บทที่ 5: ระบบปากเสีย

หลังจากนั้น ไคเดนเลือกเจลหล่อลื่นหนึ่งลิตรแล้วตั้งใจจะกลับบ้านทันที แต่…

"เดี๋ยวก่อน! ยังมีอีกอย่าง!" หญิงสาวที่เขารู้ชื่อว่าลูน่าตะโกนขึ้นด้วยแววตาเป็นประกาย ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปในห้องเก็บของด้านหลังเคาน์เตอร์

ไม่นานเธอก็กลับมาพร้อมกล่องเล็กๆ ในมือ

"นี่คือแท่งให้ความร้อน! คุณใส่มันเข้าไปในช่องที่คิดจะใช้ก่อนสักสองสามนาที มันจะทำให้อุ่นขึ้น ให้ความรู้สึกสมจริงและสบายยิ่งขึ้น! อันนี้ฉันให้ฟรีค่ะ"

เขารับกล่องนั้นด้วยรอยยิ้มแห้งๆ แล้วกลับไปยังหอพักของตัวเอง

ไคเดนเปิดวิดีโอโปรดของเขา เป็นผลงานเก่าๆ ที่ทำให้เขาเข้าสู่โลกของหนังผู้ใหญ่ตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น แม้ภาพจะล้าสมัย และตั้งแต่นั้นมาเขาก็ดูวิดีโอที่ดีกว่านี้มากมาย แต่เขาก็ยังกลับมาดูอันนี้เป็นครั้งคราว

ผู้ชายก็ต้องให้คุณค่ากับจุดเริ่มต้นของตัวเอง นั่นแหละคือวิถีชีวิตที่ถูกต้อง

อย่างไรก็ตาม ขณะที่เขากำลังถอดเสื้อผ้า เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นในหัว

[ติ๊ง!]

[โฮสต์เป็นเวอร์จินผู้แพ้จริงๆ อาศัยอยู่ในวิทยาเขตมหาวิทยาลัยที่เต็มไปด้วยสาวๆ สดใหม่เดินกันให้ว่อนเหมือนลูกแมวเบื่อๆ ที่กำลังหาแฟน แต่กลับเลือกซื้อของช่วยตัวเอง...]

'อะไรวะเนี่ย? เฮ้ ระบบ ห้องฉันเป็นเขตปลอดการตัดสิน ปล่อยฉันเถอะ!' เขาด่าในใจ

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ไอ้ระบบบ้าๆ นี่เริ่มมีความคิดเห็นแรงขนาดนี้?!

ก่อนหน้านี้มันเหมือนเครื่องจักรที่เป็นกลาง แต่ตอนนี้ไคเดนเริ่มไม่รู้จะคิดยังไงแล้ว

[แม้โฮสต์จะทำเรื่องน่าสมเพช แต่มันไม่ใช่การตัดสินใจที่โง่ ระบบดาราหนังผู้ใหญ่อนุมัติ]

[ติ๊ง!]

[ภารกิจเสริมใหม่: ช่วงฝึกฝน]

[ช่วงฝึกฝน: ใช้อุปกรณ์ผู้ใหญ่เพื่อพัฒนาความสามารถให้เพียงพอในด้าน]

การเคลื่อนไหวจังหวะกระแทก 0%

ความทนทานต่อแรงดูด 0%

ความอึดบนเตียง 0%

[กำหนดเวลา: 4 สัปดาห์]

[รางวัล:

<1. แต้มอัปเกรด 1 แต้ม>

<2. การ์ดสกิลแบบสุ่ม 1 ใบ>]

ไคเดนอดยิ้มมุมปากไม่ได้ รางวัลตั้งสองอย่างสำหรับเควสต์ง่ายๆ แบบนี้? ถึงเขาจะยังไม่รู้ว่าของพวกนี้เอาไว้ทำอะไร แต่ก็ดูสำคัญไม่น้อย เหมือนเขาได้รับรางวัลฟรีๆ สองชิ้น แล้วภารกิจเสริมนี้จะยากแค่ไหนกันเชียว?

...

คำตอบคือ…ยากมาก

ไคเดนใช้พลังงานจนหมด แต่เปอร์เซ็นต์แทบไม่ขยับ โดยเฉพาะสองอย่างหลัง ร่างกายของเขาปวดระบมจากตารางฝึกของเลียมอยู่แล้ว และแม้อวัยวะของเขาจะมีขนาดใหญ่ แต่ความอึดยังต้องฝึกอีกมาก

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมระบบถึงให้ภารกิจนี้มา เขายังไม่พร้อมเลยสำหรับการเป็นดาราหนังผู้ใหญ่ หากได้งานตอนนี้เขาคงมีแต่จะขายหน้า

หลังจากพักเล็กน้อย ไคเดนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วโทรไปยังเบอร์ที่เลียมให้ไว้

"บรูโน่พูด" เสียงทุ้มลึกตอบรับ

"สวัสดีครับ ผมชื่อไคเดน แอชบอร์น เลียมให้เบอร์คุณมา บอกว่าคุณกำลังหาคนเสิร์ฟกะกลางคืน ยังต้องการอยู่ไหมครับ?"

