บทที่ 20 - ทะลวงสองระดับซ้อน รีเฟรชสถานที่ลงชื่อเข้าใช้

บทที่ 20 - ทะลวงสองระดับซ้อน รีเฟรชสถานที่ลงชื่อเข้าใช้

วิ้ง!

ภาพบนหน้าจอเปลี่ยนไป ทันใดนั้นก็สลับมาเป็นภาพเด็กหนุ่มที่ถือหอกเงินสว่าง พุ่งเข้าสังหารวานรขนขาวกรงเล็บดำอย่างต่อเนื่อง ร่างกายดูยิ่งใหญ่ ท่วงท่าการต่อสู้เปิดกว้างและดุดัน ราวกับเทพสงครามอหังการที่จุติลงมาบนโลก!

ณ อาคารเครือเมิ่งกรุ๊ปที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางย่านธุรกิจของเมืองเจียงหนิงราวกับสัตว์ร้ายขนาดมหึมา ศพของเมิ่งเฉินถูกจัดการเรียบร้อยแล้ว ส่วนพวกหัวเหลืองที่เคยก่อเรื่องอยู่ที่หน้าโรงเรียนมัธยมสี่และถูกอัดจนน่วมก็หายตัวไป เมื่อกรมตำรวจเมืองเจียงหนิงมาถึงก็ทำได้เพียงบันทึกข้อมูลแล้วจบเรื่องไปอย่างเงียบๆ

แน่นอนว่าเรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นได้เพราะเย่ฟานมีศักยภาพเพียงพอ และสามารถรักษาการเติบโตได้อย่างรวดเร็ว

"ตามรายงานล่าสุด วีรบุรุษเยาวชนหอกเงินคนนี้มีชื่อว่า เย่ฟาน ค่ะ"

"เขาเป็นนักเรียนชั้นมัธยมหกห้องหก ของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งแห่งเมืองเจียงหนิง"

"ในวัยเยาว์เช่นนี้ เขากลับแสดงให้เห็นถึงพรสวรรค์ทางวรยุทธ์ที่เหนือธรรมดาและพลังการต่อสู้ที่น่าทึ่ง ได้อุทิศพละกำลังเพื่อปกป้องความสงบสุขของเจียงหนิง!"

"ดิฉันขอแอบบอกความลับเล็กๆ ให้ทุกคนทราบด้วยนะคะ ว่านักเรียนเย่ฟานได้รับการยอมรับจากตำหนักดาวดารา ซึ่งเป็นหนึ่งในสามตำหนักวรยุทธ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และได้กลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ผู้ทรงเกียรติของตำหนักดาวดาราเรียบร้อยแล้วค่ะ!"

......

ท่ามกลางการแนะนำอย่างตื่นเต้นของพิธีกรสาวบนหน้าจอ เมิ่งฮุ่ยและหลิวลิ่วต่างพากันนิ่งเงียบ ส่วนผู้เฒ่าเสิ่นที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชนก็เพียงแต่มองดูนิ่งๆ โดยไม่พูดอะไร

เมิ่งสยงที่นั่งอยู่ในตำแหน่งประธานมีสีหน้าเปลี่ยนไปมาหลายครั้ง เขารู้ดีว่าไม่ใช่แค่การมีตำหนักดาวดาราเป็นที่พึ่งพาเท่านั้น แต่คลื่นสัตว์อสูรที่จู่โจมอย่างกะทันหันนี้ยังทำให้เจียงหนิงที่เดิมทีไม่สงบอยู่แล้วยิ่งตื่นตระหนกเข้าไปใหญ่

การเชิดชูวีรบุรุษส่วนบุคคลและการสร้างอัจฉริยะประจำเมืองถูกเหล่าผู้บริหารระดับสูงของเจียงหนิงผลักดันขึ้นมา และเย่ฟานก็น่าจะเป็น 'ผู้ถูกเลือก' คนนั้น! หากเขายังดึงดันที่จะสวนกระแส สิ่งที่รอเขาและเมิ่งกรุ๊ปอยู่ก็มีเพียงความพินาศย่อยยับเท่านั้น ในที่สุดเขาก็ทำได้เพียงถอนหายใจออกมา

"เด็กคนนี้ มีสง่าราศีของมังกรที่ซ่อนตัวอยู่จริงๆ!"

