บทที่ 21 - ราชาวานรขนแดง เข้าสู่สภาวะศักดิ์สิทธิ์

บทที่ 21 - ราชาวานรขนแดง เข้าสู่สภาวะศักดิ์สิทธิ์

"ระวัง!"

ตู้ม!

เย่ฟานผลักหัวหน้าหน่วยเหลิ่งเฟิงที่อยู่ข้างกายออกไปอย่างแรง ในขณะเดียวกัน ร่างของเขาก็อาศัยแรงกระแทกนั้นถอยร่นไปด้านหลัง

ทว่าถึงอย่างนั้น ด้วยเสียงฉีกกระชากที่ดังขึ้น เย่ฟานก็รู้สึกเจ็บแปลบที่บริเวณสีข้าง

จี๊ดๆ... กาๆ...

ตรงจุดที่ทั้งสองคนเคยยืนอยู่เมื่อครู่ ปรากฏสัตว์อสูรประเภทวานรที่มีขนสีแดงจางๆ ทั่วร่างกำลังแยกเขี้ยวคำราม ทว่าในดวงตาของมันกลับดูเหมือนจะมีแววเยาะเย้ยแฝงอยู่

ในกรงเล็บของมันจับชายคนหนึ่งที่มีเลือดอาบหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและอ้อนวอน

"ช่วย... ช่วยฉันด้วย..."

เสียงพึมพำลอดออกมา ดูจากสภาพแล้วหากไม่รีบช่วยชีวิต เขาคงทนได้อีกไม่นานแน่

"หัวหน้า มีตัวประกันครับ!" เย่ฟานคำรามต่ำ

เหลิ่งเฟิงยังอยู่ในอาการตกตะลึงที่เย่ฟานผลักเขาออกไปจนหลบการโจมตีของวานรขนแดงกรงเล็บดำตัวนั้นพ้นพอดี

แม้เขาจะสัมผัสได้ถึงอันตราย แต่หากเย่ฟานไม่ได้ช่วยผลักเขาเมื่อครู่ เขาคงถูกวานรตัวนั้นข่วนเข้าอย่างจัง และต่อให้จะมีชุดปฏิบัติการป้องกันไว้ แต่ดูจากกลิ่นอายของวานรขนแดงตัวนี้ที่น่าจะบรรลุถึงระดับที่สองแล้ว เขาก็คงได้รับบาดเจ็บไม่น้อย

การตอบสนองและประสาทสัมผัสของเย่ฟาน แข็งแกร่งยิ่งกว่าเขาอีกอย่างนั้นหรือ?

"เย่ฟาน ระวังตัวด้วย! วานรขนแดงตัวนี้มีโอกาสสูงมากที่เพิ่งจะทะลวงเข้าสู่ระดับที่สอง!" เหลิ่งเฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

กาๆ...

วานรขนแดงแผดเสียงประหลาดออกมา มันกระโดดอย่างคล่องแคล่วเพียงไม่กี่ครั้งก็ข้ามผ่านประตูเก่าที่ชำรุดของโรงงานทอผ้าเจียงหนาน มุ่งหน้าหนีเข้าไปด้านใน

"ไอ้เดรัจฉาน อย่าหนีนะ!"

เย่ฟานตกใจมาก ภาพสายตาอ้อนวอนของชายที่ถูกวานรทรมานจนเหลือลมหายใจเพียงเฮือกเดียวเมื่อครู่นี้ ยังคงติดตรึงอยู่ในใจจนเขาสลัดไม่หลุด

เส้นทางวรยุทธ์คือการทำตามเจตจำนงให้ไหลลื่น หากวันนี้เขาขลาดกลัวแล้วหนีไป สายตาที่สิ้นหวังของคนๆ นั้นจะกลายเป็นขวากหนามขัดขวางเส้นทางวรยุทธ์ของเขาตลอดไปอย่างแน่นอน

ในอีกมุมหนึ่ง เขาไม่สามารถนิ่งดูดายปล่อยให้ชีวิตคนบริสุทธิ์ถูกสัตว์อสูรทำร้ายโดยไม่ยื่นมือเข้าช่วยได้

"เย่ฟาน อย่า..."

"หัวหน้า ผมจะลองเข้าไปช่วยคนดูครับ ถ้าไม่ไหวผมจะถอยออกมาเอง!"

(ฟุ่บ)

เงาร่างของเด็กหนุ่มกระโดดขึ้นสูง กลายเป็นลำแสงพุ่งทะยานเข้าไปในโรงงานทอผ้าเจียงหนาน

"ไอ้หนู นายมันแน่จริงๆ!" วินาทีนี้เหลิ่งเฟิงถึงกับต้องเอ่ยปากชมออกมา

"ฉุกเฉิน! ฉุกเฉิน! พบสัตว์อสูรประเภทวานรระดับที่สองภายในโรงงานทอผ้าเจียงหนาน มีตัวประกันอยู่ในมือ ขอกำลังสนับสนุนด่วน ขอกำลังสนับสนุนด่วน!"

