึ้นมาอย่างอดใจรอไม่ไหว

เทพวานร จงตื่น—

เอาเถอะ บางทีอาจจะไม่เหมาะตอนกินข้าวล่ะมั้ง

สมาร์ตเบรสเล็ตรับรู้ถึงการเคลื่อนไหวของเขาและเปิดใช้งาน กางหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าอ่อนขึ้นมาเหนือสายรัด

ลินน์ล็อกอินเข้าสู่ฟอรั่มเจ้าแห่งเทพอย่างชำนาญ และพุ่งตรงไปยังหมวดไลฟ์สตรีม เพื่อหาอะไรดูตอนกินข้าว

ในช่วงสองวันที่ผ่านมา เขาได้ติดตามสตรีมเมอร์หลายคนที่มีแท็กอย่าง "ดินแดนเทพก๊อบลิน", "การพัฒนาระดับรากหญ้า" และ "การทดลองผสมข้ามสายพันธุ์"

ในตอนนั้นเอง หนึ่งในอวตารของสตรีมเมอร์ก็สว่างขึ้น การไลฟ์สตรีมกำลังดำเนินอยู่

ลินน์คลิกเข้าไป และการไลฟ์สตรีมก็ครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของหน้าจอแสงทันที

ภาพแสดงให้เห็นการตั้งถิ่นฐานของก๊อบลินที่ดูเจริญรุ่งเรืองและ "มีอารยธรรม" กว่าดินแดนเทพของลินน์มาก

สิ่งปลูกสร้างที่ทำจากไม้และหินถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ มีการแบ่งถนนหนทางชัดเจน แถมยังมีหอสังเกตการณ์และลานฝึกซ้อมแบบง่ายๆ อีกด้วย

ก๊อบลินที่เดินขวักไขว่ไปมาในถิ่นฐานนั้นก็มีรูปลักษณ์ที่หลากหลายกว่าก๊อบลินสายเลือดบริสุทธิ์ของลินน์มาก

มี "ก๊อบลินยักษ์" รูปร่างสูงใหญ่เป็นพิเศษซึ่งมีผิวสีน้ำตาลอมเหลือง

มี "ก๊อบลินนักฆ่า" ตัวเล็กแต่ปราดเปรียวสุดๆ

ในระยะไกล ยังสามารถมองเห็น "ก๊อบลินนักธนู" รูปร่างค่อนข้างสูงและได้สัดส่วนกำลังง่วนอยู่กับธนูและลูกศรหยาบๆ

โครงหน้าของก๊อบลินนักธนูเหล่านี้ดูอ่อนโยนมาก ท่ามกลางฝูงลูกครึ่งก๊อบลินหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัว พวกนี้ถือว่าเป็น "หัวกะทิ" ด้านความหน้าตาดีเลยทีเดียว

พวกมันน่าจะเป็นลูกผสมระหว่างก๊อบลินและเอลฟ์

ในตอนนั้นเอง เสียงของสตรีมเมอร์ก็ดังขึ้น—เป็นเสียงผู้ชายที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น: "...ดูสิครับทุกคน นี่คือองค์ประกอบของผู้ใต้อาณัติหลักในดินแดนเทพของผมตอนนี้!"

"ส่วนใหญ่เป็นก๊อบลินสายเลือดผสม! ผมกำลังพิสูจน์ 'สมมติฐานการหลอมรวมสายเลือดก๊อบลินแบบทางเดียว' ที่เสนอโดยผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าจาก [สถาบันวิจัยการสืบพันธุ์และวิวัฒนาการ] อยู่ครับ!"

กล้องซูมเข้าไป จับภาพไปที่คู่รักก๊อบลินคู่หนึ่งที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ใกล้ลานฝึกซ้อม

ตัวผู้คือ "ก๊อบลินยักษ์" ที่มีสายเลือดออร์ก ในขณะที่ตัวเมียคือ "ก๊อบลินนักฆ่า" ที่มีสายเลือดโนม

ก๊อบลินยักษ์สูงประมาณ 1.5 เมตร ท่ามกลางฝูงก๊อบลินที่สูงเลยหนึ่งเมตรมานิดหน่อย เขาคือยักษ์ใหญ่ตัวจริง

ในขณะเดียวกัน ก๊อบลินนักฆ่าตัวนั้นมีความสูงจิ๋วเพียง 60 เซนติเมตร ซึ่งสูงเลยเข่าของก๊อบลินยักษ์มานิดเดียวเท่านั้นเมื่อยืนตัวตรง

เมื่อยืนอยู่ด้วยกัน ทั้งคู่ดูเหมือนพ่อกับลูกสาว ไม่มีใครดูออกเลยว่าพวกเขาเป็นสามีภรรยากัน

สตรีมเมอร์บรรยายต่อ: "ดูคู่นี้นะครับ ตัวผู้คือก๊อบลินออร์ก และตัวเมียคือก๊อบลินโนม"

"เมื่อพวกมันผสมพันธุ์กัน ลูกที่ออกมาจะเป็นก๊อบลินออร์กหรือไม่ก็ก๊อบลินโนม โอกาสคือห้าสิบห้าสิบครับ"

" 'ก๊อบลินโนมออร์ก' ที่มีทั้งพละกำลังของออร์กและความปราดเปรียวของโนม จะไม่มีทางเกิดขึ้นอย่างเด็ดขาด!"