"สั่งการลงไป เตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ไว้ หลังจากคลื่นสัตว์อสูรนี้จบลง ฉันจะไปขอขมาและยอมรับผิดด้วยตัวเองที่บ้านเขา!" เมิ่งสยงสั่งการ

"ครับ!"

......

ในเวลาเดียวกัน ชาวเมืองเจียงหนิงหลายคนที่หลบซ่อนตัวจากสัตว์อสูรอยู่ภายในบ้าน ต่างพากันเฝ้าติดตามสถานการณ์สัตว์อสูรภายนอกด้วยความกังวลและตึงเครียด เมื่อมีการนำเสนอเรื่องราวของวีรบุรุษเยาวชนเย่ฟาน ชาวเมืองหลายคนก็เริ่มรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมา

ผู้ฝึกยุทธ์รุ่นเก่าสละเลือดเนื้อเพื่อชาติ รุ่นเยาว์ก็ยังมีอัจฉริยะระดับยอดมนุษย์ปรากฏตัวขึ้น เปลวไฟแห่งอารยธรรมมนุษย์จะไม่มีวันมอดดับ...

"ฮ่าๆๆ ไอ้เด็กคนนี้ไม่ได้ไปเข้าร่วมการทดสอบพิเศษของมหาวิทยาลัยเจียงหนานหรอกเหรอ นี่แปลว่าสำเร็จแล้วสิ?"

"แถมยังเข้าตำหนักดาวดาราได้อีก โคตรสุดเลย สายตาของฉัน ฟางคนนี้ แม่นยำเสมอจริงๆ มองคนไม่เคยผิด"

"ไอ้ลูกชายคนนี้ กลับมาแล้วก็ไม่รู้จักมารายงานฉันสักคำ..."

หญิงสาวคนหนึ่งมองดูสามีวัยกลางคนรูปร่างกำยำที่นั่งอยู่บนโซฟาซึ่งทำท่าทางดีใจเหมือนกับเด็กๆ จนเกือบจะออกไปเต้นระบำแล้วด้วยความรู้สึกขำปนเอ็นดู

"ค่ะๆๆ คุณน่ะสายตาเฉียบแหลมที่สุด แต่เสี่ยวฟานเด็กคนนี้ก็น่าทึ่งจริงๆ นะ" หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม

"แน่นอนล่ะ ถ้าตอนนั้นไม่มีฉันเป็นคนเสนอชื่อ เขาก็คงไม่ได้สิทธิ์เข้ารับการทดสอบหรอก ฮ่าๆ ต่อไปถ้าเด็กคนนี้กลายเป็นยอดฝีมือวรยุทธ์ ฉันก็จะได้ชื่อว่าเป็นอาจารย์ของยอดฝีมือล่ะนะ"

ชายร่างกายกำยำที่ผมเริ่มบางคนนี้ ก็คืออาจารย์สอนวรยุทธ์ของโรงเรียนมัธยมหนึ่งเมืองเจียงหนิงนั่นเอง

"ฮัลโหล เหล่าหวัง นายเห็นข่าวลูกศิษย์ฉันหรือยัง ใช่แล้ว เพลงหอกของเด็กคนนี้น่ะ ฉันเป็นคนชี้แนะให้เองกับมือเลยนะ..." ชายแซ่ฟางเหมือนยังรู้สึกไม่สะใจ จึงรีบโทรศัพท์ไปคุยอวดกับเพื่อนสนิททันที

ในขณะเดียวกัน ในกลุ่มแชทวีแชทของห้องหก มัธยมหก โรงเรียนมัธยมหนึ่งเจียงหนิงก็แทบระเบิด:

"