เหลิ่งเฟิงรีบส่งสัญญาณขอความช่วยเหลืออย่างรวดเร็ว ร่างกายของเขาเปรียบเสมือนดาบยาวที่ฟาดฟันความมืดมิด เขาพุ่งตามเย่ฟานเข้าไปในโรงงานทอผ้าทันที

"อะไรนะ สัตว์อสูรระดับที่สองเหรอ!"

ในเวลานี้อู๋เสียเพิ่งจะคุยกับผู้บริหารระดับสูงของเมืองเจียงหนิงเสร็จสิ้น เพื่อผลักดันให้เย่ฟานเป็นวีรบุรุษเยาวชนประจำเมือง แน่นอนว่าชื่อเสียงนั้นไม่ใช่จะได้มาฟรีๆ เขาได้แย่งชิงเงินรางวัลมาให้เย่ฟานได้ถึงห้าแสนเหรียญหัวเซี่ย ก่อนจะได้รับสัญญาณขอความช่วยเหลือด่วนจากหัวหน้าหน่วยเหลิ่งเฟิง

เขาโอนข้อมูลของเหลิ่งเฟิงไปยังหน่วยป้องกันภัยเมืองเจียงหนิงทันที ส่วนร่างของเขาก็พุ่งออกไปราวกับเสือดาวสีดำ ด้วยความเร็วที่มากกว่า 30 เมตรต่อวินาที มุ่งหน้าไปยังพิกัดที่เหลิ่งเฟิงส่งมาอย่างรวดเร็ว

ในใจของเขารู้สึกกังวลอย่างมาก เย่ฟานจะเกิดอะไรขึ้นไม่ได้เด็ดขาด เมื่อกี้เขายังวางใจให้เหลิ่งเฟิงพาเย่ฟานไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากสัตว์อสูรอยู่เลย ทำไมจู่ๆ ถึงไปเจอกับสัตว์อสูรที่คาดว่าเป็นระดับที่สองได้ยังไงกัน?!

"หืม สัตว์อสูรระดับที่สองเหรอ?"

"เร็วเข้า ส่งโดรนและกองทัพจักรกลไปสนับสนุนพื้นที่เขตเมืองชั้นนอกทางทิศตะวันออก โรงงานทอผ้าเจียงหนานด่วน!" ผู้บริหารระดับสูงของกองกำลังรักษาเมืองเจียงหนิงก็ตกใจเช่นกัน และรีบสั่งการทันที

เพราะหากสัตว์อสูรระดับสองหลุดเข้าไปในย่านธุรกิจที่เจริญรุ่งเรือง ความเสียหายที่จะเกิดขึ้นย่อมมหาศาลจนยากจะประเมินได้

【ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ รางวัลแต้มตื่นรู้ *5】

เมื่อเย่ฟานก้าวเข้าไปภายในโรงงานทอผ้าเจียงหนาน หน้าจอเสมือนตรงหน้าก็ปรากฏข้อความแจ้งเตือนขึ้นมา ในวินาทีนี้ เย่ฟานจึงเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง

ก่อนหน้านี้เขายังรู้สึกสงสัยอยู่เลย นอกจากตอนลงชื่อเข้าใช้ที่ตำหนักดาวดาราครั้งแรกที่ได้รับรางวัลมือใหม่ 10 แต้มแล้ว ครั้งอื่นที่ได้รับรางวัลสูงสุดก็แค่ 3 แต้มเท่านั้น ทำไมการลงชื่อเข้าใช้ในโรงงานทอผ้าเก่าๆ แบบนี้ ระบบถึงมอบแต้มตื่นรู้ให้ถึง 5 แต้ม

ที่แท้ที่นี่ก็มีสัตว์อสูรระดับที่สองที่เพิ่งทะลวงขอบเขตซ่อนตัวอยู่นี่เอง ยิ่งความเสี่ยงสูง รางวัลก็ยิ่งมหาศาล เย่ฟานเริ่มจะจับทางระบบได้บ้างแล้ว

จี๊ด...

ในจังหวะที่เย่ฟานเสียสมาธิไปเพียงชั่วครู่ เสียงกรีดร้องแหลมคมก็ดังขึ้นจนแสบแก้วหู ถึงขั้นทำให้หัวของเขาหมุนคว้างไปชั่วขณะ

ทว่าด้วยพลังจิตที่สูงถึง 15 แต้ม ทำให้เย่ฟานกลับมามีสติได้อย่างรวดเร็ว แต่นั่นก็ทำให้เขาเสียจังหวะไปแล้ว ในสายตาของเขาเห็นแสงสีแดงพุ่งเข้ามาหาประดุจลำแสงเลเซอร์

เขามองเห็นเขี้ยวที่แหลมคมสองซี่ของวานรขนแดง และได้กลิ่นคาวเหม็นสาบจากขนของมันอย่างชัดเจน

【ตรวจพบเป้าหมาย เหนือกว่าขีดจำกัดการตรวจจับค่าเลือดลมในปัจจุบัน...】

หน้าจอเสมือนปรากฏข้อความแจ้งเตือนสีเทาขึ้นมา หัวใจของเย่ฟานกระตุกวูบ นั่นหมายความว่าเจ้าวานรขนแดงตัวนี้มีพลังเทียบเท่ากับยอดฝีมือขอบเขตดาราจักรของมนุษย์ และบรรลุถึงระดับที่สองแล้วจริงๆ ต่อให้มันจะเพิ่งทะลวงขอบเขตมาได้ไม่นาน แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่เย่ฟานในตอนนี้จะต้านทานได้โดยตรง!