"แอชบอร์น? นายจะไม่ใช่…"

"ผมได้ยินแบบนั้นบ่อยครับ แต่เสียดาย ผมไม่ได้มาจากตระกูลดังนั่นหรอก ถ้าใช่ผมคงไม่โทรหางานกะกลางคืนแบบนี้"

"โอ้! ก็จริงแฮะ ฮ่าๆ! ไงล่ะ ไคเดน ใช่ เราต้องการคนช่วยด่วนเลย นายเริ่มทดลองงานได้เมื่อไหร่?"

"คืนนี้เลยครับ"

"ยอดเยี่ยม แบบนี้แหละที่ฉันชอบ มาที่ที่อยู่นี้..."

และแล้ว ไคเดนก็ได้งานเป็นครั้งแรกในชีวิต งานหนักไม่น้อย โดยเฉพาะหลังจากวันที่เหน็ดเหนื่อยมาแล้ว เลียมฝึกเขาอย่างหนักหน่วง และการกระแทกใส่ “เอวานเจลีน” ชื่อที่เขาตั้งให้คู่ฝึกใหม่ของตัวเอง ก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด ไคเดนเหนื่อยทั้งร่างกายและจิตใจ

สุดท้าย เขารับแค่กะสี่ชั่วโมง แทนที่จะเป็นหกชั่วโมงตามที่คิดไว้ตอนแรก หรือแปดชั่วโมงตามที่บรูโน่อยากให้รับ

ทำงานวันละสี่ชั่วโมง เขาจะได้ค่าแรงการันตี 60 ดอลลาร์ และมีโอกาสได้ทิปอีกประมาณ 60 ถึง 100 ดอลลาร์ แม้จะมีไลฟ์สไตล์ใหม่ที่แพงขึ้น แต่ค่าใช้จ่ายหลักๆ ของเขาก็มีแค่อาหารและค่าเทรนกับเลียม

อย่างน้อยก็สำหรับการทำภารกิจฝึกสอนของระบบให้สำเร็จ หากเขาอยากสร้างความประทับใจ การแต่งตัวดีๆ ไปออดิชันกับเอเจนซี่ก็คงไม่ใช่ความคิดแย่ แม้เขาจะไม่แน่ใจว่ามันจะเหมาะหรือไม่ เพราะเขาอาจดูหลุดจากบรรยากาศไปเลยก็ได้

พอคิดดูอีกหน่อย เขาก็ตัดสินใจว่าไม่ควรซื้อสูทแบบพนักงานออฟฟิศจริงจัง แต่ควรเลือกเสื้อผ้าที่ดูทันสมัยกว่าสิ่งที่เขามีอยู่ตอนนี้ การไปตัดผมกับช่างมืออาชีพก็น่าจะช่วยได้มากเช่นกัน

...

ไคเดนถอดเสื้อผ้าลำลองออก แล้วเปลี่ยนเป็นชุดออกกำลังกาย เขานอนหลับเหมือนท่อนไม้หลังจากเลิกกะที่บาร์ของบรูโน่ เมื่อตื่นขึ้นมา เขาทำออมเล็ตกิน ดื่มโปรตีนเชค แล้วตรงไปยิมทันที

แรงจูงใจของเขาพุ่งสูงตั้งแต่ระบบมอบภารกิจฝึกสอนให้ วันนี้เขาไม่ได้จะฝึกกับเลียม แต่จะทำท่าออกกำลังกายช่วงบนด้วยตัวเอง ตามที่ทั้งคู่ฝึกกันเมื่อวาน กล้ามเนื้อของเขายังปวดอยู่ แต่เขารู้ว่าถ้าระวังดีๆ ก็ยังฝืนใช้งานได้เล็กน้อย เขาต้องสร้างกล้ามเนื้อที่ทนทานขึ้น

เขาเก็บของไว้ในล็อกเกอร์แล้วเดินออกจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ก่อนจะก้าวไปไหน เทรนเนอร์สาวสวย อาเรีย กำลังยืนรออยู่ ไคเดนรู้สึกแปลกใจ เพราะไม่มีเหตุผลที่เธอจะมายืนหน้าห้องล็อกเกอร์ผู้ชายที่แทบไม่มีคนแบบนี้ เขาจึงเดาว่าเธอน่าจะมาหาเขา

ดังนั้นเขาจึงเดินเข้าไปถาม

"มีอะไรให้ผมช่วยไหม อาเรีย?"

หญิงสาวผมเงินมองซ้ายขวาอย่างระมัดระวังก่อนตอบ

"ฉันแค่อยากถามว่าการฝึกกับเลียมเป็นยังไงบ้าง"

ไคเดนขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ตัดสินใจตอบตรงๆ

"ดีมาก ผมไม่มีอะไรจะบ่น"

เมื่อได้ยินแบบนั้น แววตาของอาเรียหม่นลงเล็กน้อย ไหล่เธอตก ก่อนจะถอนหายใจ

"งั้นเหรอ…"