"【คางคกใส่แว่นมองหงส์】: "เชี่ย! พี่เย่ ไม่สิ พ่อเย่ของผม พ่อบุญธรรมของผมตลอดกาล หลังจากนี้ผมต้องพายอดเทพเย่ไปตรวจดีเอ็นเอหน่อยแล้ว ว่าเราเป็นพ่อลูกที่พลัดพรากกันมาหลายปีหรือเปล่า! รูปตามหาญาติ"

【เมื่อผมยาวถึงเอวเดี๋ยวจะตัดให้ฉับเลย】: "โจวเหลียง แกช่วยรักษาหน้าหน่อยเถอะ ช่องว่างระหว่างแกกับเขาน่ะมันกว้างกว่ามหาสมุทรอีก เป็นไปไม่ได้แน่นอน แต่ไอ้บ้าเย่เนี่ยเถื่อนจริง ตอนแรกที่อาจารย์ฟางมอบโควตาเสนอชื่อใบสุดท้ายให้เขา ฉันยังไม่ยอมรับเลย แต่วันนี้ฉันยอมใจจริงๆ ยอดเทพเย่ โปรดรับการกราบกรานจากผมด้วย รูปคุกเข่ากราบ"

【ฝ่ามือสยบมังกรสิบฉาด】: ยอดเทพเย่คือไอดอลใหม่ของฉัน เท่ชะมัด!

【ชานมหวานเจ็ดส่วน】: @【คางคกใส่แว่นมองหงส์】 โจวเหลียง นายส่งวีแชทของเย่ฟานให้ฉันหน่อยได้ไหม ฉันอยากจะปรึกษาเรื่องวรยุทธ์กับเขาหน่อย

"

【คางคกใส่แว่นมองหงส์】: @【ชานมหวานเจ็ดส่วน】 ยอดเทพเย่คือพ่อบุญธรรมของผมนะหวานหวาน เรื่องของเธอคือเรื่องของผม จัดไป

......

【รวยจนเหลือแต่เงิน หล่อจนอยากเสียโฉม】: เหอะ หนวกหูอะไรกันนักหนา ใกล้จะสอบแล้ว ไม่ทบทวนบทเรียนกันหรือไง...

......

เย่ฟานไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย ว่าภาพที่เขาเข่นฆ่าสัตว์อสูรด้วยความโกรธแค้นจะถูกโดรนลาดตระเวนบันทึกภาพไว้ได้ และยังถูกสถานีโทรทัศน์เมืองเจียงหนิงนำไปประโคมข่าวอย่างใหญ่โต

ในตอนนี้เขากำลังจมดิ่งอยู่กับความสุขในการเข่นฆ่าไปพร้อมกับการสัมผัสถึงความลื่นไหลของเพลงหอก

【ระดับความเชี่ยวชาญของเพลงหอกอหังการข่มปฐพี เพิ่มขึ้นเป็น 92%...】

【ระดับความเชี่ยวชาญของเพลงหอกอหังการข่มปฐพี เพิ่มขึ้นเป็น 95%...】

หอกเงินสว่างของเย่ฟาน คือสิ่งที่เจ้าตำหนักหยินซานเยว่แห่งตำหนักดาวดาราเจียงไหวคัดเลือกมาให้เป็นพิเศษตามความถนัดในการใช้หอกของเย่ฟานในตอนทดสอบ มันเป็นหอกหนักสีเงินที่มีน้ำหนักกว่าหนึ่งร้อยชั่ง

ทว่าในตอนนี้ หอกเงินสว่างในมือเย่ฟานกลับสร้างม่านหอกสีเงินที่เจิดจ้าราวกับขุนเขาหอกที่ปกคลุมไปทั่ว ทุกที่ที่เขาผ่านไป วานรขนขาวกรงเล็บดำจำนวนมากจะถูกแทงทะลุลำคอและถูกสังหารอย่างรวดเร็ว

"หอกออกประดุจมังกร รวดเร็วดุจสายฟ้า อานุภาพเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสามส่วน ทั้งที่เขายังอยู่ในระดับทักษะวรยุทธ์ขั้นที่หนึ่ง หรือว่าเขาจะ... เข้าถึงเมล็ดพันธุ์แห่งเจตจำนงหอกในตำนานได้แล้วจริงๆ?!"