ในสถานการณ์คับขัน เย่ฟานรีบยกหอกขึ้นตั้งรับ!

"เฉือนอากาศ! เย่ฟาน หลบไป!"

ทันใดนั้น จากด้านหลังของเย่ฟานก็มีเสียงคำรามดังขึ้น พร้อมกับคมดาบที่โค้งมนราวกับจันทร์เสี้ยวแหวกอากาศส่งเสียงหวีดหวิว พุ่งเข้าฟันมาจากระยะไกล เย่ฟานรีบกระโดดถอยฉากออกมาทันที

ฟึ่บ! เคร้ง!

เสียงเสียดสีของคมดาบกับอากาศดังสนั่นพร้อมกับเสียงปะทะของโลหะ คมดาบของหัวหน้าเหลิ่งเฟิงพุ่งเข้าปะทะกับสัตว์อสูรระดับที่สองอย่างจัง!

ตู้ม! ตู้ม!

ร่างกายของเหลิ่งเฟิงเหมือนถูกกระแทกอย่างแรงจนต้องถอยร่นไปหลายก้าว สัตว์อสูรระดับที่สองมีค่าเลือดลมมากกว่าเขาเกือบสองเท่า เพลงดาบเฉือนอากาศที่เคยไร้ผู้ต่อต้าน เมื่อต้องปะทะกับวานรระดับที่สองตัวนี้ กลับสร้างบาดแผลให้มันได้เพียงเล็กน้อยบนผิวหนังเท่านั้น

เลือดไหลหยดลงบนพื้น ทว่าดวงตาของวานรระดับที่สองตัวนั้นกลับกลายเป็นสีแดงฉานในทันที น้ำลายไหลเยิ้มออกมาจากเขี้ยวที่แหลมคม เลือดลมทั่วร่างของมันกำลังเดือดพล่าน

แม้เย่ฟานจะไม่ได้ตรวจวัด แต่มันก็สัมผัสได้ชัดเจนถึงพลังเลือดลมมหาศาลที่พัดกระหน่ำราวกับพายุซึ่งเหนือกว่าตัวเขาไปไกลมาก ต่อให้วานรระดับที่สองตัวนี้จะขาดทักษะวรยุทธ์และไม่มีอาวุธ แต่พลังเลือดลมของมันก็เพียงพอที่จะบดขยี้เย่ฟานได้อย่างราบคาบ แม้แต่หัวหน้าเหลิ่งเฟิงก็ยังต้านทานได้ยาก!

จี๊ดๆ...

เห็นได้ชัดว่าเหลิ่งเฟิงทำให้มันบาดเจ็บ เป้าหมายหลักในการโจมตีของมันจึงเปลี่ยนมาที่เหลิ่งเฟิงทันที มันแผดเสียงร้องแล้วพุ่งร่างสีแดงเข้าใส่เหลิ่งเฟิงราวกับสุนัขบ้าที่หมายจะฉีกร่างเขาให้เป็นชิ้นๆ!

เคร้ง! เคร้ง!

เสียงปะทะกันดังราวกับโลหะกระทบกัน ดาบยาวของเหลิ่งเฟิงไม่สามารถสร้างบาดแผลรุนแรงให้กับวานรขนแดงที่กำลังบ้าคลั่งตัวนี้ได้เลย ในทางกลับกัน ทุกครั้งที่ปะทะกัน เหลิ่งเฟิงกลับเป็นฝ่ายเสียเปรียบลงเรื่อยๆ

"เย่ฟาน พารพไปเร็ว!" เหลิ่งเฟิงคำรามลั่นในขณะที่กำลังตั้งรับอย่างสุดกำลัง

"ระบบ ใส่ 2 แต้มตื่นรู้ลงในเพลงหอกอหังการข่มปฐพี!" เย่ฟานไม่ได้ถอยหนี ดวงตาของเขาเปล่งประกายราวกับดวงดาวในยามค่ำคืน

เขารู้ดีว่าหากเขาถอยไปในตอนนี้ เหลิ่งเฟิงคงต้องตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตแน่ๆ

【ระดับความเชี่ยวชาญของเพลงหอกอหังการข่มปฐพี: บรรลุ 96%...】

【ระดับความเชี่ยวชาญของเพลงหอกอหังการข่มปฐพี: บรรลุ 97%...】

ระดับความเชี่ยวชาญของเพลงหอกอหังการข่มปฐพี: เข้าสู่สภาวะศักดิ์สิทธิ์ 99%...

ตูม! ในพริบตา เย่ฟานรู้สึกราวกับแขน หอกยาว และทักษะวรยุทธ์ได้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน...

(จบแล้ว)