"ผมใช้คู่ผสมข้ามสายพันธุ์ก๊อบลินสายเลือดผสมที่แตกต่างกันกว่าห้าสิบคู่ในการทดลองผสมพันธุ์ และผลลัพธ์ก็สนับสนุนสมมติฐานนี้ทั้งหมดเลยครับ!"

"สายเลือดก๊อบลินเปรียบเสมือนเครื่องจักรหลอมรวม มันสามารถกลืนกินและเปลี่ยนยีนที่เหนือกว่าของเผ่าพันธุ์อื่น ให้กลายเป็นสายพันธุ์ย่อยใหม่ของก๊อบลินได้"

"อย่างไรก็ตาม!"

สตรีมเมอร์เน้นน้ำเสียง

"เมื่อสายพันธุ์ย่อยก๊อบลินสายเลือดผสมก่อตัวขึ้นอย่างคงที่แล้ว สายเลือดของสายพันธุ์ย่อยนี้ก็จะถูกกำหนดไว้ตายตัว"

"เมื่อมันผสมพันธุ์กับสายพันธุ์ย่อยก๊อบลินสายเลือดผสมอื่นๆ มันไม่สามารถหลอมรวมยีนที่เหนือกว่าซึ่งสืบทอดมาจากบรรพบุรุษที่แตกต่างกัน เพื่อสร้าง 'ลูกผสมขั้นที่สอง' สายพันธุ์ใหม่ได้อีก! ลูกที่ออกมาจะสุ่มสืบทอดสายเลือดของพ่อหรือแม่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเท่านั้น!"

"พูดง่ายๆ ก็คือ" สตรีมเมอร์สรุป

"วิวัฒนาการลูกผสมก๊อบลินเป็นการหลอมรวมแบบขั้นตอนเดียว ทางเดียว และไม่สามารถย้อนกลับได้"

"คุณสามารถใช้ก๊อบลินผสมกับเผ่าพันธุ์ A เพื่อให้ได้สายพันธุ์ย่อย A หรือใช้ก๊อบลินผสมกับเผ่าพันธุ์ B เพื่อให้ได้สายพันธุ์ย่อย B แต่ถ้าคุณต้องการให้สายพันธุ์ย่อย A และสายพันธุ์ย่อย B รวมกัน เพื่อให้ได้ซูเปอร์ก๊อบลินที่มีข้อดีของทั้ง A และ B ล่ะก็? หมดสิทธิ์ครับ! ลูกของพวกมันจะเป็นได้แค่ A หรือ B เท่านั้น"

เมื่อดูไลฟ์สตรีมและฟังคำอธิบายของสตรีมเมอร์ ลินน์ก็ตระหนักขึ้นมาได้ทันที

ที่แท้มันก็เป็นแบบนี้นี่เอง!

ดูเหมือนว่า "การไม่มีข้อจำกัดทางสายพันธุ์ในการสืบพันธุ์" และความสามารถในการหลอมรวมสายเลือดอันทรงพลังของพวกก๊อบลินเองก็มีขีดจำกัดเหมือนกัน

อืม... รู้สึกเหมือนว่า "มลภาวะทางพันธุกรรม" ของพวกก๊อบลินจะค่อนข้างคล้ายกับของมังกรเลยแฮะ

ต่างก็ไม่มีข้อจำกัดทางสายพันธุ์ในการสืบพันธุ์ และสามารถให้กำเนิดลูกผสมกับเผ่าพันธุ์อื่นได้

อย่างไรก็ตาม สัตว์อสูรมังกรสามารถทำการผสมข้ามสายพันธุ์ขั้นที่สอง และให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ได้อีกสารพัด

แต่การผสมข้ามสายพันธุ์ขั้นที่สองของพวกมันมีแต่จะอ่อนแอลงเมื่อเลือดมังกรเจือจางลง ในขณะที่ก๊อบลินมีจุดเริ่มต้นที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ไม่ว่าจะผสมกับใครก็ถือว่าเป็นการยกระดับทั้งนั้น

ผลลัพธ์จากการทดลองของสตรีมเมอร์คนนี้เป็นข้อมูลสำคัญอย่างยิ่งสำหรับการวางแผนเส้นทางการผสมข้ามสายพันธุ์ในอนาคตของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย

ลินน์จดจำข้อสรุปนี้ไว้ในใจอย่างเงียบๆ แล้วกดไลก์และกดติดตามสตรีมเมอร์แบบจัดเต็ม โดยตั้งใจว่าจะคอยดูความคืบหน้าในการทดลองของเขาต่อไปในอนาคต