"อัจฉริยะอะไรอย่างนี้ ไอ้สัตว์ประหลาดเอ๊ย!" เหลิ่งเฟิงหัวหน้าหน่วยที่หนึ่งที่คอยตามคุ้มกันเย่ฟานอยู่ด้านหลังอุทานในใจ

【ทักษะวรยุทธ์: เพลงหอกขั้นที่สอง (1%) + เมล็ดพันธุ์แห่งเจตจำนงหอก (30%)】

ท่ามกลางการตามล่าสังหาร ทันใดนั้นข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเย่ฟาน

ในวินาทีนี้ เย่ฟานจึงหยุดมือลง เขาหอบหายใจแรง พลางมองดูซากศพของวานรขนขาวกรงเล็บดำที่เกลื่อนพื้น จากนั้นความดีใจอย่างที่สุดก็พุ่งพล่านขึ้นในใจ

เพราะตามข้อมูลของระบบ เขาเพิ่งจะทะลวงผ่านสองระดับติดต่อกันในระหว่างการตามล่าสังหารวานรเหล่านั้น! ในด้านทักษะวรยุทธ์ เพลงหอกของเขาได้ก้าวเข้าสู่ขั้นที่สองแล้ว

ส่วนเมล็ดพันธุ์แห่งเจตจำนงหอกคืออะไรนั้นเขายังไม่ค่อยชัดเจนนัก แต่เขายังจำความรู้สึกเมื่อครู่ได้ลางๆ ว่าหอกของเขาช่างไร้เทียมทาน หนักหน่วง และยังรวดเร็วดุจสายฟ้า หรือนี่จะเป็นผลมาจากเมล็ดพันธุ์แห่งเจตจำนงหอกกันนะ?

นอกจากนี้ หลังคำว่าเมล็ดพันธุ์แห่งเจตจำนงหอกยังมีสัดส่วนความคืบหน้าปรากฏอยู่ด้วย หากเพิ่มขึ้นจนถึง 100% จะเกิดอะไรขึ้น? เย่ฟานเต็มไปด้วยความคาดหวัง

[สถานที่ลงชื่อเข้าใช้ใหม่ถูกรีเฟรช — โรงงานทอผ้าเก่า รางวัลการลงชื่อเข้าใช้ แต้มตื่นรู้ *5]

ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นข้างหูของเย่ฟาน และเมื่อมองไปตามทิศทางนี้ เบื้องหน้าคือกลุ่มโรงงานเก่าแก่รกร้าง

การไล่ล่าสังหารวานรขนขาวทำให้เย่ฟานมาถึงพื้นที่ห่างไกลในเขตเมืองชั้นนอกของเจียงหนิงโดยไม่รู้ตัว

"โรงงานทอผ้าเจียงหนาน" เย่ฟานมองเห็นป้ายชื่อที่เก่าคร่ำคร่าและจวนจะหล่นลงมา เขาเตรียมจะเดินเข้าไป

"เย่ฟาน หยุดก่อน" ทันใดนั้น เสียงตะโกนเรียกก็ดังมาจากด้านหลังไม่ไกล

"หัวหน้าเหลิ่งเฟิง" เย่ฟานทักทาย

"เย่ฟาน ที่นี่ไม่ควรอยู่นาน ฉันมีความรู้สึกไม่ค่อยดีลางๆ..." เหลิ่งเฟิงขมวดคิ้วมองไปยังโรงงานทอผ้าที่เก่าโทรมนั้น และในทันใดนั้น เย่ฟานก็สัมผัสได้ถึงลางสังหรณ์อันตรายที่รุนแรงราวกับเข็มทิ่มแทง...

(จบแล้ว)